Thrillers Leestafel.info

spannende boeken en een beetje fantasy

De BrexitmoordenDe Brexitmoorden
Hugo Luijten

Commissaris Stef Cools wordt bij een moordzaak geroepen in de stad Brussel. Hij gaat wel af en toe terug naar ‘zijn’ stad, Antwerpen, om bijvoorbeeld zijn zoon te zien, maar veelal bivakkeert hij in Brussel, waar men druk doende is met de Brexitonderhandelingen.

Het slachtoffer is de assistente van een Europese politicus. Zij is levenloos – leeggebloed – aangetroffen met naast haar haar baas, onder het bloed, maar naar eigen zeggen onschuldig.
De bewijzen lijken wel degelijk te leiden naar de politicus, maar het lijkt er tegelijk op dat iemand niet wil dat die bewijzen afdoende zijn voor een arrestatie.
En Cools begint te twijfelen: is de verdachte er in geluisd? Waarom dan?
Als er meer doden vallen en er politiemedewerkers bij betrokken zijn, beseft Cools dat hij zich in een wespennest bevindt. En wespen vallen aan als zich bedreigd voelen…

In de Wetstraat heeft premier Pierlot het intussen zwaar. Hij voert verhitte discussies met de partijen die deel uitmaken van zijn nogal labiele regering: de Vlaamse populisten onder leiding van Vox deden het beter in de peilingen dan de partij van Pierlot. De rechtsen zijn tegen de goedkeuring van de Brexitdeal, ook al waarschuwt Pierlot voor de grote nadelige gevolgen van de Belgische economie.
Pierlot ziet de gebeurtenissen met afgrijzen aan: wat betekent dit voor zijn regering? En dus voor de Brexitdeal?

En dan is er nog een geheimzinnige derde verhaallijn: een vrouw heeft afspraakjes met een vadsige gastronoom. Zij heeft duidelijk een hekel aan de man, waarom blijft ze hem dan ontmoeten?
Wat speelt hier?

Wie de thriller ‘Verast’ heeft gelezen, kent Stef Cools en zijn naaste medewerker Ilse Lemmens. Het tweetal heeft een vruchtbare manier van samenwerken. Samen gaan ze tegen de gevestigde orde in, al moeten ze natuurlijk wel de regels volgen om de bewijslast te kunnen laten werken.
Het lijkt geen probleem om dat voorafgaande boek niet te kennen, je begrijpt ook zo wel dat Cools een eigengereide maar zeer bekwame commissaris is. Hij lust ook graag een glaasje – wel eens te veel en onderdanigheid is hem absoluut vreemd.
Dwars door de bocht, maar met resultaat, Cools haalt alles uit de kast om de moorden op te lossen.

Onze commissaris komt graag op voor de onderbedeelde medemens, waardoor er een lichte maatschappijkritiek te bespeuren valt. Brussel is immers dè plek van demonstraties en ongeregeldheden.
Hoewel er genoeg verteld wordt over wat er zich op de achtergrond afspeelt, de internationale politiek dus, is er nergens sprake van saaie uiteenzettingen. De vaart blijft er goed in. En zelfs al weet je misschien als lezer eerder dan je lief is wie de dader is, de spanning blijft er ook in. Ook humor kun je verwachten bij een figuur als Cools, zodat deze thriller leest als een trein.

Hugo Luijten (1969) is sinds 2016 fulltime schrijver.

Voor wie meer wil weten is er de website met een kwinkslag:
http://www.hugoluijten.eu/content/wp-content/uploads/2015/09/Curriculum-Vitae-Webversie.pdf


ISBN 9789401452472 | paperback | 367 pagina's | Uitgeverij Lannoo | mei 2019

© Marjo, 6 september 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

ResetReset
Blake Crouch

FMS. Het klinkt als een vreselijke ziekte, maar het is geen ziekte in de zuivere zin van het woord. Het False Memory Syndroom is het gevolg van onverstandig gerommel door wetenschappers. Natuurlijk dachten ze goed bezig te zijn. Veel uitvindingen die met de beste bedoelingen gedaan worden, pakken faliekant verkeerd uit als ze in de verkeerde handen vallen.

Het verhaal begint met een vrouw die op het dak van een wolkenkrabber zit. Rechercheur Barry Sutton is in de buurt en wordt gesommeerd haar te bepraten en er voor te zorgen dat ze niet gaat springen. De vrouw vertelt hem dat ze lijdt aan FMS, het leven is haar te zwaar geworden.
De dood van de vrouw zit Barry danig dwars, te meer omdat hij zelf zijn dochter verloren heeft. Het is al weer elf jaar geleden, maar het doet nog steeds pijn. Ze was pas zestien en het heeft hem zijn huwelijk gekost.
Als hij er over praat met een collega vertelt ze hem, dat het geval van deze vrouw niet op zich staat:

In alle gevallen had de patiënt last van acute valse herinneringen. Niet slechts een of twee. Een volledig ingebeelde geschiedenis die grote delen van hun leven tot dat moment besloeg. Vaak ging die maanden of jaren terug. In sommige gevallen decennia.’
’ Dus ze verliezen de herinneringen aan hun echte leven?’
’ Nee, ze hebben plotseling twee sets herinneringen. Een set echte en een set valse. In sommige gevallen kregen de patiënten het idee dat hun herinneringen en bewustzijn van het ene naar het andere leven waren verhuisd. In andere ervoeren patiënten een plotselinge flits van valse herinneringen uit een leven dat ze nooit geleefd hadden.’

Als Blake hoort dat het zelfmoordcijfer erg hoog ligt, gaat hij op onderzoek uit. Wat is hier aan de hand?

Een andere verhaallijn speelt zich elf jaar eerder af, met als hoofdpersonage neurowetenschapper Helena Smith, die er van droomt een middel te vinden om patiënten met Alzheimer te helpen, met name haar eigen moeder. Haar wordt een zeer verleidelijk aanbod gedaan, en inderdaad vindt ze een techniek die herinneringen kan manipuleren. Helaas heeft haar baas een andere doelstelling dan zij. En dan loopt alles fout het eind der tijden aanbreekt.

In korte hoofdstukken waarbij je goed moet letten op de tijdsaanduiding wordt een ongelooflijk verhaal verteld. Spannend en futuristisch met door elkaar lopende tijdlijnen, hetgeen steeds ingewikkelder wordt. Stel je eens voor dat een techniek als deze echt uitgevonden zou worden? Crouch laat zien wat er zou kunnen gebeuren als de mens kan spelen met de tijd en met herinneringen. Wat gebeurt er als iemand je herinneringen verandert? Hoe weet je of de ander goede, dan wel slechte bedoelingen heeft?


Blake Crouch (1978) is een Amerikaanse auteur, vooral bekend om zijn Wayward Pines Trilogy, die werd aangepast in de televisieserie Wayward Pines. Hij speelt graag met soortgelijke thema’s in zijn boeken: Wat als je leven niet is zoals je dacht…

ISBN 9789044355826 | paperback | 347 pagina's | Uitgeverij House of the Books | juni 2019

Vertaald uit het Engels door Caspar Wijers en Henk Moerdijk

© Marjo, 31 augustus 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De stille doodDe stille dood
Volker Kutscher

Het is 1930, de tijd waarin het de geluidsfilm de stomme film aan het verdringen is. Er worden veel films gemaakt, in verschillende studio’s, waar producers elkaar de loef af proberen te steken.
Het is dan ook het eerste motief dat in de hoofden van de inspecteurs die op de moordzaak gezet worden opkomt: jaloezie, concurrentie.

Er is een actrice vermoord, Betty Winter. Is dat de daad van de concurrentie? Want dat het geen ongeluk is, dat hebben ze al snel door. Er is geknoeid met de ophanging van een lamp, die Betty precies op het hoofd raakte. Daarbij ontwikkelde zich een enorme hitte en haar tegenspeler, toevallig ook haar echtgenoot, dacht er goed aan te doen een emmer water over haar heen te gooien. Dat kostte haar het leven.
Gereon Rath, bekend uit Schaduw over Berlijn, bevindt zich nog steeds in Berlijn en wordt op de zaak gezet. Aan hem de taak om de wirwar van eventuele verdachten en hun motieven uit te pluizen. Voor hij evenwel de zaak oplost, wordt er opnieuw een filmster gevonden, in een lege bioscoop. Het slachtoffer was al eerder vermist.
De kranten spreken meteen van een seriemoordenaar, maar Raths chef wil daar niets van weten. De relatie tussen deze man en Rath is niet al te best, omdat deze laatste een eigenzinnige manier van werken heeft. Regels lapt hij vrij makkelijk aan zijn laars. Bovendien heeft hij andere bezigheden – een zaak oplossen voor zijn vader en nog een privéopdracht – zodat hij niet altijd beschikbaar is als men dat wil.

'Rath dacht aan zijn eigen vader en diens devies. Kennis is macht. Het was mooi als je alles tot zulke simpele uitspraken kon reduceren. Dat schiep orde in de wereld. Zelf kon hij dat niet. En hij wilde het ook niet. Rath was bang dat hij dan op een gegeven moment de werkelijkheid niet meer zou zien. En daar draaide het toch om in zijn werk? Hij moest aan het lícht zien te brengen wat er werkelijk gebeurd was, hoe ingewikkeld, chaotisch en onlogisch dat soms ook kon zijn en hoe ingewikkeld, chaotisch en onlogisch dat meestal ook was.'

Volker Kutscher is de Duitse tegenhanger van Elisabeth George. Beiden hebben een soepele, meeslepende manier van vertellen, waarbij ze veel - maar niet teveel - details gebruiken.
De verschillende verhaallijnen, ook die van de moordenaar, wisselend elkaar goed af, waarbij het privéleven van de speurder niet vergeten wordt. De relatie met zijn ouders, de - eigenlijk ex - vriendin, het geharrewar met zijn meerderen en collega’s, het maakt de man zeer menselijk en sympathiek.
Er is een speciale rol weggelegd voor een verweesde hond, en voor de Chinese vrucht Yangtao, een vrucht die we kennen als kiwi.
Het is geen tenenkrommende actiethriller, maar er zit absoluut spanning genoeg in en voor de liefhebber van een lekker uitgesponnen verhaal is dit genieten.
Kutscher brengt het verhaal zeer beeldend, hij tekent ook de beklemmende sfeer van de tijd waarin het speelt: communisten en nazi’s die streven naar de macht, zonder dat het een politieke thriller wordt.

Volker Kutscher (1962) studeerde filosofie en geschiedenis en werkte als journalist.
Moge er nog vele Gereon Rath-mysteries volgen!

ISBN 9789044354560 | paperback | 624 pagina's | Uitgeverij House of the Books | mei 2019
Vertaald uit het Duits door Jacques Meerman

© Marjo, 30 augustus 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

DodenstoelDodenstoel
Johan Andersen

‘Ze vroegen om mij?’ vroeg Hamer ongelovig. ‘Hoezo dat?’
‘Met naam en toenaam. En zo vreemd is dat niet. Het is niet de eerste keer dat je de politie adviseert als het leger er bij betrokken is. ‘

Eugène Hamer wordt aldus betrokken bij het onderzoek van de Amsterdamse politie naar war een enerverende moordzaak zal worden. Het slachtoffer is een voormalig officier van het Nederlandse leger. Hamer, zoals hij genoemd wil worden, is veiligheidsadviseur en ex-commando. Hij heeft onder andere gediend in voormalig Joegoslavië, en al snel blijkt dat ook de dode officier daar mee te maken had. Evenals het volgende slachtoffer, nummer twee van het lijstje van zeven, zoals de moordenaar laat weten.
Hamer werkt samen met Neli Panka, inspecteur bij de afdeling Zware Criminaliteit, die er van overtuigd is dat ze met een psychopathische seriemoordenaar te maken hebben. Ze laat er graag haar profileringstalent op los en vindt ook nog allerlei overeenkomsten met bekende seriemoordenaars als Jack the Ripper. Hamer denkt evenwel eerder aan een afrekening in de drugswereld, en inderdaad blijken de slachtoffers ook banden te hebben met een organisatie die zich bezighoudt met drugssmokkel, als ook met wapen- en mensensmokkel.
Natuurlijk doet her er niet zo veel toe wie gelijk heeft, ze zijn alle twee vast van plan om de moordenaar te vinden voor hij zijn volgende moord pleegt. Het zijn gruwelijke taferelen die hij hen laat zien, en het is alsof hij geoefend heeft: iedere moord, op steeds een man en een vrouw, is op precies dezelfde manier in scene gezet, en bij iedere moord zit er een zwaar verdoofd jongetje in de kast in de kamer waar de slachtoffers gevonden worden.

De moordenaar speelt een spelletje met de politie: hij laat boodschappen achter, teksten uit de bijbel.
En hij licht de pers in, en schrijft brieven naar Neli. Ook heeft hij een website, waarop een stoel te zien is, en stelt hij de vraag: wie zou er op deze stoel moeten komen?

Het is een lastige zaak voor Panka en Hamer, te meer omdat ze te maken krijgen met iemand in hun team die informatie lekt naar de criminelen, mensen die absoluut niet zachtzinnig te werk gaan.

Dodenstoel is een erg interessante, maar ook nogal gewelddadige thriller, die zich afspeelt in de wereld van de harde misdaad. Wie is die moordenaar, die zich Nimrod noemt? Waar is hij op uit?
Het verhaal volgt een vrij bekend stramien: terwijl er steeds meer slachtoffers vallen, brengt het onderzoek onze speurders geregeld in gevaarlijke situaties, waar zij er steeds van af komen met flinke blauwe plekken of een enkel keertje een schampschot. Ze hebben natuurlijk een uitstekende conditie en kennen allerlei gevechtstechnieken. Maar naarmate de oplossing dichterbij komt wordt voor hen ook het gevaar groter. Overigens is het voor de doorgewinterde thrillerlezer op een gegeven moment wel duidelijk wie de dader is, dan gaat het alleen nog om het motief. En over de vraag of Panka en Hamer er zonder kleerscheuren uit zullen komen, want de moordenaar heeft snode plannen…

Johan Andersen houdt de vaart er in, door korte hoofdstukken en door steeds van perspectief te wisselen. Er is veel actie, en er wordt veel verteld over de achtergronden, zonder dat het storende lange stukken tekst worden. Ook de humor ontbreekt niet. Helaas zijn er ook enkele slordigheden, waar je misschien wel overheen leest, maar ze hadden er uitgehaald kunnen worden.
Door de twee invalshoeken: de psychopathische moordenaar enerzijds en de zware jongens van de drugshandel anderzijds is het soms wel wat ingewikkeld, dit loop nogal eens door elkaar. Maar op het einde is alles weer helemaal duidelijk voor zover de redenatie die een moordenaar volgt duidelijk kan zijn.

Johan Andersen is het pseudoniem van Jürgen Snoeren (1972, Oisterwijk), schrijver en uitgever.
is een Nederlands schrijver en was uitgever. Eerder schreef hij een fantasytweeluik, De demon van Felswyck. Dodenstoel is zijn thrillerdebuut.

ISBN 9789402702712 | paperback | 416 pagina's | Uitgeverij Harper Collins | mei 2019

© Marjo, 24 augustus 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Niets is wat het lijkt. Het witte dorpNiets is wat het lijkt. Het witte dorp
Bo Vickery

‘Een boek lezen is meevliegen op de vleugels van de fantasie van de schrijver.’

Dat is wat een lezer dan ook graag doet. Zeker als het gaat om de Vlaamse Dan Brown!
Het verhaal speelt in en rond Lissewegen, een deelgemeente van Brugge.
(http://www.lissewege.be)

Luca Viseur, commissaris van de Federale Gerechtelijke Politie heeft een jaar geleden te maken gekregen met gruwelijke moorden. Bij ieder slachtoffer was een P op het voorhoofd gekerfd. De P van Peccata, legde Luca’s collega uit. Roberto Chieti is van Italiaanse afkomst. Hij heeft ook de nodige kennis om de verwijzingen naar de Goddelijke Komedie te duiden. Daarin beschrijft Dante een reis door de drie rijken van het hiernamaals: hel, louteringsberg en hemel.
Op de louteringsberg wordt de zondige mens geconfronteerd met de zeven hoofdzonden: hebzucht, hoogmoed, woede, jaloezie, gulzigheid, lust en traagheid.

Het eerste slachtoffer had een goudstuk in de mond: avaritia = hebzucht. Zijn naam: Frank Metdepenninge (!), een medewerker bij een bank. Er lag een briefje bij zijn lijk:

                  ‘Wie van geld houdt, kan er niet genoeg van krijgen.
                   Wie verzot is op rijkdom, is altijd op meer belust.
                   Ook dat is enkel leegte. (Prediker 5:9)


Het was een gigantische taak voor Luca. Steeds een nieuw slachtoffer, steeds nieuwe raadsels.

Als we haar in het heden tegenkomen, is ze bezig te verwerken dat ze uit een coma is ontwaakt en dat ze niets meer weet van wat daarvoor gebeurd is.

‘Over het verleden moeten we maar geloven wat er ons verteld wordt.
Ze kende haar eigen verleden maar deels, ze moest geloven wat haar verteld werd over haar voorgeschiedenis. Daarbovenop was ze een deel van haar geheugen kwijtgeraakt, omdat de coma dat had vernietigd. Wat als haar eigen geschiedenis anders bleek te zijn dan dat men haar vertelde? Dan kon ook de gewone geschiedenis anders zijn dan gedacht. Zolang niemand een zwarte zwaan had gezien, dacht men vroeger dat er alleen maar witte zwanen bestonden. Luca was juist op zoek naar die zwarte zwaan, de zwarte zwaan van haar eigen verleden, de zwarte zwanen van de geschiedenis.‘

Hier is ze tijdens haar herstel druk mee bezig: ze onderzoekt de geschiedenis van Lissewege. Het zou zomaar kunnen dat de Orde van de Tempeliers (een deel van) de Heilige Graal hebben ondergebracht in de buurt van Brugge.

‘De tempeliers zouden bij hun arrestatie op 13 oktober 1307 een schat in veiligheid gebracht hebben. Met hun schepen, richting Schotland of het Zuiden van Frankrijk. Zodat de Franse koning Philips de Schone hun schat niet kon veroveren. Er is eeuwenlang overal gezocht. De meest genoemde plaatsen zijn de Rosslyn Chapel in Schotland en Rennes-le-Chateau in Frankrijk. IK heb echter al jaren het gevoel dat men in Vlaanderen moet zijn.’

En waarom niet? Luca wordt geleid door stemmen, en ze aarzelt om dat te vertellen tegen haar psychiater, Barbara Vanderzielen (!) maar ze is er wel van overtuigd dat die stemmen het goed met haar voor hebben. Ze wordt steeds in de goede richting geleid. Al erkent ze ook wel dat het gezegde ‘wie zoekt, die vindt’ heel goed waar kan zijn.
Toch: ze vindt zoveel aanwijzingen!
Bovendien helpt het schrijven van een boek over de Graal haar haar geheugen terug te vinden.
Want natuurlijk is er een verband tussen de moorden en Luca’s onderzoek. Het onderzoek bleek niet zonder gevaar. De zeven slachtoffers blijken leden van een geheime organisatie, de NOS7, bestaande uit overheidsambtenaren, mensen met macht, uit de financiële sector, ondernemers. Hun doel was nog meer macht te verkrijgen en gingen daarbij heel ver.
Maar wie is degene die het op hen gemunt heeft? Wat is zijn motief? En waarom loopt ook de commissaris gevaar?

Het is een boek dat in twee delen uiteenvalt: enerzijds de speurtocht naar de dader van de gruwelijke moorden, anderzijds het onderzoek van Luca naar de Graal.
Allebei de delen brengen veel details met zich mee, zoals een adept van Dan Brown betaamt: De goddelijke Komedie, de Bijbel, Nostradamus, de Tempeliers en nog veel meer. Af en toe maken we een duik in het verleden, naar 1328 en 1831.

Het debuut van Bo Vickery is een thriller die meer geheimen ontrafelt dan je ooit voor mogelijk had gehouden. Nog meer informatie vind je op haar site https://www.bovickery.eu 
Bo Vickery weidt niet uit over onbelangrijke nevenverschijnselen zoals de liefde en sociale verwikkelingen. Ze blijft dicht bij haar onderwerp. Dat heeft voor – en nadelen: je hoeft geen overbodige verhaallijnen te lezen, maar je moet er wel met je hoofd bijblijven.

In het boek staat een flinke hoeveelheid (kleur)foto’s die bij het verhaal passen: van kaarten, de omgeving, monumenten, afbeeldingen van gravures van Breugel, alles ter illustratie, zodat je de naspeuringen goed kan volgen. Het boek is gekoppeld aan een spotifylijst.  

En eventueel zelf op onderzoek uit kan gaan, al geeft de schrijfster duidelijk aan dat haar verhaal fictief is.

ISBN 9789463886697 | paperback | 260 pagina's | Uitgeverij Bo Vickery | augustus 2019

© Marjo, 23 augustus 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De laatste getuigeDe laatste getuige
Liv Constantine

Op de dag dat haar moeder begraven wordt, ziet Kate haar beste vriendin Blaire weer terug. Na een akelige ruzie hebben ze elkaar jaren niet gezien, maar desondanks vallen ze elkaar in de armen.
De moeder van Kate, Lily, is vermoord, dader tot op heden onbekend, de politie is nog bezig met het onderzoek. Als Kate vervelende sms’jes krijgt, wordt er bewaking op het huis gezet.

‘Wat een prachtige dag voor een begrafenis. Ik heb genoten toen ik naar je keek terwijl ze je moeder in de aarde lieten zakken. (-) Je denkt dat dat je nu verdrietig bent… Wacht maar. Tegen de tijd dat ik klaar met je ben, zou je willen dat jij vandaag werd begraven.’

Het leven was zo mooi voor Kate. Ze is een succesvol arts, woont in een prachtig huis en heeft geen geldzorgen. Ze is gelukkig getrouwd met Simon, met wie ze een dochtertje heeft. Annabelle is vijf, en beseft nog niet dat ze haar geliefde oma niet meer zal zien.
Natuurlijk is de wrede moord op haar moeder een schok, maar het blijft daar niet bij. Haar leven verwordt tot een nachtmerrie en maakt haar een wrak. Ze slikt te veel valium om maar rustig te blijven, maar ze lijkt wel paranoïde te worden. Ze beschuldigt iedereen, omdat het steeds duidelijker wordt dat de bedreigingen van iemand uit haar omgeving moeten komen. De politie tast in het duister.

Wie heeft het op haar voorzien? Die collega van haar man, die duidelijk een oogje heeft op Simon?
Simon zelf? Het kindermeisje? Kate vertrouwt niemand meer.
Het verhaal speelt in het milieu van rijkelui, geld speelt geen rol. Of juist wel? Want misschien gaat het toch niet zo goed met de zaken van Simon?


Intussen is Blaire haar steun en toeverlaat, en aangezien die detectives schrijft, samen met haar man, die overigens niet aanwezig is, denkt zij dat ze de politie wel kan helpen.

Het verhaal wordt verteld vanuit de perspectieven van Kate en Blaire, en komt vooral in de eerste helft nauwelijks boven een damesromannetje uit. Pas als we als lezer een vermoeden beginnen te krijgen wordt het meer een thriller. Het is een prima verhaal om mee te ontspannen maar wie diepte of een interessante achtergrond wil kan dit boek beter links laten liggen.

Liv Constantine is het pseudoniem voor een tweetal auteurs, te weten Lynne en Valerie Constantine. De twee zijn samen én ieder voor zich, zeer succesvol. Hun gezamenlijke debuutthriller The last mrs. Parrish ontving meerdere aanbevelingen en nominaties en werd bewerkt voor televisie.

ISBN 9789402702729 | paperback | 352 pagina's | Uitgeverij House of the Books | mei 2019
Vertaald uit het Engels door Jolanda te Lindert

© Marjo, 11 augustus 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Moord om de hoekMoord om de hoek
Vera Stupenea


Als een meisje van 16 door haar vader dood wordt gevonden en een briefje ligt waarin ze aangeeft zelfmoord te hebben gepleegd, waarvan ze haar lerares Jonna de schuld geeft, is een provinciestadje in rep en roer. Later wordt ook de buurvrouw dood gevonden, door haar stiefzoon.Rechercheur Pieter Gravemaker onderzoekt de zaak en ondervraagt de aantrekkelijke Jonna, waarbij er al snel iets opbloeit tussen de twee Jonna is vroeger de lerares van Pieter geweest en alle jongens uit de klas hadden een oogje op haar.


Jonna is gescheiden van haar man Hein, die wilde dat ze, omwille van z'n politieke carrière, het bed deelde met een partijgenoot, iets wat ze weigerde. Samen hebben ze een zoon van 12 (Chris), die heen en weer wordt geslingerd tussen z'n ouders. Jonna, die hem bemoedert en Hein, die hem verwent en zo veel mogelijk vrij laat. Chris ontdekt dat z'n vader ook z'n minder prettige kanten heeft, als hij spaghetti heeft gemaakt, die hij later op wil eten en z'n vader dit soldaat gemaakt blijkt te hebben.


Het boek is wel spannend, maar kent niet erg veel diepgang, terwijl het soms toch wel ongeloofwaardig is. Een rechercheur die onmiddellijk een potentiële verdachte tracht te verleiden, past wat mij betreft toch niet echt in een geloofwaardig verhaal. Als een bevriende privédetective ook maar even aan een avontuurtje met een getuige begint, dan raakt de geloofwaardigheid toch wel erg ver uit beeld.


ISBN 978 94 91884 67 2 | Paperback | 159 pagina’s | Scelta Publishing | november 2017

© Renate 1 augustus 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

ParadijsofferParadijsoffer
Kristina Ohlsson

 

Eigenlijk is dit een wat andere thriller dan de vorige boeken van deze auteur. Het is ook meer gebaseerd op haar eigen werk voor de veiligheidsdienst. Het team van Alex Recht is uit elkaar gevallen. Frederika Bergman heeft een jaar in New York gewoond met haar man en werkt nu voor het Ministerie van Justitie en Peder Rydh is, nadat hij de moordenaar van z'n geestelijk gehandicapte broer, heeft gedood, ontslagen en we lezen in een gesprek tussen Alex en Frederika dat het slecht met hem gaat. Hij komt verder niet voor in het boek.


Het boek begint met een Zweeds vliegtuig, dat op het punt staat het Amerikaanse luchtruim binnen te gaan. De passagiers zijn gegijzeld en het vliegtuig krijgt geen toestemming het Amerikaanse luchtruim binnen te gaan. Doet men dit toch, dan zal het vliegtuig neer worden geschoten.
Hierna gaan we een dag terug in de tijd. Er komen 4 bommeldingen binnen, die natuurlijk onderzocht moeten worden. Hier is Alex Recht bij betrokken. Er worden uiteindelijk geen bommen gevonden en de vraag is wat nu eigenlijk de bedoeling van de bommeldingen was.
Dan wordt er in een Zweeds vliegtuig op het toilet een brief gevonden, waarin gedreigd wordt het vliegtuig op te blazen als men niet op de eisen in wil gaan. Die eisen zijn de sluiting van een geheime Amerikaanse gevangenis op de grens van Afghanistan en Pakistan en het afblazen van de uitzetting van een asielzoeker met een permanente verblijfsvergunning. Een van de piloten van het toestel is de zoon van Alex Recht, die een moeizame verhouding met z'n vader heeft.


Het boek springt heen en weer tussen de gebeurtenissen op de grond en de situatie in het vliegtuig. Natuurlijk is de veiligheidsdienst bij het een en ander betrokken en we maken kennis met Eden Lundell, die bij de veiligheidsdienst werkt. Het is een spannend boek geworden, waarin ook wel de nodige kritiek is op het idee dat martelen een goede manier is om informatie te krijgen. Je kunt wel zien dat de auteur weet waarover ze schrijft. Helaas zorgde het een en ander er niet voor dat ik op het puntje van m'n stoel zat en dat ik niet kon wachten om te weten hoe de zaak afliep.


ISBN 978 90 443 4044 0 | Paperback| 335 pagina’s | House Of Books (House Of Crime) | november 2013
vertaald door Ron Bezemer

© Renate 1 augustus 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

NomadeNomade
James Swallow


Marc Dane werkt voor de Britse geheime dienst MI6, hij verzorgt bij voorkeur de technologie die nodig is bij veldoperaties. Bij een actie in de haven van Duinkerken komen al zijn collega’s, die samen met Marc de groep Nomade vormen, om het leven. Hij is de enige die - eigenlijk bij toeval - weet te ontkomen. De leiding verdenkt hem er van de verrader te zijn, van wie ze al een tijdje het vermoeden hadden dat die er is binnen de dienst. Marc hoorde pas over die mol toen zijn vriendin die ook bij de actie betrokken was, in zijn armen stierf.


Natuurlijk weet Marc dat hij niet de verrader is, maar nu moet hij het bewijzen. Daarvoor moet hij uit handen van de M16 blijven, en op zoek naar de echte dader(s). Hij is alleen, want wie kan hij nu nog vertrouwen?
De actie in de haven was de zoektocht naar kernkoppen die eerder gestolen waren. Waarschijnlijk was daar Combine bij betrokken, een organisatie die zich bezig houdt met wapens en het liefst aan beide partijen levert. En voor wie waren de wapens? Gezien het feit dat er onlangs een grote terroristische aanval is geweest in Barcelona, vreest men het ergste.  De lezer weet hoe dat zat, want in een andere verhaallijn volgen we Al Sayf, een jihadistische organisatie die kinderen als menselijke bommen inzet.


Als Marc de terroristen op het spoor komt, blijkt er nog een vierde partij te zijn: Rubicon. Dat is een rijke en dus technologisch ook goed voorziene organisatie die het kwaad bestrijdt op eigen houtje, en liefst zonder bemoeienis van een overheid. Marc is min of meer gedwongen om samen te werken met Lucy, een ex-militair, lid van de Rubicongroep, die qua verleden veel gemeen lijkt te hebben met Marc.


Marc moet zien te schakelen tussen deze partijen, die voor- en tegenstanders, of zelfs allebei zijn. Een held overleeft iedere gevaarlijke situatie, en Marc is ook nog zo’n held die allerlei verwondingen oploopt, maar daar nauwelijks last van lijkt te hebben. Een ware held dus.
Hoewel het verhaal qua achtergrond verwijst naar de hedendaagse politieke situatie, kan de lezer gerust zijn: het is (gelukkig) allemaal niet echt.


Wie is de echte verrader? En kunnen Lucy en Marc verhinderen dat Al Sayf de Grote Aanslag pleegt? 
Het blijft tot op het laatst spannend!


De schrijver weet hoe hij spanning kan oproepen door filmisch te vertellen. De cliffhangers en korte hoofdstukken zorgen dat je blijft lezen, en omdat je meerdere verhaallijnen hebt kost dit boek je dus je nachtrust.


James Swallow (Londen, 1970)  is scenarioschrijver van Startrek, is BAFTA-genomineerde (British Academy Film Awards) en een bestsellerauteur. Behalve thrillers schreef hij korte fictie, talloze audiodrama's en videogames.
Dit is het eerste Marc Daneboek in het Nederlands.


ISBN 9789044355420 | paperback | 512 pagina's | Uitgeverij House of the Books | april 2019
Vertaald uit het Engels door Caspar Wijers

© Marjo, 1 augustus 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Goudenkooi

Gouden kooi
Camilla Läckberg

Matilda is na de dood van haar broer blij dat ze Fjällbacka kan verlaten. Ze gaat naar Stockholm, waar ze een studie aan de Handelshogeschool gaat volgen. Ze grijpt meteen de kans om van identiteit te veranderen. Dat is niet voor niets, maar dat ontdekt de lezer later pas. Vanaf nu is ze Faye.
Al snel heeft ze een relatie krijgt ze vriendinnen. Het leven lacht haar weer toe.

Als we haar na een aantal jaren terugvinden is ze getrouwd met Jack. Samen hebben ze een dochtertje, Julienne, en ze hebben het ontzettend goed. Dat wil zeggen: materieel gaat het hen voor de wind, maar Faye voelt zich opgesloten. Ze is voor Jack gestopt met haar studie, en na de geboorte van Julienne is ze niet opnieuw gaan studeren. Werken hoefde niet, ze heeft toch alles wat haar hartje begeert? Jack vindt dat ze haar tijd beter kan besteden aan hun huis, hun dochter en natuurlijk aan hem. Maar daar zit hem de kneep: het lijkt wel alsof hij haar niet meer ziet staan. Ze doet nog haar best hem te verleiden, soms lukt dat ook, omdat ze zijn geheimen kent. Maar wat haar vriendin al had laten doorschemeren: Jack is haar niet trouw. Faye betrapt hem met een ander, en voor ze beseft wat er gebeurt is ze een gescheiden vrouw, alleen op een flatje. Faye krijgt een beetje geld mee, maar heeft verder nergens recht op.
Daar staat ze dan. Alles heeft ze voor die man gegeven, en wat is haar toekomst nu?
Dan blijkt dat Jack haar zwaar onderschat heeft.
Faye neemt wraak. En hoe! Misschien gaat het allemaal niet meteen van een leien dakje, maar al snel ziet Jack in dat hij haar nooit had moeten laten gaan.


‘Heb je er nooit van gedroomd om wraak te nemen op een man die je heeft bedrogen, die je heeft gekwetst, die je slecht heeft behandeld?’ vroeg Faye.’


Ze zoekt en vindt lotgenoten, die haar willen steunen om haar ingenieuze plan uit te voeren. Vanaf dit moment gaat het met het verhaal de goede kant op.
Terwijl het hoofdverhaal zich in het verleden afspeelt zijn er daarnaast nog flashbacks verder terug, naar de tijd waarin ze nog Matilda was. De lezer ontdekt langzaam de geheimen die ze altijd voor Jack verzwegen heeft. En in een paar cursieve teksten staat een verwijzing naar de het heden, waar het boek mee begonnen is: Faye is in gesprek met de politie, er is iets met Julienne…

Dat thrillergedeelte is prima, het is spannend, je wilt als lezer weten wat er aan de hand is. Natuurlijk moet je dan de voorgeschiedenis kennen, dus is het verhaal over Faye en Jack nodig. Helaas is een verhaal over oppervlakkige yuppen binnen de setting van een luxueus leven niet zo interessant, voeg daarbij de verschillende seksscenes en het boek neigt meer naar een chicklit dan naar een thriller.
Gelukkig wordt dat in het laatste deel van het boek goed gemaakt. Dan heeft de schrijfster ook nog een bijzondere wending in petto.
Misschien is de verhaallijn over de vriendin die zwaar ziek is, een poging wat meer van het verhaal te maken, maar dat lukt niet erg.


De insteek van een sterke vrouw die haar eigen leven in de hand neemt is prima, het boek blijkt in de traditie te staan van de eerdere misdaadromans van de schijfster. Het is dan ook een lekker boek voor onder een palmboom. Ook niets mis mee overigens.


De Zweedse Camilla Läckberg (1974) is econoom, maar ze kan nu leven van de boekverkoop. Ze is een van de meest succesvolle Zweedse thrillerauteurs. Inmiddels zijn een groot aantal boeken van haar verfilmd. Daarnaast is de succesvolle serie Fjällbacka Murders gebaseerd op haar thrillers.


ISBN 9789044354423 | paperback | 368 pagina's | Uitgeverij House of the Books| april 2019
Vertaald uit het Zweeds door Elina van der Heyden

© Marjo,  31 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

MisdaadgeldMisdaadgeld
Joop Hoekman

Advocaat Peter Tichelaar zit niet echt om geld – of opdrachten – verlegen maar hij vindt wel dat rekeningen betaald moeten worden. Hij maakt tijd vrij om op zoek te gaan naar de man die hem nog een flink bedrag schuldig is na een ontslagprocedure. Ruud Kleinsma woont op de derde verdieping van een flatwoning, maar het is niet Ruud die de deur opendoet. Een jonge vrouw staat voor hem.


‘Mijn naam is advocaat Tichelaar, is uw man of vriend de heer Kleinsma thuis?’
De jonge vrouw schudde ontkennend haar hoofd en antwoordde:
‘Kleinsma is niet thuis. U kunt beter voor die tijd een telefoontje plegen, want ik weet niet wanneer hij er is.’
Terwijl de vrouw de laatste woorden uitsprak, draaide ze zich half om en vanuit de gang van de woning vroeg een mannenstem op grove toon:

‘Wie is dat?’


De vrouw probeert Peter duidelijk te maken dat hij weg moet gaan, maar die vermoedt dat de stem van Ruud Kleinsma is, en laat zich niet afschepen. Niet veel later is hij - net als de vrouw - vastgebonden en wordt hij ondervraagd door een man met een bivakmuts op, terwijl nog andere mannen de woning op zijn kop zetten. Hij heeft ook klappen gehad, de overvallers geloofden niet dat hij geen antwoord had op hun vragen. Maar ze gaan toch weg, en hij weet hen beiden te bevrijden. De vrouw vertelt dat ze Anja Kleinsma is, de zus van Ruud. Ze heeft geen idee waar hij uithangt, maar, vertelt ze Peter: in haar kelderbox staan wel spullen van hem. Of Peter wil helpen dat uit te zoeken?


In de box blijken een aantal dozen administratie te staan en twee tassen boordevol geld. Ze schrikken er van. Hoe komt Ruud aan dat geld? Moeten ze de politie inschakelen? Ze besluiten dat niet te doen, laat Ruud eerst maar eens uitleg geven. Die heeft intussen wel naar Anja gebeld, een kort telefoontje, maar vlak daarna krijgt hij een ongeluk en belandt in een ziekenhuis in Nice.
Als Peter Anja vergezelt naar Zuid-Frankrijk is hij al tot over zijn oren verwikkeld geraakt in een zaak die draait om het witwassen van geld. De criminelen die Ruud bedreigen, zijn er van overtuigd dat Peter meer weet. Ook Anja is niet veilig meer.


In plaats van de politie te waarschuwen, gaat Peter zelf op onderzoek uit. Het brengt hem in contact met de journaliste Frances Cloppenburg, die hem in de krant beschuldigt van betrokkenheid bij zwendel. Gelukkig wil zij wel van hem aannemen dat hij geen dader maar een slachtoffer is, maar ze is ook nieuwsgierig: hoe zit dit dan?
Samen gaan ze de strijd aan, met gevaar voor eigen leven en zonder dat ze beseffen hoe meedogenloos de bende kan zijn.


Een misdaadroman hoeft niet beoordeeld te worden op literaire kwaliteiten, maar een goede redacteur had hier wel wat kleine ergernissen voor de lezer uit kunnen halen. Hoekman herhaalt vaak woorden en zinsdelen waar dat niet nodig is voor het begrip en ook spelfouten hadden dan vermeden kunnen worden.
Het verhaal verloopt soms wel heel gemakkelijk – in het voordeel van het hoofdpersonage natuurlijk. Dat is niet erg, maar in het geval van de brandstichting in de woning van Peter lijkt het toch de bedoeling dat hij om het leven komt, terwijl even later gesteld wordt dat ze nog informatie van hem hopen te krijgen. Dat zou lastig zijn als hun plannetje gelukt was. Natuurlijk slaagt Peter erin om levend uit de flat te komen, zijn avonturen zijn nog niet voorbij en brengen hem in Luxemburg en Zuid-Frankrijk. Het ziet er naar uit dat de bende onze advocaat danig onderschat…


Spannend is het dan ook wel, en het romantische element maakt het verhaal wat sappiger, en dus prettig leesbaar. Hoekman was werkzaam bij de politie, gespecialiseerd in financiële misdaden zoals fraude en weet wat er zich afspeelt in de frauduleuze monetaire wereld. Hoewel het vast niet de bedoeling is om mensen te leren hoe witwassen in zijn werk gaat, kan Hoekman prima in eenvoudige bewoordingen uitleggen hoe zo’n constructie in elkaar zit.


Joop Hoekman (1952) heeft ruim 40 jaar bij de politie gewerkt. Schrijven is een hobby geworden. 


ISBN 9789057868214 | paperback | 224 pagina's | Uitgeverij Servo | juni 2003

© Marjo, 27 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De Saraceense samenzweringDe Saraceense Samenzwering
Era Richmen

Geheim agent Jim Matteos wordt bijna gepakt als hij zijn laatste opdracht met succes uitvoert. Dat kost niet alleen het leven van zijn doelwit, maar nog van meer mensen. Maar voor Jim geldt: alles zal wijken om zijn doel te bereiken. Hij is gehard, meedogenloos. Net als zijn nieuwe tegenstander, iemand die er op uit is om angst, heel veel angst te veroorzaken onder wat hij de ongelovigen noemt.


Er vinden aanslagen plaats waarbij vele doden vallen. Vreemd genoeg worden ze niet opgeëist.
Matteos tast samen met zijn opdrachtgever William North in het duister. Er is iets eigenaardigs aan de hand: zij zijn er namelijk van op de hoogte dat er veertig splijtstofstaven ontbreken uit de voorraad van de kerncentrale van Bushehr in Iran. Als degene die achter de aanslagen zit die in bezit heeft, waarom gebruikt hij ze dan niet? En wat betekenen die mysterieuze codes die steeds door de daders op de plaats van de aanslagen worden achtergelaten?
Onrust is het gevolg: in Amerika en in Israël, die zich bedreigd voelen door Iran.


Jim Matteos ontmoet de mooie Soraya die hem aan informatie helpt. Maar als hij gevangen genomen wordt begint Jim te twijfelen. Heeft deze vrouw hem verraden? Zelfs als ze hem bevrijdt, blijft de twijfel. Is deze vrouw wel te vertrouwen? Wie is zij eigenlijk?
In ieder geval is zij degene die hem vertelt over de Saraceense Strijders, een radicale groepering. Ze zijn gevaarlijker dan welke andere groepering ook, zegt ze, juist omdat ze zich niet bekend maken.‘Moslims werden vermoord onder de rechtvaardiging van Gods woord. Voor de islamitische wereld werd dit het grootste trauma ooit. De zogenaamde christelijke kruistochten zijn nog steeds bepalend voor de heilige oorlogen die vanuit het Midden-Oosten worden gevoerd.’
Jim knikte. ‘Waarmee de parallel duidelijk wordt met de barbaarse wijze waarop de fundamentalistische groeperingen mu het christendom bestrijden.‘


Niet alleen Jim wordt door de lezer gevolgd, ook de leider van de Saraceense groepering komt aan het woord. Waar zijn haat tegen de ongelovigen vandaan komt, wordt goed uitgelegd. En deze man is slim, en machtig.


‘Zijn aanvallen op 9 november zouden een etterende wond veroorzaken, die zich diep in het christendom zou nestelen.’ Het verhaal sleept de lezer vanaf het begin, vanaf de eerste zin al mee in een superspannende actiethriller, met een actueel thema. Er wordt vaak gewisseld van setting, en ook het vertelperspectief wisselt. Doordat er ingegaan wordt op de achtergronden van de hoofdpersonen is er ook een politieke achtergrond nodig die op een heldere manier uit de doeken gedaan wordt. Het geheel met veel actiescenes is een zeer boeiende thriller geworden.


De Saraceense samenzwering is geschreven door het schrijversduo Eric Bakker en Herman Zandstra.
Eric Bakker (Amsterdam) heeft diverse leidinggevende functies bekleed in de vastgoedsector.
Herman Zandstra (Hengelo) heeft diverse managementfuncties vervuld op het gebied van Personeel & Organisatie.
Onder de naam Era Richmen schreven zij inmiddels al drie actuele thrillers.


ISBN  9789491875823 | paperback | 330 pagina's | Uitgeverij LetterRijn | april 2019

© Marjo, 22 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Wie zint op wraakWie zint op wraak
Bo Svernström

Het verhaal begint met de vondst van een gekruisigde man, die is vastgespijkerd in een schuur. Z'n tong en z'n penis zijn verwijderd, evenals z'n vingers. Tot ieders verbazing blijkt het slachtoffer nog te leven. Of hij daar blij mee moet zijn is natuurlijk de vraag. Het slachtoffer blijkt een beruchte crimineel te zijn. Later duiken er meer slachtoffers op, die allemaal op een gruwelijke manier om het leven zijn gebracht. Het zijn allemaal criminelen en politiecommissaris Carl Edson bijt zich in deze zaak vast. Ook de gedreven onderzoeksjournaliste Alexandra Bengtsson houdt zich met deze zaak bezig en weet steeds als eerste te berichten.
 
Het eerste deel van het boek is een traditionele Scandinavische thriller, waarin de speurders de hoofdrol spelen en we in cursieve stukken een beeld krijgen van het handelen en de achtergrond van de dader.

In het tweede deel verandert het boek ineens in een psychologische thriller, waarin de dader centraal staat. De chronologie van het verhaal wordt gewoon voortgezet, maar we zien alles nu vanuit de dader, waarbij we ook meer leren over het verleden van de dader en de motieven. We weten nu ook wie de dader is, maar er blijven nog veel raadsels over.

In het derde deel keren we weer terug naar de politie, die de dader heeft opgepakt, maar nog worstelt met de bewijzen. De afloop van het verhaal is zeer verrassend.

ISBN 978 94 027 3060 9 | Paperback | 477 pagina’s | Harper Collins | september 2018
vertaald door Edith Sybesma

© Renate 21 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De doodsvogelDe doodsvogel
Samuel Bjørk


Dit is het tweede boek over het team rond Holger Munch en Mia Krüger. De laatste heeft nog steeds problemen met haar zelfmoordneigingen en verslaving en haar werkgever eist dat ze naar een psycholoog gaat. Dat doet ze ook, maar alleen omdat ze anders niet mag werken. Ze werkt dus ook niet werkelijk mee met de psycholoog en houdt hem op afstand.


Het verhaal begint met een proloog, waarin een jong stel met een vreemd verzoek bij een dominee komt. Ze willen trouwen, maar het huwelijk moet in alle stilte worden ingezegend. De vader van de zoon ligt op sterven en de zoon kan alleen z'n enorme vermogen erven als de vrouw met wie hij trouwt geen kinderen uit een vorig huwelijk hebben. Er mag namelijk geen vreemd bloed in de familie komen. De vrouw op wie de zoon verliefd is, heeft echter 2 kinderen uit een vorig huwelijk en deze zullen naar een ver familielied van de jongeman in Australië gestuurd worden. Als alle formaliteiten dan geregeld zijn, zullen de kinderen weer teruggehaald worden.


Hierna volgt een cursief gedrukt stuk over een meisje dat wegloopt en in een schuur haar broertje vindt, die al eerder weg is gelopen. Hij heeft geen kleren aan en zijn lijf is bedekt met veren, terwijl hij een dode muis tussen z'n tanden heeft. Als hij haar aankijkt en de muis uit zijn mond haalt, zegt hij: "Ik ben de uil." Blijkens de fauna die beschreven wordt, speelt dit zich in Australië af.


Na deze dubbele proloog begint het verhaal met een botanist, die het naakte lichaam van een tienermeisje vindt. Ze ligt midden tussen de veren en heeft een witte lelie in haar mond. Holger Munch wordt er bij geroepen en later vindt er een bespreking met het team plaats waarbij men de nodige verontrustende details hoort. Zo is het meisje ernstig vermagerd, heeft het blauwe plekken op armen en knieën en blaren op de handen. In haar maag bevinden zich alleen pellets van dierenvoeding. Later duikt er een filmpje op, waarin het meisje te zien is en waarop ook de contouren te zien zijn van iemand die verkleed is als uil, de doodsvogel.


Miriam, de dochter van Holger Munch wordt in een romantische affaire getrokken, die haar in contact brengt met een zeer zieke geest.


In diverse hoofdstukken duiken nog andere vreemde figuren op, die de lezer soms op een dwaalspoor zetten. Het is weer een verhaal geworden waarin allerlei puzzelstukjes opduiken, die pas later hun plaats krijgen. Sommige stukken blijken zich uiteindelijk aan de rand van het verhaal te bevinden en er blijft ook het nodige onduidelijk.


Het is weer een spannend boek geworden, waarin het privéleven van de politiemensen wel een rol speelt, maar niet overheerst. Ik kijk al uit naar het volgende deel van deze serie.


ISBN 978 90 245 6557 3 | Paperback | 366 pagina’s | Luitingh - Sijthoff | februari 2017
vertaald door Renée Vink

© Renate 15 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Al die mooie vreemden
Elizabeth Klehfoth

In de zomer van 2007 verdwijnt Grace, de moeder van Charlie. Sommigen menen dat de vader van Charlie daar de hand in heeft gehad, maar er is nooit een lichaam gevonden, dus wat er werkelijk gebeurd is, is voor iedereen een raadsel. De familie van de zakenman Alistair Calloway, de vader van Charlie, is van mening dat Grace alleen maar uit was op het geld van Alistair en dat ze dat gebruikt heeft om te verdwijnen.

Tien jaar later weet de inmiddels zeventienjarige Charlie nog steeds niet wat er gebeurd is met haar moeder. Ze zit inmiddels op een prestigieuze kostschool, waar vooral kinderen van zeer rijke ouders op zitten, jongeren die een Mercedes, of een Porsche hebben en waarvan sommigen hun vakanties op Martha's Vineyard doorbrengen.

Charlie wordt uitgenodigd om lid te worden van de A's, een soort geheime groep op school, waarvan de leden een aantal opdrachten moeten uitvoeren, om lid te kunnen worden. Dit zijn altijd opdrachten, die op z'n zachtst gezegd op het randje zijn. Het idee is dat de leden van de groep elkaar altijd zullen steunen, ook doordat ze door de daden die ze hebben verricht om lid te worden allemaal kwetsbaar zijn. Het falen voor een opdracht wordt genadeloos afgestraft.

Charlie wordt benaderd door haar oom Hank, de broer van Grace, die haar een enveloppe met foto's geeft en haar uitnodigt voor een familiebijeenkomst om haar moeder te herdenken. De familie van Grace is van eenvoudige komaf en lijkt zeer warm te zijn. Het is een beetje het tegendeel van de wereld waarin Charlie zich bevindt. De foto's brengen Charlie tegen wil en dank op een speurtocht naar het verleden, die haar confronteert met de verschrikkelijke waarheid over haar familie en die haar in gevaar brengt.

In hoofdstukken die zich in 2007 afspelen, leren we Grace kennen en uiteindelijk komen we langs deze weg ook te weten wat er allemaal werkelijk is gebeurd. Later gaan we ook nog verder terug in de tijd en leren we Alistair en zijn familie beter kennen. Hij komt uit een zakenfamilie, die een vorm van sociaal Darwinisme voorstaat. Ook de kinderen worden tegen elkaar uitgespeeld. Zo krijgt Alistair van z'n vader de opdracht om de rozenstruik van z'n moeder, waar zij zeer aan gehecht is, te kappen, terwijl z'n broer Teddy de opdacht krijgt om de struik te beschermen. Alistair slaagt in z'n opdracht en Teddy wordt gestraft, want hij heeft gefaald.

De vader van de jongens heeft zelf z'n broers van hun erfenis beroofd. Alistair merkt op een gegeven moment op dat een zakenman geen geweten dient te hebben, omdat hij dan nooit keiharde bezuinigingsmaatregelen kan nemen, zoals het ontslaan van een medewerker, wiens vrouw kanker heeft en bij wie de behandeling niet aanslaat, of een alleenstaande moeder met 3 kinderen, omdat ze hun targets niet halen. Grace is op dat moment de vriendin van Teddy, terwijl Alistair een relatie heeft met Margot, een zeer ambitieuze vrouw, die medicijnen studeert. Alistair is er van overtuigd dat ze een psychopaat is, wat hij alleen maar als een voordeel ziet.

Het boek zit vol mensen waar ik bitter weinig sympathie voor kon voelen en dat maakte het toch wat minder aantrekkelijk. Het was wel een spannend verhaal, dat toch net iets anders afloopt dan je misschien verwacht. Ik moet wel opmerken dat het einde misschien toch wel een typisch Amerikaans tintje heeft.
 
ISBN 978 94 027 0403 7 | Paperback | pagina’s | Harper Collins | juni 2019
vertaald door Anna Livestro

© Renate 7 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De moordputDe moordput
Een Arrowood-mysterie
Mick Finlay


Of dat klopt weten we niet, maar William Arrowood is er in ieder geval van overtuigd: hij is een betere speurder dan die blaaskaak van een Sherlock Holmes!
Hij kan zich er vreselijk over opwinden dat de kranten lovend schrijven over Holmes, terwijl ze zijn persoontje ofwel negeren ofwel beschimpen. Maar hij, Arrowood, werkt in het armere Zuid-Londen, en hij accepteert de minder goedbetaalde zaken, in tegenstelling tot de geroemde Holmes. En vaak zijn die zaken veel lastiger op te lossen, en zijn ze ook gevaarlijk. 
Net als bij Holmes, is het zijn assistent, Barnett die het verhaal vertelt.


Het echtpaar Barclay benadert de detective: Ze hebben hun dochter al ruim een half jaar niet meer gezien, ze reageert ook niet op brieven.
Ze vermoeden dat Birdie gevangen gehouden wordt door haar man en zijn familie, op een buiten Londen gelegen boerderij. Daar zijn ze aan de deur geweest, maar de bewoners beweren dat Birdie hen niet wil zien! Een complicatie is dat Birdie niet helemaal 100% is, maar toch: meneer en mevrouw Barclay willen van haar zelf horen dat ze niet terug wil komen. De opdracht luidt: zorg er voor dat we haar kunnen zien en spreken.


‘Misschien is het niets, maar ik zou me als ouder zorgen maken. Een zwakzinnige jonge vrouw wordt belet haar familie te zien. Een gewelddadige echtgenoot!’ Hij likte zijn vingers af en veegde ze schoon aan zijn broekspijpen. ‘De arme Birdie zou weleens in grote moeilijkheden kunnen zitten. Het probleem is alleen dat ik niet goed weet wat we eraan kunnen doen.’


Natuurlijk beginnen de detectives met een bezoek aan de boerderij. En ook zij krijgen geen toegang tot het meisje. Ze zien haar evenwel voor het raam staan, ze zwaait met een veer, en bij een volgend bezoek met een afbeelding uit een tijdschrift. Maar wat dat betekent, begrijpen de mannen niet.
Dat er meer achter zit, dat begrijpen ze wel! Ze proberen de politie erbij te halen, die hen eerder tegenwerkt dan hulp biedt. En als ze de ouders opnieuw bezoeken, krijgt Arrowood bevestiging van zijn twijfels: zij spreken niet de waarheid. Als er vervolgens een vrouw verdwijnt die vlak bij de boerderij woont en alles wijst op moord, verandert deze ogenschijnlijk eenvoudige zaak in een zeer complex moordonderzoek. Wat is er allemaal aan de hand op die boerderij?


Deze detective die speelt aan het eind van de negentiende eeuw draait zijn hand er niet voor om als hij vindt dat er voor anderen akelige praktijken nodig zijn om de waarheid boven tafel te krijgen. Daarbij ontziet hij zijn assistent niet! Maar eerlijk gezegd: zichzelf ook niet.
Het is een smerig zaakje, waarvan mensen als Birdie die niet helemaal volwaardig zijn de dupe zijn. Arrowood ontdekt al snel dat ook haar echtgenoot niet helemaal in orde is, en er zijn nog meer werknemers die men idioot of zwakzinnig noemt.


In een kort voorwoord en een langere epiloog over de historische achtergrond wordt uitgelegd hoe men eind negentiende eeuw omging met deze mensen. ‘Ze voelen geen pijn.’ zegt een van de personages.
Langdon Down, de man die beschreef hoe mensen met het syndroom van Down een specifiek uiterlijk kunnen hebben wordt ten tonele gevoerd. Er gebeurden vreselijke dingen met mensen die niet voor zichzelf op kunnen komen, wat uit dit verhaal duidelijk naar voren komt. De historische context is prima, maar de sfeertekening kon beter. Ook al is er regelmatig sprake van mist en andere vochtigheid, die wordt niet beeldend genoeg beschreven.


Het geheel leest best lekker weg, maar een topper is het niet.

Er was een eerder boek over deze detective, en daar wordt ook naar verwezen, maar voor de zaak op zich is het niet erg als je dat eerdere verhaal niet kent.


Mick Finlay (Glasgow) verdeelt zijn tijd over Brighton en Cambridge. Hij doet regelmatig onderzoek op het gebied van menselijk gedrag.


ISBN 9789402702644 | Paperback | 448 pagina‘s | Uitgeverij HarperCollins | maart 2019
Vertaald uit het Engels door Ruud van de Plassche

© Marjo, 12 juli 2019

Lees de reactie op het forum en/of reageer. Klik HIER

DepresidentDe President
Orphan X deel 4
Gregg Hurwitz


Evan Smoak is getraind om te doden. Een normale jeugd heeft hij nooit gekend, vanaf het moment dat hij gescout werd in het weeshuis waar hij zich bevond, betekende elke dag opstaan steeds weer trainen, trainen en nog meer trainen. Vechtsport, conditietraining, leren om te gaan met wapens en de meest geavanceerde technologische snufjes, hij is onverslaanbaar. ‘Jij bent het wapen. De rest is gereedschap’.
Op het moment dat hij besloot geen Orphan agent meer te zijn, werd zijn leven niet normaal. Dat was niet meer mogelijk. Ook Jack, zijn begeleider, stapte uit het programma, en sindsdien werd er jacht op hen gemaakt. Ze wisten te veel.
Evan werd de Nowhere man, iemand die zich inzette voor mensen in nood. Zo ook in deel vier, al is de hoofdopdracht persoonlijk.

In de proloog heeft hij zijn eerste opdracht met succes uitgevoerd. Wat die opdracht te maken heeft met de huidige president Bennett weet hij niet, maar hij weet wel dat Bennett hem wil vermoorden. Nou ja laten vermoorden dus. Daarvoor wordt Orphan A vrijgelaten uit de gevangenis, die op zijn beurt eist dat een paar andere criminelen vrij komen, zodat hij ze in kan zetten voor de opdracht die de president voor hem heeft.Na Orphan X lopen ook de andere Orphans gevaar.


Het hele Orphanproject dat al supergeheim was volledig vernietigen, dat is wat de president die dit notabene zelf in het leven heeft geroepen, beoogt. Waarom precies, dat wil Evan graag weten. Hij heeft twee opdrachten voor zichzelf: de waaromvraag beantwoorden en de president vermoorden. Onmogelijk, lijkt dat. Bennett is ieder moment van de 24 uren die een dag heeft beveiligd als woonde hij in een ondoordringbaar pantser en hij kent het gevaar dat hij loopt, hij en zijn belager hebben telefonisch contact:


“Evan zei: ‘Ik heb generaals vermoord. Ik heb ministers van Buitenlandse zaken vermoord. Ik heb top industriëlen vermoord.’
De stem gaf even kalm als altijd antwoord. ‘Maar je hebt nog nooit de president van de Verenigde Staten vermoord.’


Of dat toch gebeurd zal zijn voor het boek uit is, is een lastige kwestie. Want Evan heeft nog een extra taak te vervullen. Als de Nowhere Man wil hij een jongen helpen die onderop heeft gelegen bij het verdelen van intelligentie. De jongen is goudeerlijk en volgt strikt de regeltjes. Hij beseft totaal niet dat anderen dat niet doen! En zo valt hij – en met hem zijn hele familie – in handen van een grote drugsdealer.


Dit is zo’n thriller die eigenlijk niet dik genoeg kan zijn – mits je de tijd hebt.
Ja, de hoofdpersoon is een moordenaar, een gevechtsmachine, die talenten en kennis heeft waar je nog nooit van gehoord hebt, maar hij is ook een slachtoffer. En blijkt ondanks alles een mens van vlees en bloed. Superspannende acties, met oog voor details, lees je ademloos, liefst in een ruk, ook omdat Gregg Hurwitz zijn hoofdstukken met zodanige cliffhangers schrijft dat je door moet.


Ook de andere personages, zowel mede- als tegenstanders, komen goed uit de verf, al zou je daar nog wel wat meer aandacht voor willen hebben. Naomi bijvoorbeeld, special agent in charge, die niet mag twijfelen aan de president voor wie ze werkt, maar dat wel steeds meer doet. Intussen heeft ze de zorg voor haar voorganger, niet toevallig ook haar vader, die in een verpleeghuis ligt af te takelen.
De President is niet alleen een actiethriller, het is vooral genieten van een superspannend verhaal dat goed in elkaar zit en je tot het laatst toe op het puntje van je stoel laat zitten.


Gregg Hurwitz (1973, San Francisco) schreef tijdens zijn studententijd aan zijn eerste thriller, The Tower, die in 1999 gepubliceerd werd. Thrillerlezers kunnen intussen niet meer om hem heen.


ISBN 9789400510692 | Paperback | 512 pagina’s | Uitgeverij AW Bruna | maart 2019
Vertaald uit het Engels door Erik de Vries

© Marjo, 5 juli 2019

Lees de reactie op het forum en/of reageer. Klik HIER

EeuwignachtEeuwig nacht
Patrick de Bruyn

Elise bezoekt haar grootvader, mijnheer Adam, in het ziekenhuis, niet alleen omdat hij haar opa is, maar ook omdat hij bereid is om gesprekken met haar te voeren in het kader van haar opleiding. Opa vertelt haar dat hij naar huis mag. Dat vindt ze vreemd. Niet naar een revalidatiecentrum? Dat blijkt eigenlijk wel te moeten, hij werd opgenomen met grote uitputtingsverschijnselen, maar mijnheer Adam is eigenwijs. Ook al heeft hij in de afgelopen maanden ook al drie keer een ongeluk gehad met zijn auto. Dat liep dan wel goed af, maar toch.
Elise maakt zich ongerust. Terecht blijkt. Want net voor mijnheer Adam naar huis zou vertrekken wordt hij dood gevonden.


Bij het lezen van het testament blijken al zijn bezittingen naar zijn veel jongere vriendin te gaan. Hij had Elise al eerder verteld over die fantastische Michèle Godeau. Elise weet intussen dat haar opa die laatste dagen toch een beetje begon te twijfelen aan deze mevrouw:


‘Ze heeft het natuurlijk geweldig druk. Zoveel patiënten die haar aandacht opeisen. En ze is een pietje-precies. Ze wil voor iedereen het beste…’ Maar daar klonk minder adoratie in door dan er ooit was geweest.
‘Bedoel je dat ze je niet zo vaak is komen bezoeken?’
En ineens liet hij de idolatrie volledig achterwege en reageerde enigszins geprikkeld:
‘Dat kun je wel zeggen ja. Ik had het nochtans anders verwacht. Dat kan toch niet zo moeilijk zijn om even binnen te springen. Ze werkt hier toch.’


Naast deze aanwijzing was er ook dat eigenaardige voorwerp dat Elise steeds aantrof in de auto’s na de ongelukken, een voorwerp dat er onschuldig uit zag, maar makkelijk de rem klem had kunnen zetten. Voor Elise is er geen twijfel: deze mevrouw, die Michèle, heeft haar grootvader opgelicht en diens centen ingepikt. Als ze later van haar vader hoort hoeveel geld er van de rekeningen afgeschreven werd ten behoeve van haar fratsen, en als ook de laatste onroerende goederen door haar ingepikt worden, gaat ze op onderzoek uit en stuit op nog een verdacht overlijden waar Michèle bij betrokken was. Haar besluit staat vast. Dat moet afgelopen zijn, die oplichterij!


Het verhaal van zijn vader en de valstrik die hem zijn leven heeft gekost wordt onderwerp van het boek dat Jean-Pierre, de vader van Elise, gaat schrijven. Maar dat blijkt zo makkelijk nog niet te zijn.


De vorm van het verhaal is bijzonder: Jean-Pierre laat zijn dochter stukken lezen en ze voeren hele gesprekken over hoe die intrigante hun vader/opa zijn geld afpakte voordat ze hem om het leven hielp. De grenslijn tussen fictie en non-fictie blijkt lastig.
Voor de lezer wordt het eveneens onduidelijk: wanneer is wat je leest het verhaal dat Jean-Pierre schreef, en dus wat hij er misschien bij verzon, en wanneer is het daadwerkelijk wat er gebeurde? Maar deze twijfel maakt het verhaal niet minder aantrekkelijk. Integendeel, het is intrigerend er achter te komen – of niet. Het is geen thriller met veel actie, maar daarentegen een boeiende psychologische misdaadroman geworden.


Humor zit er ook in, deels door de Vlaamse taal: ‘toen het grillen werd, was het te laat.’ Maar ook door zinnen als deze:
‘en dat allemaal door de vlinders in zijn buik.’
’Alleen kon hij het onderscheid niet maken tussen de vlinder en de vampier.’


De auteur heeft in dit boek net als zijn mannelijke hoofdpersoon geschreven over zijn vader. Hetgeen niet makkelijk was, stelt hij. ‘Dè waarheid? Die bestaat niet’ staat op de omslag.


Patrick De Bruyn (Halle, 22 augustus 1955) van oorsprong psycholoog heeft als Vlaams misdaadauteur zijn sporen verdiend. Zijn thrillers worden gekenmerkt door een beschrijving van gewone mensen die door het noodlot of door eigen toedoen in een nachtmerrie belanden.
Zijn boeken werden genomineerd voor de Gouden Strop, de Diamanten Kogel en de Hercule Poirotprijs. De laatste prijs won hij met Dodelijk Verlangen in 2010.


ISBN 9789492958464 | Paperback | 304 pagina's | Uitgeverij Horizon | maart 2019

© Marjo, 30 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Ik reis alleen
Samuel Bjørk

Dit is een thriller zoals ik ze graag lees. Na een proloog, waarin een pas geboren baby, waarvan de moeder in het kraambed overleden is, verdwijnt, gaan we naar het heden. We zien hoe het eerste lichaam van een meisje van 6 jaar, met een springtouw opgehangen in een boom, gevonden wordt. Dan komen we bij Mia Krüger, die zich terug heeft getrokken op een eilandje bij Hitra. Ze is van plan om een eind aan haar leven te maken. De datum waarop ze dit wil doen, heeft ze al in haar agenda staan.

In Værnes haalt Holger Much een auto op bij het verhuurbedrijf en hij rijdt naar Trondheim. Hij is op weg naar Mia Krüger, die hij nodig heeft. Van Trondheim gaat hij verder naar Orkanger en naar Hitra, waar hij op een gegeven moment met een boot naar het eilandje moet waar Mia Krüger moet wonen. Hij moet haar overtuigen om mee te komen.


Dan duikt er in een volgend hoofdstuk ineens een man met een getatoeëerde adelaar in z'n nek op. Wat deze met de zaak te maken heeft, is nog een raadsel. Zo krijgen we allerlei puzzelstukjes, waarvan pas later duidelijk wordt hoe ze in het verhaal passen. Er duiken onder andere nog een mysterieuze sekte en een vrouw met 2 verschillend gekleurde ogen op, terwijl er een tweede meisje wordt gevonden en een boer een van z'n varkens dood en zonder kop vindt. Soms moet ik even terugbladeren, omdat er iemand opduikt, die we eerder tegen zijn gekomen. Op een gegeven moment krijg ik zelfs een zeker wantrouwen tegen een van de politiemensen.


Allerlei puzzelstukjes vallen langzaam op hun plaats, maar de schrijver heeft tot het einde toe nog wel een paar verrassingen in petto. Niet alle draadjes worden helemaal afgehecht, maar dat vond ik niet erg. Ik ben in ieder geval heel benieuwd naar het volgende boek over Holger Munch en Mia Krüger. Achterin het boek, vanaf pagina 400 staat al een voorproefje van dit nieuwe boek.


ISBN 978 90 210 1803 4 | Paperback | 416 (399) pagina’s | Luitingh - Sijthoff | februari 2016
vertaald door Renée Vink

© Renate 29 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Engelbewaarders
Kristina Ohlsson


Dit is het derde boek over Alex Recht en z'n team. Het begint met een proloog, waarin een vrouw een film bekijkt, waarin te zien is dat een jonge vrouw vermoord wordt. De vrouw bekijkt de film verschillende keren en herkent het tuinhuis van haar ouders, waar de film kennelijk is opgenomen. Ook de gemaskerde moordenaar herkent ze.


Dan springt het boek naar het heden en na een citaat uit een getuigenverhoor met Alex Recht, lezen we hoe een man met een hond een lijk vindt.
Dan volgt een getuigenverhoor met Frederika Bergman, waarin al vooruit wordt gelopen op de afloop van het verhaal. Zo lezen we dat de partner van Frederika, met wie ze een dochter heeft, aan is gehouden en dat Jimmy, de broer van Peder Rydh dood is. Jimmy heeft door een val van een schommel een hersenbeschadiging opgelopen en is min of meer stil blijven staan in z'n ontwikkeling. Hij verblijft in een tehuis en heeft een sterke band met Peder, zoals we ook in de voorgaande delen van deze serie hebben kunnen lezen. Later volgen er meer stukken van getuigenverhoren, die mij in het begin het gevoel gaven dat er dingen van de plot werden weggegeven, die ik misschien liever nog niet had gelezen.


Het privéleven van de hoofdpersonen raakt dit keer zeer verweven met de zaak waaraan gewerkt wordt. Het gevonden lichaam is van een jonge studente, die 2 jaar geleden vermist is geraakt. Het lichaam is in twee stukken verdeeld en het hoofd en de handen ontbreken. Later worden er in dezelfde omgeving nog 2 lichamen gevonden, van mensen die al veel langer dood zijn. Het eerste lichaam is van een man en het tweede van een vrouw, die al 40 jaar dood moet zijn.


Het verhaal lijkt te draaien om de kinderboekenschrijfster Thea Aldrin, die in de gevangenis heeft gezeten, omdat ze haar man vermoord heeft. Bovendien is haar zoon vermist en de politie vermoedt dat zij die ook gedood heeft. Met name commissaris Torbjörn Ross is hier heilig van overtuigd.
Thea Aldrin wordt ook gezien als de auteur van 2 zeer gewelddadige pornografische boeken. Na haar veroordeling heeft ze nooit meer gesproken. In het verzorgingshuis, waar ze na haar verblijf in de gevangenis in terecht is gekomen, wordt ze als excentriek gezien, een zwijgzame eenzaat, die regelmatig bezoek krijgt van Torbjörn Ross, die nog steeds hoopt een bekentenis van haar te krijgen, dat ze ook haar zoon vermoord heeft. Bovendien krijgt ze wekelijks bloemen van een onbekende, met een briefje, waarop 'Bedankt' staat.


In het verzorgingshuis waar Thea Aldrin woont is ook een medewerkster, die onder druk wordt gezet door een onbekende man, om de voormalige schrijfster in de gaten te houden en te melden van wie ze bezoek krijgt. Zo krijgt de lezer weer allerlei puzzelstukjes, die langzaam op hun plaats vallen.


Kristina Ahlsson is er weer in geslaagd om een boek te schrijven dat de lezer vrijwel tot het einde toe weet te verrassen. Of we aan het einde van het verhaal ook werkelijk alles te weten zijn gekomen, blijft de vraag. In het laatste hoofdstuk bekijkt een man de film, die ook aan het begin van het boek bekeken wordt. Wie die man is, wordt niet vermeld. Dat mag de lezer zelf bepalen. Is het iemand die we al eerder zijn tegengekomen, of is het een onbekende?


De stukken van de getuigenverhoren blijken uiteindelijk minder storend te zijn, dan ik aanvankelijk dacht. Weliswaar worden er een paar dingen weggegeven, maar veel blijkt uiteindelijk toch net iets anders in elkaar te zitten, dan je denkt. Het is het verhaal van een zaak, waarin verschillende dingen mis lopen, onder andere door gebrekkige communicatie. Dat men het idee heeft dat er fouten zijn gemaakt, blijkt ook uit de getuigenverhoren.

ISBN 978 90 443 3502 6 | Paperback| 398 pagina’s | House Of Books | augustus 2012 |
Vertaald door Ron Bezemer

© Renate 12 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Negendoder
Ule Hansen

Emma Carow is een profiler in Berlijn en heeft zelf de nodige problemen. Ze is in het verleden op een zeer geweldadige wijze verkracht door Uwe Marquardt, een man die na zijn vrijlating een boek over z'n ervaringen heeft geschreven, een boek waardoor hij een soort beroemdheid is geworden. Ergens zint Emma Carow nog steeds op wraak.
 
Binnen het team van de afdeling Operationele Misdaadanalyse is Emma een soort buitenbeentje. Ze mist sociale vaardigheden, hoewel niet duidelijk is of dit nu uitsluitend haar karakter is, of dat haar ervaringen uit het verleden daar ook nog iets mee te maken hebben. Haar plaats in de groep is onduidelijk en ze hoopt haar chef te vervangen, als deze zwangerschapsverlof heeft. Er komt ook een nieuw lid in het team, dat bij Emma voor de nodige spanning zorgt. Ze heeft haar eigen werkwijze, die in twijfel wordt getrokken, als haar theorieën niet lijken te kloppen.

Op een gegeven moment worden er 3 lijken, van 2 vrouwen en een man gevonden. Deze zijn, op hun gezicht na, helemaal in tape zijn gewikkeld. Bij sectie blijkt dat ze door uitdroging om het leven zijn gekomen.
Er worden weliswaar, zoals Emma voorspelt meer lichamen gevonden, maar toch klopt het niet. Alleen al het feit dat de slachtoffers levend zijn achtergelaten om te sterven is al vreemd voor een seriemoordenaar, die over het algemeen juist z'n kick vindt in het moorden. Bovendien moet het een en ander het werk zijn van een groep, omdat een persoon alleen het een en ander nooit voor elkaar kan krijgen. Er duikt wel al snel een verdachte op, maar die heeft een alibi.

Al met al is het een zeer spannend boek, met een misschien wat vreemde hoofdpersoon. Er is niet al te veel aandacht voor het privéleven van de hoofdpersonen, behalve wanneer dit voor het plot van belang is. Het verhaal wordt heel rechttoe, rechtaan verteld, zonder echte uitstapjes naar het verleden, of een blik in het hoofd van de daders.

Ik moet zeggen dat ik wel benieuwd ben naar het volgende boek van dit schijversduo, Astrid Ule en Erik Hansen.
 
ISBN 978 90 245 7335 6 | Paperback | 459 pagina’s | Luitingh - Sijthoff | oktober 2016
vertaald door Roelof Posthuma

© Renate 23 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De kinderen die het bos in gingenDe kinderen die het bos in gingen
Een Charlie Lager-thriller
Lina Bengtsdotter


Dit is het tweede boek over Charlie Lager. Haar baas bij de politie is van mening dat ze in therapie moet, in verband met haar drankprobleem, iets waar ze het zelf niet helemaal mee eens is, maar waar ze toch in meegaat, omdat ze haar baan niet wil verliezen. Later spreekt haar baas haar aan op het feit dat ze nog vrij veel vakantiedagen heeft staan. Charlie is van mening dat ze nu bezig zijn met een zeer belangrijke zaak, waar ze zich ook persoonlijk bij betrokken voelt.
Als ze even pauzeert leest ze op internet een stuk over een meisje, dat in 1989 jaar geleden vermist raakte in Gulspång. Ze verbaast zich er over dat ze daar bij haar vorige bezoek aan Gulspång, toen ze op zoek waren naar de vermiste Annabelle niets over gehoord had.


Bij een bezoek aan een bar samen met een collega, ziet ze aan de bar Johannes Ro zitten, de journalist waar ze in het vorige boek ook mee te maken heeft gehad. Hij is ook de auteur van het artikel over het vermiste meisje, dat Charlie heeft zitten lezen. Hij zoekt contact met Charlie en ze hebben het over het artikel over het vermiste meisje, dat Charlie gelezen heeft. Charlie neemt Johan mee naar huis, waar ze over het artikel praten dat hij heeft geschreven.
Johan gaat naar huis en Charlie kruipt in bed, waar ze over haar moeder droomt. Ze wordt wakker van haar telefoon. Het blijkt Susanne te zijn, een vriendin uit Gulspång, die problemen heeft. Haar partner is bij haar weggegaan en haar moeder is weer gaan drinken. Charlie biedt aan om naar haar toe te komen, zodra de zaak waar ze mee bezig is, afgerond is.


De volgende dag, als ze zich verslapen heeft, besluit ze vrij te nemen en naar haar vriendin in Gulspång te gaan. Haar bezoek aan Gulspång brengt ook weer herinneringen aan haar jeugd naar boven. Ze probeert uit te zoeken wat er nu eigenlijk met Francesca, het meisje dat in 1989 verdwenen is, is gebeurd. Daarbij krijgt ze op een gegeven moment hulp van Johannes Ro.


In de proloog is Francesca aan het woord. Ze is op een feest op de kostschool waar ze op zit en is op zoek naar haar vriend Paul. Paul is een buitenbeentje, dat op z'n vorige school dusdanig gepest werd, dat z'n ouders alles bij elkaar hebben geschraapt om hem naar deze dure kostschool te sturen, in de hoop dat het hem daar beter zal gaan. Dat blijkt echter toch niet helemaal het geval te zijn. Hij trekt veel op met Francesca, die net als hij een buitenbeentje is. Later wordt Paul dood uit het water gehaald en de conclusie is dat hij zelfmoord heeft gepleegd. Francesca gelooft dat niet en verdenkt een groepje jongens rond Henrik Stiernberg, het vriendje van haar zus.


In de stukken waarin Francesca aan het woord is, leren we meer over haar en haar vriendschap met Paul. Francesca drinkt nogal en wordt door haar ouders niet erg serieus genomen. Ze wordt beschouwd als iemand die het niet zo nauw neemt met de waarheid en als ze op een gegeven moment vertelt dat ze verkracht is door de zoon van een zakenpartner van haar vader, wordt dit natuurlijk ook niet geloofd. Francesca is misschien wat dromerig en in korte stukjes met de titel 'Gaten in de tijd' haalt ze herinneringen op aan haar vriendschap met Paul.


Charlie ontdekt in dit verhaal weer meer over haar eigen verleden en over haar moeder. Ze ontdekt wat er gebeurd is met Francesca en Paul en hoewel ze daar niet op uit is, ontdekt ze door een vreemd toeval ook wie haar biologische vader is.


Ik ben benieuwd naar het derde deel van de trilogie over Charlie Lager. Hoewel het boek los kan worden gelezen, maakt het toch wel heel duidelijk deel uit van een serie. In zekere zin is het te vergelijken met de boeken over Frieda Klein van Nicci French. Ook daarin is in feite sprake van een doorlopend verhaal. Het verschil is dat het verhaal van Frieda Klein zich alleen in het heden afspeelt, terwijl het verhaal over Charlie Lager eigenlijk vooral over haar verleden gaat. Wat zal er in het volgende boek nog aan het licht komen? In het eerste boek ontdekte Charlie dat haar moeder als puber samen met een vriendinnetje een kind om het leven heeft gebracht. In dit boek ontdekt ze wie haar vader is, dus wat zal er in het volgende boek aan het licht komen?


ISBN 978 94 027 0269 9 | Paperback | 414 pagina’s | Harper Collins | mei 2019
vertaald door Ydelet Westra

© Renate 20 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

KwellingKwelling
Hoe goed ken jij je moeder echt?
Tamara Geraeds

De 28-jarige Christina woont nog steeds bij haar ouders. Ze zou graag op zichzelf willen, maar blijft om een misschien wel misplaatst schuldgevoel. Vijf jaar eerder is namelijk haar jongere broertje Colin verdwenen. Sindsdien is het gezin ontwricht: haar vader vlucht in zijn werk, het organiseren van feesten en evenementen, en haar moeder heeft een akelige migraine ontwikkeld.
Christina is als profielanalyticus gaan werken bij IPOL, de Dienst Internationale Politiesamenwerking. Maar echt succesvol is ze niet, het werk vindt ze eigenlijk saai, ook al is ze vastbesloten om informatie te vinden die een doorbraak kan vormen. Colin is namelijk niet het enige kind dat verdwenen is.

Het verhaal begint met een krantenartikel over een gruwelijke vondst in een geheime tunnel bij een huis in Rotterdam. De familie Kaakmans krijgt het bericht dat Colin een van de lijken was, waardoor alle ellende opnieuw opgerakeld wordt.
Ellen, de moeder, krijgt opnieuw heftige migraineaanvallen, en Christina kan zich niet meer concentreren, heeft last van stress. Ze zoekt haar heil in drugs, en heeft daar steeds meer van nodig.
Vergist ze zich nu, of klopt het dat haar moeder zich vreemd gedraagt? Als Christina in haar moeders tas een vingerkootje en een bebloed mes vindt, probeert ze haar moeder meer in de gaten te houden.

Daarbij doet ze niet zozeer vreemde, als wel hele akelige ontdekkingen.
Ze vraagt zich af of dat verband houdt met de berichten in de krant.

Het verhaal wordt door Christina als ik-verteller, en door Ellen in de derde persoon verteld, waarbij de lezer zeer goed op moet letten in welke tijd het hoofdstuk speelt. Terwijl Christina vooral vooruit in de tijd gaat, zijn de hoofdstukken die Ellen vertelt juist terugblikken, die steeds verder het verleden induiken, maar ook weer niet altijd, dus je moet de koppen boven de hoofdstukken goed lezen. Daar staan overigens soms ook spreuken als ’berouw snijdt dieper dan het scherpste zwaard’ of ‘Monsters slapen niet in je bed, ze slapen in je hoofd’(achterin vindt je verantwoording voor deze gezegden)

Waar de gemiddelde lezer waarschijnlijk ook onzeker over is, is de vraag in hoeverre alles werkelijk gebeurt. Christina neemt steeds meer en zwaardere drugs, en verliest haar grip op het leven. Ze heeft hallucinaties. Maar die lijkt Ellen ook te hebben, tenminste, dat denkt Christina dan weer.
Die vraagt zich bovendien af of er een moordenaarsgen bestaat, en maakt zich daar erg ongerust over haar moeder.
Wat gebeurt er nu echt? Zien moeder en dochter spoken, of gebeurt het echt?

‘Bibberend lig ik in bed. Ik lig hier al zeker een half uur, maar van slapen kan geen sprake zijn. Nog nooit in mijn leven heb ik me zo radeloos gevoeld. Mijn hoofd wordt overspoeld door verdriet, woede, machteloosheid, onzekerheid, twijfel, verlangen. Nog even en ik word gillend gek.’

Door die onzekerheid word je des te nieuwsgieriger naar de ontknoping van dit spannende verhaal.
De eenvoudige en duidelijke manier van schrijven is in dit geval erg prettig, je hebt al genoeg om in de gaten te houden als je het verhaal vlot wilt lezen. Dat lukt overigens niet altijd: al lezend wil je nogal eens terugbladeren om alles goed op een rijtje te hebben.

Een psychologische thriller die verrast en fascineert!

Tamara Geraeds (Arnemuiden,1981) werkt naast auteur als freelance docent Engels, Nederlands en creatief schrijven, en als redacteur voor verschillende uitgeverijen. In 2012 verscheen haar debuut Nergens bij Uitgeverij Kluitman Alkmaar en inmiddels zijn er al 7 boeken van haar hand verschenen.

ISBN 9789462420984 | paperback | 263 pagina's | Uitgeverij Kramat | maart 2019

© Marjo, 11 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Recensies

Boven