Thrillers Leestafel.info

spannende boeken en een beetje fantasy

De PatiëntDe Patiënt
Petra Spark

Vincent Roels en Erik Vermoes zijn al jaren dikke maatjes, maar hun levens lijken niet op elkaar.
Voor Vincent is de verkeerde kant van de munt boven komen te liggen. Zijn moeder ging op jonge leeftijd al over op zelfdoding. Ze was manisch-depressief, dat wisten haar man en zoon wel. Maar toch, Vincents vader is er nooit echt overheen gekomen. Vincent wel? Hij betwijfelt het zelf, is er beducht voor dat hij genetisch besmet is. Hij werd al jong gefascineerd door het menselijk lichaam en was graag chirurg geworden. Maar dat bleek te hoog gegrepen, en hij werd verpleger.
Erik daarentegen is geboren in een adellijke familie, er was geld, en hij had hersens. Erik heeft een drukke baan waarvoor hij vaak naar het buitenland moet. Maar hij heeft ook een moeder die door de ziekte ALS aan een rolstoel gekluisterd is en veel zorg nodig heeft. Ze verplaatst zich in een hoogtechnologische rolstoel, voorzien van een wangsensor. Spreken kan ze nog uitsluitend via een computerstem.

Een en een is twee: Vincent wordt inwonende verpleger bij Peggy, Eriks moeder. Hij solliciteert nog wel naar iets anders, maar komt niet aan de bak.
De problemen beginnen als op een dag de spraakcomputer van Peggy een bepaalde zin uitspreekt.

‘Ik ken jouw geheim, ik weet wat je met dat meisje deed.’

De schrik slaat Vincent om het hart. Kent Peggy zijn geheim? Ja, hij heeft ooit iets heel ergs gedaan, maar samen met Erik heeft hij het in de doofpot weten te stoppen.
Het is evenwel niet alleen wat Peggy zegt, er gebeuren meer akelige dingen. Vincent denkt aanvankelijk dat hij te veel valeriaanthee heeft gedronken of, dat kan ook, hij wordt ook gek, net als zijn moeder. Is dat zo? Of is er iets heel anders aan de hand? Is er überhaupt nog iemand die hij kan vertrouwen?

Na een kalm en gezapig begin (maar het is dan ook een hete zomer) mondt het verhaal toch uit in een zenuwslopende thriller! Wat is hier toch allemaal aan de hand? Als lezer weet je in het begin niet of je de hoofdpersoon Vincent wel sympathiek kunt vinden, maar als je daar toe wel geneigd bent, komen er weer nieuwe wendingen en weet je het niet meer.
Dan blijkt ook dat je als lezer er je hoofd bij moet houden, het is een knap doordachte thriller, die – eenmaal op gang – leest als een trein.

Petra Spark (Vilvoorde, België) debuteerde in 2017 met de thriller Artikel13, bij Houtekiet, een imprint van Veen, Bosch & Keuning. Vervolgens verschenen Eén kans op zes, Gruwelijke Gave en Astarte.

ISBN 9789493192454 | paperback| 320 pagina's | Uitgeverij LetterRijn| oktober 2022

© Marjo, 6 december 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

De heks in mijDe heks in mij
Loes den Hollander


Kaia is kinderboekenschrijfster. Ze is na veertien jaar behandelingen eindelijk zwanger als ze een vreselijk bericht krijgt. In een klap is haar toekomst heel anders dan ze dacht. Ze moet zich er bij neerleggen, maar daar heeft ze de grootste moeite mee.


Haar man, Gijs, heeft een roerig verleden achter de rug. Zijn ex, Wiesje, bemoeit zich nog steeds met zijn leven, dus ook met dat van Kaia. Dat Kaia dat liever niet heeft is logisch, maar omdat Gijs in het bedrijf van Wiesjes vader is gestapt, met succes overigens, moet er wel contact zijn met de ex.
Gelukkig kan Kaia met al haar zorgen terecht bij haar beste vriendin Jill. Die heeft, in tegenstelling tot de andere vrouwen wel een kind, George, maar dat kind heeft geen vader, zegt Jill, die niet wil zeggen wie dat is. Kaia en Jill noemen de ex van Gijs heks ex…


Echt soepel loopt het leven van deze drie vrouwen dus niet, ze hebben wensen die niet vervuld lijken te kunnen worden. En als zich dan een dramatische gebeurtenis voordoet, zijn de problemen nog groter. Groeien ze nu naar elkaar toe? Of stoten ze elkaar juist af? En wie van de drie is degene die de ‘heks in mij’ heeft?


In het eerste deel heeft Kaia het vertelperspectief, in een tweede deel is dat Jill. Bij Kaia zijn er cursieve stukken tekst, die bestaan uit een gesprek met haar baby. Bij Jill zijn dat brieven aan haar moeder. Dan volgt een kort derde deel waarin Wiesje vertelt en tot slot een vierde deel waarin ze elkaar afwisselen.


Tot op een kwart van het boek is het een roman, een verhaal over verdriet en acceptatie of de onmogelijkheid daarvan. Met het drama begint evenwel de spanningsboog te groeien: dan lijkt hun leven niet meer veilig. Want het drama ontketent onvoorziene krachten in elk van de vrouwen.


Loes den Hollander is heel goed in het neerzetten van karakters. Dat doet ze dan ook in dit boek. Je kan je als lezer goed inleven in de beweegredenen van de hoofdpersonen, vooral bij Kaia is dat het geval. Zij wordt heen en weer geslingerd tussen verstand en gevoel, waarbij ze zelf beseft dat als ze afgaat op haar gevoel dat niet altijd strookt met wat ze verstandelijk beredeneert. Dat wordt zo goed beschreven dat je het als lezer helemaal begrijpt.
De spanning wordt er bovendien in gehouden door onverwachte wendingen. Dit is genieten van begin tot einde!


Loes den Hollander 1948) schreef reeds ruim vijfentwintig thrillers en is jaren een bestsellerauteur. Toen ze in 2006 haar carrière als directeur van een gezondheidszorginstelling beëindigde, vond ze vrijwel meteen een uitgever voor Vrijdag, haar eerste literaire thriller.


ISBN 9789461096975 | paperback| 300 pagina's | Uitgeverij de Crime Compagnie| oktober 2022

© Marjo, 5 december 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Vergeef me
J.D. Barker

Dit is het derde boek met Sam Porter en het begint met de vondst van een dode vrouw door een dakloos meisje van 14. Sam Porter is in hechtenis genomen, omdat hij gevonden is bij een dode vrouw, met kruidsporen op zijn hand en het wapen waarmee de vrouw is doodgeschoten. Z’n team wordt van de zaak afgehaald, omdat ze te zeer betrokken zijn. De zaak komt in handen van de FBI en Frank Poole houdt zich er mee bezig Clair Norton en Brian Nash kunnen niet geloven dat Sam Porter schuldig is. Op dezelfde dag worden er op verschillende plaatsen nog meer slachtoffers gevonden, die allemaal in dezelfde houding zijn gezet. Daarnaast zijn er mensen opzettelijk besmet met het SARS-virus en deze zitten in quarantaine. (Het gaat hier niet om het virus dat ons de laatste jaren in z’n greep heeft gehouden, maar om een voorganger.) Clair is een van de mensen die in het ziekenhuis in quarantaine zit.


Op een gegeven moment geeft Anson Bishop zich over aan de politie. Dit gaat met enig geweld gepaard, waarvan ook opnamen gemaakt worden. Vervolgens wordt alles heel onduidelijk. Anson Bishop beschuldigd namelijk Sam Porter van de misdrijven die hij gepleegd zou hebben. Voor hij sterft zegt Paul Upchurch tegen Clair dat Sam Porter de Moordenaar van het Vierde Aapje is. Men zit ook nog met een computerprobleem, waardoor de datum en tijdsaanduiding van bestanden constant verandert. Dat betekent ook dat camerabeelden onbruikbaar zijn als bewijs, omdat de opnametijden niet meer kloppen.
Door een toevallige gebeurtenis weten zowel Sam Porter als Anson Bishop te ontsnappen. Sam Porter gaat weer op zoek en krijgt hulp van Emory, de jonge vrouw die hij in het eerste boek uit de handen van de Moordenaar van het Vierde Aapje heeft weten te redden.


Net als bij de vorige boeken staat bij ieder hoofdstuk het nummer van de dag, de tijd en de naam van de persoon die in het hoofdstuk de hoofdrol heeft. Dat dit boek het vervolg is op ‘Het vijfde meisje’ blijkt al uit het feit dat het op dag 5 begint. Een groot deel van het verhaal speelt zich op een dag af en op een gegeven moment zit er nog een foutje in de tijd, Hoofdstuk 82 heeft als titel: “Poole Dag 5 22.41 uur” en hoofdstuk 83 heeft als titel “Poole Dag 5 10.53 uur, terwijl er geen sprong terug wordt gemaakt, maar de handeling gewoon doorloopt. Er staan ook weer fragmenten uit het dagboek van Anson Bishop in, waarbij het de vraag is of alles wat daar in staat wel waar is, of dat er dingen aan de fantasie van Anson Bishop (als dat tenminste werkelijk de auteur van het dagboek is) zijn ontsproten. De grote vraag is wie nu eigenlijk verantwoordelijk is voor alle moorden, als er geen sprake is van meerdere daders.

 

Wie is er eigenlijk te vertrouwen? Normaal gesproken is het in een thriller duidelijk, de dader heeft het gedaan. Maar hier blijft alles zeer onduidelijk. We weten misschien dat Paul Upchurch verantwoordelijk is voor een deel van de moorden in het vorige boek, maar welke rol speelt Anson Bishop werkelijk? En dan er is er ook nog de vrouw die z’n moeder zegt te zijn. Over de vader is ook nog veel onduidelijk, hoewel Anson Bishop er van overtuigd lijkt te zijn dat die dood is. En wat is de rol van Sam Porter? Een probleem daarbij is dat deze een deel van z’n geheugen kwijt lijkt te zijn, waardoor hij allerlei dingen uit z’n verleden is vergeten.


Aan het eind van het boek springen we ineens een half jaar vooruit naar de rechtszaak tegen Anson Bishop. Ook hier gaat het weer mis met de tijdsaanduiding van een aantal hoofdstukken. Hoofdstuk 129 heeft als titel: ‘Porter Dag 199 15.19 uur’. Het verhaal gaat verder in hoofdstuk 130, met als titel: ‘Dag 199 10.21’, Dan krijgen we met hoofdstuk 131 met de titel: ‘Dag 199 11.39 uur’. Het lijkt er dus op dat de tijdsaanduiding van hoofdstuk 129 niet klopt.


Het boek heeft een zeer verrassende ontknoping, waar ik niets over kan vertellen. Zonder de voorgaande boeken is dit boek moeilijk te volgen en het is handig om de boeken na elkaar te lezen. Het eerste boek zou je eventueel nog als afzonderlijk verhaal kunnen lezen en dat geldt misschien in mindere mate voor het tweede boek, maar in dit boek vallen alle losse stukken pas echt op hun plaats.


ISBN 978 90 225 8963 2 | Paperback | 507 pagina’s | Boekerij | april 2020
vertaald door Ralph van der Aa

© Renate 4 december 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Sidney Chambers en de gevaren van de nacht
James Runcie


James Runcie is de zoon van de vroegere aartsbisschop van Canterbury, Robert Runcie, en van Rosalind Runcie, een klassiek pianiste. Deze achtergrond is terug te lezen in zijn boeken. Zo schreef James Runcie in 2012 het eerste deel van de Grantchestermysterie over een priester die in zijn vrije tijd graag als detective raadsels oplost: Sidney Chambers en de schaduw van de dood


Sidney Chambers begint in 1953 zijn carrière als fulltime priester en parttime detective in het kleine dorp
Grantchester dat dicht bij Cambridge ligt. De jonge en aantrekkelijke Anglicaanse priester is dol op muziek, maar boven alles erg gefascineerd door het oplossen van misdaden. Diep in zijn hart vindt hij dat fijner om te doen dan leiding te geven aan zijn parochie.
Hij helpt zijn beste vriend inspecteur Geordie Keating, al wordt die hulp niet altijd op prijs gesteld. Geordie is een professional en werkt erg methodisch, terwijl Sidney meer op zijn intuïtie vertrouwt. Als priester komt Sidney echter op plaatsen waar de politie niet gewenst is en vertellen mensen hem meer dan aan de professionele speurders.


Het eerste boek over Sidney Chambers werd uitstekend ontvangen en bewerkt tot een tv-serie die door de BBC in 2014 werd uitgezonden. Na het eerste deel heeft James Runcie nog 5 Grantchesterdelen geschreven. In elk deel gebeuren er een aantal verschillende moorden. De achtergrond van de moorden is veelal complex en er zijn vaak ook veel verdachten. Tussen het ontrafelen van de mysteries is er ook ruimte voor romantiek, want voor Anglicaanse priesters geldt geen celibaat.


In juni 2022 is het eerste deel in het Nederlands uitgegeven. Sidney Chambers en de gevaren van de nacht is het tweede deel dat onlangs is uitgegeven. In dit deel worstelt Sidney met zijn gevoelens voor de voorname Amanda en de Duitse weduwe Hildegard. Verder krijgt hij te maken met een dodelijke valpartij vanaf één van de torentjes van de King’s College Chapel, een zeer verdachte brand, een elektrocutie, een vergiftiging, maar ook met spionage.Zin in een boek vol mysteries? Een boek dat de sfeer uit de jaren ’50 goed weet weer te geven? Dan is deze serie een echte aanrader.


ISBN 978 90 297 3350 2| NUR 331 | Paperback| 328 pagina’s | Uitgeverij KokBoekencentrum| oktober 2022
Sidney Chambers en de gevaren van de nacht is vertaald door Willem Keesmaat.

© Els ten Voorde, 3 december 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het incidentHet incident
Rudy Morren

De achttienjarige Laura is in een opwelling teruggekeerd naar haar ouderlijk huis. Maar ze heeft haar ouders niet gebeld.
Ze heeft namelijk ruzie gehad met haar vriendje, en is zomaar in de trein gestapt. Ze is moe en sjouwt grote reistassen mee. Als ze het station uitkomt regent het pijpenstelen. Ze wil alleen nog maar naar huis, maar de tram die ze zou moeten nemen zit propvol. Ze belt haar moeder. En die neemt haar telefoon niet op. Haar vader dan? Maar die zit in Ludwigshaven, vertelt hij, dus kan hij haar niet ophalen.
Er is nog iemand: broer Quinten. Ze hoort het al snel: die is druk met zijn vrienden en van plan op stap te gaan.
Laura baalt vreselijk, maar wat kan ze doen?
Tenslotte neemt ze een huurfiets op het station. Dan zich maar nat laten regenen, ze heeft er schoon genoeg van…

Het verhaal gaat verder twee jaar na deze avond.
Het is duidelijk dat die ene avond verstrekkende gevolgen heeft gehad. Maar wat er gebeurd is weet je niet.
Zo heb je ook geen idee wat die zwerver in het verhaal doet. Steeds weer duikt hij op. Nu eens ziet Karen, de moeder, hem, dan weer struikelt Maarten, de vader over hem.
Het huwelijk van Karen en Maarten gaat bergafwaarts en lijkt niet meer te redden. Karen lijkt psychisch niet meer in orde, er is sprake van medicijngebruik en therapie.
Af en toe zijn er flashbacks waardoor je er langzaam achter komt wat er in de tussentijd gebeurd is.

Mocht je als doorgewinterde thrillerlezer deken dat je alles wel eens voorbij hebt zien komen, dan staat je een verrassing te wachten!
Rudy Morren schotelt ons een verhaal voor zoals je nog niet eerder las. Zelfs al heb je op een gegeven moment wel door wat er aan de hand is, je hebt dan geen idee wat de gevolgen gaan zijn.
Een psychologische thriller waardoor je op het puntje van je stoel zit. Zoals dat hoort in een thriller gaat het eerst van kwaad tot erger, maar ook als je denkt dat het niet gekker kan, Blijkt Morren te vinden van wel. Zonder ongeloofwaardig te worden gaat het verhaal verder.

Er was dus een incident, en de gezinsleden zijn niet in staat om met de gevolgen om te gaan.
Het gezin valt uit elkaar, de desintegratie lijkt compleet. Maar waarom?

Rudy Morren (Aarschot, 30 juli 1963) is een Vlaams schrijver, scenarist en voormalig acteur.
Vanaf midden jaren 2000 ging Morren zijn acteercarrière combineren met scenarioschrijven. In 2019 bracht hij als auteur een boek uit getiteld Wild vlees. In 2020 volgde een tweede boek, Sneeuwspoor, waarvoor hij de Hercule Poirotprijs won.

ISBN 9789464102598 | paperback| 288 pagina's | Uitgeverij Horizon |september 2022

© Marjo, 26 november 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Het vijfde meisje
Sam Porter 2
J.D. Barker

 
Dit is het tweede boek met Sam Porter en het is 4 maanden geleden dat hij het leven van Emory redde. Daarbij wist Anson Bishop te ontsnappen en de media en het politiekorps zijn er van overtuigd, dat Sam zich door de moordenaar heeft laten bespelen.

Het lichaam van Ella Reynolds wordt gevonden onder het ijs in een bevroren lagune van een meer. Het meisje was 3 weken vermist en er is iets vreemds aan de hand, want het meer was al bevroren, toen het meisje vermist raakte. De dader heeft heel veel moeite gedaan om de zaak zo op te zetten dat het lijkt of het meisje al in het water lag toen het meer bevroor.

Dezelfde nacht krijgt Porter een telefoontje dat er weer een meisje vermist is. Men denkt dat Anson Bishop iets met de zaak te maken heeft, maar Sam Porter is het daar niet mee eens, omdat de modus operandi niet overeen komt met die van Anson Bishop. Er vallen meer slachtoffers, zoals de vader van Ella Reynolds, die met een doorgesneden keel gevonden wordt in een sneeuwpop die in de achtertuin van het huis van de familie Reynolds staat.

Op een gegeven moment wordt Sam Porter van de zaak gehaald, omdat hij het dossier van een van de slachtoffers van Anson Bishop mee heeft genomen. Bovendien heeft men een afbeelding van het briefje gevonden waarin Anson Bishop hem vraagt om z’n moeder te vinden. Men is er nu echt van overtuigd dat Sam Porter Anson Bishop bewust liet lopen.

Ondanks het feit dat hij van de zaak is gehaald, blijft Sam Porter zich wel bezig houden met z’n speurtocht naar Anson Bishop en naar z’n moeder. Maar wat is er gevaarlijker dan een seriemoordenaar? In dit geval zou het wel eens de moeder van de seriemoordenaar kunnen zijn. In de dagboekfragmenten uit het vorige boek hebben we deze vrouw al leren kennen, althans als Anson Bishop daarin de waarheid geen geweld aan heeft gedaan.

Op pagina 247 staat een foutje. Frank Poole houd zich bezig met de papieren van Arthur Talbot, de vader van Emory Connors die door Anson Bishop was ontvoerd en die door Sam Porter was gevonden. Tegen het einde van de pagina staat er ineens dat Porter een aantal stapels opzij schuif, terwijl  er even eerder nog sprake is van het feit dat Poole zich hiermee bezig houdt.

De hoofdstukken hebben allemaal een dagnummer, een tijd en de naam van de persoon rond wie het hoofdstuk zich afspeelt. Er zijn ook hoofdstukken over de ontvoerde meisjes. De moordenaar wordt alleen aangeduid als ‘De man met de zwarte wollen muts’. Het vreemde is wel dat de mannen met hun achternaam worden aangeduid en de vrouwen met de voornaam.
Op een punt raakte ik even in de war, omdat Frank Poole aanklopt bij Anson Bishop en er even later bij ‘De man met de zwarte wollen muts’ wordt aangeklopt door 2 andere mensen.

Het boek kent een aantal zeer verrassende wendingen. Op een gegeven moment zijn er ook weer hoofdstukken uit het dagboek van Anson Bishop, die toch wel aardig wat ellende heeft meegemaakt. Overigens maakt dit hem, zeker door de zaken die in de dagboekstukken uit het eerste deel van de serie, niet echt veel sympathieker. Het verhaal is wat minder gruwelijk dan het eerste boek uit de serie, maar daarin zaten de bloederigste delen in de dagboekfragmenten over Anson Bishop en z’n ouders.

Kon je het vorige boek nog min of meer als afgerond verhaal lezen, dit boek eindigt met een ‘Wordt vervolgt...’. Er zitten wat verrassende wending in het boek en ik moet zeggen dat er aan het eind van het verhaal genoeg vragen blijven liggen om uit te kijken naar het derde deel van de trilogie over Sam Porter en Anson Bishop. Wie is Sam Porter echt? Kortom, ik moet snel op zoek naar ‘Vergeef me.’

ISBN 978 90 225 8527 6 | Paperback | 525 pagina’s | Boekerij | oktober 2019
vertaald door Jan Pott

© Renate 20 november 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Blauw verdrietBlauw verdriet
Hélène Wagener

De rechercheurs Rob Geerts en zijn oudere collega Fons Jansen krijgen een nieuwe zaak. Een dubbele nog wel. Een vrouw wordt vermist en aan de rand van een ven wordt een lijk gevonden, die daar duidelijk met een bedoeling zo is neergelegd: hij heeft een appel in zijn mond, en op zijn borst staan de woorden ‘blauw verdriet’. Wat de zaak vreemder maakt: juist op die plek is de vermiste vrouw voor het laatst gezien. Is er een verband?


De vermiste is de kunstenares Roos Moordhamer. Zij is vrij bekend vanwege haar buitenissige schilderijen: ze beeldt namelijk de dood uit. Onlangs heeft ze een schilderij gemaakt dat een replica zou zijn van het middelste deel van een drieluik. Dat middenstuk, ‘De stervende maîtresse’, is verdwenen, de twee zijstukken hangen in Gent.
Maar waar is nu de replica?

Intrigerend is het dat beide rechercheurs persoonlijk betrokken zijn bij de zaak. Fons Jansen is onlangs weduwnaar geworden. Op het bidprentje van zijn vrouw staat een afbeelding van De stervende maîtresse’. De moeder van Roos was de vriendin van zijn vrouw, en hij schaamt er zich wel voor, maar Fons is verliefd op deze Els. En Els houdt duidelijk dingen achter voor de speurders. Rob Geerts op zijn beurt heeft een relatie met de misdaadjournalist Gaby Geels, die weer bevriend is met Roos.
Niemand laat het achterste van zijn tong zien in dit verhaal, allemaal hebben ze geheimen, die slechts langzaam voor de lezer onthuld worden, als dat al gebeurt!


En dan is er ineens een andersoortig verhaal, dat zich af speelt in 1929. Een vrouw met geheugenverlies bevindt zich in een kasteel, met een eigenaardige kasteelheer, een bozige lakei en een doofstom dienstmeisje.  Je hebt geen idee waar dit nu weer op slaat, maar als dat duidelijk wordt, veel later, begrijp je als lezer dat het hele boek ook bedoeld is als een soort puzzel. Wie speelt welk spelletje? Is er überhaupt iemand oprecht? Het lijkt of ze elkaar allemaal van alles op de mouw spellen.
Maar: het komt goed: op het einde weet je hoe het zit.


Het boek begint zoals in de meeste thrillers met een proloog die de lezer verleidt om door te lezen. Het is een raadselachtig stukje tekst, je hebt geen idee wat er gebeurt, over wie het gaat, laat staan waarom, en je bent meteen nieuwsgierig. Dus je leest door.
Het laatste deel van de proloog is een cursieve tekst. De cursiefjes komen vaker voor, en zijn van een van de personages. De dader? Of toch niet?
Het maakt het allemaal nog raadselachtiger… niets is wat het lijkt.
Gelukkig zijn er af en toe samenvattingen die prima in het verhaal gepast worden, anders was het niet bij te houden.


Hélène Wagener is werkzaam in de journalistiek en doet de redactie voor het Reeshofjournaal. Onder het pseudoniem Hélène Rietman publiceerde zij in diverse genres, overwegend bij de Tilburgse uitgever Multi Media. In 2018 verscheen bij uitgeverij Kramat de spannende thriller De oorkonde onder haar eigen naam.


ISBN 9789492719522 | Paperback| 312 pagina's | Uitgeverij Keytree | november 2022

© Marjo, 19 november 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Wat ik niet deedWat ik niet deed
Johnny Bollé


Na een intrigerende inleiding over een vrouw die als ze wakker wordt ontdekt dat ze in een kelder opgesloten zit, en een stuk verhaal dat van de dader blijkt te zijn, gaan we terug naar het eind van de achttiende eeuw. In een klein dorp in de Schotse Hooglanden wordt Megan Kerr beschuldigd van hekserij. Zij moet vrezen voor haar leven.


Dan maken we een sprong naar het heden, naar de echte hoofdpersoon van dit boek: Emily, een schrijfster die met haar debuut al hoge ogen heeft gegooid. Haar wordt gevraagd om een boek te schrijven over Megan, en daarvoor mag ze zelfs naar Schotland komen, om ter plekke onderzoek te doen. Emily twijfelt, ze heeft net een groot verlies geleden. Kan ze dit wel aan, in haar eentje naar een afgelegen plek en alles wat haar vertrouwd is achterlaten?
Maar ze weet het: ze zal haar leven weer op moeten pakken en moeten leven met haar schuldgevoelens, en het altijd aanwezige verdriet.
Als ze geweten had wat haar in Durness te wachten staat, was ze vast niet gegaan. Er gebeuren daar vreemde dingen.
Heeft de heks hiermee te maken?


Er is een andere verhaallijn, over een achtjarig meisje dat aan een akelige ziekte lijdt. Zij leert in het ziekenhuis waar ze vaak voor behandeling heen moet een jongen kennen die eveneens ziek is. Twinkel, zoals haar vader haar noemt, vertelt haar verhaal net als Emily in de ik-persoon. Ze heeft dus niet zomaar een bijrol in het geheel.
Maar wat hebben Twinkel en Emily met elkaar te maken?


Dit boek is meer dan een doorsnee thriller. Het gaat over schuld en boete, over keuzes maken in het leven die vergaande gevolgen kunnen hebben.
De wisselende verhaallijnen en het feit dat je als lezer volledig in het duister tast over wat hier allemaal gebeurt, maken dit boek tot een heerlijke leeservaring. Het is dus absoluut een feit dat het verhaal erg spannend is, en dat je het heel graag in één ruk uitleest!


Toch een paar opmerkingen: Emily is zomaar in staat een Vroeg-Engelse tekst te lezen? En dat briefje dat ze vindt, is dat in het Engels of in het Nederlands? Muggenzifterij, hoor, het doet verder niets af aan het leesplezier en de bewondering voor hoe de schrijver een paar verhaallijnen die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben in elkaar knoopt tot een overtuigend verhaal.


Johnny Bollé (Antwerpen) debuteerde met de thriller Bloedmaan in 2018. Dit boek was evenals de boeken die volgden een succes. Zijn derde thriller Hij noemde me duivelskind werd genomineerd voor de longlist van de Thrillzone Awards 2020, voor de categorie Beste Nederlandstalige thriller.


ISBN 9789493192379 | paperback| 235 pagina's | Uitgeverij LetterRijn | september 2022

© Marjo, 17 november 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

ZevenZeven
Luc Vos

Inspecteur Anne Verelst van de Antwerpse politie is nog niet helemaal fit na een avondje stappen, als ze op haar mail een eigenaardig bericht leest. Dat ziet ze vast niet goed:


‘Anne, kijk hier als je levens wil redden.’

staat er. Een grap? Een virusmail? Haar vriend John is zeer bedreven in informatietechnologie. Hij kan haar wel vertellen of dit spam is, of dat ze er naar moet kijken. Hij adviseert om er maar eens naar te kijken, het is een veilige link, maar…


Anne klikt, en daarmee begint een nachtmerrie: ze ziet zeven lege doodskisten, in een bepaalde orde opgesteld. Nu nog leeg, maar ze voorvoelt al dat het niet zo zal blijven.


Inderdaad: al snel ligt er een vrouw in een van de kisten. Dichtgeschroefd. Anne en John zien een aftelmechanisme, de vrouw heeft zeven uur. En dan? Wat gebeurt er dan? De tijd gaat veel te snel, er is nog maar amper een onderzoek op gestart als het scherm waarop ze de vrouw zagen zwart wordt en er even later in een andere kist een man ligt. Wie zijn die mensen? Waarom liggen ze daar? Gaan alle kisten gevuld worden?
En natuurlijk: wie doet dit? Welke zieke geest ontvoert mensen en legt ze in een gesloten kist?


Een strijd tegen de klok volgt. Kan Anne dit raadsel oplossen en meer slachtoffers voorkomen?


Luc Vos heeft er voor gekozen om de lezer ook een inkijkje te geven bij de dader. Dit gebeurt niet helemaal chronologisch en daarbij worden ook nog voorvallen uit het verleden opgeroepen. Maar omdat je wel door moet lezen - het is zenuwslopend spannend allemaal - vallen die verschillende stukken vanzelf op zijn plaats, je krijgt niet de tijd om eens rustig te gaan zitten nadenken hoe het toch allemaal zit. Er wordt een spelletje gespeeld. Niet alleen met Anne, maar ook met de lezer...


Daarmee is meteen vastgesteld dat dit een sterke psychologische thriller is. Er zijn verrassende wendingen, zelfs als je ze aan voelt komen, weet je niet precies hoe en wat. Meer van dit, Luc Vos!


Luc Vos (Herk-de-Stad, 1968) begon met schrijven in 2003. Zijn eerste boeken waren een beetje van alles. Tot hij er achter kwam dat hij het liefst spannende verhalen en thrillers schreef met een vleugje horror, af en toe een tikkeltje romantiek, maar vooral spanning.


ISBN 9789493192478 | paperback| 330 pagina's | Uitgeverij LetterRijn | september 2022

© Marjo, 13 november 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Doorbreek de stilte
Tony Hill thriller 9
Val McDermid


Dit is weer een Tony Hill thriller, hetgeen betekent, dat ook Carol Jordan weer van de partij is.


In het eerste hoofdstuk maken we kennis met de moordenaar, die zich richt op vrouwen, die onder andere actief zijn op sociale media en daar de nodige rotzooi naar hun hoofd krijgen. Vrouwen die zich uitspreken over vrouwenrechten en dergelijke.
De moord waarvan we min of meer getuige zijn wordt zo gepleegd, dat het op zelfmoord lijkt.


In het volgende hoofdstuk vertrekt Carol Jordan na een etentje en haar gastheer bied aan om haar naar huis te laten brengen, omdat ze niet bepaald nuchter is. Ze slaat dit af, omdat het niet ver rijden is naar haar huis, terwijl de weg die er heen leidt uitgestorven is. Helaas wordt ze aangehouden door de politie. Intussen wordt er op een bijeenkomst gepraat over een soort landelijk politieteam voor moeilijke zaken en men overweegt Carol Jordan de leiding te geven. Die zit intussen in een politiecel te wachten tot ze voor een tweede keer een blaastest kan doen. Later zal ze Tony Hill bellen met de vraag of hij haar op kan komen halen en naar huis kan brengen. Hij doet dat en zegt dat ze echt een drankprobleem heeft, hetgeen Carol ontkent. Ze zegt dat ze zonder problemen de drank kan laten staan (tja, dat lijkt iedere verslaafde die in de ontkenningsfase zit te zeggen) en spreekt uiteindelijk met Tony af dat ze een aantal dagen niet zal drinken. Tony Hill gooit op een gegeven moment alle drank die in huis is, weg, hetgeen Carol natuurlijk niet kan waarderen.


Tony Hill leest iets over een vrouw die zelfmoord gepleegd zou hebben. De vrouw, een feministe, die zich op internet uitsprak over vrouwenrechten en die met heel veel rommel en bedreigingen op sociale media te maken kreeg. Hij vraagt zich af er misschien toch iemand bij de zelfmoord betrokken is. Carol lijkt het met hem eens te zijn en hij probeert uit te zoeken of er meer vrouwen zijn die zelfmoord zouden hebben gepleegd, nadat ze op internet zich op internet hebben uitgesproken over vrouwenrechten en ze de nodige bedreigingen hebben ontvangen. Hij vindt inderdaad een tweede zaak.


Carol Jordan krijgt de opdracht om een team samen te stellen, dat zich op verschillende plaatsen bezig kan houden met complexe moordzaken. De aanklacht over dronken achter het stuur zitten verdwijnt van tafel, omdat het blaaspijpje niet goed gefunctioneerd zou hebben. Ook een drietal andere chauffeurs die op zijn gepakt, omdat ze op dezelfde avond dronken achter het stuur hebben gezeten, gaan vrijuit.


Er zijn ook hoofdstukken, waarin we de moordenaar leren kennen. Dit is een man, die op jonge leeftijd z’n moeder, die betrokken raakte bij een verkeersongeval, kwijt is geraakt. Hij is van mening dat vrouwen thuis moeten blijven om voor hun man en kinderen te zorgen en dat ze geen maatschappelijke carrière moeten ambiëren. Volgens hem leidt dit alleen maar tot ellende. Ze zullen zelfmoord plegen net als auteurs als Sylvia Plath, Virgina Woolf, Anne Sexton en anderen, die door feministen vaak als een soort helden worden gezien.


Carol Jordan kiest voor haar team de mensen die ze vertrouwd, zoals Tony Hill en Stacey Chen. Sam Evans, de partner van Stacey Chen, die ook bij de politie werkt, zal geen deel uitmaken van het team, hetgeen hij niet zo leuk vindt. Als een soort oefening besluit Carol dat men zich bezig moet gaan houden met de zelfmoorden van de vrouwen die te maken hebben gehad met bedreigingen via internet.


ISBN 978 90 245 7208 3 | Paperback | 349 pagina’s | Luitingh Sijthoff | 2016 
Vertaald door Frank Lefevre

© Renate 13 november 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Los geslagenLos geslagen
Saskia M.N. Oudshoorn


De nieuwe bewoners van vier bosvilla’s worden geacht voor elkaar te zorgen indien nodig. Dat werd zo beschreven in de papieren die men bij de inschrijving kreeg. Frederik en Annemie de Waard met haar hulpbehoevende vader vormen een van de huishoudens. Het verhaal wordt grotendeels vanuit het perspectief van Annemie verteld.
Hun buren zijn het echtpaar Michel en Dolorés van Gelderen met hun al volwassen kinderen Mees en Lotte. Michel, Dolorés en Mees zijn alle drie werkzaam in de keten van apotheken die gerund wordt door een derde bewoner van de villa’s: Arno Hendrix met echtgenote Lesley, en hun vijfjarige tweeling. De vierde villa is voor een homo-echtpaar, Chris en Adrian.


In de proloog wordt verteld hoe de vader van Annemie het vindt dat hij bij zijn dochter in huis woont. Hij probeert te genieten van de kleine geneugten die hem nog gegund zijn, maar er is iemand die hem geen enkel geluk meer gunt.


Annemie werkt in een advocatencollectief, waar ze net een zaak verloren heeft. Het overlijden van haar moeder nog niet zo lang geleden, de verhuizing naar de villa en haar niet zo gelukkige huwelijk eisen hun tol. Ze geeft nog toe aan haar veeleisende echtgenoot, maar daar gaat verandering in komen als ze met alle bewoners op vakantie gaan naar het huis dat Arno heeft op Ibiza.
Is het het feit dat ze nu allemaal dicht op elkaar zitten terwijl ze elkaar nauwelijks kennen? Of zou het sowieso tot een uitbarsting gekomen zijn? Feit is dat het op Ibiza helemaal fout gaat.

In het verleden zijn er dingen gebeurd waarvan de gevolgen te voorzien waren. Maar zoals dat gaat, denken bepaalde mensen dat ze overal mee weg kunnen komen. De geheimen uit het verleden leiden dan ook tot verwikkelingen die niet mals zijn die en voor iedereen gevolgen zullen hebben.


Saskia Oudshoorn heeft zich verdiept in een aantal verschillende karakters en weet heel overtuigend te beschrijven hoe deze mensen elkaar aantrekken en/of afstoten. En wat de gevolgen daarvan zijn.
Door de proloog en door de cursieve stukjes tekst die her en der aan het verhaal zijn toegevoegd, weet je als lezer dat het om een misdaad gaat, maar het geheel is meer een psychologische roman over wat mensen beweegt. Het wordt een boeiend geheel, zelfs al herken je je als lezer misschien niet in een van deze mensen. Het leest namelijk als een trein!
En leen leuk extraatje vormen de quotes waar Annemie veel waarde aan hecht, en die dan ook passen in de situatie. Soms in het Engels soms in het Nederlands, zoals deze, die toepasselijk s voor het gehele boek.


‘Paradijs. Het is geen plaats, het is een gevoel.’


Saskia M.N. Oudshoorn (Rotterdam) schrijft zowel thrillers als feelgood romans. Zij debuteerde in 2015 met de vrouwenthriller "Buiten Spel" die genomineerd werd voor Boekgoud.


ISBN 9789461096791| Paperback | 300 pagina's | Uitgeverij de Crime Compagnie| september 2022

© Marjo, 6 november 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Rechercheur De Klerck en het duivelse spel
De Klerck: Deel 2
P. Dieudonné


Dit is het tweede boek uit de serie rond rechercheur De Klerck. De boeken van P. Dieudonné zijn duidelijk geïnspireerd door de boeken van Baantjer, dus voor de liefhebbers van deze boeken is deze serie zeker een aanrader. Het feit dat de boeken zich in Rotterdam afspelen (mijn geboortestad, waar ik tot m’n tiende gewoond heb) geeft het voor mij toch nog iets extra’s, hoewel ik verder niet veel met Rotterdam heb.


Het verhaal begint als rechercheur De Klerck bezig is met de voltooiing van een proces-verbaal. Als z’n assistent Ruben Klaver vertrokken is, krijgt hij een telefoontje van de wachtcommandant die ‘m zegt dat een jonge vrouw hem wil spreken. Hij gaat dus naar de hal en neemt de vrouw, die zich later voorstelt als Laurette Kasemier, mee naar een aangiftekamertje, waar ze aangifte wil doen, omdat ze geterroriseerd wordt door een rivaal.


De vrouw heeft een kleine uitgeverij en een andere uitgever maakt haar het leven zuur, door iedere keer negatieve commentaren op haar boeken te leveren. De vrouw heeft het idee dat haar ex de uitgever hiertoe heeft aangezet.
De volgende dag worden rechercheur De Klerck en Ruben Klaver naar Hilligersberg (een deel van Rotterdam) gestuurd, waar een dode in een woning is gevonden. Het slachtoffer blijkt notaris van Bokhoven te zijn en dit is de ex van Laurette Kasemier. De man is om het leven gekomen door een balpen, die via z’n oog in z’n hersenen terecht is gekomen. 

- Hierbij wordt nog gerefereerd aan de zaak waarbij iemand om het leven is gekomen doordat er een Bic-pen via het oog in de hersenen terecht is gekomen. Daarbij was het verweer dat het om een noodlottig ongeval ging. -  Daarvan is in dit boek geen sprake, want de pen blijkt met geweld in het oog geslagen te zijn. De pen blijkt een bijzondere kleur vulling te hebben en het logo op de pen is van de uitgeverij van Laurette Kasemier. Zou zij iets met de moord te maken hebben? Of wil iemand de politie op het verkeerde spoor zetten.


- Er volgt een spannende jacht op de dader, waarbij op een gegeven moment ook nog even de naam van Cor Docter valt, die heel veel thrillers heeft geschreven onder verschillende pseudoniemen. Als Cor Docter heeft hij ook een drietal topografische thrillers die zich in Rotterdam afspelen geschreven, misschien een beetje in navolging van Pim Hofdorp. Het verschil is dat de laatste in z’n boeken vaak wel erg veel topografische informatie stopte. Een aantal boeken van Pim Hofdorp is later, na de dood van de auteur, nog opnieuw uitgegeven. -


Een deel van de plot in het boek doet een beetje denken aan de Baarnse moordzaak. Het is een aardig boek geworden om lekker ontspannen te lezen. Ik heb het bijna in een ruk uit gelezen en ben heel benieuwd naar het volgende boek. Inmiddels zijn er al 6 boeken verschenen, dus ik kan nog even vooruit.


ISBN 9789492715463 | Paperback | 144 pagina’s | E-Pulp Publishers | maart 2020

© Renate 6 november 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

MoordstukMoordstuk
Peter Mulhuijzen


Ravensville, Far North Queensland, Australië, is een stadje waar nooit iets gebeurt. Behalve dan het jaarlijkse festival. Dat zal ook dit jaar geopend worden met een toneelstuk van de spelersgroep RATS, die druk aan het repeteren zijn in de Festival Hall.
Onder leiding van regisseur Butt doen de mannen en vrouwen hun best een geloofwaardig stuk op het toneel te zetten. Het gaat over een moord.

‘Er gebeurt meer in dit whodunit-stuk dan alleen moord’, zei Felicity tegen niemand in het bijzonder, terwijl ze met een diva-achtig gebaar haar haren fatsoeneerde.
‘Waar heb je het over?’ wilde Arnie weten.
‘Nou…’, antwoordde ze lijzig, ‘het is toch overspel waar het eigenlijk over gaat?’


Maar als er dan tijdens de première ook echt een moord gepleegd wordt, zijn de gemoederen danig verhit. Het was al wel duidelijk dat het niet helemaal pais en vree was tussen de spelers onderling en ook niet ten aanzien van de regisseur, maar moord is toch weer van een ander kaliber!
De plaatselijke detective-sergeant Mortimer weet meteen wie de dader is, en niets brengt hem aan het twijfelen. Maar er komt versterking vanuit de Homicide Branch uit Brisbane, en detective-inspector Blake is het niet met hem eens.
Ook Mayn Powell denkt niet dat degene die het moordwapen vasthield ook de dader is. Mayn is een van de spelers van RATS, maar vanwege zijn beroep, psychotherapeut, is hij erg geïnteresseerd, en omdat hij denkt dat Mortimer het helemaal fout heeft, doet hij zijn eigen onderzoek.


De moord kan een ongeluk geweest zijn. Er is sprake van een revolver die verwisseld werd met de dummy die in het toneelstuk gebruikt werd. Wie kan dat dan gedaan hebben? Was het misschien per ongeluk? En was het slachtoffer dan wel doelwit?


Er blijken overeenkomsten te zijn tussen het toneelspel en de werkelijkheid. Er is inderdaad ook sprake van overspel, van jaloezie. Er zijn geheimen, soms uit een ver verleden. Wat is de betekenis van die gekleurde jongen die af en toe opduikt?
Ieder personage heeft eigen ideeën over hoe en wat, en Powell ontvouwt vanuit zijn beroep persoonlijkheidstheorieën, maar of dit het eenvoudiger maakt? Ook is er een rol voor de mythologie, bijzonder in een verhaal als dit.


Lijkt het aanvankelijk een simpel verhaal, dan vergis je je. Het is een verrassende plot, vrij ingewikkeld ook, al komt dat helemaal goed. In het begin is het lastig om de vele personages uit elkaar te houden, ook omdat ze bij hun echte naam maar ook hun toneelnaam genoemd worden.
Hier en daar worden authentieke uitdrukkingen uit Australië gebruikt. Voor in het boek staat een lijst met die termen.


Peter Mulhuijzen (1941) is klinisch- en ontwikkelingspsycholoog en sinds 1980 actief als managementcounselor. Eerder schreef hij Eenzijn of Eenzaam? Onderweg naar Ewa en Schitterend Imago.


ISBN 9789463654630 | paperback| 272 pagina's | Uitgeverij Elikser| september 2022

© Marjo, 30 oktober 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

ZeventienZeventien
John Brownlow

’Ik heb je nog niet verteld hoe ik heet. Dat komt omdat mijn naam niet langer mijn naam is. Hij is de naam van iemand anders, iemand die ik ooit was, maar die ik al lang niet meer ben. Waarschijnlijk zijn er geen tien mensen op de wereld die zich die persoon kunnen herinneren, niet omdat ik al die anderen iets heb aangedaan, maar omdat die persoon een nul was, helemaal niemand, een cijfertje, een nietszeggend bijzinnetje in dit leven.’


Hij noemt zich Zeventien, omdat zestien anderen hem voor gingen. Hij vervult de opdrachten die hij krijgt van ene Handler van de Special Forces. Hij is meedogenloos, erg slim en heeft de beschikking over alles wat hij nodig heeft om zijn opdrachten te vervullen.
Die opdrachten houden vrijwel altijd in dat er een dode valt: hij is namelijk een huurmoordenaar. De beste zelfs.


Steeds kreeg de opvolger de opdracht om degene die op dat moment de beste was te vermoorden. Maar waar is Zestien gebleven? Niemand weet waar hij zich verscholen heeft.  Zeventien ontdekt dat iets niet helemaal klopt bij de opdracht die hij in Berlijn deed, waarbij degene die hij doodde maar bleef herhalen: ‘parachute, parachute.’ Maar er is geen tijd om daar bij stil te staan, de volgende opdracht komt: vind je voorganger en breng hem om.
Maar ook aan deze opdracht klopt iets niet. En dat leidt tot spannende situaties, verrassend, en veelal onvoorspelbaar.
Het verleden speelt een rol. Dat heeft te maken met Zestien, maar ook met Zeventien: Hoe is hij geworden wie hij is?


In een razendsnelle opeenvolging van korte hoofdstukken is het niet verbazingwekkend te horen dat de schrijver iemand is die scenario’s schrijft. Hij is er aan gewend veel actie in de scènes te stoppen.
De ik-figuur is een huurmoordenaar, niet iemand met wie je om wilt gaan, maar tegelijk is hij iemand die hoopt het goede te doen. Hij doodt niet om te doden, en al is hij een eigenheimer, er zijn momenten dat hij zich sociaal op moet stellen. Dat doet het verhaal alleen maar goed.
Er is veel geweld en achtervolgingen waarbij je een aanval doet op je nagels!
Af en toe is er even rust, als er een andere verteller is, maar over het algemeen is dit een triller die je het liefst in een ruk uitleest!


John Brownlow (1964, Lincoln, Verenigd Koninkrijk) heeft zowel de Engelse als de Canadese nationaliteit. Hij is scriptschrijver en auteur. Hij schreef o.a. het script voor de film Sylvia, de tv-serie Fleming en de serie voor Het huis aan de Gouden Bocht, de bestseller van Jessie Burton.


ISBN 9789044363753 | paperback| 448 pagina's | Uitgeverij the House of Books| augustus 2022
Vertaald uit het Engels door Jan Pott

© Marjo, 24 oktober 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

De engel van SevillaDe engel van Sevilla
Deel uit de Vertrekserie
Marelle Boersma


Sascha heeft haar droombaan: in Spanje, het land waar ze graag verblijft, in een resort voor ouderen. De directeur, het overige personeel, en de bewoners: allemaal Nederlands, de taal is geen probleem.
Ze vindt een appartement in Sevilla, én - nog mooier -  ook een nieuwe liefde.
Klein probleempje: dat is de directeur, Joost Schoenmaker, hun relatie kan maar beter geheim blijven, want de baas en een personeelslid dat kan niet natuurlijk.


Het enige minpuntje is wat haar betreft dat ze haar oma bij wie ze gewoond heeft vanaf dat ze op tienjarige leeftijd haar ouderlijk huis verliet, in Nederland heeft moeten achterlaten. Maar Joost heeft haar beloofd dat Grammy, zoals ze haar noemt, op de wachtlijst staat en dat het niet zo lang kan duren voor ook zij naar Spanje mag verhuizen.


Het is natuurlijk niet gek dat er mensen overlijden, ze zijn op leeftijd, maar zo plotseling, zonder dat er tekenen vooraf waren dat er iets niet goed was, dat verrast Sascha wel. En niet alleen haar! Er zijn namelijk een paar dames die in het resort wonen, die zo hun bedenkingen hebben, zeker als er nog meer mensen overlijden. Maria, Els en Dollie steken de koppen bij elkaar en gaan detectiefje spelen. En eigenlijk is het feit dat deze dames dat doen hetgeen het verhaal leuk maakt. Zonder dat zou het een geijkte saaie plot zijn, te voorspelbaar ook. Dat blijft het toch wel, maar ook al denk je te weten wie, je weet nog niet hoe en waarom.


Helaas zijn er andere onvolkomenheden, zoals bijvoorbeeld Sascha die een opdracht van Joost weigert omdat ze andere plannen heeft en dan even later aanbiedt om bij hem te blijven. Waarop hij niet reageert. En Boersma onderschat haar lezers toch wel, door sommige dingen onnodig nog een keer te vertellen.
Maar zoals gezegd: die oude dametjes maken het de moeite waard om door te lezen, dat is dan weer een goede insteek. Roddel en achterklap, verdachtmakingen en geheimen, toch wel smeuïg en spannend.


Boersma kaart tussen neus en lippen door nog wat wantoestanden in de zorg aan, en ze lardeert het verhaal met enkele pittige amoureuze scenes, die niet echt iets toevoegen, maar vooruit. Het is ook een beetje jammer dat de titel al enigszins verraadt wat het thema zal zijn.


Marelle Boersma (1957) heeft inmiddels een heel rijtje thrillers op haar naam staan, waaronder een aantal bestsellers zoals Ik volg je en Vals alarm (ruim 85.000 ex.). Vals alarm won de tweede prijs bij de Thrillerawards 2012 en stond ruim 6 weken in de Bestseller 60.


ISBN 9789461096906 | Paperback| 300 pagina's | Uitgeverij de Crime Compagnie| september 2022

© Marjo, 21 oktober 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Doelwit ÅlandDoelwit Åland
Jacob Noordland thriller Deel 1
Jaap Jonker

Åland heeft een historie, waarover achterin onderhavig boek uitgebreider verteld wordt. Voor dit verhaal is echter alleen van belang dat het eiland als onderdeel van Finland tot 1917 bij Rusland hoorde. Sinds 1917 is het weer onderdeel van Finland.
Kolonel Igor Petrov, chef van de afdeling Oostzee van het Eerste Hoofddirectoraat van de KGB is vast van plan daar nu, in de jaren tachtig, weer verandering in te brengen. Het eiland zal het eerste zijn van een aantal andere eilanden in de Oostzee dat weer onder controle van de Russen zal komen.


Petrov stelt zijn zoon Boris aan als medewerker op het consulaat in Mariehamm op Åland met de opdracht zich voor te bereiden en gereed te houden voor de herovering. Het duurt een aantal jaren, maar in 2018 gaat dan eindelijk de actie beginnen. Boris Petrov heeft een aantal teams samengesteld, die het binnenvallen van de Russische marine voorbereid hebben.


De hoofdpersoon, hoofdinspecteur Jacob Noordland, is met zijn Zweedse echtgenote en hond onderweg naar het eiland. Hij is uitgenodigd door inspecteur van politie Eeva Loitonen en haar man Lasse, om de kerstvakantie op Åland door te brengen. Jacob heeft Eeva leren kennen bij een Europolactie tegen een internationale drugsbende, en ze hebben daarna contact gehouden.
Het sneeuwt en het is koud. Ideaal, vindt Kerstin, om twee weken rustig lezend bij de kachel door te brengen. Maar dat loopt anders. Eeva vraagt zijn raad als de politie ontdekt dat er raadselachtige stroomstoringen zijn: steeds als de monteur arriveert bij het transformatorstation lijkt het euvel al voorbij!


De lezer kent het plan van de Russen en weet wat er aan de hand is. Herhaaldelijk switchend tussen de vele personages volgen we hoe Eeva en haar mensen steeds meer sluiers oplichten van het raadsel. Dat er wat staat te gebeuren is hen duidelijk, maar wat en hoe, en vooral wanneer, dat is toch een lastige kwestie.
Natuurlijk zitten de Russen ook niet stil, zij hebben hun plan goed doordacht.


Zeer tegen de wens van zijn vrouw, die zich gedwongen ziet de rustige vakantie grotendeels in haar eentje door te brengen, voegt Jacob zich bij Eeva’s team.
Zij en haar collega’s trekken steeds de juiste conclusies, hetgeen de spanning wat omlaag brengt. Maar als de confrontatie nadert, komt dat wel goed, vooral door de actiescenes.  Zal het machtige Rusland er in slagen het eiland te annexeren?


Een spionage- en actiethriller, het eerste deel van een trilogie, die vooral boeiend is door de acties die beschreven worden. Hier is duidelijk dat de schrijver zijn arbeidzame leven doorgebracht heeft in de koopvaardij en als operationeel officier bij de marine.
Wat dit boek ook boeiend maakt is de actualiteit, nu Rusland druk bezig is Oekraïne in te lijven, hoewel Jonker ten tijde van het schrijven eerder de Russische annexatie van De Krim in 2014 in gedachte gehad zal hebben. Het is namelijk een heruitgave. In 2020 verscheen het boek al en is nu bewerkt. Nog niet perfect, gezien de vaak wat krom aandoende zinnen en soms overbodige herhalingen, maar wie weet komt het tweede deel beter uit de verf.


Jaap Jonker (1956) woont met vrouw en hond afwisselend in Hengelo en op de Finse Åland eilanden.


ISBN 9789493192515 |Paperback | 368 pagina's | Uitgeverij LetterRijn| augustus 2022

© Marjo, 16 oktober 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

WintereilandWintereiland
Deel 4 uit de serie Bureau Kopenhagen
Katrine Engberg


Anette Werner en Jeppe Kørner vormen samen - al drie delen lang - een duo bij de politie van Kopenhagen.
Na problemen in de privésfeer heeft Jeppe zich teruggetrokken op het eiland Bornholm, waar hij bomen omzaagt in dienst van de houtzagerij.
Als er een koffer wordt gevonden in een park in Kopenhagen met daarin een half lichaam, staat Anette er dus alleen voor. Maar ze kan haar maat maar moeilijk missen en ze belt hem op met ‘alleen maar’ de vraag om even zijn licht op de zaak te laten schijnen. Als Anette op zoek gaat naar een mogelijk slachtoffer komt ze namelijk uit op het eiland Bornholm.


Ook de alleenstaande Esther de Laurenti is op Bornholm waar ze werkt aan een biografie over een antropologe Margarethe Dybris.  Deze Margarethe is twee jaar eerder overleden, en al had Esther ooit wel contact met haar, dat was verwaterd. Toen ze de dochter, Ida, om informatie vroeg, nodigde die haar uit om naar het huis van haar moeder te komen. Daar treft ze een kamer vol papieren, notities, tekeningen en nog meer. Aan Esther de taak dat uit te zoeken. Ze concentreert zich vooral op een briefwisseling met ene Elias. Ida vertelt dat hij een collega was, met wie Margaretha trouwde om legitiem kinderen te kunnen adopteren.


Behalve Ida is er de jongere Nikolaj. Hij is een van de mogelijke slachtoffers: al drie maanden heeft niemand iets van hem gehoord.
Een andere mogelijkheid is een leraar, Jan Søgard, iemand met kind noch kraai; de schoolleiding heeft vermelding gemaakt van zijn vermissing.
Een derde is Bo Winther Tjørnelund, door zijn ouders als vermist opgegeven.
Aan Anette de taak om uit te zoeken wie van deze mannen – of misschien nog een ander? – zich in de koffers bevindt.
Een tweede koffer wordt gevonden met de andere helft van het lichaam. En wat is het motief? Waarom is deze persoon vermoord?


We volgen drie verhaallijnen, die van Jeppe, Esther en Anette, die in elkaar blijken te haken.  Katrine Engberg laat af en toe wat los, wat een mogelijke oplossing kan bieden, maar natuurlijk blijken niet alle lijntjes van belang voor de ontknoping. Dat zou te makkelijk zijn,  het blijft tot het einde toe spannend!


Als je de proloog gelezen hebt, verwacht je een heel akelig verhaal, de moordmethode is naemlijk nogal luguber. Dat valt gelukkig wel mee!
Wintereiland speelt zich af in november, het is koud en die sfeer gebruikt Engberg om de toestand nog wat toe te spitsen. Ook de rol van een streng christelijke kerk zorgt voor dreiging.
En natuurlijk is er het persoonlijke verhaal van Anette en Jeppe, maar dat is gelukkig heel minimaal.


Katrine Engberg (1975) is in Denemarken oorspronkelijk bekend als danseres en choreograaf. In 2006 maakte ze haar schrijfdebuut met een non-fictieboek. Ze werkt nog steeds als regisseur en choreograaf voor theater en televisie, maar inmiddels heeft ze ook groot succes met haar boeken. Haar thrillerserie 'Bureau Kopenhagen' over Jeppe Kørner en Annette Werner worden ook in het buitenland goed ontvangen.


ISBN 9789400513549 | paperback | 352 pagina's | Uitgeverij Bruna| augustus 2022
Vertaald uit het Deens door Corry van Bree

© Marjo, 10 oktober 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Moordende hitteMoordende hitte
Sophie Wester


Het is een fantastisch plan: een belevingstuin realiseren met een aantal buurtgenoten!
Toch zal Annejet, de initiatiefnemer, er gruwelijk spijt van krijgen.
Het moet een tuin worden waar bomen en struiken geplant worden, bloemen zullen er bloeien, maar ook groenten willen ze verbouwen. Het is een heidens karwei om dat voor elkaar te krijgen. Er is geldelijke steun vanuit de gemeente, niet onuitputtelijk natuurlijk, ze zijn mede afhankelijk van gulle giften, maar het fysieke werk, dat zal door de buurt zelf gedaan moeten worden.


Annejet heeft hulp toegezegd gekregen van haar vriendin Karin, buurvrouw Lieke en hun echtgenoten Remco en Simon. Ook Tineke en Mariska, die een stel vormen helpen en de nieuwe buurvrouw Katja, een alleenstaande moeder, zegt haar hulp toe.
Maar het enthousiasme dat Annejet verwacht, neemt allengs af.
Was het van begin af aan een plan dat gedoemd was te mislukken? Of komt dat door Katja, die ongewild onrust veroorzaakt en zo vele frustraties naar de oppervlakte doet komen? Zij heeft inderdaad een groot geheim, maar ze is niet de enige!
En helaas: geheimen hebben de neiging om openbaar te worden.


Als ze met hun groepje een barbecue organiseren om wat hun financiën wat op te krikken, loopt alles in deze hete zomer helemaal uit de hand.
Voorin het boek vind je een plattegrond van ’t Netelhof, de straat waar de betrokkenen wonen, met de namen van de bewoners. Handig, want er zijn nogal wat personages hoewel het verhaal vanuit slechts drie van hen verteld wordt: dat zijn Annejet, Katja en Karin.
Op deze manier krijg je een goed beeld van de problemen waarmee deze vrouwen worstelen, zonder dat ze dat nog van elkaar weten.
Het is meer een psychologische roman, denk je. Dat is het ook wel, maar de spanningen stijgen terwijl de hitte van de zomer toeneemt. En dan wordt het alsnog een heuse thriller waarin slachtoffers vallen. En als buitenstaander kun je dat helemaal begrijpen, al zou je hopelijk zelf andere keuzes maken.


Sophie Fraza en Ester Ankoné schrijven samen onder de naam Sophie Wester. Beiden doceren Nederlands. Moordende hitte is hun debuut, dat zeer geslaagd is. Op naar het tweede boek!


ISBN 9789461096777 | paperback | 297 pagina's | Uitgeverij De Crime Compagnie| augustus 2022

© Marjo, 30 september 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Luister naar mijLuister naar mij
Een Rizzoli en Isles thriller
Tess Gerritsen

Een Rizzoli en Isles thriller houdt in dat we bekende hoofdpersonen tegenkomen, namelijk rechercheur Jane Rizzoli en patholoog-anatoom Maura Isles.

Als een verpleegster vermoord wordt, hebben zij geen idee wat het motief kan zijn. Sofia Suarez was geliefd bij velen, onder andere als verpleegkundige. Een van de eerste dingen die Jane dan ook doet is onderzoeken waar Sofia mee bezig was, hoe haar leven verliep, vooral in de laatste afgelopen maanden. Ze ontdekt eigenaardige dingen: Sofia had het blijkbaar druk met allerlei geheimzinnige telefoontjes, met een wegwerptelefoon, maar wat was daarvan de reden?
Heeft de aanval op haar iets te maken met de inbraken die bij haar in de buurt gepleegd zijn?
Heeft ze een inbreker betrapt en is het uit de hand gelopen?

Intussen valt Janes moeder haar dochter regelmatig lastig, met allerlei verhalen over de gebeurtenissen in haar straat. Ze houdt alles in de gaten en weet alles. Tot er nieuwe buren komen wonen tegenover haar, een man en een vrouw die duidelijk laten merken dat ze geen behoefte hebben aan een nieuwsgierige buurvrouw. Dat triggert Angela natuurlijk om het huis nog meer in de gaten te houden en alles wat ze ontdekt - inderdaad best eigenaardige dingen - geeft ze aan haar dochter door.
Als er een tiener verdwijnt is Angela er van overtuigd dat die twee overburen er meer van weten.

En dan is er nog de studente Amy. Het boek begint met het verhaal van een hit en run waardoor Amy in het ziekenhuis terecht komt. Ze woont nog bij haar ouders, die haar zo goed en kwaad als het gaat, helpen bij het herstel. Omdat Amy’s vader Sofia kende als collega en zij als ic-verpleegkundige voor Amy gezorgd heeft, wonen Amy en haar ouders de begrafenis van Sofia bij, net als Jane en Maura.
Daar komt een vreemde man op Amy af. Ze kent hem niet, en tegelijk komt hij haar toch wel bekend voor. Maar hij verdwijnt als Jane op haar af komt lopen.
Er ligt dus genoeg op het bordje van Jane Rizzoli. Niet zo gek dat ze haar moeder steeds afwimpelt…
Hebben deze afzonderlijke verhaallijnen iets met elkaar te maken?

Ook met deze thriller - intussen het 13e boek rond Rizzoli en Isles – weet Tess Gerritsen je vanaf de eerste pagina geboeid te houden.
Een fijne thriller, waarin aan het einde alles keurig op zijn plek terecht komt.

De Chinees-Amerikaanse Tess Gerritsen (1953) studeerde medicijnen en werkte een tijd als internist. Toen haar eerste kind geboren werd, begon ze met het schrijven. Ze debuteerde in 1986 met Call after midnight (Dicht op de hielen) en heeft inmiddels meer dan 25 thrillers op haar naam staan.

ISBN 9789044364439 | paperback | 304 pagina's | Uitgeverij House of Books| juli 2022
Vertaald uit het Engels door Els Franci - Ekeler

© Marjo, 27 september 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Horen zien zwijgen
J.D. Barker

De politie van Chicago maakt al ruim 5 jaar jacht op een moordenaar die mensen straft, door hun kinderen te ontvoeren. De volgende dag ontvangen ze een pakje met een oor. Dan volgen de ogen en tot slot de tong. Uiteindelijk wordt dan ook het lichaam van het slachtoffer gevonden. Zo heeft de moordenaar inmiddels 7 slachtoffers gemaakt, waarvan de leeftijd varieert van 17 tot 26 jaar.


Het boek begint als Sam Porter bij een verkeersongeval geroepen wordt. Het slachtoffer had een pakje met een oor bij zich, dat lijkt op de pakjes die eerder zijn ontvangen door de ouders van de eerdere slachtoffers. De man heeft ook een dagboek bij zich en een paar andere zaken. Het dagboek is van de moordenaar, die Aapman wordt genoemd. De vraag is echter of het verkeersslachtoffer ook de moordenaar is, of dat deze nog vrij rond loopt. In ieder geval is er een ontvoert meisje, dat weliswaar al een oor kwijt is, maar dat nog in leven moet zijn. Zaak is dus om het slachtoffer te vinden, voor ze overlijdt, mocht het verkeersslachtoffer de moordenaar zijn, waar men al zo lang jacht op maakt.


De redelijk lange dagboekfragmenten zijn regelmatig zeer gruwelijk en alleen geschikt voor mensen met een sterke maag. Als de inhoud op waarheid berust (dat wil zeggen de waarheid in het verhaal) en dus niet de fantasie van de auteur van dit dagboek is, dan hebben we te maken met een gezin dat rechtstreeks uit de hel afkomstig lijkt te zijn. Veel begrip voor de auteur van het dagboek krijg ik er overigens niet door. De ouders mogen sadistisch zijn, maar ze leven dit niet op hun kind uit. Het kind (de auteur van het dagboek) vermoord wel een kat, omdat hij wil weten hoe het ontbindingsproces in z’n werk gaat.


De hoofdstukken zijn over het algemeen relatief kort en dragen de naam van de hoofdpersoon en een dag en tijdsaanduiding. Sam Porter is de belangrijkste hoofdpersoon en er zijn ook hoofdstukken over het ontvoerde slachtoffer. Daar tussendoor zitten de dagboekfragmenten, die in een ander lettertype gedrukt zijn.
Het is een spannend boek en hoewel Sam Porter wat meer diepte krijgt, doordat we wat meer over z’n achtergrond, speelt zijn privéleven verder geen echte rol in dit boek. Ik moet zeggen dat ik uitkijk naar de volgende boeken in de serie, want het verhaal lijkt nog niet helemaal afgelopen te zijn.


ISBN 978 90 225 8866 6 | Paperback | 399 pagina’s | Boekerij | juni 2019
Vertaald door Jan Pot

© Renate 20 september 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

IsolatieIsolatie
Een Renske Nijland-thriller
Tamara Onos

In de hoedanigheid van arboprofessional gaat Renske Nijland naar een piepschuimfabriek. De vader van haar vriendin Sara werkt in de fabriek als preventiemedewerker en heeft al een risico-inventarisatie gedaan, hetgeen gebeurt om er zeker van te zijn dat alle werknemers hun werk veilig kunnen doen. Renske is daar om diens rapport te toetsen, op uitnodiging van de fabriek. Toch leidt de directeur haar duidelijk met tegenzin rond.
‘We hebben het liever over foam’, zegt hij, en Renske ontdekt dat hij bepaalde ruimtes niet in zijn rondleiding meeneemt.


Als hij na afloop even wegloopt om een telefoontje aan te nemen, is Renske getuige van een vreemd voorval: een man rent door de gang, schreeuwt iets wat ze niet kan verstaan en als ze hem achterna gaat – naar een ruimte die ze niet eerder gezien heeft - is ze getuige van een ongeluk. Ze ontdekt meteen al dat de machines die daar staan niet veilig zijn, instructies ontbreken. Met hulp van Sara - via de telefoon! - lukt het haar de man die bekneld zit te helpen, ze begrijpt niet wat hij zegt: zoals meerdere werknemers is hij een Pool. Hij fluistert nog een woord dat ze ook niet verstaat, en wordt dan afgevoerd. Naar het ziekenhuis denkt ze. Maar later blijkt dat niet het geval te zijn.
Renske is vastbesloten hier werk van te maken: er is iets niet pluis in deze fabriek!
Als er een dode wordt gevonden in het dorp (Ellecom) krijgt ze nog meer op haar bordje.
Wat is er allemaal aan de hand?


In ‘Isolatie’ wordt aandacht besteed aan de werkomstandigheden van Poolse werknemers. Hun loon is karig, de arbeidsvoorwaarden worden met voeten getreden en dan is er natuurlijk het probleem van de taal. Er is sprake van meerdere betekenissen van de titel: de Poolse werknemers zijn geïsoleerd, en zij maken foam, ten behoeve van isolatie. En met een fantasie kun je ook de plot linken aan isolatie.


Naast het thema van de Poolse arbeiders - met een verantwoording over wat er fictie is en wat niet, Ellecom is namelijk een bestaand dorp en diverse locatie worden in het verhaal gebruikt - is er een spannend plot waarin slachtoffers vallen. Een moordzaak waar Renske mee te maken krijgt. Dit is allemaal uitstekend met elkaar verweven. Als het verhaal uit is volgt nog het verhaal Het Poolse bruidje.

Tamara Onos (1972) is arbeidshygiënist en hoger veiligheidskundige. Zij adviseert en schrijft over veilig en gezond werken. Haar liefde voor de pracht en problemen van arbeid deelt ze met Renske Nijland, de hoofdrolspeler uit deze serie.

ISBN 9789493192355 | paperback | 240 pagina's | Uitgeverij LetterRijn| juli 2022

© Marjo, 18 september 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Laatste weduwe - Karin SlaughterLaatste weduwe
Karin Slaughter


Op zondag 7 juli 2019 wordt Michelle Spivey voor de ogen van haar dochter ontvoerd. Een paar weken later is ze nog steeds spoorloos, ondanks een grote zoekactie van de politie en een emotionele oproep van haar partner.


Op zondag 4 augustus worden Sara Linton en Will Trent opgeschrikt door het geluid van explosies. Ze gaan er op af, om hulp te bieden, maar stuiten op een auto-ongeluk. De poging om hier hulp te verlenen, loopt gigantisch uit de hand en Sara wordt ontvoerd, waarbij een aantal mensen gedood wordt en gewond raakt. Ook Will raakt gewond, maar hij wil er alles aan doen om Sara terug te vinden.


De ontvoerders blijken lid te zijn van de IPA en dat staat in dit geval niet voor Indian Pale Ale, maar voor Invisible Patriot Army, een behoorlijke enge, extreem rechtse en Christelijk fundamentalistische groep, die iets groots van plan is.
Bij haar ontvoering ziet Sara ook Michelle Spivey, die de groep uit de verkoeverkamer van het ziekenhuis heeft ontvoerd, waar men haar eerder gebracht heeft in verband met een acute blindedarmontsteking. De bomexplosies, waar de nodige slachtoffers bij zijn gevallen, functioneerden uitsluitend als afleidingsmanoeuvre, zodat men Michelle weer uit het ziekenhuis kan halen. Men heeft haar namelijk nog levend nodig voor de voorbereidingen van het grote plan. Daarna is haar leven niets meer waard omdat ze voor alles staat waar de groep een hekel aan heeft. Ze is lesbisch en is de moeder van een bastaardkind van gemengd ras, zoals Dash, de leider van de groep zich uitdrukt, zaken waar de groep een tegenstander van is.


De groep is gebaseerd op blanke, mannelijke superioriteitswaan en een mensenleven heeft voor de leider van de groep bitter weinig waarde, ook als het om leden van de eigen groep gaat. Het doel heiligt de middelen en wat het doel is, wordt tegen het einde van het boek wel duidelijk na een soort toespraak van Dash. De vrouw dient zich aan haar man te onderwerpen en andere rassen dienen zich aan het blanke ras te onderwerpen. Dat is in de ogen van Dash de natuurlijke orde der dingen. De blanke man heeft andere rassen te veel ruimte gegeven, waardoor ze hun natuurlijke plaats in de orde der dingen hebben verlaten. Men is iets groots van plan, waarvan men volgens Dash het totale aantal slachtoffers waarschijnlijk nooit echt vast zal kunnen stellen.


Men lijkt Sara nodig te hebben als arts, omdat er kinderen zijn, die de mazelen hebben. Dat is in ieder geval wat men haar vertelt. Verschillende kinderen blijken heel erg ziek te zijn en de medicijnen waar Sara om vraagt, lijken niet te helpen. Ze vraagt zich af wat de groep voor groots van plan is en waar voor men Michelle Spivey nodig had. Michelle werkt bij het CDC (Center of Disease Control) en is gespecialiseerd in infectieziekten. Ze zou graag een kijkje willen nemen bij een grote kas, die op het terrein waar de groep zich schuil houdt, staat. Dat is echter niet mogelijk, omdat het terrein bewaakt wordt door gewapende mannen in wachttorens. Als ze uiteindelijk achter de gruwelijke waarheid komt, begrijpt ze ook wat Dash bedoelde met de woorden dat het totale aantal slachtoffers van de geplande actie nooit echt vast te stellen zal zijn. Sara moet de getuige worden van het een en ander. Volgens Dash zal zij de laatste weduwe zijn, die haar man door criminelen verliest.


Will gaat undercover bij de groep, in de hoop op die manier Sara te kunnen redden. De groep zit na het verlies van de leden die omgekomen zijn bij de laatste actie, te springen om mensen die bereid zijn om met ze te strijden. Will geeft zich dus uit voor een teleurgestelde ex-militair, met ervaring in Afghanistan.


De hoofdstukken vertellen het verhaal afwisselend door de ogen van Sara, Will en Faith (de partner van Will bij de politie). Er wordt dus ook regelmatig teruggesprongen in de tijd, omdat allerlei gebeurtenissen zich in dezelfde tijd afspelen. In zekere zin is het een ander soort politieverhaal, omdat het minder gaat om het vinden van de daders van een misdrijf, maar meer om het voorkomen van een veel groter misdrijf, waarvan men nog niet weet wat het is en waar het plaats zal vinden. Het is een geweldig spannend boek geworden, met een angstaanjagend plot, zeker gezien het feit dat er groepen zijn, die vergelijkbare ideeën als die van de IPA hebben. En dat er mensen zijn die bereid zijn om geweld tegen de overheid te gebruiken, hebben we op 6 januari 2021 kunnen zien.


ISBN 978 94 027 0334 3 | Paperback | 492 pagina’s | Harper Collins | juni 2019
vertaald door Ineke Lenting

© Renate 28 augustus 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De onbekende manDe onbekende man
Julia Menken 3
Chantal van Mierlo


Julia Menken is gedragsdeskundige bij de politie, zij raakt betrokken bij politiezaken als haar gevraagd wordt om daderprofielen te maken.
Daar is ze goed in, dus waarom vindt haar baas het nodig haar nu op te zadelen met een nieuwe collega? Vanaf nu moet ze samenwerken met Charlotte, en ze werkt het best alleen!


In haar privéleven loopt ook niet alles op rolletjes. Het verleden is nog steeds aanwezig, ze kan immers haar zoon niet het contact met zijn vader ontzeggen. De nieuwe zaak is bovendien weer heftig, opnieuw wordt ze in het diepe gegooid: er is een jonge knul verdwenen. Er zijn geen sporen, niemand heeft iets gezien of gehoord.


Dat het opnieuw om kinderen gaat, dat is sowieso heftig, maar voor Julia des te meer (lees de eerdere boeken). De nieuwe zaak eist veel van haar, terwijl ze eigenlijk rustiger aan zou gaan doen. Het dreigt haar te veel te worden, en dat kun je best begrijpen.
De gebeurtenissen volgen elkaar in snel tempo op, waarbij de spanning nog opgevoerd wordt door de korte hoofdstukken. Het begint al met de proloog, die nieuwsgierig maakt. De onbekende man krijgt af en toe een stem, in een kort stukje cursieve tekst, die niets verraadt.


‘De verloren jongen‘ en ‘De laatste vrouw‘ gingen vooraf aan deze nieuwe thriller rond Julia Mencken. Je kan ze het beste op volgorde lezen, ook al wordt er af en toe wel wat uitgelegd over wat er eerder gebeurde. Te vaak misschien, het gegeven van haar overleden dochtertje, en de nieuwe relatie met Maarten is ook na is ook na één keer uitleg wel duidelijk. En als er een kind verdwijnt, trek je ook niet onmiddellijk de conclusie dat het om moord gaat. Hij kan zolang er verder niets bekend is ook best weggelopen zijn. Dus heb je het ook nog niet over een dader… Maar deze kleine onvolkomenheden vergeet je al snel als je verder in het verhaal geraakt. Dat wordt opnieuw superspannend!
Dit derde verhaal vormt de afronding van de trilogie. Maar Chantal van Mierlo komt vast terug met meer spannends…


Chantal van Mierlo (Boxtel, 1979) verhuisde na haar studie International Business naar Duitsland. Daar werkte ze in diverse marketing- en pr-functies. Van Mierlo’s debuut, De nummers, stond op de shortlist voor de Hebban Thriller Debuutprijs.


ISBN 9789461095893 | paperback | 300 pagina's | Uitgeverij de Crime Compagnie | juni 2022

© Marjo, 26 augustus 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Dominomoord
Jonas Moström


Dit is het tweede boek in de serie rond psychiater Nathalie Svensson, die naast haar werk als chef-arts psychiatrie in het ziekenhuis van Uppsala, deel uitmaakt van de daderprofielgroep van de rijksrecherche. Aan het eind van het vorige boek krijgt ze een telefoontje van haar zus Estelle, die in het ziekenhuis van Sundsvall in Noord-Zweden werkt. Ze heeft haar familie 9 jaar geleden plotseling verlaten en is naar Sundsvall verhuisd


Het boek begint met een hoofdstuk waarin de hoofdpersonen nog even worden voorgesteld. Dan volgt een proloog die zich in het verleden afspeelt, zonder tijdsaanduiding. Later volgen er meer hoofdstukken die zich in het verleden afspelen, maar daarbij staat dat het een en ander zich in 2005 afspeelt.


Het team onder leiding van Ingemar Granstam wordt naar Sundsvall geroepen, waar een arts uit het ziekenhuis is verdwenen. De zus van Nathalie is de laatste die de man heeft gezien en op de plaats waar de arts is verdwenen is behalve z’n naamplaatje ook een dominosteen gevonden. Een paar dagen eerder is er ook al een arts verdwenen en zijn lichaam is de ochtend na de verdwijning van het tweede slachtoffer gevonden. Het slachtoffer is een paar dagen ergens vast gehouden en ook bij hem wordt een dominosteen gevonden. Het team heeft dus haast om het tweede slachtoffer te vinden, omdat men vermoedt dat ook dit slachtoffer nog een paar dagen in leven zal worden gehouden.
Er zijn sporen die naar Estelle en haar man leiden, maar weet zij meer dan ze laat blijken? Er is ook wat aandacht voor het privéleven van de hoofdpersonen, maar dat mag geen naam hebben.


Het is een spannend boek geworden en in het laatste hoofdstuk krijgt hoofdinspecteur Johan Axberg van de politie in Sundsvall, een telefoontje, dat de aanzet lijkt te zijn voor een volgend boek, waar ik met spanning naar uit kijk.


ISBN 978 90 263 5506 6 | Paperback | 370 pagina’s | Ambo Anthos | 2021 
Vertaald door Tineke Jorissen-Wedzinga en Sophie Kuiper

© Renate 21 augustus 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De horzelDe horzel
Tom Babylon 3
Marc Raabe


Een beroemde rockster wordt dood gevonden in zijn hotelkamer. Hij is op een akelige manier om het leven gebracht.
Op zijn lichaam staat een tekst geschreven:

           'Wat is het leven van je geliefden je waard?'

Er zijn nog meer vreemde zaken: de zanger blijkt kort voor zijn optreden van die avond een pakje overhandigd te hebben gekregen. Van wie? Wat zat er in? En waarom bevindt hij zich niet in het hotel waar hij ingeschreven staat?
Een zaak voor Tom Babylon.


Brad Galloway was een vrouwenliefhebber zodat tal van dames Toms pad kruisen. Dat daar ook iemand tussen zít die hij goed kent, had hij niet verwacht. Het zorgt er voor dat hij van de zaak gehaald wordt. Belangenverstrengeling. Natuurlijk gaat hij gewoon door met zijn onderzoek, maar het is een stuk moeilijker. Te meer omdat er meer belangenverstrengeling blijkt te zijn dan hij ooit had kunnen verzinnen.
Duistere zaakjes uit het verleden strekken hun tentakels uit.


Het wordt een ingewikkelde zaak voor Tom. Gelukkig blijft zijn partners Sita in hem geloven. Haar hulp kan hij goed gebruiken.
Ook blijft Viola een rol spelen. Zij is het zusje van Tom waarover iedereen zegt dat ze dood en begraven is. Maar Tom wil dat niet geloven. Hij hoort haar stem immers alsof ze zijn beschermengel is.


Het is zeer aan te raden deze boeken over Tom Babylon op volgorde te lezen. In dit derde deel duiken dezelfde personages op en loopt het verhaal verder. Alleen de moord op Galloway staat op zichzelf. Of toch niet?
En wie is die Horzel?


De opzet van Horzel is gelijk aan de eerdere boeken. En opnieuw slaagt Raabe erin om alle endjes netjes aan elkaar te knopen! Petje af!
Er staan plaats- en tijdaanduiding boven de hoofdstukken, en de manier waarop Babylon en Sita werken is hetzelfde. Je wordt herhaaldelijk op het verkeerde been gezet en er zijn superspannende scenes. Maar dat het een trilogie blijft zoals aangekondigd?
Er wordt immers gehint naar een volgend deel?
En gelukkig: er wordt een vierde deel aangekondigd. Nog even geduld.


Marc Raabe (1986, Keulen) is redacteur, grafisch ontwerper en ook nog manager van een eigen filmproductiebedrijf. En schrijver!
In 2012 debuteerde hij met Schnitt, in 2018 gevolgd door Schlüssel 17. Dat is het eerste van een trilogie, die in Duitsland al een groot succes werd.

ISBN 9789400514034 | paperback | 464 pagina's | Uitgeverij Bruna | juni 2022
Vertaald uit het Duits door Marcel Misset

© Marjo, 22 augustus 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

DieptepuntDieptepunt
Saskia M.N. Oudshoorn

Sacha leidt een dubbelleven. Onder haar eigen naam is ze journaliste en redacteur voor het tijdschrift Aimer. Ze heeft succes met haar columns, die vaak juist gaan over haar tweede leven. Daar heet ze Violet.


Sacha is sinds een jaar of vijf in dienst van een escortbureau dat geleid wordt door Beau. Het betaalt goed natuurlijk, het is een exclusieve club.
Ze heeft besloten dat ze wil stoppen als Violet, maar heeft het nog niet bekend gemaakt. Dat zal ze op het feest doen, dat gegeven wordt ter gelegenheid van het verschijnen van het nieuwe lentenummer. De genodigden gaan met een touringcar naar een feestboot in de Rotterdamse haven. Kosten noch moeite zijn gespaard om er een spetterend feest van te maken.

Natuurlijk blijkt het niet zo makkelijk te zijn. Op het feest – dat overigens als thema Hoogtepunt heeft meegekregen! - vertelt ze haar baas dat ze stopt met de columns. Aimée wil er eigenlijk niets van horen, en zegt dat ze vast nog wel van gedachte zal veranderen.
En dan de escortservice. Sascha heeft daar ook nog niet verteld, Laat staan dat haar clientele op de hoogte is.


Het verhaal van Sascha wordt afgewisseld met dat van Noor, van origine onderzoeksjournalist, die nog niet zo lang bij het blad werkt. Op het feest valt het haar op dat Sascha lastiggevallen wordt en probeert haar te steunen.


Als er iemand overboord valt en verdrinkt, wordt de politie ingeschakeld om uit te zoeken wat er precies is gebeurd. En dan blijkt Sascha verdwenen te zijn!
De politie ontdekt dat er op de achtergrond heel wat zaken spelen, ingewikkelder dan zelfs Sascha met haar dubbelleven had kunnen bedenken. Ze mag blij zijn dat ze Noor heeft…


Spannend verhaal met erotische scenes dat lekker weg leest en je herhaaldelijk op het verkeerde been zet. De wisseling van vertellers en de sprongen in de tijd worden duidelijk aangegeven.


Saskia M.N. Oudshoorn (Rotterdam) debuteerde in 2015 met de vrouwenthriller "Buiten Spel" die genomineerd werd voor Boekgoud. Zij schrijft zowel thrillers als feelgood romans.


ISBN 9789461096210 | Paperback | 360 pagina's | Uitgeverij de Crime Compagnie| juni 2022

© Marjo, 14 augustus 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Allemaal hoerenAllemaal hoeren
Franziska Weissenbacher

De rechercheurs Hans Dijkma en Laura Mandemaker zijn na hun eerste zaak die zich afspeelde in Amsterdam verhuisd naar Den Bosch en hebben er nog steeds geen spijt van. Integendeel, ze kijken uit naar een vaste verblijfplaats, nu huren ze nog een huis van een stel dat naar Brazilië vertrokken is om te proberen daar een bestaan op te bouwen.


In dit derde boek worden Dijkma en Mandemaker op een nieuwe zaak gezet. Een jonge vrouw is dood aangetroffen en dat was geen natuurlijke dood. Al snel wordt duidelijk dat zij het eerste slachtoffer is van een laffe moordenaar die jonge vrouwen van achteren neersteekt. Er zijn overeenkomsten: hetzelfde wapen en de allemaal blonde vrouwen worden netjes tentoongesteld als ze eenmaal dood zijn. Met een woord op hun voorhoofd geschreven. Het eerste slachtoffer werd gestalkt, kan die stalker de dader zijn?
Ook de pastoor, bekend uit het vorige verhaal Graf 521, nog steeds bevriend met Laura en Hans, wordt neergestoken, maar waar past hij dan in het rijtje? Gelukkig overleeft hij het wel.


Het wordt een ingewikkelde zaak. De feiten spreken elkaar tegen. Zijn er dan toch meer moordenaars? En wie is degene die naar de media heeft gelekt?  Dat is de hoofdinspecteur een doorn in het oog en hij geeft Dijkma en Mandemaker de schuld. Hoe hij daarbij komt, zit ook nogal ingewikkeld in elkaar. Hij beweert dat er sprake is van belangenverstrengeling, maar kan hen niet van de zaak halen, wegens personeelsgebrek.
En natuurlijk hebben zij niet gelekt. Niet expres maar ook niet per ongeluk.


Dit verhaal speelt zich net als het vorige af in Den Bosch. Met een uitstapje naar Helmond. We komen bekenden uit de eerdere verhalen tegen, en volgen het rechercheursstel in hun privéleven. Ondanks het gruwelijke verhaal heeft het boek daarom toch geregeld een gezellig sfeertje.


Wat opvalt is dat Nederlandse rechercheurs gewoon van een rustig weekend genieten, uitzonderingen daargelaten, terwijl hun collega’s in het buitenland vaak juist privéproblemen krijgen omdat zij doorwerken tot in de vroege uurtjes en ook de weekenden niet heilig zijn! 
Maar dat terzijde, het derde verhaal rond deze twee rechercheurs smaakt best naar meer.


Franziska Weissenbacher is journalist en debuteerde In november 2018 met een kort verhaal 'Tik ... tak ...' dat verscheen in de bundel 'Deadline'. Inmiddels heeft ook het boek 'De matchmaker' het levenslicht gezien, in februari 2019.

ISBN 9789493192409 | paperback | 260 pagina's | Uitgeverij LetterRijn| juni 2022

© Marjo, 14 augustus 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

StikdonkerStikdonker
Juncker & Kristiansen 3
Kim Faber & Janni Pedersen


De inspecteurs Martin Juncker en Signe Kristiansen krijgen het flink voor hun kiezen in het derde verhaal van Faber en Pedersen.
De vondst van een jonge vrouw, vermoord en op vernederende wijze achtergelaten, roept sowieso al vele vragen op, maar als er meer slachtoffers volgen, wordt het een nachtmerrie: de dader heeft blijkbaar plannen waar zij toch echt een stokje voor willen en moeten steken.
Hij – of zij - lijkt een spelletje met hen te spelen, denkt Juncker, als hij bij hernieuwde bestudering van de zaken steeds nieuwe aanwijzingen vindt.


Profiler Malene Hanslev, nieuw toegevoegd aan het team, denkt dat ook: zij denkt dat de moordenaar zeer intelligent is, en waarschijnlijk minachting koestert voor de politie.  Junckers en Kristiansen zullen moeten bewijzen dat hij – of zij – ongelijk heeft.
Meerdere verdachten duiken op, uit diverse hoeken, maar al zijn deze mensen misschien niet helemaal schoon aan de haak: zij hebben de moorden niet gepleegd. Wie dan wel?


De zaak baart onze speurders veel zorgen, en hun persoonlijke leven lijdt er onder. Juncker ligt in scheiding, en moet vaststellen dat zijn privéleven nauwelijks nog iets van inhoud heeft. Zijn gezondheid is ook niet goed te noemen, maar dat vertelt hij tegen niemand.


Ook Signe heeft geheimen die ze niet wil delen, maar ze heeft er wel steeds meer last van. Bovendien moet ze samenwerken met de man die ze haat: Troels. Helaas voor haar is hij een goede onderzoeker en is er geen ontkomen aan.
Of haar thuisbasis haar blijft steunen is ook zeer de vraag. Niels, haar echtgenoot, vindt terecht dat hij en de kinderen achtergesteld worden.
Stof genoeg om de 400 pagina’s te vullen met een verhaal vol spanning. D


it keer draait het om zedendelicten.Een kniesoor die er op let, maar de data kloppen niet helemaal wat betreft het persoonlijke verhaal van Signe. Het heeft geen invloed op de spannende plot, die is geschreven in de tegenwoordige tijd, hetgeen een gevoel van urgentie geeft. Die is er natuurlijk ook, naarmate er meer slachtoffers vallen. De cliffhangers aan het slot van de korte hoofdstukken maken het allemaal nog spannender.
En natuurlijk vraag je je als lezer af of je eigen verdenking klopt…


Kim Faber (Kopenhagen, 1955) is architect en journalist voor de Deense krant Politiken. Hij heeft eerder non-fictieboeken geschreven, onder meer over de oorlog en over leven met hiv/aids.
Janni Pedersen (Kopenhagen, 1968) is presentator en misdaadjournalist op de Deense televisie. Ze werd in 2018 bekroond met de prijs voor nieuwslezer van het jaar.
Dit boek is het derde deel over de speurders Juncker en Kristiansen.


ISBN 9789402710564 | paperback | 400 pagina's | Uitgeverij Harper Collins| juni 2022
Vertaald uit het Deens door Corry van Bree

© Marjo, 11 augustus 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

onbreekbaarOnbreekbaar
Marieke Damen


Als de dertigjarige Alexandra bij bewustzijn komt denkt ze even dat ze geslapen heeft en naast partner Maarten ligt. Niet alleen is dat niet het geval, ze bedenkt ook meteen dat Maarten en zij even uit elkaar zijn, om na te denken over hun relatie. Zij is met hun zoontje Max naar een vakantiehuisje gegaan.


Langzaam dringt tot haar door dat haar handen achter haar rug vastgebonden zijn, en dat er iets over haar mond geplakt zit. En waar is Max? Waar is haar zoontje? Ze heeft het idee dat ze in een busje ligt, maar wat betekent dit? Waar rijdt dat busje heen? Wie zit er achter het stuur?
Als het busje stopt, ziet ze haar ontvoerder. Nou ja, ze ziet een mannenhand, zonder ring. Hij heeft een donkere fleecetrui aan en een masker op. En hij heeft een mes. Ze moet wel doen wat hij zegt, het is snel duidelijk dat hij niet aarzelt om het mes te gebruiken.

De zestienjarige Demi is ongewild zwanger geraakt en stond op het punt om abortus te laten plegen toen ze het busje in gesleurd werd. Door dezelfde ontvoerder blijkt al gauw, de twee vrouwen bevinden zich in dezelfde ruimte. Maar ze kennen elkaar niet. Waarom zijn juist zij ontvoerd? Waarom zitten ze bij elkaar? Wie is die onbekende, die zegt ‘Noem me maar Julius’.


Alexandra en Demi willen natuurlijk ontsnappen, ze zijn twee tegen een toch? Maar ja, vastgebonden tegen een man met een mes?


Als lezer leren we hem door middel van flashbacks kennen, maar waarom hij de twee vrouwen ontvoerd heeft, blijft nog lang in het ongewisse. Zijn verhaal haalt langzaam de verhalen van zijn twee slachtoffers in, waarbij je ontdekt wat de bedoeling is en waarom. Dat had je nooit kunnen verzinnen!


Er is een korte proloog, een man en een vrouw staan bij een graf. Veel meer dan dat is het niet, het geeft geen enkele aanwijzing voor wat gaat volgen. In korte hoofdstukken, vanuit steeds een ander perspectief ontvouwt zich langzaam het verhaal. Het heden afgewisseld met flashbacks, en een trage afwikkeling tot een verbijsterende ontknoping.


Marieke Damen schreef twee kinderboeken en een aantal korte verhalen. Haar thrillerdebuut Stilleven verscheen in 2020 die op de shortlist van de Max Bronzen Vleermuis stond. Ze won er de Thrillzone Award voor beste Nederlandstalige debuut mee. En kwam op de shortlist van de Hebban thrillerprijs. Onbreekbaar is haar tweede thriller.


ISBN 9789402709568 | paperback | 368 pagina's | Uitgeverij Harper Collins| mei 2022

© Marjo, 6 augustus 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Het verkeerde meisjeHet verkeerde meisje
Angelique Haak

‘Ik was, zoals ze dat zeggen, op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats. Zo zou ik dat zelf voorheen ook gezegd kunnen hebben. Nu vind ik werkelijk alles aan dat zinnetje verkeerd. Ik was op de juiste tijd op de juiste plaats!’


Helaas bevindt Amelie zich als ze deze gedachte heeft, wel degelijk op de verkeerde plek! Ze is ergens waar het stikdonker is en ijskoud. Ze vindt geen uitgang, en zal maar al te gauw ontdekken dat degene die haar daar opgesloten heeft ook helemaal niet van plan is haar vrij te laten. Ook niet als ze het vermoeden heeft dat zij ‘het verkeerde meisje’ is.
Of gaat het hem om losgeld? Haar vader is rijk. Zit haar echtgenoot er misschien achter? Ze heeft hem net laten weten dat ze wil scheiden en ze weet dat hij diep in de schulden zit en dat dus niet wil.
Maar verkeerd meisje of niet: ze is niet van plan zich zomaar aan die man met de bivakmuts over te geven! Ze zoekt een uitweg!


In de andere verhaallijn spreekt de dader. Het moet een intelligent persoon zijn, als je zijn beschouwingen leest over hoe het komt dat iemand vervalt tot crimineel gedrag. Is het jong aangeleerd? Is het aangeboren? Een combinatie?
Hij vertelt het verhaal over zijn eenzame jeugd, met zijn vader, een politieman, op de boerderij. De moeder is verdwenen.


Het boek is opgebouwd uit drie delen waarbij het eerste zowat de helft van het boek beslaat. Dat is het stuk met de twee verhaallijnen die niet synchroon in de tijd verlopen, maar die wel onmiskenbaar in elkaar haken. Dat is heel knap gedaan!
Dat deel een ineens ophoudt is verwarrend: wat komt er dan nog na dat eerste stuk?
En dan is er zoals gezegd nog een derde deel. En een epiloog. Angelique Haak maakt het de lezer niet makkelijk.


Naast deze boeiende en verrassende opbouw, zit het verhaal ook stilistisch keurig in elkaar, geen overbodige, maar wel rake beschrijvingen.
Het knappe van deze thriller is dit: waar de meeste thrillers vanuit een plot toewerken naar een – meestal - goede afloop, pakt Angelique Haak dat anders aan. Heel anders! Ze zegt dan ook ergens: ’Alleen in slechte misdaadverhalen worden op de laatste bladzijden altijd alle losse eindjes afgewerkt’.


Angelique Haak laat de lezer zweven in het ongewisse. Steeds word je op een verkeerd been gezet, denk je te zien hoe het zit, blijkt dat helemaal niet te kunnen! Verrassende plotwendingen dus, en een verhaal dat soms best luguber is, zodat je even naar adem moet happen. Tegelijk wil je natuurlijk doorlezen!
Bedenk wel: dit is een thriller die zeker niet voor softies geschreven is!


Angelique Haak (1978) volgde een opleiding tot schoonheidsspecialiste/nagelstyliste en werkte als administratief medewerkster. De stap om te gaan schrijven was dus een flinke stap, maar die leidde al bij haar debuutthriller Een nieuw begin, tot een nominatie voor de Schaduwprijs. Het verkeerde meisje is haar vijfde thriller.
Een mooie uitgave: niet goud op snede, maar wel geel. En een mooie omslag.


ISBN 9789461096159 | paperback | 320 pagina's | Uitgeverij Crime Compagnie| juni 2022

© Marjo, 3 augustus 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

WeerloosWeerloos
Een Anne Kramer-thriller
Joop van Riessen


Het zijn zware tijden voor verpleegkundige Evie Spier. Corona heerst en haar werk op de IC-afdeling is slopend. Twaalf uur op, twaalf uur af, dat is het ergste nog niet. Het verliezen van patiënten maakt het werk erg zwaar. Er is ook nog die vervelende collega, ‘dat vieze, geile mannetje’ Maarten Overdiek, die een oog op haar heeft laten vallen. Zeker nu hij weet dat haar relatie verbroken is, doet hij weer pogingen haar te versieren. Hij is opdringerig.


Evie ontdekt bovendien dat ze zwanger is van haar ex, een politieagent, die haar in de steek heeft gelaten voor een ander, weet ze even niet hoe ze verder moet. Voorlopig houdt ze het geheim. Ook voor de vader.
Als Evie verdwijnt, en haar moeder alarm slaat, wordt Maarten verdacht. Heeft hij haar ontvoerd? Of erger: iets aangedaan wat onherstelbaar is?
De politie krijgt geen vat op de man, maar de verdenkingen hebben zijn haatgevoelens alleen maar aangewakkerd.
Toch is Anne Kramer, die met haar team op de zaak zit, er wel van overtuigd dat hij inderdaad onschuldig is. Maar waar is Evie dan? Wat is er met haar gebeurd?


Wie de thrillers van Joop van Riessen kent weet dat hij actuele thema’s in zijn verhalen verwerkt. In deze thriller komt dan ook nogal wat langs. Corona is al genoemd en seksueel grensoverschrijdend gedrag. Daarbij komt nog de Syriëkwestie, terrorisme, vluchtelingen, ‘geen actieve herinnering’, er komt nogal wat aan de orde.
Aanvankelijk denk je dan ook dat er misschien te veel afgedwaald wordt, maar het is wel Van Riessen: alles wordt keurig recht gebreid, en alles past.
En alles is zo spannend dat je het boek liefst in één ruk uitleest!
De gebeurtenissen volgen elkaar razendsnel op, in een wervelend meeslepend verhaal, waarvan je absoluut moet weten hoe dat allemaal afloopt!


Behalve de plot van Weerloos is er een inkijkje in de manier waarop een politieteam werkt, de spanningen die er zijn - of nieuw ontstaan - tussen de politie, de burgemeester en het hof van justitie, maar ook het persoonlijke verhaal van Anne Kramer, dat in de hele serie doorloopt.
Weerloos is het veertiende deel van de Anne Kramer-reeks. Het is niet noodzakelijk om de voorgaande delen te lezen, maar dan kan je Anne’s verhaal wel beter plaatsen.

Joop van Riessen, voormalig hoofdcommissaris van de Amsterdamse politie, schrijft vanuit eigen ervaringen. In 2009 verscheen zijn eerste politiethriller, Vergelding (shortlist Schaduwprijs 2010).
De Anne Kramerreeks gaat verfilmd worden.


ISBN 9789462972377 | paperback | 288 pagina's | Uitgeverij de Kring | mei 2022

© Marjo, 31 juli 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Niemand zeggen
M.J. Arlidge


In het begin van het boek zien we hoe iemand probeert brand te stichten in de keet waar Declan McManus (Zou de auteur iets tegen Elvis Costello hebben? De echte naam van Elvis Costello is namelijk Declan Patrick McManus.) ligt te slapen.


Helen Grace worstelt intussen met een aantal moordzaken. Zo is er een meisje van 16 in een park doodgeslagen, terwijl een andere vrouw is neergestoken terwijl ze het slachtoffer is geworden van een carjacking. De auto is leeggeroofd teruggevonden. Dan is er ook nog een inbraak, waarbij er iemand om het leven is gekomen en de aanslag op Declan McManus, die deze uiteindelijk niet heeft overleefd. Later vinden er nog meer gewelddadige misdrijven plaats en Helen staat voor een raadsel.


Joseph Hudson denkt op een gegeven moment een aantal van de moorden te kunnen linken aan een crimineel met de naam Lee Moffat en hij bijt zich helemaal in dit spoor vast, waarbij hij mogelijk wat grenzen overschrijdt. Helen heeft intussen het gevoel dat er iets heel anders aan de hand is en dat er iemand op de achtergrond aan de touwtjes trekt. De plot doet op het eerste gezicht denken aan een film van Alfred Hitchcock. Toch zit de zaak anders in elkaar.


Joseph Hudson zint intussen op wraak, omdat Helen de relatie met hem verbroken heeft, toen ze ontdekt had dat hij niet de waarheid heeft verteld over z’n relatie met z’n ex-vrouw. De relatie was toch al lastig, omdat Helen z’n meerdere was en relaties binnen het korps niet toe waren gestaan. Hij gebruikt onder andere journaliste Emilia Garanita, die Helen Grace ook als haar vijand beschouwt. Wie eigenlijk wie gebruikt, is niet helemaal duidelijk, want Emilia Garanita is er aan gewend om politiemensen te gebruiken om haar eigen doelen na te streven en dat is het schrijven van een goed verhaal dat lezers trekt en als ze daarbij Helen Grace kan beschadigen, zal ze het niet laten.


Helen Grace mist haar collega Charlie, die nog steeds met zwangerschapsverlof is en verliest haar bondgenote in het korps op een moment dat Joseph Hudson probeert de rest van haar medewerkers tegen haar op te zetten.


Het is een bijzonder spannend boek geworden, dat doet uitkijken naar het volgende deel van de serie. Er is dit keer geen aandacht voor het privéleven van Helen Grace.


ISBN 978 90 225 9120 8 | Paperback | 494 pagina’s | Meulenhoff Boekerij | mei 2021
vertaald door Harmien Robroch

© Renate 27 juli 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

VaderskindVaderskind
Belinda Bauer


Het dorpje dat aan de kust van Devonshire ligt is maar twintig huizen groot. In een daarvan, een driekamercottage, woont de tienjarige Ruby Trick met haar ouders. Haar vader heeft gewerkt op een scheepswerf, tot er geen werk meer was. Sindsdien vist hij wat en verder luiert hij, iets wat zijn vrouw, die als kokkin in een hotel hard werkt, een doorn in het oog is.
Er is vaak ruzie, maar Ruby vindt dat het haar niet aangaat. En ze is dol op haar vader. Vooral zijn hobby om cowboy te spelen vindt ze prachtig. Tegen de zin van haar moeder neemt John Trick zijn dochter mee naar de kroeg waar hij met zijn maten, de Gunslingers, sterke verhalen vertelt.
 
Veel leuker dan de normale dagen: Ruby is nogal aan de maat en wordt daarom gepest, vooral met de bus naar schoolgaan is een ramp. School zelf valt wel mee, juffrouw Sharp is heel aardig. Van haar krijgt de hele klas de opdracht een dagboek bij te gaan houden:

Maandag: Geen paarden in de paddick. Op school plattegronden getekend
Dinsdag: Maggie viel van de schommel op de kliffen en het bloedde in haar sok.
Woensdag: in het bos gespeeld. Een mooie tak gevonden voor een pistool. enz.

Dan wordt Noord-Devon opgeschrikt door een aantal akelige voorvallen. Jonge vrouwen worden door een man met een bivakmuts op een akelige manier vernederd. Na twee voorvallen waarbij de vrouwen ontkwamen, verandert de werkwijze: de vrouwen komen niet meer levend thuis. Als de politie er niet in slaagt de moordenaar te vinden bedenken de Gunslingers dat zij zelf iets kunnen ondernemen, zij gaan patrouilleren. En Ruby is dolblij: zij mag van haar vader mee op dat avontuur!
Het vertelperspectief dat over dit gedeelte gaat ligt bij Ruby. Een meisje van tien beseft nauwelijks dat het niet gepast is dat ze meegenomen wordt - ’s avond laat ook nog! – naar een kroeg. Laat staan op jacht! Maar het is een welkome afwisseling van haar dagelijkse leven, het is spannend, en haar vader is immers haar held!
Naast dit verhaal is er een andere verhaallijn, dat van inspecteur King, die op de zaak van de vermoorde vrouwen staat en hard haar best doet om te voorkomen dat er nog meer slachtoffers vallen.

Zoals dat hoort, heb je in het begin geen idee wat je te wachten staat.
De manier waarop de dader met zijn slachtoffers speelt is wel bijzonder te noemen, maar wat doet het verhaal van dat kleine meisje in dit boek? Ook de plek waar het verhaal speelt is van belang, het is voor de betrokkenen geen fijne plek om te wonen. De omgeving en de sfeer die mede bepaald wordt door die omgeving weet Bauer uitstekend over te brengen. Zelfs het weer speelt een rol…
Op het einde knoopt Belinda Bauer alle eindjes aan elkaar, en besef je pas wat je precies gelezen hebt.

Weer een heel knappe thriller, die vooral ingaat op de psychologie van de personages, vooral die van het meisje. Haar belevingswereld, haar reacties op de gebeurtenissen, daar draait het om in dit boek.

Belinda Bauer groeide op in Engeland en Zuid-Afrika, studeerde in Amerika maar keerde terug naar Wales om te werken als rechtbankverslaggever. In 2010 debuteerde ze met Rusteloos land, het eerste deel van wat de Exmoor trilogie zou worden en viel hiermee direct in de prijzen. In 2014 schreef ze Vaderskind, nu pas vertaald en uitgebracht.

ISBN 9789400514485 | paperback | 208 pagina’s | Uitgeverij Bruna | april 2022

© Marjo, 30 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

De meisjes zonder naam
Ellen Tamm serie: Deel 4
Mikaela Bley


Het verhaal begint op 15 januari, als Linn, een 17-jarige influencer door haar moeder naar een internaat wordt gebracht. Ze wil daar helemaal niet naar toe, maar haar moeder vindt dit het beste voor haar. Het internaat Täcktaholm ligt in de bossen in Södermanland en het is speciaal voor meisjes met ADHD. Linn is op internet aangevallen, nadat ze zich in een televisie-interview heeft verzet tegen het beeld dat ADHD een soort superkracht is. Zij beschouwd het helemaal niet als een superkracht, maar meer als de hel. In het internaat zijn mobiele telefoons voor de leerlingen verboden. Linn krijgt een kamer die ze deelt met een zekere Gabriella. Ze ligt daar alleen, hoewel het al half 11 geweest is en het dan stil moet zijn. Gabriella is er niet en lijkt dus de regels te overtreden.


Op dezelfde dag is Ellen Tamm in een vruchtbaarheidskliniek, omdat ze haar eicellen in wil laten vriezen, voor het geval dat. Dan krijgt ze een sms-je van iemand die laat weten dat er een dode vrouw is gevonden in de omgeving waar zij is opgegroeid.


De volgende dag wordt Linn wakker gemaakt door Gabriella, die zegt dat ze zich aan moet kleden, omdat het snel tijd is voor het ontbijt. Even later brengt iemand 2 plastic bekertjes met 4 tabletten en 2 bekertjes water. Als Linn vraagt wat het voor tabletten zijn, krijgt ze te horen dat het vitamines zijn, die er voor zorgen dat ze zich goed voelen. Gabriella vertelt Linn dat haar vorige kamergenote weer naar huis is.


Ellen hoort van de tipgever dat het gevonden lichaam geen hoofd meer heeft. De politie laat helemaal niets los. Het internaat waar Linn zit, bevindt zich in de omgeving van de plaats waar het lichaam is gevonden. Op een gegeven moment gaat Ellen op zoek naar meer informatie over het internaat en ze komt tot de ontdekking dat het eigendom is van een Amerikaans farmaceutisch bedrijf. Bij de geroutineerde thrillerlezer gaan er dan natuurlijk wat alarmbellen af, zeker in verband met de tabletten die de leerlingen moeten slikken.


Linn raakt op het internaat in conflict met haar medeleerlingen. Een van de meisjes wil Linn op een gegeven moment iets vertellen, maar dan wordt ze ineens niet lekker. Later krijgen de leerlingen te horen dat het meisje in het ziekenhuis is opgenomen en dat ze vermoedelijk last heeft van haar blinde darm.


Intussen heeft Ellen het bericht gekregen dat er een tweede dode vrouw gevonden is. De geruchten in de omgeving gaan alle kanten op. Zo is er iemand die men De Graaf noemt en bij wiens terrein de lichamen van de vrouwen zijn gevonden. Bovendien heeft de man een paar buitenlandse klusjesmannen in dienst en natuurlijk worden die door de omgeving van het een ander verdacht, waarbij over de slachtoffers wordt verteld, dat ze vermoedelijk uit het buitenland komen. Op een gegeven moment duikt er ook nog een foto op van een groep naakte meisjes, waarvan het hoofd niet op de foto staat. Het raam op de achtergrond heeft schuine spijlen en Ellen herkent het van Täcktaholm, waar men ook dergelijke ramen heeft.


Het is een spannende thriller geworden, waarin er eens wat minder aandacht is voor de privéproblemen van Ellen Tamm. De verhouding met haar moeder is nog steeds niet optimaal, maar de dood van haar zus speelt niet meer zo’n grote rol. Ze heeft inmiddels een relatie met William, die muzikant is. Helemaal geweldig gaat dit overigens ook niet, zeker niet als William ontdekt dat ze haar eicellen in wil laten vriezen. Daarnaast is er nog altijd haar chef Jimmy, die ook wel iets met haar wil, maar die ook nog steeds getrouwd is en er ook niet veel voor lijkt te voelen om z’n gezin in de steek te laten. Didrik lijkt geheel van het toneel te zijn verdwenen, hoewel de moeder van Ellen nog wel contact met hem lijkt te hebben.


ISBN 978 94 005 1131 6 | Paperback | 413 pagina’s | A.W. Bruna Uitgevers | maart 2020
Vertaald door Tineke Jorissen-Wedringa en Sophie Kuiper

© Renate 28 juni 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De paarse engelDe paarse engel
Era Richmen

In het vorige boek, de Saraceense Samenzwering, kun je kennis hebben gemaakt met geheim agent (CIA) Jim Matteos, die ook in deze nieuwe thriller de hoofdpersoon is. Terwijl hij na de eerdere avonturen geniet van een welverdiende vakantie met zijn geliefde en ‘zakenpartner’ Soraya, vindt er een grote ontsnapping plaats in San Quentin, een zeer beveiligde gevangenis. Jorge Hereirra, een berucht drugsdealer weet weg te komen met een aantal andere gevangenen. Er vallen veel slachtoffers en het hoeft dan ook geen verbazing te wekken dat Jim een telefoontje krijgt van zijn baas. Hij moet Herreira opsporen en een einde maken aan diens plannen.
Maar dan zal hij eerst moeten uitzoeken wie Herreira is en wat die plannen zijn.

En dat is nogal wat, Herreira is uit op wraak voor de dood van enkele dierbaren, en pakt dat grootscheeps aan. De verkiezingen komen er aan, en Jorge zal er alles aan doen om die naar zijn zin te laten verlopen. Hij laat geen middel onbenut, ontziet niets en niemand en blijkt te kunnen beschikken over veel geld. En over handlangers, waaronder een hele slimme dame.

De grote vraag is of Jim tegen een man als Herreira opgewassen is. Zelfs al heeft ook hij een achterban die beschikt over geld en macht. En die heel slim is.
De Paarse Engel vertelt over de strijd tussen twee krachten die tegen elkaar opgewassen lijken.
Het speelt in het land van de onbegrensde mogelijkheden, in Amerika kan alles…

Natuurlijk is er meer: romantiek speelt een rol en het verleden is onontkoombaar aanwezig, bij beide partijen. En dan is er nog de Amerikaanse politiek.
Zo krijg je een veelzijdige thriller, op zich al genoeg voor menig uurtje leesplezier.
Maar er is meer, iets wat in het nawoord ook nog eens benadrukt wordt: al lezend krijg je bepaald geen rooskleurig beeld van de mens.
Jim is in wezen iemand die het goede wil doen. Hij probeert positief te blijven, wil de mensheid ter dienste staan, maar of hij het kwaad kan voorkomen zonder zelf geweld te gebruiken?
Wraak, jaloezie, machtswellust, vrouwonvriendelijk handelen, geen eerbied voor een mensenleven behalve dat van zichzelf, dat vormt het grootste deel van de ingrediënten van deze spannende actiethriller. Het wordt een flinke kluif voor onze hoofdpersoon.

En voor de lezer! Era Richmen weet je wel geboeid te houden. Hij gebruikt meerdere vertelperspectieven in soms hele korte hoofdstukken, met cliffhangers natuurlijk. Als het te pas komt wordt de schrijfstijl staccato, ter vergroting van de spanning.
Behalve een intrigerende plot biedt De Paarse Engel ook uitstekend geschreven verhaal.

Eric Bakker (Amsterdam) is vastgoedondernemer. Eerder schreef hij thrillers in samenwerking met Herman Zandstra onder het pseudoniem Era Richmen. De Paarse Engel schreef hij evenwel alleen.
De Saraceense Samenzwering, 2019, werd voor verschillende prijzen genomineerd en had dezelfde hoofdpersoon als onderhavige boek.
Er wordt af en toe wel gehint naar dat eerdere avontuur, maar het is niet perse nodig dat boek gelezen te hebben. Al voegt het wel toe natuurlijk.

ISBN 9789493192317 | paperback | 300 pagina’s | Uitgeverij LetterRijn | april 2022

© Marjo, 28 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Verraderlijk spelVerraderlijk spel
Nadine Barroso

Als je aan het begin van het verhaal denkt dat dit een thriller is van dertien-in-een-dozijn, met vooral een romantische insteek, dan vergis je je…

Het begin is de geijkte proloog: een kind ligt dood tussen een aantal keien, als een offer.
Het lichaam is van een jongetje, maar waar je zou verwachten dat het kind een akelige dood gestorven zou zijn, bleek dat niet het geval. Het onderzoek wees uit dat hij tot op het laatst goed verzorgd werd, en ook lijkt de dood pijnloos geweest te zijn. Hier is waarschijnlijk sprake van een boodschap. Maar wat is de betekenis hiervan? En zullen er ‘dus’ nog meer slachtoffers vallen?

Dan gaan we naar de Ardennen met Ella en haar vijfjarige zoontje Finn. Ze heeft zich aangesloten bij een groep alleenstaanden met kinderen, tot grote ergernis van haar ex Dennis. Ze doet haar best hem de kans te geven een goede vader te zijn, maar met zijn gedram en zijn controlerende gedrag maakt hij het haar wel moeilijk. Ze verheugt zich op de kampeervakantie, waar ze ook eindelijk haar nieuwe vriendin Joyce zal ontmoeten. Zij hebben online een hele goede vriendschap opgebouwd, maar elkaar nog nooit ontmoet.
De vakantie bevalt haar prima, al komt Joyce niet opdagen, wat een tegenvaller is. Maar er zijn wel andere aardige mensen, waaronder Nick, de reisleider, en ook Finn heeft al snel vriendjes. Dennis, zelf met een nieuwe vlam op vakantie naar Thailand, waarschuwt haar als er in Limburg een kind verdwenen is van Finns leeftijd, en Ella belooft hem dat ze hun zoon niet uit het oog zal verliezen.

Intussen is er een zoektocht gaande naar het verdwenen jongetje.
Rechercheur Stevens zit op de zaak, hij is de begeleider van Jasmine Ziani een stagiaire. Zij is zo gefocust op de zaak dat ze haar studie verwaarloost. Het wordt haar niet gemakkelijk gemaakt door Stevens, maar ze laat zich niet kennen. (Eigengereid dus, een uitstekend personage voor een thriller!)

Een spannende thriller met toch verrassende wendingen, waarbij ook de dader een stem krijgt.
Nadine Barroso heeft de kans aangegrepen om binnen het verhaal te filosoferen over het moederschap, en de problematiek rondom een scheiding. Dat is niet gedaan in een opdringerige vorm, je kan het ook links laten liggen en je beperken tot het spannende deel. De spanningsboog is heel goed: korte hoofdstukken, een juiste dosering in het wisselen van perspectief, en natuurlijk de wisselende verdenkingen die je als lezer koestert.

Nadine Barroso (1981) studeerde Engelse Taal en Literatuur. Ze werkte tijdens en na twee afgeronde studies in verschillende sectoren maar bleef volhouden: ik ben een schrijver.
Na een romandebuut in 2016 begon ze toch aan de spannende boeken. Met succes.

ISBN 9789461096135 | paperback | 350 pagina’s | Uitgeverij de Crime Compagnie | april 2022

© Marjo, 10 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Mooie moorden deel 2
De Punt

Tica Morgan


Eerlijk gezegd gebeurt er niet al te veel in dit boek. Misschien is het wel een adequate weergave van het politiewerk, maar in dit toch wel dunne boekje is er vooral aandacht voor het privéleven van Zoë Janssen. Ze heeft inmiddels een vaste relatie met Kenneth, de Rotterdamse rechercheur, die in het eerste boek al z’n opwachting maakte en ook Alex, de chirurg en zoon van het eerste slachtoffer uit het vorige boek duikt weer op. Dan is er nog haar 37-jarige zusje Marsha, dat problemen met drugs heeft en dat zich uiteindelijk vrijwillig op laat nemen in een kliniek.


Op een gegeven moment komt er een telefoontje van Mohammed, die vertelt dat er een meisje op het bureau is binnengekomen dat de avond ervoor verkracht is. Ze weet nog niet of ze aangifte wil doen, maar ze is wel bereid om zich te laten onderzoeken. Het meisje heeft grote blauwe plekken op haar bovenbenen en door het verband om haar polsen komt het bloed. Kennelijk is ze vastgebonden geweest.


De dader is iemand die het meisje al kende en dat heeft gedreigd om de kerkgemeenschap te laten weten dat zij hem heeft verleid. Dan zal ze uitgestoten worden en zal de Heer haar verlaten. Men denkt dat de dader een lid van de kerk is, maar ja, zonder aangifte kan men niet veel doen.
Inmiddels heeft Zoë ook een raadselachtig berichtje gekregen van Sven van der Linde, over wiens ontsnapping we in het vorige boek al gelezen hebben en die Zoë ook al bedreigd heeft. Dan verandert de zaak, want het slachtoffer wordt ineens vermist en later wordt het slachtoffer dood teruggevonden. Is het zelfdoding? Of toch niet? Dat blijft nog een tijdje een raadsel.


Het verhaal kabbelt in dit boek een beetje voort en de plot rond het verkrachte meisje zou wat mij betreft beter op z’n plaats zijn als subplot in een dikker boek. Nu is het toch vooral een verhaal over het privéleven van Zoë Janssen en dat vind ik een beetje te veel van het goede. De raadselachtige berichtjes van Sven van der Linde, voegen wat dat betreft ook niet veel toe. Ze maken hooguit benieuwd naar hoe het verder gaat in het volgende boek, maar dat is het dan wel.


ISBN 978 94 9304 133 2 | Paperback | 133 pagina’s | Gloude Publishing | juli 2021

© Renate 6 juni 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Een laatste uitwegEen laatste uitweg
S.A Cosby


Beauregard Montage doet zijn best om een eerlijk bestaan te leiden. Tenslotte heeft hij een gezin dat van hem afhankelijk is: hij is getrouwd met Kia met wie hij twee zonen heeft. Uit een eerdere relatie heeft hij ook nog een dochter.


Nu heeft Beauregard een niet al te best voorbeeld gehad, hij weet heel goed dat het een harde wereld is. Zijn vader verdiende zijn geld door een vluchtauto te rijden voor misdadigers. Toen het te heet onder zijn voeten werd verdween hij. Leeft hij nog? Niemand weet het. Beauregards moeder wel, zij lijdt aan kanker en bevindt zich in een verzorgingshuis.
Zelf zat hij al in de jeugdgevangenis, en probeert geld te verdienen door illegale autoraces, want autorijden kan hij als de beste. Net als zijn vader. Auto’s repareren ook, hij is dan ook met een garage begonnen. Maar nu is er in de buurt een andere garage gevestigd, en het gaat slecht met de zaken.
Alles bij elkaar heeft Beauregard dringend geld nodig. Veel geld.


Een maat van vroeger benadert hem: ze hebben hem nodig als vluchtautochauffeur bij een klus die hem zoveel op zal leveren dat zijn zorgen voorbij zullen zijn. Kia protesteert: verkoop die auto van je, die levert ook genoeg op. Maar die auto is heilig, en als dan ook nog het verzorgingshuis hem op het matje roept vanwege achterstallige betalingen, besluit hij mee te doen: Ronnie, zijn broer Reggie en Quan gaan een juwelier beroven. Het kan niet mis gaan, zegt Ronnie.
Maar dat gaat het natuurlijk wel! Er vallen doden en gewonden, en Ronnie weet zich niet gedeisd te houden. De zaken lopen danig uit de hand…


Mooi geschreven, filmisch ook. Een keiharde thriller met een flinke dosis maatschappijkritiek, aangaande de zwarte gemeenschap.


‘Een verdriet zo sterk als een aardbeving overviel hem opeens en zond trillingen door zijn hele lichaam. Hij voelde zijn slokdarm samen trekken, maar er zat niets meer in zijn maag, dus hij kokhalsde alleen maar. Kreunend sloeg Beauregard zichzelf. Hard. Na een paar tellen deed hij het nog een keer. De trillingen begonnen af te nemen. Hij draaide zich op zijn handen en knieën. Diep ademhalend duwde hij zichzelf overeind. De wereld om hem heen glinsterde alsof hij door een muur van water liep. Hij sloot zijn ogen en hield zichzelf staande. Hij ademde nog een keer diep in en begon het talud op te klimmen. Bij elke stap was het alsof hij door stroop liep. Hij wankelde, hervond zijn evenwicht en liep door. Hij dichter hij bij de top kwam, des te langzamer hij klom. Hij wist wat daarboven op hem wachtte.’


Kan een harde misdaadthriller een psychologische thriller zijn? Het is S. A. Cosby uitstekend gelukt. Beauregard is een harde, je wilt hem niet in je vriendenkring. En tegelijk is hij een sympathieke man, die vanwege zijn achtergrond en de omstandigheden waar hij ook weinig aan kan doen, nauwelijks op een andere manier kan leven als hij doet. Zeker: hij doet foute dingen, hij is net zo goed hard en meedogenloos. Maar: alleen als het gaat om zijn gezin en familie. We leren zijn vader niet zo goed kennen, maar uit de flashbacks komt naar voren dat ook hij zijn best deed. Dat ook hij slachtoffer was van de wereld waarin hij leefde.


De schrijver is zwart en hij schrijft over een zwarte wereld. En het speelt in Amerika, dus dit zal voor de meeste (Nederlandse) lezers een onbekende wereld zijn.


S.A. Cosby is een 'Southern noir'-mysterieschrijver. Hij woont in Gloucester, Virginia aan de Chesapeake Bay. Cosby heeft drie misdaadromans gepubliceerd: My Darkest Prayer, Blacktop Wasteland en Razorblade Tears.


ISBN 9789044363906| paperback| 320 pagina's | Uitgeverij House of Books | april 2022
Vertaald uit het Engels door Bill Oostendorp en Joost van der Meer

© Marjo, 3 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Iets te verbergenIets te verbergen
Elizabeth George

Deborah St. James, fotografe van beroep, is op zoek naar een nieuw project nu haar portrettenboek over Londenaars af is. Het ministerie van Onderwijs vraagt haar een reportage te maken over Orchid House, een opvangadres voor kwetsbare meisjes, dat geleid wordt door Zawadi. Narissa Cameron zou haar assisteren maar zij heeft het druk met een eigen reportage, een film. Voor beide projecten had Zawadi liever makers van zwarte origine aan het werk gezien en dat steekt ze niet onder stoelen of banken.


Intussen wordt het nieuws beheerst door de verdwijning van een jong meisje dat verdwenen is. Zij is de dochter van een advocaat, geboren in Nigeria. Mark Phinney, hoofdinspecteur van politie, is gezwicht voor de charmes van een Nigeriaanse schone. En hoewel zijn vrouw die al haar tijd besteedt aan hun enige gehandicapte dochter, hem zijn escapades toestaat: het was niet de bedoeling dat Mark verliefd zou worden.


Adaku Obiaka heeft tijdens haar werk als vrijwilliger op Orchid House duistere zaken ontdekt die ze op eigen houtje aan de kaak probeert te stellen.


De wederwaardigheden van Tani, de oudste zoon in een Nigeriaans gezin, vormen de kern van het verhaal. Hij en zijn ouders zijn geboren in Nigeria, zijn jongste zusje Simisola is in Londen geboren. Tani ontdekt dat zijn nogal tirannieke vader vast van plan is om de oude Nigeriaanse gewoonten, ook al wonen ze in Londen, na te volgen. Hij heeft een man in Nigeria al koeien geboden voor het huwelijk van diens dochter met Tani, en voor zijn achtjarige zusje zijn er nog erger plannen.


Nigeriaanse – en Somalische meisjes – worden ook in het moderne Londen nog steeds besneden, of nog erger: verminkt, alles om te voldoen aan de eisen van de aanstaande echtgenoot. Tani weigert aan de wens van zijn vader te voldoen en hij wil ook zijn zusje redden. En maakt aldus kennis met de strenge tradities van de clan waar het gezin volgens zijn vader nog toe behoort.


Na een lang eerste deel waarin al deze verhaallijnen uiteengezet worden komen dan waarnemend hoofdinspecteur inspecteur Lynley en Barbara Havers in beeld voor een moordzaak: Brigadier Bontempi is dood aangetroffen in haar flat door Mark Phinney. Zij blijkt vermoord.
Wat heeft Mark met haar te maken? Waar was ze mee bezig? Is dat werk, undercover, haar fataal geworden?


Lynley en Havers ontdekken dat Bontempi bezig was met de problemen binnen de Nigeriaanse gemeenschap. Alles draait om hoe de Nigeriaanse cultuur volop leeft in de Engelse hoofdstad. In het geheim worden meisjes verminkt ‘omdat het zo hoort.’


Wie de detectiveverhalen met in de hoofdrol Lynley en Havers kent, weet dat het een ingewikkeld verhaal zal zijn. In de ruim 600 pagina’s moet je inderdaad je aandacht erbij houden, maar dat is dankzij de schrijfstijl van Elizabeth George geen probleem. De hoofdstukken zijn kort en worden voorzien van tijd- en plaatsaanduiding. 
Het thema is dus VGV, vrouwelijke genitale verminking.


Elizabeth George (Ohio, VS, 26 februari 1949) is de auteur van negentien thrillers in de Inspecteur Lynley-reeks. Daarnaast schreef ze de spannende 4-delige crossoverserie ‘Het Fluistereiland’. Na haar studie Engels en een master in psychologie werkte ze als docent Engels en als remedial teacher. Haar eerste boek, Totdat de dood ons scheidt, verscheen in 1988.


ISBN 9789400513778 | Paperback| 640 pagina's | Uitgeverij Bruna| maart 2022
Vertaald door Fanneke Cnossen

© Marjo, 19 mei 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

De ApollomoordenDe Apollomoorden
Chris Hadfield


Het is 1973, Kaz (kort voor Kazimieras) Zemeckis werkt in Houston, hij is verbindingsofficier bij de NASA, en begeleidt de drie astronauten die de Apollo 18 bemannen, op weg naar de maan.


Amerika en Rusland zijn verwikkeld in een ruimtewedloop, ze spioneren er op los om elkaars vorderingen in de gaten te houden. Als de Amerikanen ontdekken dat de Russen een geheim hebben – zij hebben een ruimtestation van waaruit ze een supercamera kunnen gebruiken die zelfs de mensen op aarde kunnen waarnemen – nemen ze hun maatregelen. Daar weten maar een paar mensen van, en deze keer hebben de Russen nog niet doorgekregen van hun infiltrant dat er gevaar dreigt.


Vlak voor de lancering komt een van de astronauten om het leven. Is het een ongeluk? Is er opzet in het spel? Op aarde is het onderzoek gaande.
De lancering moest doorgaan zonder dat er uitsluitsel was, maar de vraag is of de drie astronauten die nu op weg zijn naar de Almaz van de Russen wel veilig zijn. Door een miniem menselijke foutje is er een probleem met de communicatie ontstaan, zodat overleg met de aarde niet goed mogelijk is.
En terwijl de ruimtevaarders dachten een betrekkelijk eenvoudige opdracht te hebben, loopt het totaal fout. De basis op aarde, noch die in Amerika, noch die van de Russen, kan nog iets doen (een variatie op het Major Tom-verhaal).


Het levert een zeer spannend verhaal op, dat vooral voor de liefhebbers van ruimtevaart en alles wat daarmee samenhangt spekkie voor het bekkie zal zijn. Er wordt nogal veel feitelijke informatie gegeven.
In het eerste deel vertelt Hadfield het verhaal van een lancering, alles wat daarmee samenhangt, op basis van zijn eigen belevenissen en kennis. Op het moment dat de raket gelanceerd is wordt het grotendeels fictief - de Apollo 18 is namelijk nooit de lucht ingegaan – waarbij de feiten rondom een maanlanding nog steeds kloppen.


Dat geldt ook voor de personages: een aantal is gebaseerd op bestaande personen, andere zijn volledig fictief. Chris Hadfield (Sarnia, 1959) is namelijk een gepensioneerd ruimtevaarder. Tussen 1995 en 2012 maakte hij drie ruimtereizen: eentje naar het Russische ruimtestation Mir en twee naar ISS, waarvan de laatste als bevelvoerder. Hij werkte veel samen met de Russen en fungeerde ook vaak als CAPCOM, de verbindingsofficier tussen de bemanning en de vluchtleiding. Hij weet dus waar hij het over heeft, hetgeen het verhaal wel interessanter maakt. Als je alleen een thriller dacht te lezen, kom je bedrogen uit. Je gaat namelijk een ruimtereis maken!


ISBN 9789044363784 | paperback | 544 pagina's | Uitgeverij House of Books| januari 2022
Vertaald uit het Engels door Henk Moerdijk.

© Marjo, 9 mei 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

De laatste vrouwDe laatste vrouw
Julia Menken 2
Chantal van Mierlo


Gedragsdeskundige Julia Menken heeft het zwaar. Haar leven ligt overhoop na de dood van haar dochtertje. Ze heeft nog een zoon, Mees, maar ze kan het niet opbrengen voor hem te zorgen, dus die is meer bij Julia’s ouders dan bij Julia. Daniel, haar man is er niet om de zorg over te nemen.


De grootouders vinden dit geen goede zaak. Mees moet terug naar huis. Hij begint gedragsstoornissen te vertonen. Een beetje onnadenkend is het wel, maar Julia’s vader neemt contact op met Jeugdzorg. Meer om te weten wat hij kan doen dan dat hij bemoeienis wil, maar dat komt er dus wèl! Hij heeft een proces in gang gezet dat onomkeerbaar is.
Boven alle problemen krijgt Julia dus ook nog te maken met Jeugdzorg!
Maar natuurlijk wil ze Mees niet kwijt! Alleen weet ze even niet hoe het allemaal moet…


Intussen moet ze natuurlijk wel blijven werken. Ook daar is het moeilijk om haar gedachten erbij te houden. En dan wordt ze op een zaak gezet die haar naar Brabant brengt: er zijn drie vrouwen verdwenen.
Kan Julia de zaak bestuderen en een daderprofiel opstellen?


Als een van de vrouwen gevonden wordt, gaat alles pas goed lopen: de vrouw overlijdt helaas kort erna in het ziekenhuis, maar nu is er een locatie in beeld. Een afgelegen boerderij waar een broer en zus de boel bestieren.
Voor de geoefende thrillerlezer is het niet moeilijk om te raden hoe het zit, maar natuurlijk lees je wel door! Het is niet alleen een moeilijke zaak, Julia’s leven komt ook nog in gevaar. Allemaal heel spannend.


Toch lijkt de nadruk meer te liggen op het persoonlijke leven van Julia.
Behalve haar overleden dochtertje, haar zoon die er onderdoor dreigt te gaan is er ook nog Maarten, de man die haar na de dood van haar dochter heeft opgevangen en die nu ook in de problemen zit.


Eén verhaallijn in de vorm van een thriller, afgewisseld en vermengd met een psychologisch drama waar ook een spanningsboog in zit: dit is een boek dat je niet weglegt voor het uit is!Want kan Julia haar leven weer op de rol krijgen? Is zij in staat voor haar zoon te zorgen? Lukt het haar de Jeugdzorg er van te overtuigen of ze dat kan?


Er lopen dus twee dramatische verhalen door elkaar, korte hoofdstukken. Het verhaal van de verdwenen vrouwen in de Peel wordt opgelost, maar als lezer wil je ook dat de problemen van Julia opgelost worden….
Er volgt nog een derde deel in deze trilogie.


Chantal van Mierlo (Boxtel, 1979) verhuisde na haar studie International Business naar Duitsland. Daar werkte ze in diverse marketing- en pr-functies.


ISBN 9789461095862 | hardcover | 300 pagina's | Uitgeverij De Crime Compagnie| april 2022

© Marjo, 8 mei 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

De stenen godenDe stenen goden
Jeroen Windmeijer


Aan de trilogie met afzonderlijk te lezen verhalen die zich afspelen in Latijns-Amerika is met De stenen goden een einde gekomen. ‘Offers’ speelde zich af in Bolivia, ‘De Genesissleutel’ in Peru en het derde deel ‘De stenen goden’ grotendeels op Paaseiland.
In 2022 is het 300 jaar geleden dat de Nederlander Jacob Roggeveen het eiland op eerste Paasdag, dat dat jaar op vijf april viel, ontdekte, daarom is dit jaar Paaseiland-jaar.


Op Paaseiland bevindt zich de antropologiestudent Anthoni Eskens. Hij doet onderzoek naar de stenen beelden, de moais. Er zijn nog veel vragen rondom dit fenomeen die tot op heden niet opgelost zijn. Een paar van de vele vragen:
Waarom zijn die beelden zo enorm groot? Hoe hebben de bewoners ze van de groeve waar ze gemaakt zijn naar de plaats waar ze staan kunnen brengen? Waarom staan ze vaak zo diep in de grond terwijl ze ook onder het aardoppervlak bewerkt zijn?
Hebben ze een betekenis die een link heeft met godsdienst?
De oorsprong van de bewoners van Paaseiland is eveens een onderwerp van discussie. En wat is er waar aan de verhalen over strijd tussen Kortoren en Langoren? Heeft de verdwijning van de bossen ook al te maken met de beelden? Zoveel vragen, die nog steeds niet afdoend beantwoord zijn.


Ook de zoon van het echtpaar waar Antoni logies heeft gevonden is bezeten door de geschiedenis van het Paaseiland. Dat heeft mede te maken met de verdwijning van zin vader, twee jaar eerder. Net als zijn vader onderzoekt Sergio de grotten onder het oppervlak van het eiland om die in kaart te brengen. Hij is ook op zoek naar overblijfselen van zijn vader. Zijn verloofde voelt zich verwaarloosd en doet avances richting Antoni.
Antoni komt uit Middelburg, waar het andere verhaal zich afspeelt. Twee verhalen, om en om in korte hoofdstukken verteld, die in elkaar haken.


Monique Fierloos, conservator van het Zeeuws Museum, is druk bezig met een tentoonstelling over Jacob Roggeveen, de man die driehonderd jaar geleden op zoek was naar het Zuidland en strandde op het kleine Paaseiland, waar hij overigens maar enkele dagen bleef.
Het leek haar een leuk idee om een Paaseilander een moai te laten maken op het plein van het museum. Als Monique het plaatsen van de enorme steen vergezeld laat gaan van een ceremoniële dans die niets te maken heeft met Paaseiland, maar dat afkomstig is van de Maori’s, wakkert ze ongewild het verzet aan. Want verzet is er. Er is een actiegroep, Dijkdoorbraak geheten, die het optreden racistisch en seksistisch noemt. Een deel van de goegemeente is principieel tegen het afbeelden van goden, er van uitgaande dat die beelden goden zijn.
Haar project stuitte toch al op verzet van de directeur van het museum:


‘Jacob Roggeveen…Daar heb ik ook eens over na zitten denken. Is hij nou wel zo’n goed boegbeeld voor onze stad? Die reis van hem is een volkomen fiasco geworden, een groot deel van zijn bemanning kwam om. Hij bleek een hersenschim te hebben nagejaagd…
Willen we deze man als uithangbord voor Middelburg hebben?’


De beeldhouwer blijkt bovendien een verborgen agenda te hebben. In Ouddorp staat namelijk een klein beeldje, een Moai dat thuishoort op een thuisaltaar. Op Paaseiland dus. Niet in Nederland.
Als er dan een ongeluk gebeurt, wordt de sfeer dreigend.

Zoals andere boeken van Windmeijer is ook dit veel meer historisch dan spannend. Natuurlijk gebeuren er wel dingen die enige spanning er in brengen maar het zijn vooral de cliffhangers aan het einde van ieder hoofdstuk die er voor zorgen dat je doorleest. En de interesse in de historische feiten natuurlijk. Eerder: de zoektocht naar wat er waar is en wat fictie is.
Er is een link met een Bijbels verschijnsel, dat ook nog actueel is in onze tijd:


‘Eilanden in Oceanië dreigen door de stijging van de zeespiegelstijging onder water te verdwijnen, en in Zeeland hebben we natuurlijk de grote watersnoodramp gehad. Al associërend kom je dan al snel bij de Zondvloed uit.’


Antropoloog Jeroen Windmeijer (1969) debuteerde in 2015 succesvol met Het Petrusmysterie, een thriller waarin Romeinse en Bijbelse geschiedenis verweven worden met de geschiedenis van zijn woonplaats Leiden. Daarna publiceerde hij: Het Pauluslabyrint, Het Pilgrim Fathers Complot, De Offers, Het Isisgeheim (met Jacob Slavenburg), De Genesissleutel en Het Evacomplex (met Jacob Slavenburg). Zijn werk is naar verschillende talen vertaald.


ISBN 9789402709537| Paperback | 448 Pagina's | Uitgeverij Harper Collins |maart 2022

© Marjo, 23 april 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

De graveurDe graveur
Lisa Medved


De Canadese kunsthistorica Charlotte Hubert komt aan in Antwerpen om onderzoek te doen naar Peter Paul Rubens. Zij heeft een tijdelijk dienstverband aan de universiteit, waar professor Sterck haar zal begeleiden. Er is iets met die man, Charlotte gaat hem liever uit de weg, maar dat lukt dus niet. Onlangs is haar moeder overleden, die er van op de hoogte was dat haar dochter naar België zou gaan. En wie ze daar zou ontmoeten. Het geheim dat haar moeder haar toevertrouwde op haar sterfbed had ze misschien liever niet geweten.

Enkele eeuwen eerder, om precies te zijn in 1675, heeft een andere jonge vrouw eveneens een bericht gehad dat ze liever niet geweten had. In het geval van Antonia Vorsterman is het haar vader die het haar vertelde op zijn sterfbed.


Er zijn meer parallellen tussen de levens van deze jonge vrouwen: allebei hebben ze een link met Rubens, allebei zijn ze er op uit om kennis vergaren. Huisje-boompje-beestje is niet hun ding. Maar in de zeventiende eeuw was dat wel wat verwacht werd van jonge dames. Toen ze nog niet de huwbare leeftijd had, mocht Antonia van haar vader de lessen van haar broers bijwonen en studeren, en ze mocht meekijken als haar vader werkte. Lucas Vorsterman was hoofdgraveur, in dienst van Rubens.
Er ging iets fout tussen de schilder en de graveur, waardoor het gezin Vorsterman ineens naar Engeland verhuisde. Toen ook nog Antonia’s moeder kwam te overlijden veranderde het leven van Antonia drastisch.


Als Charlotte in het heden in Antwerpen aankomt krijgt ze de tip dat er een kaartenboek is gevonden uit de zeventiende eeuw. Charlotte wil dat natuurlijk nader bekijken en per toeval ontdekt ze een brief, geschreven door Antonia, een naam die Charlotte inmiddels al herkent. Er is sprake van een geheim, dat Antonia graag hersteld zou zien: er is werk verloren gegaan van Rubens! Maar waar is dat dan gebleven?
Charlotte stort zich in het onderzoek, waarbij ze diverse mensen tegen de schenen lijkt te schoppen. Het is erg lastig om te achterhalen wie degene is die haar tegenwerkt. En wie ze wèl kan vertrouwen.


In elkaar afwisselende hoofdstukken wordt verteld over de twee vrouwen, die elkaar over de eeuwen heen zullen ontmoeten.
Het verhaal van Antonia is vooral historisch. We krijgen een inkijkje in het leven ten tijde van Rubens, en hoe het vrouwen in die tijd verging.
In het verhaal van Charlotte staat het geheim van het verdwenen werk van de schilder centraal: dit is al spannender.
Samen vormen deze twee verhalen een historische thriller, geen actiethriller. Er is wel actie natuurlijk, er zijn spannende scènes, maar het gaat vooral om het speurwerk. En natuurlijk is er de persoonlijke noot, waarbij Charlotte ook het geheim van haar moeder ontrafelt. En er wordt verteld over Antwerpen: toen en nu.
Het is een boeiend geheel, en leest vlot.
Aan het einde van het verhaal wordt nog wat toelichting gegeven over wat er fictief was en wat berust op feiten.


Lisa Medved is geboren in Australië, woont nu in Den Haag. Ze werkte lange tijd in de PR en marketing. De graveur is haar eerste boek.
De omslag laat een portret va Rubens zien.


ISBN 9789464101799 | Paperback | 480 pagina's | Uitgeverij Horizon | februari 2022
Vertaald uit het Engels door Petra van Caneghem

© Marjo, 14 april 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Kwaad licht
Ellen Tamm serie: Deel 3
Mikaela Bley


Minister van Justitie Louise Bohman wordt op een ochtend wakker gebeld met het bericht dat haar persvoorlichter dood is aangetroffen. Eerst wordt aan zelfmoord gedacht, maar al snel gaat men toch aan moord denken en de beschuldigende vingers wijzen naar Louise Bohman, die nogal omstreden is, onder andere door haar feministische opvattingen. Daarnaast heeft ze kritiek geleverd op de handelswijze van de politie bij een demonstratie. Ze wordt in de pers afgeschilderd als een monster, dat verantwoordelijk is voor de dood van haar persvoorlichter. De vrouw van het slachtoffer beweert ook dat de minister veel te hoge eisen aan haar personeel stelde en dat haar man ook daar het slachtoffer van was. Het feit dat Louise Bohman een rijke echtgenoot had, met dure handtassen liep en tegelijkertijd lid was van de Sociaal Democratische Partij valt ook niet erg goed bij de media.


Misdaadverslaggeefster Ellen Tamm krijgt de opdracht om een documentaire over de minister te maken. Als ze de vrouw ontmoet, krijgt ze een heel ander beeld van haar dan in de media geschetst wordt.


Ellen Tamm wordt ook nog steeds geplaagd door spoken uit het verleden. De dood van haar tweelingzus Elsa laat haar niet los. In het vorige boek hebben we kunnen lezen dat Didrik hiervoor verantwoordelijk is, maar niemand lijkt dat te willen geloven. Haar moeder blijft geloven dat de dood van Elsa een soort ongeluk was, waarvoor Ellen misschien wel verantwoordelijk is, maar dat haar niet echt aangerekend kan worden.

Elsa was in zekere zin de goede zus, het meisje dat lief en aardig was, goed was in allerlei dingen, terwijl Ellen het kind was, dat voor problemen zorgde. De moeder van Ellen ziet Didrik bovendien als de perfecte partner voor haar dochter, maar Ellen heeft een andere kant van Didrik gezien, die haar moeder niet wil erkennen. Ze heeft bovendien het gevoel dat Didrik haar in Stockholm achtervolgt, maar ook dit ziet haar moeder als een waandenkbeeld. De moeder van Ellen neemt het haar kwalijk dat ze gestopt is met de gesprekken met de psycholoog, die haar zou moeten helpen bij het verwerken van de dood van Elsa.


Op een gegeven moment wordt Ellen gebeld door haar moeder, omdat er brand is uitgebroken op het landgoed waar de familie altijd gewoond heeft. Ellen gaat er naar toe en krijgt na een feest ruzie met haar moeder. Het gaat over Didrik. De brand is aangestoken en Ellen beschuldigd Didrik, waarna haar moeder Ellen zelf de schuld geeft.


Er zijn allerlei bewijzen, die naar de minister wijzen, zo is haar toegangskaart gebruikt bij het gebouw waar de persvoorlichter van af is gesprongen, of is gegooid. Bovendien is de politie met haar telefoon gebeld over het lichaam. Louise beweert dat ze beide eerder kwijt is geraakt, maar de politie weigert dit te geloven. Uiteindelijk wordt Louise opgepakt, maar Ellen blijft geloven dat ze onschuldig is en doet er alles aan om dit te bewijzen, zeer tegen de zin van de hoofdredacteur, die vindt dat ze gewoon een documentaire moet maken.


Het is een spannend boek met een heel verrassende ontknoping. Een nadeel vind ik ergens wel dat het verhaal ook wel heel erg over Ellen en haar problemen gaat. Daar komt bij dat Ellen ook nogal de neiging heeft om troost te zoeken bij allerlei mannen, waar ze al dan niet een relatie mee aan wil gaan.

ISBN 978 94 005 1011 1 | Paperback | 400 pagina’s | A.W. Bruna Uitgevers | september 2018
vertaald door Tineke Jorissen-Wedringa en Sophie Kuiper

© Renate 10 april 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De ijzeren schaduw
Stefano Siggia


De Italiaanse schrijver Stefano Siggia neemt ons in zijn debuutthriller mee naar het bezette België tijdens de Eerste Wereldoorlog. De IJzeren Schaduw houdt zowel de Duitsers als de verzetsstrijders bezig. Maar wat is nu precies die IJzeren Schaduw?
Vanaf de eerste regel weet de schrijver de spanning die er tijdens die periode was onder de bevolking en de bezetter heel goed over te brengen.


‘De papieren,’ herhaalde de Baard nog eens, nauwelijks verstaanbaar boven de dreunende akkoorden en hoge noten uit. ‘Waar zijn ze?’
Hij gaf de man een kopstoot in zijn gezicht.
Zijn achtervolger deinsde struikelend terug en zelf liep hij verder, nog altijd speurend naar een uitgang, een kans om te ontsnappen. Opeens gilde hij toen er een heftige pijn door zijn arm schoot. Hij klemde zijn andere hand eromheen en zag het bloed tussen zijn vingers dor stromen.
Hij draaide zich om en liet zich op een knie zakken.
‘De IJzeren Schaduw,’ zei de Baard. ‘Waar zijn de papieren over de IJzeren Schaduw?’
Dit kon zo niet langer doorgaan. Vluchten was uitgesloten. Hij moest terugvechten.


Als piloot Melbourne Summers hoort dat zijn broer Henry Arthur als spion in Brussel vermoord is en hij vlak na die aangrijpende boodschap ook nog een mysterieuze, gecodeerde brief van een voor hem niet bestaande tante Mary krijgt, vertrekt hij naar België om uit te zoeken wat zijn broer op het spoor gekomen was. Keer op keer neemt het verhaal verrassende wendingen. Al maakt Melbourne als spion niet altijd even doordachte keuzes en zijn sommige gevolgen voor jou als lezer goed te voorspellen.


Met gedetailleerde beschrijvingen van de omgeving, de emoties van de hoofdrolspelers en de historische feiten die toentertijd plaatsvonden, weet Siggia een helder en aangrijpend beeld te schetsen van de Eerste Wereldoorlog. Het verhaal laat je daardoor als lezer niet meer los.


ISBN 978 90 261 5434 8| NUR 332 | Paperback | 338 pagina’s | Uitgeverij De Fontein | maart 2022
Vertaald door Jan Smit

© Els ten Voorde, 8 april 2022

Lees de reacties op het fiorum en/of reageer, klik HIER

Mooie moorden deel 1:
Volgerland

Tica Morgan

Zoë Janssen werkt als rechercheur op Goeree-Overflakkee, waar ze ook samen met haar 2 zoontjes woont.


Dan wordt een gescheiden vrouw dood in haar huis gevonden. Ze zit in mooie kleren op een stoel in een kamertje in de stal van de boerderij waar ze woont. De kleren blijken haar na haar dood te zijn aangetrokken.
Later wordt er nog een andere moord gepleegd en dit keer is het lichaam van een gescheiden man. Ook nu is het slachtoffer na z’n dood netjes aangekleed.


Om de zaak op te lossen krijgt men hulp van een aantal rechercheurs van andere teams.


Zo nu en dan is er ook een kort stukje in een ander lettertype waarin we de dader een beetje leren kennen. Het lijkt er op dat de dader het gemunt heeft op mensen die gescheiden zijn en dan met name op die mensen die in goede harmonie gescheiden zijn.


En dan duikt er een tweede plotlijn op. Sven van der Linde, een veroordeelde tbs-er, die door Zoë gepakt is voor moord, is ontsnapt en men vermoedt dat hij haar iets aan wil doen, hetgeen betekent dat zij en haar gezin beveiligd moeten worden. Deze tweede plotlijn zet zich voort door de hele serie van 6 boeken, die allemaal al verschenen zijn.


Het is een spannend verhaal, met een vleugje romantiek, dat wat mijn betreft een beetje overbodig is. Eerst valt te hoofdpersoon voor de dochter van het eerste slachtoffer en later lijkt ze voor een collega van een ander team te vallen.
Een lekker boek om op het strand, in de tuin, of op het balkon te lezen. Geen al te ingewikkeld gedoe maar een lekkere thriller om even te ontspannen. Ik hoop ergens dat Tica Morgan ook nog eens een prequel schrijft, waarin de zaak van Sven van der Linde uit de doeken wordt gedaan.


ISBN 978 94 9304 129 5 | Paperback | 187 pagina’s | Gloude Publishing | juni 2021

© Renate 3 april 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

AdemloosAdemloos
Amy McCulloch

Een bijzondere hobby van Cecily Wong is bergbeklimmen. Tot voor kort deed ze dat samen met haar vriend James, maar hun relatie is voorbij. James kon het namelijk niet hebben dat de redacteur van het beroemde tijdschrift Wild Outdoors haar verkoos boven hem. Ze zijn allebei journalist maar James had al naam gemaakt als verslaggever van avontuurlijke reizen.


Maar het is dus niet James die uitgenodigd wordt door ’s werelds beroemdste bergbeklimmer Charles McVeigh. Hij wilde Cecily mee hebben: zij mag met hem een berg in de Himalaya beklimmen en als ze de top bereikt hebben krijgt zij het interview waar iedereen zo op aast.


De Manaslu is de op zeven na hoogste berg op aarde, gelegen in de Gorkha Himal in het Nepalese deel van de Himalaya. Voor iemand die zoals Cecily alleen nog maar in Engeland heeft geklommen een behoorlijke uitdaging! Cecily grijpt evenwel die kans, zelfs al weet ze dat ze helemaal niet goed getraind is voor zo’n moeilijke klim. Maar: ze heeft geen rooie cent, en haar carrière zit in het slop, Het is haar enige kans!

En zo komt het dat ze zich in Nepal bij het team voegt dat Charles samengesteld heeft. Hun leider is Doug, de medeklimmers zijn: Elise, een influencer; Grant, die de klim van McVeigh mag filmen en Zach die zijn geavanceerde technologische apparatuur wil promoten met behulp van deze expeditie. Natuurlijk gaan er gidsen mee, sherpa’s die de route zullen voorbereiden, voor hen de tenten opzetten en koken.


Vanaf het begin heeft Cecily twijfels: kan ze dit wel? Maar ze moet! Dus zet ze door. Ook als er vreemde dingen gebeuren. Het  begint met de man die om het leven komt, vlak nadat Cecily met hem gesproken heeft. Ze vindt het uiterst verdacht, maar op een berg als de Manaslu zit een ongeluk verborgen in iedere stap. Ze zal dus maar geloven dat Alains dood een ongeluk was. Maar er vallen meer doden en al hun geld wordt uit hun tassen gestolen. Niet alleen zij, maar ook andere teams die de berg beklimmen worden slachtoffer van vreemde gebeurtenissen.


Wat is hier toch aan de hand? Wie is degene die om Cecily’s tent sluipt terwijl hij een bepaald deuntje fluit? En heeft iemand de verbinding met de buitenwereld gesaboteerd?
Als Cecily een briefje vindt waarop staat: ’er is een moordenaar in het kamp. Maak dat je beneden komt’ bekruipen haar even de twijfels.
Maar niettemin zet ze door.


Zo’n klim in de Himalaya is al gevaarlijk genoeg zonder dat er iemand je naar het leven staat, dus je snapt wel dat dit een ijzingwekkend verhaal is. Wat duidelijk te merken is is dat de schrijfster zelf een ervaren bergbeklimmer moet zijn. Zoveel details, zij weet overduidelijk hoe dat is, zo’n berg beklimmen! Er gebeurt heel veel daar op die berg, met steeds andere wendingen in het verhaal, maar nooit wordt het ongeloofwaardig. En dat komt vast doordat het gedeelte over de klimtechnieken en de ontberingen op de berg zo ontzettend levensecht zijn neergezet. En ja:


‘In september 2019 werd ze de jongste Canadese vrouw die de Manaslu in Nepal beklom, met ruim 8000 hoogtemeters de zeven na hoogste berg ter wereld.’


Maar behalve bergbeklimmen kan McCulloch dus ook uitstekend vertellen. Ademloos is een razend spannende thriller, die je - juist: ademloos - uitleest.

Amy McCulloch is opgegroeid in Canada, maar woont tegenwoordig in Londen. Ze is de auteur van een achttal kinder- en youngadultboeken, een aantal daarvan internationale bestsellers.
Ademloos is haar eerste thriller voor volwassenen.


ISBN 9789044362541 | paperback | 416 pagina's | Uitgeverij House of Books| februari 2022
Vertaald uit het Engels door Willeke Lempens

© Marjo, 3 april 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Kamer 19Kamer 19
Tom Babylon 2
Marc Raabe


Hadden rechercheur Tom Babylon en psychologe Sita Johanns in het eerste deel te maken met een raadsel rondom een getal, ook deel 2 van deze trilogie heeft een geheimzinnig getal waar alles om draait. Het getal 19 is duidelijk zichtbaar aangebracht op een lift die te zien is in een snuffmovie.


Tot verbijstering van het publiek dat is gekomen om de opening van de Berlinale mee te maken, krijgen ze niet de aangekondigde film te zien maar een gefilmde moord op een jong meisje. Het had best zo kunnen zijn dat het niet echt was, dat het slachtoffer een rol speelde, maar ook al was ze van beroep actrice, Tom ontdekt al snel dat het echt de beelden zijn van een moord. Het meisje is echt vermoord. Het feit dat zij de dochter is van de burgemeester, en dat die zelf in de zaal zat, maakt het nog schokkender. Het filmpje eindigt met de boodschap ‘Kijk wat jullie te wachten staat’.


Het team dat ze zaak onderzoekt bestaat uit dezelfde mensen als bij de eerste zaak. Hoofdcommissaris Bruckmann heeft Grauwein, hoofd van Forensische opsporing en Jo Morten, die graag hogerop wil komen, er al bij gehaald als Tom arriveert bij het filmtheater.
Ze zullen ontdekken dat de zaak zelf ook verband houdt met de zaak van de Sleutel, hoewel het er ook weer los van staat. Waar het niet los van staat is het verleden. Wederom de gebeurtenissen uit Toms jeugd, maar nu ontdekken we dat ook Sita schokkende ervaringen had. En die staan niet compleet los van wat Tom overkwam. Het is nu vooral het verleden van Sita dat in cursieve stukken tekst uit de doeken wordt gedaan.


De zaak komt op scherp te staan als er meer meisjes verdwijnen. Zijn zij ook al vermoord of kunnen Tom en zijn mensen hen nog redden? Maar van wie? Wie zit hier achter? Belangrijker nog: waarom? Wat hebben de gebeurtenissen uit de jonge jaren van Tom en Sita te maken met de huidige moord en verdwijningen? Is de burgemeester er bij betrokken? Maar hoe dan?
Duidelijk is al wel snel dat hij en zijn trawanten al dat gegraaf in het verleden helemaal niet wil!
Helaas kennen ze Tom dan nog niet: die gaat tot het uiterste om de waarheid boven tafel te krijgen. Zeker als hijzelf, zijn vrienden en Sita daar bij betrokken zijn!


Daarnaast zijn er nog andere dingen die spelen: Toms privé-situatie: zijn partner met wie hij net een kind heeft gekregen. En het zit hem dwars dat hij eigenlijk geen contact heeft met zijn vader, hij zou graag tijd maken om hun relatie weer goed te krijgen.
Wat Sita betreft: zij moet als vrouw blijven vechten voor haar plek, hetgeen ze prima doet (maar het zou niet nodig moeten zijn)
En in de eerste hoofdstukken wordt verteld over een jong meisje dat in de zaal zat maar dat verdwenen is. Wie was zij? Heeft zij ook te maken met de zaak rond die Kamer 19? Zij lijkt heel veel op de verdwenen zus van Tom, Viola. Die verdwijning zit Tom nog steeds dwars…


Ook deze tweede thriller is er een om van te smullen, ook al gebeuren er vreselijke dingen. In het verleden en in het heden. Wat zijn er toch verknipte mensen op de wereld! Of zou het toch pure fictie zijn?
Vrij korte hoofdstukken, met er boven een plaats- en indien nodig een tijdaanduiding. Handig om het allemaal te kunnen blijven volgen. Raabe beheerst nogal wat trucjes om het geheel extra spannend te maken.
Het derde deel brengt hopelijk vooral duidelijkheid wat betreft het verleden van Tom en Sita!


Marc Raabe (1986, Keulen) is redacteur, grafisch ontwerper en ook nog manager van een eigen filmproductiebedrijf. En schrijver!
In 2012 verscheen zijn debuut Schnitt, in 2018 gevolgd door Schlüssel 17. Dat is het eerste van een trilogie, die in Duitsland al een groot succes werd.


ISBN 9789400514027 | paperback | 464 pagina's | Uitgeverij Bruna | februari 2022
Vertaald uit het Duits door Marcel Misset

© Marjo, 31 maart 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

NachtvorstNachtvorst
Suzanne Vermeer


Lieke Brouwer is ambulant begeleider in de jeugdzorg. Ze doet het werk graag, maar het is zwaar, er zijn te veel problemen, er is te weinig tijd.
Ze heeft net een traumatische ervaring achter de rug met een van haar cliënten als ze een telefoontje krijgt van een vriendin die in Noorwegen woont. Birgit vertelt haar over de verdwijning van een jongen. Net als vijfentwintig jaar geleden, zegt ze, toen Ivar verdween. Een vriendengroep, waar zij en Lieke ook bijhoorden, was aan het wildkamperen in de bossen, toen hij verdween. Hij werd nooit meer teruggevonden.


Nu is het Lars, die verdwenen is. Beide jongens zijn vijftien jaar oud, en ze lijken ook op elkaar. En was Ivar het broertje van een van het vriendengroepje, Lars is haar zoon!
Omdat er in Stavanger een mythe verteld wordt over de Nachtvorst, een wezen dat eens in de zoveel tijd een slachtoffer, een vijftienjarige, komt opeisen, is de verdwijning van Ivar aan dat wezen toegeschreven. En ook nu zeggen de bewoners dat de Nachtvorst weer heeft toegeslagen.
Als Liekes leidinggevende wil dat ze verlof neemt, besluit ze naar Noorwegen te gaan. Lieke is half-Noors en haar oma woont daar nog.


Het vriendengroepje van toen is vrij snel uiteen gevallen, Lieke moest terug naar Nederland, ze was alleen maar op vakantie in Noorwegen. Freya, de zus van Ivar, voelde zich schuldig, omdat ze in de nacht dat hij verdween meer geïnteresseerd was in haar vriendje Mats. Zij is overigens nu niet meer in leven. Echtgenoot Elias zorgt in zijn eentje voor hun zoon Lars. Birgit had haar ouders niets verteld over hat kampeeruitje. Ze mocht immers nooit iets van thuis. Ook nu weten ze het nog niet, en liefst zou ze dat zo houden.
Maar Lieke is vast van plan het raadsel van Lars’verdwijning op te lossen. Zij gelooft niet in het verhaal van de Nachtvorst. Dus zal ze open kaart meten spelen met de politie.


Pedersen is de politieman die met zijn handen in het haar zit., Hij weet best dat er van alles speelt in het stadje dat niet door de beugel kan, maar als de burgemeester zelf niet wil dat hij daar iets aan doet? Hij vindt het eigenlijk maar niets dat die twee dames zich bemoeien met het onderzoek, maar gaandeweg ziet hij in dat zij door hun onorthodoxe manier van werken dingen bovenhalen die hij nooit ontdekt zou hebben.
Dus: bestaat de Nachtvorst? Of is er toch iets anders aan de hand?


Zoals alle Suzanne-Vermeerboeken leest ook deze als een trein. Het draait natuurlijk vooral om de plot van de verdwenen jongens, maar er is ook een psychologische tintje. Vooral de twee dames leer je enigszins kennen. Het gebeurt nooit bij de Vermeerboeken dat er een vervolg komt, maar eigenlijk vormen de dames daar een prima voorzetje voor!


Suzanne Vermeer is een soort concept: het was het pseudoniem van de in juni 2011 overleden auteur Paul Goeken. In overleg met zijn familie is besloten om de boeken van Suzanne Vermeer voort te zetten.
All Inclusive (2006) was het eerste boek op naam van Suzanne Vermeer en werd meteen een bestseller. Ook voor de volgende boeken waren de reisbranche en het toerisme het uitgangspunt en inmiddels is dat het unieke handelsmerk geworden voor deze ijzersterke zomer- en winterthrillers. Alle titels zijn in de bestsellerlijst verschenen.
Cruise werd in 2010 genomineerd voor de NS Publieksprijs en Noorderlicht in 2012. In november 2016 is de winterthriller Lawinegevaar verschenen en in 2017 verschenen het Paradijs en Sneeuwengelen. Suzanne Vermeer brengt twee keer per jaar een boek uit.


ISBN 9789400513587 | paperback | 320 pagina's | Uitgeverij Bruna| januari 2022

© Marjo, 23 maart 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

Koudvuur
Cilla & Rolf Börjlind

Het boek begint in Noord-Thailand, waar een jongen, met diepe wonden aan zijn rug, van het prikkeldraad waar hij onderdoor is gekropen, met een zak, die papaverplanten blijkt te bevatten, aan boord van een boot klimt en daar met een paar andere jongens opium rookt.

In het volgende hoofdstuk wil Kaj Brovall met z’n vrouw en dochter vertrekken voor een skivakantie. Als hij de auto start, volgt een verwoestende explosie. Kaj Brovall en z’n dochter zijn op slag dood en z’n vrouw, officier van justitie Malin Brovall vertoont nog zwakke tekenen van leven.

Mette Olsäter heeft de leiding over het onderzoek, dat in verschillende richtingen gaat. Malin Brovall deed onderzoek naar een verdachte terreurcel en ze heeft een dreigmail gekregen. Een onderzoek gaat dan ook naar deze terreurcel uit. Dit onderzoek krijgt het grootste team en leidt er uiteindelijk toe dat een aantal leden van de terreurgroep wordt opgepakt en dat op het laatste nippertje een aanslag voorkomen wordt.

Olivia Rönning en Lisa Hedqvist vormen het laatste team, dat onderzoek moet doen naar oude zaken waar Malin Brovall bij is betrokken. Het onderzoek leidt uiteindelijk naar Lukas Bengtsson, wiens oudere broer ondanks zijn ontkenning was veroordeeld voor een ernstige verkrachting. Lukas Bengtsson was verontwaardigd geweest over het vonnis en had meerdere hatelijke opmerking tegen Malin Brovall gemaakt. Kort na het vonnis had de moeder zelfmoord gepleegd, iets wat Lukas toeschreef aan de veroordeling van z’n oudere broer en hij had een dreigbrief geschreven.
 
Dat was weliswaar al een tijd geleden, maar Olivia besluit dit spoor toch verder te onderzoeken. Op internet is de man niet echt terug te vinden, ze vindt z’n naam alleen op de website van een kleine uitgeverij, als auteur van een verzameling prozagedichten met de titel Koudvuur. In het antiquariaat van Ronny Redlös vindt ze dit boek en ze mag het mee naar huis nemen. Bij het lezen wordt ze gegrepen door de schrijfstijl. Het boek doet haar veel en op de foto vindt ze de auteur heel aantrekkelijk. Olivia weet te achterhalen waar hij woont en besluit hem op te zoeken. Als ze bij z’n huis komt, blijkt er een feest aan de gang te zijn en Lukas vraagt haar binnen.

Later blijkt dat Lukas te zien is op bewakingsbeelden die in de buurt van het huis van de familie Brovall gemaakt zijn, terwijl er ook andere aanwijzingen zijn, die naar hem wijzen als de dader van de aanslag. Lukas ontkent weliswaar iets met de aanslag te maken hebben, maar hij lijdt aan een dissociatieve identiteitsstoornis en wordt uiteindelijk ontoerekeningsvatbaar verklaard. Hij krijgt dan ook tbs met dwangverpleging en belandt in een psychiatrische kliniek. Hiermee is de zaak afgesloten, maar het laat Olivia toch niet los.

Tom Stilton bevindt zich intussen in Thailand, waar hij zich samen met z’n vriendin Luna heeft teruggetrokken in de yogaretraite van zijn halfzus Aditi in Mae Phim. Hij heeft op de Filipijnen iemand vermoord en daar heeft hij nog steeds last van. In datzelfde Thailand reist een vrouw in een rolstoel van Mae Phim naar Bangkok, waar ze naar een man in het zwembad van het hotel gadeslaat. Later belt ze een nummer in Stockholm. (Dit telefoontje, dat op de achterflap genoemd wordt, komt pas helemaal aan het eind van het boek terug.)

Aditi vertelt Tom dat een vrouw met de naam Veronica Wadner hem wil ontmoeten. Hij voelt daar niet veel voor, maar laat zich uiteindelijk toch overhalen. De vrouw zit in een rolstoel en zegt dat ze hem wil spreken, omdat hij politieagent is geweest. Ze praten een tijd met elkaar en Veronica Wadner vraagt hem om iemand voor haar te vinden. Ze heeft een foto van de man en zeg dat ze hem een tijdje geleden bij het zwembad van een hotel heeft gezien. Een dag later besluit Tom dat hij de opdracht aanneemt en hij begint in het hotel in Bangkok.

Het verhaal beweegt zich tussen Zweden en Thailand en het blijft tot het einde onduidelijk hoe de zaken precies in elkaar zitten. Het is weer zeer spannend en het privéleven van de hoofdpersonen krijgt veel aandacht. Dat is ook niet zo vreemd, omdat het deels nauw verweven is met de zaken waar aan gewerkt wordt. Bij de boeken uit deze serie is het vrij belangrijk dat ze in de juiste volgorde gelezen worden, omdat je anders misschien meer weet dan je zou moeten weten.

ISBN 978 94 005 1202 3 | Paperback | 362 pagina’s | A.W. Bruna Uitgevers | september 2019
vertaald door Corry van Bree

© Renate 16 maart 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Recensies

Boven