Thrillers Leestafel.info

spannende boeken en een beetje fantasy

Valse getuigeValse getuige
Karin Slaughter

Het is al 23 jaar geleden, ze zijn bijna vergeten wat er gebeurd is op die vreselijke avond.
De zussen Harleigh (Leigh) en Calliope (Callie) zijn verder gegaan met hun leven, levens dat zo van elkaar verschillen is dat ze niet veel contact met elkaar hebben.
Maar nu haalt het verleden hen in. Leigh is een succesvol advocate geworden, maar ze is niettemin verbaasd als ze op een dag bij de hoogste baas ontboden wordt. Kent die man haar dan? Wat wil hij van haar? Dat wordt snel duidelijk: er is een cliënt die speciaal om Leigh gevraagd heeft.

Als ze ontdekt wie hij is, weet ze dat haar hele leven overhoop ligt.

Ze beseft ook al snel dat haar ex Walter, met wie ze een goede band heeft, en hun dochter Maddy, gevaar zullen lopen. Maar weigeren is geen optie.
Andrew Trevor Tenant weet precies wat er 23 jaar geleden gebeurd is. Iedereen neemt aan dat zijn vader zelf de benen heeft genomen, dat hij om wat voor reden dan ook weg wilde. Hij werd nooit meer teruggezien. Andrew was toen tien jaar oud, hij was de reden dat eerst Leigh, later Callie in het huis van de Tenants was. Zij pasten op de jongen. Maar toen dat vreselijke gebeurde sliep hij! Hoe kan hij weten wat er gebeurd is?

Andrew wordt verdacht van verkrachting en mishandeling. Hij denkt zijn stoepje schoon te kunnen vegen: Leigh zal immers naar zijn pijpen dansen. Ze moet wel, wil ze zelf niet in de gevangenis belanden.
Leigh wil niet dat haar zus erbij betrokken raakt, Callie leidt een moeilijk leven als junkie.
Maar Andrew heeft een privédetective ingeschakeld: hij wil wel degelijk dat Callie er bij betrokken wordt.
Dus zijn de zussen vanaf dat moment weer eensgezind in hun doel: Nooit mag naar buiten komen wat er gebeurd is!
Vooral Walter en Maddy moeten buiten beeld blijven. Maar Andrew is slim en rijk, een geduchte tegenstander.
Leigh verkeert in tweestrijd: doen wat Andrew wil? Wat ongetwijfeld betekent dat hij meer slachtoffers zal maken. Of zorgen dat hij achter de tralies komt, wat het leven van haar gezinnetje, en Callie totaal kapot zal maken?

Een fantastische maar vooral overtuigende thriller met enkele bijzondere wendingen. Het draait om zussenliefde en een enorm schuldgevoel, en om mensen die in en inslecht zijn.
De lezer leert de personages goed kennen, natuurlijk vooral de zussen: sterke vrouwen in een wereld waar mannen de baas zijn of denken te zijn.
Het speelt deels in het verleden zodat de lezer weet wat er gebeurd is. Ook wordt verteld hoe het de zussen na die avond vergaan is, waarbij vooral het verhaal van Callie schrijnend is.
Het overgrote deel is in het heden, in de moderne tijd waarin me-too en covid-19 een rol spelen. Actuele thematiek dus.
Na het verhaal legt Slaughter uit waarom ze dat gedaan heeft, het is absoluut een aanrader om ook dat nawoord te lezen.
Deze actualiteit zorgt voor een extra dimensie. Het is niet zomaar een thriller, het is er eentje met maatschappelijke betrokkenheid.
De flinke hoeveelheid pagina’s, die je het liefst in een ruk zou lezen, lees je gespannen, nergens verslapt je aandacht.
Karin Slaughter schuwt details niet, niet in het covid-19 verhaal, en evenmin wat betreft de akelige zaken waarvoor Andrew aangeklaagd wordt. Ook wordt duidelijk hoe het moet zijn om als junkie door het leven te gaan.

De ‘Queen of Crime’, Karin Slaughter (1971) groeide op in Georgia (Verenigde Staten) en woont tegenwoordig in Atlanta. Ze is auteur van tientallen thrillers die wereldwijd hoog op de bestsellerlijsten staan. Valse getuige is een stand alone.

ISBN 9789402708714| paperback| 456 pagina's | Uitgeverij Harper Collins| juni 2021

© Marjo, 10 september 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Eilandvilla'sEilandvilla's
Wiep-Fenna de Jong

Na een intrigerende inleiding, waarin de ik-persoon op een donker en eenzaam fietspad bedreigd wordt komen we in het verhaal van Maud.
Zij is docente aardrijkskunde op een middelbare school, maar kampt al een tijdje met een zware burn-out. Haar man Marco, gezagvoerder bij KLM, doet alles om haar te helpen, en hij denkt dan ook dat hij haar een groot plezier doet door een vakantie te boeken op Terschelling. Ze is immers dol op dat eiland?
Dat daar in het verleden iets voorgevallen is waardoor ze er eigenlijk liever niet komt, dat heeft ze hem nooit verteld. Ook haar vriendin Carla is niet op de hoogte.
Dus ze vertrekken, Maud, Marco en de kinderen, die al tieners zijn: Lucas, Stijn en Roos. Ze hebben het er reuze naar hun zin, Marco ziet Maud opbloeien en als hij ontdekt dat er op een oude vervallen camping nieuwe villa’s gebouwd gaan worden, wil hij daar meteen gebruik van maken. De campingeigenaar dringt aan: dit is de laatste kans, de rest is al verkocht. En ze tekenen het verkoopcontract zonder verder na te denken.

Later zullen ze ontdekken dat Sjoerd, die eigenaar, niet zo zuiver op de koffie is, maar het huis wordt wel gebouwd en bevalt prima. Ze blijken de eerste kopers te zijn! De overige huisjes zijn alleen nog maar gepland. Maar als Oerol plaats zal vinden op het eiland, zegt Sjoerd, is hij die geplande huizen snel genoeg kwijt. Ok, ze zullen wat langer in de rommel zitten. Dat blijkt dan weer niet zo erg, want het houdt in dat ze vriendschap kunnen sluiten met een stel Rotterdammers die hun caravan moet verlaten zodat die villa's gebouwd kunnen worden. Gelukkig nemen deze mensen het hen niet kwalijk, maar ze waarschuwen wel voor Sjoerd.
Toch is dat niet hetgeen het verblijf op Terschelling voor Maud zo precair maakt. Dat ligt aan het feit dat het verleden haar inhaalt. Hein, haar oude liefde, is ook op het eiland!
Maar hij zat toch wegens drugssmokkel in de gevangenis?

Om en om volgen we de terugkeer van Maud en Hein op het eiland. Hij bedreigt haar: waag het niet iemand iets te vertellen over mij!
Maar als het festival Oerol begint  liggen voor Hein die continu in geldnood zit, de verleidingen weer op de loer. En Maud begaat ook een grote vergissing.
Kan dat allemaal wel goed aflopen?

Het is prettig om de verhalen van Hein en Maud apart te kunnen volgen, het geeft het verhaal meer diepgang.
Wiep-Fenna de Jong blijkt een goede verteller, en kent blijkbaar ook het eiland heel goed.
Grappig zijn de dialogen met de Rotterdammers…
En er zit vast ook een beetje maatschappijkritiek in: het is immers een feit dat de eilanden steeds toeristischer worden, dat de charme steeds kleiner wordt, en alles duurder...

Dit boek is een vervolg op haar debuut: Het Nonnetje, een verborgen liefde, dat in 2011 verscheen. Maar het is prima te volgen zonder kennis te hebben van dat eerste boek.
Wiep-Fenna de Jong (1956) woont in Oranjewoud, Fryslân. Ze publiceerde columns in Rinsma Magazine, Vakblad Kleur&Stijl en was modeblogger voor de website van weekblad Libelle.

ISBN 9 9789463653466 | paperback| 256 pagina's | Uitgeverij Elikser| augustus 2021

© Marjo, 5 september 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De man die met poppen speeldeDe man die met poppen speelde
Magnus Jonsson

De moordenaar is woedend. Zijn slachtoffer had hem niet uit moeten lachen, hij zet het haar betaald…

Rechercheur Rickard Stenlander - gescheiden, vader van de vijfjarige Elvin - wordt gestoord op zijn vrije dag. Hij was van plan om aardappels te poten in zijn moestuin, maar de plicht roept. Zijn collega Erik Svensson zou hem niet bellen als het niet noodzakelijk was.

‘Ik heb je hulp nodig. Er is iets wat je moet zien.‘ Hij aarzelde. ’Een soort installatie, zou je het kunnen noemen.’

Stenlander heeft geen idee wat hij aan zal treffen op het door Erik genoemde adres, maar hij begrijpt de angst in diens stem als hij het ziet: een vrouw, zittend op een bed, dood natuurlijk. Maar ze heeft een onnatuurlijke glans over haar naakte lichaam, en haar gezicht is opgemaakt. Ze ziet er uit als een pop.
Zo’n ouderwetse porseleinen pop.

De moordenaar heeft er de tijd voor genomen om de vrouw zo toe te takelen en hij heeft alles superschoon achtgergelaten. De kamer waarin het slachtoffer zich bevindt is totaal anders dan de andere ruimtes in het appartement. De vrouw zit in fel wit licht, op het enige meubelstuk staat een laptop, die niets meer doet. Verder is de kamer leeg, steriel, niets aan de muren. Ze lijkt zich ook niet verzet te hebben.
Het wordt een zaak met vele raadsels. Waarom staat er niets persoonlijks in de kamer? De vrouw  blijkt goed in de slappe was te zitten.
Omdat een studiegenoot haar miste en alarm heeft geslagen is bekend wie het slachtoffer is.
Ze werkten samen aan een scriptie die al snel ingeleverd moet worden. Het is het enige aanknopingspunt: de studiegenoten en de professoren.
En de laptop. Het is teamchef Louise Sjostedt die op het idee komt haar nichtje er bij te halen: Linn Stahl is gespecialiseerd in encodering en decodering en ze is een whizzkid. Als iemand in staat is nog iets aan gegevens uit de laptop en de telefoon van de jonge vrouw te halen, is zij het wel!

Linn is een eigenzinnige jongedame, die in het verleden veroordeeld is, omdat ze betrokken was bij AFA = Antifacistisk Aktion. Ze deed onderzoek naar extreemrechtse organisaties.
Drie jaar zat ze in de gevangenis, nadat ze betrokken was geraakt bij rellen tussen extreem rechts en links. Na haar vrijlating heeft ze nooit meer contact gehad met de organisatie, ze is druk met haar studie. En met skateboarden (een belangrijk gegeven in het verhaal).
Het zou geen probleem moeten zijn dat ze ingeschakeld wordt bij het politieonderzoek.

Dat is het natuurlijk wel: er is nog iemand die een appeltje te schillen heeft met Linn.
Al gauw lopen de twee zaken door elkaar: het moordonderzoek lijkt te maken te hebben met de extreemlinkse organisatie waar Linn lid van was.

Er vallen meer slachtoffers en Linn bevindt zich in groot gevaar.
Superspannend wordt het, je wil het boek niet ‘eventjes’ wegleggen. Je wil doorlezen. Hoe moet dit aflopen? Komt Linn er wel levend uit?
Je zou bijna de moordenaar vergeten, maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren, als hij nog meer ‘poppen’ maakt. ..

Magnus Jonsson is docent op een middelbare school, maar schijft dus ook boeken. Dit boek is het eerste, overigens zelfstandig te lezen, deel van een trilogie. De aasgieren is het tweede deel. Van de serie zijn in Zweden in totaal meer dan 100.000 boeken verkocht.

ISBN 9789044359367 | paperback | 384 pagina's | Uitgeverij House of the Books | mei 2021
Vertaald uit het Zweeds door Ydelet Westra

© Marjo, 4 september 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Geen spat veranderdGeen spat veranderd
Sophie Hannah

‘Een kleine, felblauwe rugzak tuimelt uit de auto op de grond. Ik zie een been verschijnen, daarna een jongen.
Een heel jong kereltje.
Wat is dit?
‘Kom op, Emily,’ zegt Flora. ‘Thomas, raap je rugzak op.’
Een klein meisje rolt uit de auto. Ze pakt de blauwe rugzak op en geeft hem aan het jongetje.’

De ik-figuur, Beth, heeft genoemde Flora twaalf jaar niet gezien, en ook haar kinderen niet. Maar die kinderen moeten nu dus 15 en 17 jaar zijn. Niet zoals deze kinderen 5 en 3. Maar ze hebben hetzelfde uiterlijk, dus ook dezelfde ouders! En… dezelfde namen!
Dat kan niet. Je noemt je jongere kinderen niet hetzelfde als je oudere kinderen!
Flora is overigens wel verouderd.
Flora en Beth waren ooit dikke vriendinnen, maar om voorlopig niet vermelde redenen is die vriendschap verbroken. Dat zou misschien toch wel gebeurd zijn, want volgens Dominic, de echtgenoot van Flora, is het gezin verhuisd naar Florida. Het dorp waar Beth hen nu gezien heeft is vlakbij Cambridge, Engeland.
Beth begrijpt niet wat ze nu eigenlijk gezien heeft. Er klopt niets van. En ze is wel zo nieuwsgierig dat ze op onderzoek uit gaat.
Inderdaad wonen Lewis, Flora en hun twee tienerkinderen in Florida, dat bewijs wordt geleverd door social media. Maar wie zijn dan die kinderen die Beth gezien heeft? En waar is het derde kind dat Flora en Lewis hadden gebleven?

Beth duikt in haar herinnering, stelt vragen: aan haar man, aan Flora’s ouders, aan de buren. Ze gaat naar school, en belt Lewis en later ook Flora. Ze schakelt zelfs de politie in.
Maar duidelijk wordt het allemaal niet.

Ook voor de lezer niet. Is hier iets ‘onmogelijks’ aan de hand? Dat is helemaal niet de stijl van Sophie Hannah. Het verhaal wijst ook niet echt in die richting, het enige eigenaardige is dat er zowel in Amerika als in Engeland twee kinderen wonen van dezelfde ouders, met dezelfde namen, maar met twaalf jaar leeftijdsverschil…
De ontknoping is tot op het laatst een puzzel, die onmogelijk lijkt. Maar het niet is.
Beth is niet de enige die puzzelt. Haar dochter Zannah denkt graag mee, en heeft soms verrassende ideeën. Maar ook geen verklaring. Hun gesprekken en de gedachtegang van Beth vormen een mooie basis voor een ingewikkeld maar goed te volgen psychologisch raadsel dat op het einde dan toch een thriller wordt.
Ongetwijfeld haar meesterwerk, dit Ingenieuze plot!

Sophie Hannah (Manchester, 1971) is een Britse auteur van thrillers, kinderboeken, romans en poëzie. Zij is vooral bekend om haar psychologische thrillers, die in meer dan 24 landen worden uitgegeven. Ze woont met haar man en twee kinderen in West Yorkshire.

ISBN 9789044360486| paperback | 352 pagina's | Uitgeverij The House of Books| mei 2021
Vertaald uit het Engels door Joost van der Meer en Bill Oostendorp

© Marjo, 2 september 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Waan je in een andere wereldWaan je in een andere wereld
Spannende vertrekverhalen
Marelle Boersma e.a.


In het voorwoord vertelt Marelle Boersma dat een nieuw bestaan opbouwen in het buitenland vaak niet zo makkelijk is als het lijkt. Ook als je alles goed voorbereid hebt kan er nog heel veel fout gaan.
Bundel van dertien verhalen door verschillende schrijvers met een thrillerelement, soms ook een beetje magisch of neigend naar horror. Nu is dat laatste niet zo moeilijk te geloven als je al weet dat het geen rozengeur en maneschijn is in de verhalen die volgen, er gaat natuurlijk van alles fout.


Marelle Boersma bijt zelf het spits af met C’est la vie. Een vrouw trekt de deur definitief achter haar dicht, ze is het zat om steeds slaag te krijgen. Ze is een beetje bang dat ze voor de charmes van haar man zal bezwijken als hij haar probeert terug te krijgen, maar ze heeft haar vertrek heel gedegen voorbereid. Al had ze niet verwacht dat ze hem dit keer graag zou zien komen!
Hij moet namelijk een probleempje oplossen voor haar. Maar als dat gedaan is, is ze dan sterk genoeg om dan daarna voorgoed met hem af te rekenen?


In dit verhaal is een gegeven dat in enkele andere verhalen terugkomt: je hebt een huis gekocht in het buitenland en bij aankomst blijken er andere mensen in te wonen! Krijg ze er dan maar eens uit!
In één geval zijn het wel heel bijzondere bewoners: in het verhaal van Atie Vogelenzang laten die bewoners zich niet zien maar iedere keer als de nieuwe eigenaren een poosje weg geweest zijn treffen ze het huis aan precies zoals ze het de eerste keer aangetroffen hebben! Vreemd geval!
Er van uitgaande dat de schrijvers niet van elkaar wisten waar ze over zouden schrijven is het toevallig dat een bepaald thema meerdere keren voorkomt. Anders uitgewerkt, dat wel. Niet alleen met het reeds bewoonde huis is dat het geval, ook zijn er meerdere verhalen waarin er iets aan de hand blijkt te zijn met de hoofdpersoon, hetgeen heel vervelende gevolgen kan hebben!

De personages reizen naar Parijs, naar Spanje of Zuid-Frankrijk. Ook Denemarken of een Waddeneiland komen aan de beurt. Altijd willen ze een nieuw leven beginnen, om wat voor reden ook. De verhalen variëren ook flink in het al of niet uitgebreid beschrijven van de achtergrond: een landschap, of toeristische informatie.


Ad van de Lisdonk is de enige man in het gezelschap. Hij schrijft een verhaal met een horrorachtige twist, dat speelt in Rome. Carmen Prins heeft zich beziggehouden met wadlopen, en
Marion van de Coolwijk verdient een aparte vermelding. Zij schrijft een spannend verhaal over een drugsbende dat een verrassende afloop kent.
Bij een verhalenbundel met gelijksoortige verhalen valt het aan te raden om zo af en toe het boek te pakken. Bij voorkeur niet alles achter elkaar lezen, zo hou je de spanning er in!


Smaken verschillen gelukkig, waarschijnlijk kiest iedere lezer er zijn of haar eigen favorieten uit. En zo hoort het ook. In ieder geval kun je na afloop van het verhaal dat je las en dat je wel aanstond een korte bio lezen, plus een bibliografie. Dan weet je alvast welke boeken je favoriete schrijver nog meer schreef!


Behalve Marelle Boersma schreven de volgende schrijvers een verhaal: Svea Ersson, Angelique Haak, Marijke Verhoeven, Heleen Smit, Heleen van den Hoven, Carmen Prins, Ad van de Lisdonk, Ingrid Oonincx, Martine Kamphuis, Atie Vogelenzang, Marion van de Coolwijk en Marja West.


ISBN 9789461095121 | paperback | 300 pagina's | Uitgeverij de Crime Compagnie | juni 2021

© Marjo, 22 augustus 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De studenteDe studente
Tess Gerritsen & Gary Braver

Als het lichaam van Taryn Moore wordt gevonden, is de eerste gedachte dat ze zelf van het balkon gesprongen is. Maar er is geen briefje, en de politie vindt geen enkele reden waarom ze dat zou doen. Ze is een briljante - en mooie - studente die net bericht had gehad dat ze toegelaten was tot de masteropleiding van de universiteit. En: haar eten staat in de magnetron, is opgewarmd. Niet bepaald iets wat iemand doet die er een einde aan wil maken.


Rechercheur Frankie Loomis vindt zelfdoding niet zo logisch, ook omdat ze nergens een telefoon kan vinden. Dat is toch wel heel eigenaardig, een moderne meid zonder telefoon? Bij de autopsie blijkt dat ze zwanger was. Is dat een motief?
Maar toch denkt de rechercheur dat er meer aan de hand is, en het sporenonderzoek wijst uit dat ze gelijk heeft.


Intussen volgt de lezer de gebeurtenissen van drie maanden eerder tot de dood van Taryn en daaruit blijkt dat het meisje problemen had met het feit dat haar vriend de relatie had uitgemaakt. Ze stalkt hem zelfs. Tot ze een ander in het vizier krijgt. Maar die man is zoveel ouder en getrouwd.
Zit hij achter de dood van Taryn?

Naast het raadsel van Tayns dood wordt er aandacht besteed aan de studie van Taryn – interessanter dan het onderzoek van de inspecteur: ze volgt een cursus bij Jack Dorian, hoogleraar Engelse literatuur. Het gaat over noodlottige liefdes.


‘De beste manier om overwerkte vierdejaars ertoe aan te zetten Aeneis, Tristan en Isolde, Medea en Romeo en Julia te lezen, was door de verhalen aan te bieden als een sexy pakketje vol liefde, wellust en tragedie. Welke onfortuinlijke omstandigheden hadden geleid tot de dood van de minnaars? Door welke religieuze, politieke en maatschappelijke krachten was hun liefde tot ondergang gedoemd?’


Taryn laat duidelijk merken dat ze het niet eens is met de manier waarop de vrouwen in deze verhalen neergezet worden. Zij zijn geen stereotiepe irrationele, emotionele vrouwen. Zij vormen geen bedreiging voor de machtige man in kwestie.
Dido bijvoorbeeld, zegt ze:


‘werd verleid en vervolgens verworpen. Het blijkt duidelijk uit hun dialogen. Die van Dido staan bol van emotie. Aeneas heeft het alleen over gezag en lotsbeschikking. Hem ontbreekt de passie die Dido zo menselijk maakt, zo echt. Vergilius laat ons zien dat zij de ware heldin is.’


Ook Medea, de vrouw die bedrogen was door de man van wie ze hield en die hem daarvoor ging straffen, heeft Taryns aandacht getrokken.
Deze bijzondere vrouwen geven de sjeu aan het verhaal, zorgen er voor dat het toch nog goed komt met het boek dat voor de rest ogenschijnlijk opgebouwd is uit clichés.


Maar we lezen een boek van Tess Gerritsen!
Het kan dus niet zo gemakkelijk zijn! En dat is het dan ook niet.


De Chinees-Amerikaanse Tess Gerritsen (1953) was een tijd internist na haar studie medicijnen maar ontdekte dat schrijven haar meer lag. Ze debuteerde in 1986 met Call after midnight (Dicht op de hielen) en heeft inmiddels meer dan 25 thrillers op haar naam staan
Gary Braver (1942, Hartford, Connecticut) is de auteur van negen thrillers en mysteries.


ISBN 9789044361681| Paperback | 320 pagina's | Uitgeverij The House of the Books | juni 2021

© Marjo, 4 augustus 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

HoogzomerHoogzomer
Kim Faber en Janni Pedersen

Inspecteur Martin Junckersen, kortaf Juncker genoemd, is eerder na een misstap overgeplaatst naar Sandsted, maar na de sluiting van het azc werd het plaatselijk politiebureau alweer gesloten en nu is zijn standplaats de afdeling Zware Criminaliteit van het hoofdbureau in Naestved.


Hoewel het hem nog steeds niet zint dat hij niet in Kopenhagen is, heeft hij zijn handen vol. Er is een moord gepleegd, die hij samen met hoofdagent Nabiha Khalid onderzoekt. Het slachtoffer blijkt geen onbekende van hem te zijn, en ook de weduwe kent hij. Is er sprake van belangenverstrengeling?


Maar hij dompelt zich in het werk, omdat hij het liefst niet bezig is met de problemen die zich in zijn privéleven voordoen. Hij heeft lichamelijke klachten die hij ontkent, en zijn vader is onlangs overleden. Juncker woont in zijn huis en heeft daar moeite mee.
En al zal hij het niet snel toegeven: hij mist zijn ex.


Charlotte Junckersen is journalist. In Kopenhagen probeert zij zich staande te houden in de mannenwereld die de krant is. Als zij een tip krijgt, die te maken heeft met de bomaanslag die plaats heeft gevonden in het centrum van Kopenhagen waarbij een aantal doden en gewonden zijn gevallen (zie Winterland), ruikt zij een grote zaak. Klopt het dat deze aanslag voorkomen had kunnen worden?
Op de krant houdt ze het voor zichzelf, maar haar onderzoek brengt de nodige risico’s met zich mee.
Als ze Juncker om hulp vraagt, is hij niet happig, hij heeft al snel in de gaten hoe gevaarlijk het is. Hier trekken machtige personen aan de touwtjes!


Junckers voormalige partner Signe Kristiansen wil Charlotte wel helpen. Ook krijgen ze hulp van een whizzkid, Veronika, die evenmin haar leven zeker is en onderduikt met hulp van Signe.
Als er een onthoofd lichaam wordt gevonden, heeft Signe wel een vermoeden wie het slachtoffer is. Maar dat kan ze niet doorgeven, de zaak is nogal ingewikkeld. Ook al kost het haar haar baan…


Juncker en Signe hebben allebei een nogal eigengereide manier van werken, hetgeen hun vaak reprimandes oplevert. Of erger:


‘Het is waarschijnlijk moeilijk om twee moordonderzoekers te ontslaan omdat ze hun werk doen. Dat zou heel slecht overkomen in de media. Maar misschien bedenken ze iets anders. Ze hebben ongetwijfeld een paar fantastische posities achter de hand: hoofd van de afdeling gevonden voorwerpen of zoiets.’


De plot is ingewikkeld en als je het eerste deel niet gelezen hebt best lastig te volgen. Ook al doen de schrijvers hun best – summier - uit te leggen wat er aan vooraf ging. Aan de ene kant is er de zaak van de vermoorde bekende van Juncker, en aan de andere kant is er – nog steeds – de aanslag in Kopenhagen. Wat is het verband hier tussen?


Het verhaal wordt verteld vanuit de perspectieven van Juncker, Charlotte en Signe, met steeds aan ieder hoofdstuk een cliffhanger waardoor je verder wil lezen. Het is spannend, en de schrijvers hebben diverse keren verrassingen in petto.
Het persoonlijke leven van de drie hoofdpersonen speelt een grote rol, en het raakt ook verweven met de plot. Er zijn bijvoorbeeld de dagboeken van Junckers vader, met bijzondere informatie.


Als lezer puzzel je mee: hoe zit dit allemaal in elkaar?
Af en toe wordt de vraag gesteld: ‘kan ik jou vertrouwen?’ Toch een beetje linke vraag! Het antwoord zal immers niet snel nee zijn!


Kim Faber is architect en journalist voor de Deense krant ‘Politiken’.
Pedersen is presentator en misdaadjournalist op de Deense televisie. Dit is hun tweede thriller met Martin Juncker en Signe Kristiansen in de hoofdrol.


ISBN 9789402707243 | paperback | 416 pagina's | Uitgeverij de Boekerij| mei 2021
Vertaald uit het Deens door Corry van Bree

© Marjo, 28 juli 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Slachtoffer 2117
Jussi Adler-Olsen


Het verhaal begint in Spanje, waar journalist Joan Aigader het nieuws ziet. Een teller houdt het aantal verdronken vluchtelingen in de Middellandse Zee bij en Joan, die volkomen aan de grond zit, besluit naar Cyprus te reizen, omdat hij verwacht daar een goed verhaal te kunnen maken over de vluchtelingen die daar aanspoelen. Hij steelt dus bijna 1.600 euro van z’n ex-vriendin en koopt voor 500 euro een ticket naar Cyprus. Daar maakt hij foto’s van aangespoelde lichamen en een slachtoffer, een vrouw die de boeken in gaat als slachtoffer 2117 fascineert hem. Het is een oudere vrouw, die duidelijk uit betere kringen komt.


Hij maakt er een verhaal van dat de voorpagina van de krant, waarvoor hij als freelancer werkt, haalt. Op de redactie probeert hij z’n onkosten te declareren, maar dat stuit op onbegrip. Hij blijkt namelijk met z’n voorpaginaverhaal de krant voor schut gezet te hebben. Alle andere kranten blijken namelijk hetzelfde verhaal te hebben, maar dan met de toelichting dat slachtoffer 2117 niet is verdronken, maar dat ze vermoord is. Hij krijgt het bedrag dat hem oorspronkelijk voor zijn verhaal beloofd is en daarnaast krijgt hij nog 5.000 euro met opdracht om het verhaal van de vermoorde vrouw tot op de bodem uit te zoeken. Dit brengt hem uiteindelijk in zeer grote problemen.


In een voorstad van Kopenhagen is Alexander bezig met een computerspel. Hij isoleert zich van de buitenwereld en heeft een afkeer van de mensheid. Hij zit verschanst in z’n kamer en komt daar alleen uit, als z’n ouders niet thuis zijn. Dan leegt hij de pot, waarop hij z’n behoefte doet in het toilet en smeert boterhammen voor de rest van de dag, wanneer hij zich weer in z’n kamer verschanst. Z’n blik glijdt van de computer naar de voorpagina van de krant, die hij op de muur heeft gehangen. De kop over slachtoffer 2117 heeft z’n aandacht getrokken. De vrouw op de foto doet hem aan z’n grootmoeder denken en hij besluit de dood van de vrouw te wreken op mensen als z’n ouders, de mensen die in zijn ogen door hun cynisme en onverschilligheid verantwoordelijk zijn voor de ellende in de wereld. Hij besluit dat hij, als hij in z’n computerspel 2117 slachtoffers heeft gemaakt, z’n kamer zal verlaten en de dood van de oude vrouw wreken, evenals alle ellende die hij zelf heeft meegemaakt.


Hij kijkt naar het samoeraizwaard dat hij van z’n grootmoeder heeft geërfd en dat aan de andere muur hangt. Het zwaard heeft hij geslepen en als de tijd daar is, zal hij het gebruiken om wraak te nemen op de wereld. Later belt hij anoniem verschillende keren met afdeling Q om aan te kondigen dat hij, zodra hij in z’n spel de 2117 heeft bereikt, tot actie over zal gaan.


Op afdeling Q krijgt Carl het bericht dat Lars Bjørn, z’n chef, overleden is. Carl is weliswaar geen fan van de man, maar Assad schijnt een bijzondere band met z’n chef te hebben. Als Carl het nieuws aan Assad overbrengt, blijkt deze al op de hoogte te zijn. Hij heeft de weduwe getroost en vertelt hoe hij Lars Bjørn heeft leren kennen, namelijk in Irak, bij een poging om de broer van Lars, Jesse Bjørn uit de gevangenis te krijgen. In het verzorgingshuis waar Jesse Bjørn verblijft, hoort Assad dat Jesse op dezelfde dag, niet lang nadat hij gehoord heeft dat z’n broer is overleden, zelfmoord heeft gepleegd. De broers betekenden veel voor Assad, maar dat is verder te lezen in dit boek waarin we meer leren over het verleden van Assad.


Na z’n bezoek aan het verzorgingshuis waar Jesse Bjørn zelfmoord heeft gepleegd, brengt Assad een bezoek aan Rose, die sinds ze gegijzeld is geweest door een paar gewelddadige jonge vrouwen (zie Selfies), niet echt in de werkelijkheid is teruggekeerd. Ze is 20 kilo aangekomen en lijkt zich helemaal van de buitenwereld te hebben afgesloten. Assad brengt haar boodschappen en in haar slaapkamer ziet hij een krantenknipsel met een foto van slachtoffer 2117 aan de muur hangen. Assad herkent de vrouw. Het is Lely Kababi, die zich over het gezin van Assad heeft ontfermd toen ze uit Irak vluchtten. Op een andere foto ziet hij nog een paar mensen die hij herkent.


Assad vertelt het verhaal over z’n verleden en zo leren we de beul Ghaalib kennen, die vervelende herinneringen aan z’n ontmoeting met Assad heeft. Hij wil wraak nemen en heeft ook nog andere plannen. Joan wordt hierin gebruikt als een soort marionet, wiens artikelen het een en ander in gang moeten zetten. Om af te rekenen met de demonen uit z’n verleden, moet Assad naar Duitsland, waar Ghaalib op hem wacht. Hij gaat samen met Carl op weg en ze belanden in Berlijn, waar Ghaalib een aanslag heeft gepland, die ook de ultieme wraak op Assad moet worden.


Het boek telt op een gegeven moment af en het voert de lezer door een soort achtbaan. In ieder hoofdstuk staat een van de hoofdpersonen in het verhaal centraal. Het springt van Joan Aigader, naar Alexander, Carl, Assad, Ghaalib, Gordon en Rose. Sommigen krijgen meerdere hoofdstukken achter elkaar en andere duiken maar een paar keer op. Het boek is overigens niet moeilijk te lezen, want de chronologie blijft hetzelfde Dit keer is er geen sprake van een misdrijf dat al gepleegd is en dat moet worden opgelost, maar draait het meer om het voorkomen van een aantal misdrijven. Het is een gruwelijk verhaal geworden, waarin de kamelenuitdrukkingen van Assad voor wat lichtpuntjes zorgen.


ISBN 978 90 446 4282 7 | Paperback | 477 pagina’s | Prometheus | oktober 2019
vertaald door Kor de Vries

© Renate 25 juli 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het TangoAlgoritmeHet Tango Algoritme
Heleen van den Hoven


‘Het is een tamelijk simpel algoritme,’ zeg ik.
Florence schudt haar hoofd. ‘Geen moeilijke woorden, het is weekend!’’
‘Een algoritme is niks moeilijks. Gewoon een verzameling instructies. Net als een haakpatroon. Derde toer: haak tien halve stokjes in elke…’
’…die patronen zijn ook onleesbaar met al hun afkortingen.‘

De drie hoofdfiguren zijn vrouwen: Grace, alleenstaande moeder van Florence, zestien jaar en schoolgaand. Grace probeert het te rooien met een nagelstudio, maar heeft geldproblemen. Omdat ze eigenlijk al schulden heeft bij Emmy, in wiens huis ze de benedenverdieping bewonen, zet ze een stap die ze liever niet zou zetten: ze neemt contact op met de vader van Florence, met wie ze geen enkel contact heeft. Maar ze weet heel goed wie hij is, als BN-er komt hij heel dikwijls op de televisie.
Hij had haar zestien jaar eerder geld gegeven voor een abortus, dus heeft geen idee dat Florence bestaat. Deze hulpvraag zet onvermoede gebeurtenissen in gang.

Emmy is behalve huisbaas ook voogd over Grace, sinds deze tienermoeder werd. Zij behandelt Florence als haar leendochter. Als Florence hoort dat Emmy een danspartner zoekt, zal ze haar wel even helpen. Op een contactforum, vult ze de gegevens in. Emmy zit naast haar, en hoeveel ze ook weet over algoritmes en privacy op internet, ze beseft niet dat ze in de fout gaan als ze online nieuwe schoenen bestellen.


Emmy is wiskundejuf op een middelbare school met een bijzondere interesse voor algoritmes. Ze schrijft ze zelf en plaatst ook blogs over wiskunde, economie en statistiek op een anonieme site. In die blogs waarschuwt ze voor de praktijken van een groot softwarebedrijf, dat ongevraagd gebruik maakt van Emmy’s algoritmes. Dat vindt ze nog niet zo erg, maar wat het bedrijf er mee doet neigt naar misbruik: het bedrijf wil zo veel mogelijk invloed krijgen.


Hier komt Charles in het spel: hij krijgt opdracht van genoemd softwarebedrijf om die blogger te vinden. Om hem dan in te lijven als adviseur? Of is het omdat hij het softwarebedrijf heeft bekritiseerd? Charles weet het niet. Maar het is wel een uitdaging: de blogger lijkt onvindbaar.


Dan komt Florence met een nieuwtje dat ze geen van allen hadden verwacht en dat de zaakop scherp zet: ze is zwanger. Simon, haar vriendje wil graag met haar trouwen, maar ze zijn erg jong, dat gaat niet zomaar. En zijn ouders willen er natuurlijk niets van weten.


Heleen van den Hoven zet eerst de personages neer, op zo’n manier dat je al meteen meer wil weten. Sommigen dingen zie je misschien aankomen, maar wees gewaarschuwd: je wordt steeds weer op het verkeerde been gezet, er zijn behoorlijk verrassende wendingen, die allemaal plausibel zijn. Er vallen doden, er wordt flink wat gedanst - de tango natuurlijk -  er zijn spannende achtervolgingen, en omdat er steeds korte hoofdstukken zijn die hetgeen gebeurt vanuit andere perspectieven bekijken, blijf je het verhaal geïntrigeerd volgen.


Het boek opent met een korte memo over de tango. Het zal vaker gebeuren dat er zo’n stukje tussen de hoofdstukken staat, die steeds ook past bij het punt waarop het verhaal dan is.
Het eerste heet Mirada, en gaat over de manier waarop dansers elkaar uitnodigen om te dansen.
Vervolgens vertelt de ik-persoon over zijn angst voor de toekomst. Het kaartenhuis waarover hij droomt zal vast instorten, maar wanneer?
Volop vragen, die beantwoord moeten worden.


Dit boek is een waarschuwing voor iedereen die zich naïef op internet begeeft. Weet waar je mee bezig bent!
De vrolijke noot wordt gevormd door de tango, en daarnaast is er als leuke bijkomstigheid de zwerftocht door Nieuwegein, die je door de schrijfster voorgeschoteld krijgt.
Heleen van den Hoven (1959) debuteerde in 2019 als thrillerschrijfster. Ook schreef ze een aantal kinderboeken en een avonturenroman.


ISBN 9789461095183 | Paperback | 216 pagina's | Uitgeverij The Crime Compagnie| mei 2021

© Marjo, 16 juli 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

MeedogenloosMeedogenloos
Een Anne Kramer-thriller
Joop Van Riessen

Rechter Heleen Knottnerus ergert zich groen en geel aan de jongeman die voor haar zit en zich onbeschoft gedraagt. Hij weigert vragen te beantwoorden. Na de zitting wordt er een aanslag gepleegd op een van de andere rechters, waar hij met een dosis geluk goed van afkomt.
Maar nu moet het echt. De betrokkenen krijgen beveiliging. Ze hebben te maken met zware criminaliteit, drugsmaffia met een ongrijpbare grote baas, ene Bilal, die overal zijn mannetjes lijkt te hebben. Hun huizen worden bewaakt, en zonder beveiligers gaan ze nergens meer heen.


Ook het gezin van Heleen wordt dus beveiligd. Maar ze vergeten rekening  te houden met opstandige eigengereide pubers, en als Mariska, de dochter van Heleen ondanks het verbod toch op Romereis gaat met haar klas - een plannetje van haar en haar Marokkaanse vriendje - heeft zij geen beveiliging.
In Rome wordt ze ontvoerd. Heleen is wanhopig als ze verder niets meer vernemen, niet van Mariska, niet van de ontvoerders.

Anne Kramer wordt op de zaak gezet. Na een herstelperiode is ze langzaamaan weer begonnen. Anne was eerder betrokken bij de drugsmaffia in de persoon van Bilal, die zijn tentakels ook uitgestoken heeft in Mexico. Anne zou hem maar wat graag te pakken krijgen. Maar de zaak heeft vele lijntjes, zo eenvoudig is het natuurlijk niet.  Eerst al: wie wisten dat het meisje in Rome was? Wie is de tipgever van Bilal?


De politie weet de telefoon te traceren naar een Marokkaans restaurant in Amsterdam. Maar het is een druk bezocht restaurant, hoe moeten ze er achter komen wie ze moeten hebben?
Waar is Bilal op uit? Hij draait er zijn hand niet voor om om mensen te laten vermoorden, ook zijn eigen mensen zijn niet veilig.
Moet de rechterlijke macht toe geven aan de drugsmaffia? Het zou mensenlevens kunnen redden. Toch is het antwoord ontkennend. Maar wat zijn nu de gevolgen?


IJzingwekkend spannend is deze harde thriller die ook akelig realistisch overkomt. De toenemende macht van de criminaliteit, die overal lijntjes lijkt te hebben en beschikt over genoeg geld voor de meest geavanceerde technologie lijkt in het voordeel ten opzichte van de politie die dat allemaal niet heeft, die bovendien een tekort aan mensen heeft, en ook niet zomaar kan handelen zonder afremmende bureaucratie.
Prettig voor de leesbaarheid is dat er ook een beetje romantiek in het verhaal verweven wordt.
Achter in het boek is een namenlijst opgenomen met de vele erin voorkomende personages.


Joop van Riessen is voormalig hoofdcommissaris van de Amsterdamse politie. Inmiddels heeft hij zijn eigen onderneming: Joop van Riessen, Communicatie & Advies. In 2009 verscheen zijn eerste politiethriller, Vergelding (shortlist Schaduwprijs 2010). Paniek op de Haarlemmerdijk is de vijfde thriller met Anne Kramer in de hoofdrol. Onlangs zijn de tv-rechten op de Anne Kramerreeks verkocht.
'Meedogenloos' is het dertiende deel van de Anne Kramer-reeks. De delen zijn los van elkaar te lezen, al staan er wel verwijzingen in naar eerdere delen.


ISBN 9789462972056 | Paperback | 288 pagina's | Uitgeverij De Kring | april 2021

© Marjo, 13 juli 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

WolfzomerWolfzomer
Hans Rosenfeldt


Wat er allemaal kan gebeuren als de projecten van harde professionele criminelen verward raken met ondoordachte plannetjes van amateurs, dat lees je in deze superspannende thriller van Zweedse bodem.
Het speelt zich ook af in Zweden, vlak bij de grens met Finland helemaal in het Noorden.


De basis van het verhaal ligt in Rovaniemi, zo’n 135 kilometer verderop in Finland. Daar mislukte een drugsdeal, waarbij vele doden vielen. De zaak komt aan het rollen als in de bossen bij Haparanda een wolvin met haar jong gevonden wordt, dood door vergiftiging. De kadavers worden onderzocht, en er wordt niet alleen gif, maar ook mensenvlees aangetroffen in hun magen.
Hebben zij een mens aangevallen? Koren op de molen van de wolvenhaters!
Om dit te achterhalen worden de gangen van het dier nagegaan. Ze was voorzien van een zender. En zo werd het lichaam ontdekt van een man, deels begraven onder wat takken. En aangevreten. Maar het was niet de wolf die hem gedood had: hij moest aangereden zijn, de dader(s) en de auto spoorloos.


De zaak komt op het politiebureau in Haparanda terecht, bij Hannah Wester en haar collega’s. Als ze ontdekken dat de dode man een Rus was, is de link met de moordpartij in Rovaniemi snel gelegd, en beseffen ze dat het een ingewikkelde zaak is waarbij de Russische maffia betroken is. Maar als de dode man drugs en geld bij zich had, waar is dat dan gebleven? En wie heeft hem aangereden?


Behalve Hannah zijn er andere verhaallijnen, waardoor zich langzaam een ingewikkelde plot ontvouwt, die hopelijk duidelijk zal zijn als het boek uit is!
We lezen het persoonlijke verhaal van de vijftigplusser Hannah, die behalve dat ze last heeft van opvliegers, ook huwelijksproblemen heeft, en dus maar vreemd is gegaan.
Er is een jongedame, eind twintig, die getraind blijkt te zijn om zeer lastige opdrachten uit te voeren in opdracht van de Russische maffia. Zij is supergevaarlijk, veelzijdig wat geweld betreft en zeer vindingrijk. En haar opdracht is duidelijk: zij moet het geld en de drugs terugbrengen. Maar niemand weet waar het is gebleven! En er is de stad zelf, die af en toe een duit in het zakje mag doen, een aparte vondst!


Rosenfeldt schrijft nogal filmisch, en weet situaties neer te zetten die je dan als het ware ziet gebeuren, scenes die haast komisch aandoen, als het niet zou gaan om de confrontaties tussen de harde misdaad en de ‘gewone’ man die denkt een mazzeltje te hebben, wat in feite helemaal niet grappig is.


Als je eenmaal in het verhaal zit – dat duurt even omdat er de verschillende lijntjes zijn – wil je het boek niet meer wegleggen. De hoofdstukken zijn kort en voorzien van cliffhangers. Bovendien zijn er vaak korte ‘voorspellende’ zinnetjes, die intrigeren.
Er is min of meer een open einde: de plot wordt wel afgerond maar er blijven genoeg vragen over voor een vervolg, dat er ook lijkt te komen. Nou, dat is absoluut welkom, deze thriller vraagt om meer!


Hans Rosenfeldt (1964, Borås, Zweden)is scenarioschrijver, radiopresentator, romanschrijver en acteur. Hij is de maker van de Zweedse serie De drabbade en Oskyldigt dömd en schreef met Michael Hjorth eerder thrillers. Wolfzomer is zijn solodebuut.


ISBN 9789403106519 | paperback | 352 pagina's | Uitgeverij Cargo| april 2021
Vertaald uit het Zweeds door Corry van Bree

© Marjo, 4 juli 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

HebzuchtHebzucht
Joop Hoekman


Onderschat criminelen niet, die doen alles voor geld en macht!


Als zijn vriendin Natasja verdwijnt, is rechercheur Tom Meijer al snel verdacht. Maar hij ontkent ten stelligste: waarom zou hij de vrouw met wie hij zou gaan samenwonen vermoorden?
Ze stonden op het punt een samenlevingscontract af te sluiten, volgens zijn collega’s van de politie een motief, want Natasja zou binnen niet al te lange tijd miljonair zijn. Dat Tom daar niets van af wist, vindt de politie nogal onwaarschijnlijk.
En dan wordt haar auto gevonden, met heel veel bloed in de kofferbak. En met DNA van Tom!


Later zal blijken dat er een fout is gemaakt, maar de toon is gezet. Vooral de mensen die in het verleden door Tom op de vingers zijn getikt, hebben nu een wapen in handen om dat Tom betaald te zetten. Hij wordt ontslagen, en bij gebrek aan verdere aanwijzingen stopt het onderzoek.


Als een vriendin van Natasja, Dorien, ook verdwijnt en Tom moet toegeven dat hij een afspraak heeft gehad met haar, een paar dagen eerder, gelooft niemand hem meer. Dus gaat Tom zelf op zoek.
Beide vrouwen blijken te maken hebben gehad met een beleggingsproject in Costa Rica, waarbij fraude geconstateerd werd. Beide vrouwen hebben volop geld. Tom heeft niet veel keus, vindt hij. Zolang hij een verdachte is, moet hij het zelf oplossen en hij besluit te infiltreren bij de manege waar de verdachte van de fraude domicilie heeft.
Dat wordt linke soep!


Het verhaal is gebaseerd op een fraudezaak die de schrijver zelf heeft onderzocht. Deze verhaallijn vormt de hoofdmoot, maar er is ook nog de verdwijning van de vrouwen. In het voorwoord stelt Hoekman dat het een enorme impact heeft op de achterblijvers als zij niet weten waar hun geliefde of familielid gebleven is.
Beide verhaallijnen zijn duidelijk, en worden goed in elkaar verweven. Maar helaas valt Hoekman geregeld in herhalingen. Reuze jammer dat je je als lezer ergert aan een stuk tekst waarvan je denkt: dit heb ik net al gelezen - in andere bewoordingen, maar toch – want verder leest het verhaal als een trein, en is de spanningsboog hoog. Nog meer als je weet dat de fraudezaak op de werkelijkheid berust!


Joop Hoekman (Kampen) schreef met Hebzucht zijn vijfde misdaadroman. Hij woont in Apeldoorn en is oud-politieman.

ISBN 9789463653312| paperback | 299 pagina's | Uitgeverij Elikser| april 2021

© Marjo, 29 juni 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De perfecte engelDe perfecte engel
Eva Nagelkerke


Als haar relatie fout gelopen is, moet Lisa  werk zoeken. Ze is nu alleen met haar dochtertje, en heeft wel plannen voor na de zomer, maar wat moet ze in de tussentijd? Er moet wel brood op de plank.


Door haar haast heeft ze niet veel keuze. Een baan waar ze ook kost en inwoning heeft, zou het beste zijn. Dus solliciteert ze als inwonende nanny op een boerderij. Haar pupil is de enige dochter, Bo, vijf jaar oud. Komt goed uit, haar eigen dochter, Ariël is maar iets ouder. En mag dus ook komen.
Ze wordt aangenomen, en ontdekt al snel dat haar werkgeefster erg bezorgd is over haar dochter. Te bezorgd misschien wel. Bo is lang niet zo levenslustig als Ariël. Maar ze mag dan ook niet veel.
En waarom heeft het kind van die akelige nachtmerries?


‘Ze kijken naar me, elke nacht.’


Gebroken nachten, al die zorgen, het is zwaar voor Lisa. Toch kan ze het wel opbrengen want ze weet: hoewel Noëlle graag wil dat ze minstens vijf jaar blijft, dat ze van plan is om na de zomer te vertrekken. Ze heeft al geregeld dat ze dan een opleiding gaat doen in Zwolle, waar ze ook gaat wonen.


Een bijkomend probleem is haar ex, die eist dat ze een co-ouderschap aangaat. Hij heeft het samen met zijn nieuwe vriendin al helemaal uitgedokterd: ze gaan dan als ouders om en om in het huis wonen waar Ariël kan blijven. En dat is in Amsterdam!
Dat gaat dus echt niet gebeuren, zegt Lisa! Maar of ze het kan maken naar Zwolle te gaan? Hij is wel de vader van Ariël.
Dan vindt ze dreigbriefjes en krijgt akelige appjes. Iemand wil dat ze weggaat!


‘Ga weg. Laatste waarschuwing. Wie niet horen wil moet maar voelen.’


Maar omdat ze zich zorgen maakt om Bo durft ze dat niet te doen. Wat als Bo’s leven echt in gevaar is? Want wat betekenen die grafjes die ze heeft gevonden achter in de tuin, met de beeldjes van engeltjes er op?
Er zijn extra verwikkelingen: Noëlle blijkt zwanger blijkt te zijn, en is daar niet onverdeeld blij mee. En Lisa vindt vreemde brieven die duiden op een ruzie tussen Noëlle en Fred, de kunstenares die niet ver van de boerderij woont. Maar zij en Noëlle zijn ogenschijnlijk elkaars beste vriendinnen!

Het verhaal wordt door verschillende personages verteld. Vooral door Lisa, maar ook Sander, Noëlles echtgenoot, en Bo komen aan het woord. En er zijn de cursieve stukken tekst, van de dader. Maar natuurlijk weten we niet wie dat is.
Al heb je vermoedens, Eva Nagelkerke weet je tot op het eind in spanning te houden: het zit namelijk iedere keer toch weer anders dan je dacht!


Eva Nagelkerke is de schrijversnaam van de zussen Alexandra en Victoria Nagelkerke, ook bekend onder de naam Eva Monté.
Met De Perfecte Engel schreven zij een waardige opvolger van hun debuut Stille Wateren.


ISBN 9789402707182 | paperback | 304 pagina's | Uitgeverij Harper Collins |april 2021

© Marjo, 20 juni 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

BloedheetBloedheet
Annet Hulst

Het blijft een risico: je DNA opsturen naar een bedrijf dat dan uitzoekt wie er hetzelfde DNA heeft. Natuurlijk kunnen ze dat alleen vinden als anderen het hunne ook opsturen, maar toch…


De achttienjarige Fee is nieuwsgierig van aard. Ze studeert geschiedenis, en wil journalist worden.
Als ze hoort van zo’n DNA-test wil ze dat eigenlijk haar vader cadeau doen. Leuk tocxh? Wie weet wat er uit komt?
Na overleg met haar broer ziet ze er tenslotte van af, maar zelf kan ze het niet laten: ze haalt het staafje langs de binnenkant van haar wang en stuurt het op. Later ontdekt ze dat haar dertigjarige broer Fabian hetzelfde doet, zonder het tegen haar te zeggen.
Als haar vader vijftig wordt en een groot feest geeft, gaat ze vanuit Leiden waar ze met Rox een appartement deelt, naar huis om te helpen bij de voorbereidingen.


Ze vindt een ansichtkaart waarop staat dat ene Bas op het feest zal komen. Wie is die Bas?
Als ze het haar moeder vraagt schiet die in de stress. En Fee wordt weggestuurd. Wat een vreemde reactie!
Haar ouders besluiten haar toch te vertellen wie Bas is. Hij blijkt een broer van haar vader te zijn. En ze hebben geen contact met hem, omdat hij een moordenaar is. Daarvoor is hij gestraft, maar blijkbaar is hij nu weer vrij. Er was nog een broer, die al, lang dood is.
Haar ouders zullen kost wat kost voorkomen dat Bas op het feest verschijnt!


Dan is het de avond van het feest, en er gebeuren vreemde dingen. Is Fabian er toch? Hij zou op vakantie gaan! Of is het Joey die ze zag, ze hebben wel wat van elkaar weg. Joey is een werknemer van haar vader, Fee ziet hem wel zitten. Is dat wederzijds?

Omdat Fee leert dat je altijd hoor-wederhoor moet toepassen wil ze oom Bas opzoeken, om zijn verhaal te horen. Niet voetstoots zo maar aannemen dat een overlijden een ongeluk is leert ze ook. Bovendien heeft ze een vreemde match van dat DNA-onderzoek. Haar besluit staat vast: Fee gaat op onderzoek uit. Ze wil nu weten wat voor geheimen haar familie allemaal verbergt. Rox, haar vriendin helpt haar daarbij.


Het wordt een gevaarlijke speurtocht, want ja, geheimen, dat betekent dat iemand die liever niet geopenbaard ziet!
Fee wordt bedreigd, ze voelt zich niet veilig meer in haar huis.
Terwijl we haar en Rox volgen zijn er ook stukjes tekst uit het dagboek van Bas, dat hij in de gevangenis geschreven heeft. Zo vallen er voor de lezer eerder stukjes op hun plek, maar natuurlijk ontdekken we pas op het einde wat er allemaal gebeurd is in het verleden.


Een thriller die zich afspeelt rond en in de sauna, vandaar de titel.
De entourage is bijzonder, en de zoektocht van Fee wordt heel geloofwaardig neergezet. Maar de gevaren waar ze op stuit ook, het is een superspannend verhaal met een vleug romantiek erbij.


Annet Hulst werkt als IT risicomanager in de financiële sector. Daarnaast is zij initiatiefnemer van de websites Chicklit.nl en Vrouwenthrillers.nl en debuteerde ze met de spannende young adult Privacy Live.


ISBN 9789493192119 | Paperback | 300 pagina's | Uitgeverij LetterRijn| mei 2021

© Marjo, 17 juni 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het EvacomplexHet Evacomplex
Jeroen Windmeijer en Jacob Slavenburg


Na het Isisgeheim is er opnieuw een thriller in samenwerking met Jacob Slavenburg: dat belooft weer een interessante thriller te worden met veel feiten. In dit geval is dat Bijbelse geschiedenis.


Hoofdpersoon is de slangendeskundige Frank van As, werkzaam bij Naturalis, het natuurhistorisch museum in Leiden. Dat is ook de stad dat het decor vormt van het verhaal.
Behalve dat hij beroepsmatig geïnteresseerd is in slangen, heeft van As ook thuis diverse terraria met deze exotische dieren. Hij is getrouwd met Cat. Samen zijn ze betrokken geraakt bij de Pinkstergemeente te Leiden, maar gaandeweg is Frank fanatieker geworden dan zijn vrouw. Niet zo heel vreemd als je bedenkt dat binnen de Pinkstergemeente gepredikt wordt dat de vrouw onderdanig moet zijn aan de man. De leider van de groep, Hugo, heeft belangstelling voor de slangenkerk, een kerkgenootschap in de Verenigde Staten.


‘Maar echt risico’s durven nemen, echt voor de honderd procent vertrouwen op God…’
‘En dat is in dit geval?’

‘Dat is in dit geval precies wat Jezus tegen zijn discipelen zegt als Hij hen eropuit stuurt om het goede nieuws te verspreiden. In Zijn naam zullen ze demonen uitdrijven, ze zullen spreken in onbekende talen en met hun handen zullen ze slangen oppakken…’


Hugo is een charismatische spreker, die zijn geloofsgenoten weet op te zwepen tot waar hij ze hebben wil. In Frank vindt hij een medestander die de slangen levert, al houden ze hun slangenbijeenkomsten in besloten kring. Als de eerste dode valt is het nog niet zeker dat de oorzaak slangengif is, maar als er meer doden vallen zijn er duidelijk slangenbeten op de lichamen te vinden.
Dat merkt ook de politie op, als die in de persoon van Willem Rijsbergen op een moordzaak wordt gezet die misschien ook wel zelfmoord is. Of een ongeluk. Aan Rijsbergen en zijn team om daar achter te komen.


Magda Filippo is de ex van Frank en de beste vriendin van Cat. Een hachelijke situatie? Of is het mogelijk dat de drie een goede verstandhouding hebben?
Magda is behalve werkzaam als journaliste een boek aan het schrijven over Vrouwen in de Bijbel. Over sterke vrouwen. En dat is natuurlijk een doorn in het oog van de voorganger!
Magda ontdekt dat de rol van Eva niet 100% is zoals men eeuwen lang uitgelegd heeft. Eva zou verantwoordelijk zijn voor de erfzonde omdat zij van de appel at en Adam ook daartoe verleidde. Maar het verhaal lijkt anders in elkaar te zitten! 
Magda wil dat graag toelichten in een lezing voor de vrouwen van de Pinkstergemeente, ondervindt ze flinke tegenstand. En dan doet ze ook nog ontdekkingen die te maken hebben met Michelangelo en de Sixtijnse kapel.


Een spannende thriller boordevol feiten en weetjes, die raken aan diverse religieuze stromingen waarvan je alleen maar meer wil weten. Als alles op waarheid berust dan komt de basis van de Westers samenleving op losse schroeven te staan. Geen wonder dat streng gelovigen dit absoluut niet willen horen.


Het eerste deel van het boek is het verhaal van Frank, Magda, Cat en Hugo. In deel twee komt de inspecteur erbij, die de nog twijfelachtige moordzaak op moet lossen. Er is een actuele achtergrond, namelijk de brand in Notre-Dame, Parijs. We verplaatsen ons door Leiden, en krijgen allerlei wetenswaardigheden voorgeschoteld over religie en kunst.
Zee boeiend allemaal! En dan ook nog zo geschreven dat je wel door moet lezen: korte hoofdstukken, cliffhangers, en spanning tot op het einde!


Antropoloog Jeroen Windmeijer (1969) debuteerde in 2015 succesvol met Het Petrusmysterie, een thriller waarin Romeinse en Bijbelse geschiedenis verweven worden met de geschiedenis van zijn woonplaats Leiden. Daarop volgden Het Pauluslabyrint, Het Pilgrim Fathers Complot, De Offers, Het Isisgeheim (met Jacob Slavenburg) en De Genesissleutel.
Jacob Slavenburg - die van Windmeijer de credits krijgt voor het idee en de feiten - is een Nederlands cultuurhistoricus, die bekendheid heeft verworven door zijn boeken over vroegchristelijke stromingen, hermetica en mysteriën. Slavenburg studeerde geschiedenis en specialiseerde zich in de gnostiek en de hermetica. Met uitgebreide bibliografie achterin.


ISBN 9789402707212 | paperback | 400 pagina's | Uitgeverij HarperCollins | april 2021

© Marjo, 16 juni 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De nachtegaalDe nachtegaal
Johanna Mo

Hanna Duncker keert terug naar het eiland Öland, dat ze zestien jaar eerder verliet. Ze is er niet van overtuigd dat ze er goed aan doet om terug te komen, maar ze volgt haar hart. Hier is ze thuis. Ondanks wat er allemaal voorgevallen is toen ze negentien was: haar vader werd veroordeeld voor moord en brandstichting. Hij is nu dood. Ze kan opnieuw beginnen.
Haar broer Kristoffer, woonachtig in Londen, verklaart haar voor gek, en misschien heeft hij gelijk want het dorp is het niet vergeten natuurlijk. Ze werkt nu als rechercheur bij de politie van Kalmar, aan de andere kant van de zeestraat. En ze heeft een woning in een klein dorp gekocht.


Op haar eerste dag is er al meteen een zaak waardoor ze terugkomt op het terrein van haar jeugd. Er is een jongen gevonden, waarschijnlijk vermoord. Tot haar schrik is het de vijftienjarige zoon van een jeugdvriendin Rebecka.
Als ze samen met haar partner Erik Lindgren in de zaak duikt, ondervindt ze weerstand van de dorpsbewoners. En ze krijgt dreigtelefoontjes. Ook op het bureau is niet iedereen blij met haar komst. 
Lindgren vindt dat ze nogal terughoudend is, ongenaakbaar. Niet de goede houding, zegt hij.


Maar waarom kunnen de mensen het verleden niet laten voor wat het is? Hanna is haar vader niet! Maar door de vijandigheid die ze ondervindt begint ze wel te twijfelen of haar vader wel gedaan heeft waar hij van beschuldigd is! Toch laat ze het voor wat het is, ze heeft har vriendin beloofd dat ze de moordenaar van Joel zal vinden. En daar heeft ze haar handen vol aan!


Er zijn meerdere vertelperspectieven: Hanna, Erik, en Rebecka. Daarnaast zijn er de stukken waarin Joel zijn laatste dag beleeft. Zo komen we steeds dichter bij de waarheid. Waarom is de jongen vermoord?
Hanna praat met de meisjes waar Joel mee om ging: hij werd gepest op school. Zijn moeder vertelt over de vader, een man die Hanna ook kent van vroeger. Hij had niet zo’n beste band met zijn zoon. Maar is dit allemaal voldoende om iemand te doden?


Johanna Mo heeft een prettige schrijfstijl, nogal beeldend, met veel details. Ook als je nooit op het eiland Öland geweest bent, is het alsof je de omgeving nu kent.  Als het boek uit is, weet je dat er een vervolg gaat komen, al is het maar om het verhaal van de tatoeage te weten te komen. Hanna heeft namelijk een nachtegaal op haar arm. Dat is niet betekenisloos, maar het waarom is nog niet verteld!
Een vervolg, dat is dan iets om naar uit te kijken, want het boek zit goed in elkaar en heeft een fijne psychologische diepgang. Dus mag Johanna Mo zich scharen bij de zo geliefde Scandinavische schrijvers!


Johanna Mo (1976) kent de omgeving goed: ze groeide op in Kalmar, de badplaats die je passeert als je naar het Zweedse eiland Öland reist. De afgelopen jaren werkte ze als freelanceredacteur, vertaler en boekrecensent. De nachtegaal is het eerste boek in de Eilandmoorden-reeks met rechercheur Hanna Duncker in de hoofdrol. Dé nieuwe Zweedse thrillersensatie, verkocht aan 17 landen!


ISBN 9789402707175 | paperback | 400 pagina's | Uitgeverij Harper Collins | maart 2021
Vertaald uit het Zweeds door Edith Sybesma

© Marjo, 10 juni 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Perfecte prooiPerfecte prooi
D.I. Callanach 2
Helen Fields


Dit is het tweede boek over Ava Turner en Luc Callanach, die te maken krijgen met een aantal gruwelijke moorden.


Het verhaal begint met de moord op een jongen tijdens een popfestival, waar Luc Callanach bij wordt geroepen. De jongen is opengesneden. Ava Turner heeft een vrije dag,  als ze later toch op het bureau opduikt, krijgt ze een andere moordzaak op haar bord. Hier is het slachtoffer een vrouw, die onder een kast geplet is. Beide slachtoffers blijken staan goed bekend. De jongen is medewerker van een liefdadigheidsinstelling en de vrouw werkt als verpleegkundige in de palliatieve zorg.


En dan duikt Joseph (Joe) Edgar op, een oude bekende van Ava Turner, die bij de National Cyber Crime Unit werkt. Er is een cyberaanval ophanden en er zijn aanwijzingen dat deze vanuit Edinburgh wordt geleid. De zaak lijkt te maken te hebben met een groep die de accounts van een aantal bankiers en investeerders, die onlangs waren beloond met schandalig hoge bonussen, gehackt heeft. Ze hebben een kwart hiervan weggesluisd en overgemaakt naar de rekeningen van diverse goede doelen.
Joe Edgar ontpopt zich als een uiterst onaangenaam heerschap, dat z’n eigen carrière belangrijker lijkt te vinden dan mensenlevens. Dat Ava Turner zich aan deze man wil binden, vindt Luc Callanach, die op een gegeven moment met het ware karakter van Joe Edgar geconfronteerd wordt, niet goed te begrijpen.


Drie weken na de eerste moord komt er een aangifte dat er bibliothecaris vermist wordt. Z’n mobieltje en z’n portemonnee zijn teruggevonden op een bankje in een park, bovenop een stapel boeken. Bovendien is hij niet op komen dagen bij de uitreiking van een prijs die hij zou krijgen voor het opzetten van een alfabetiseringscampagne. Het lichaam wordt in de kelder van de bibliotheek gevonden en het blijkt weer iets gruwelijks te zijn. Niet veel later wordt er ook nog een vierde slachtoffer gevonden. Er verdwijnt nog een derde vrouw, maar wordt dit ook het vijfde slachtoffer?


In het tweede deel van het boek maken we kennis met de moordenaars, maar die blijken eigenlijk ook maar pionnen in een gruwelijk spel te zijn en wie daar achter zit, blijft tot het einde onduidelijk. Over de moordenaars valt niet veel meer te vertellen dan dat het 2 mensen zijn die gewoon plezier beleven aan het doden van mensen.


Al met al is het een spannende thriller geworden, met een gruwelijk plot. Dit keer worden de gruwelen wat minder breed uitgemeten dan in het eerste boek van deze schrijfster. Een sterke maag is overigens ook bij de lezing van dit boek wel aan te bevelen. Dit keer wordt er niets weggegeven over de man die aan de touwtjes trekt en die alleen de Moderator wordt genoemd. Ook nu is er geen sprake van een tragisch achtergrondverhaal over de daders. Dat vind ik geen bezwaar, daders mogen ook wel eens gewoon vervelende figuren zijn.


Wat me wel stoort zijn een paar slordigheidjes in het boek. Zo wordt er aan het begin van hoofdstuk 9 geschreven, waarin het derde slachtoffer wordt gevonden, dat de eerste moord 21 dagen geleden is gepleegd en in hoofdstuk 13, waarin men het over het vierde slachtoffer heeft, is er ineens sprake van 4 moorden in 2 weken tijd. In het stuk op de achterflap zit er tussen de vondst van het eerste en het vierde slachtoffer zelfs maar een week. De andere twee slachtoffers worden hier helemaal niet vermeld.


ISBN 9789026351297 | Paperback | 480 pagina's |Ambo|Anthos | juni 2020
Vertaald door Ernst de Boer Ankie Klootwijk

© Renate 6 juni 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De schaduwkoninginDe schaduwkoningin
Marianne en Theo Hoogstraten

‘Het waren twee coningskinderen,
Si hadden malcander so life,
Si conden bi malcander niet comen,
het water was veel te diep
Si nam hem in haer armen,
Si custe hem voor sijn mont.’


Voor wie niet zo bekend is met de geschiedenis rond de elfde eeuw wordt aangeraden om eerst het voorafgaande deel ‘Dans om de troon’ te lezen. Er is wel een korte inhoud voor dit boek begint, maar het is makkelijker te volgen als je weet wie wie is en wat er allemaal al gebeurd is.
Waar ‘Dans om de troon’ stoelde op het wandkleed van Bayeux, is in ‘De Schaduwkoningin’ het vers over de koningskinderen de basis. Mooi is dat achter in het boek wordt verteld welke personages historisch verantwoord zijn en welke de schrijvers erbij verzonnen hebben.


De feiten: In 1066 veroverde Willem I, ook Willem de Veroveraar of Willem de Bastaard genoemd (1018-1087),  Engeland en diens troon bij de Slag bij Hastings, waarbij hij Harold Godwinson versloeg, die nog maar net koning van Engeland was, na allerlei troonopvolgingsproblemen in Engeland.
Willem is gehuwd met Mathilde van Vlaanderen. Na Hastings moest Willem zijn aandacht verdelen over Normandië en Engeland en beslissingen nemen over zijn opvolging in beide gebiedsdelen.


Hier doet de fictie zijn intrede. Isa van Winchester, oomzegger van Willem I heeft in het voorafgaande verhaal zodanig het vertrouwen van haar oom gewonnen dat hij haar nu aanwijst als plaatsvervanger van Mathilde, die nog in Rouen blijft. Isa regelt de lopende zaken in Engeland. Zij is gehuwd met Garvin van Winchester. Hun zoon Arthur is van koninklijke bloede doordat zijn beide ouders afstammen van een koning.
Mathilde ziet Isa als bedreiging. En als zij geruchten hoort dat er in het hof van Isa een vondeling was die van koninklijke bloede zou zijn, begint de jacht. Waar is dat kind gebleven?


Ook denkt zij – terecht overigens – dat Isa weet wie het kind is, en dat zij bepaalde plannen heeft die Mathilde niet zinnen. Het draait om de troonopvolging van Willem. Mathilde wil natuurlijk dat de zonen die zij samen met Willem heeft in aanmerking komen, liefst Robert. Maar juist hij heeft ruzie met zijn vader, en het kost Mathilde moeite om dat recht te breien.


Intussen groeit de vondelinge op tot een moedige eigenzinnige jongedame: Elvina. Zij is opgevoed door lady Ashley, die het geheim altijd goed heeft weten te bewaren. Elvina en Arthur zijn twee handen op een buik, hun toekomst lijkt vast te staan.
Tot zij op een dag bij een oude zieneres komen, die hen een voorspelling doet: het vers over de koningskinderen. Beide jongeren nemen aan dat zij dat niet zijn, Elvina is immers niet van koninklijke bloede?
Als het geheim dreigt uit te komen zijn zij hun leven niet meer zeker…

Gekonkel en intriges aan een vroegmiddeleeuws hof, daar kan je vele kanten mee uit. Als je dan ook nog zorgt dat de achtergrond klopt, en de gave van het schrijven hebt, om er de juiste dosering spanning, humor en romantiek bij te doen: succes verzekerd!
Als extraatje spelen de dames de hoofdrol in dit boek!


Het echtpaar Hoogstraten schreef eerder jeugdboeken en krimi’s, maar dit genre, spannende boeken gebaseerd op historische feiten, beheersen zij - zoals gezegd - ook uitstekend!


ISBN 9789461095152 | paperback | 300 pagina's | Uitgeverij De Crime Compagnie | april 2021

© Marjo, 4 juni 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

In de knelIn de knel
Heleen Smit

Noor Aalbers heeft een succesvolle carrière in de reclamewereld, met fijne collega’s en ze woont samen met Ferry. Dit alles in Amsterdam waar ze nu al zo lang woont dat ze zich er thuis voelt. Terugkeren naar de Achterhoek, waar ze op een boerderij geboren en getogen is? Geen denken aan. Ze is er zelfs al jaren niet meer op bezoek geweest.


En dan komt er een telefoontje. Van haar oma. En die zou niet bellen - of in dit geval een bericht inspreken - als er niet echt iets aan de hand was. Noor belt terug. Als haar oma haar dringend vraagt te komen, er is iets met opa zegt ze, vertrekt Noor de volgende dag naar de andere kant van het land. Wat zal ze daar aantreffen?


Haar opa blijkt in orde. De boerderij evenwel niet. Het is een chaos. Haar vader is verdwenen, haar moeder is ziek, en haar broer Robbie, die kan het allemaal niet aan. Haar grootouders zijn op leeftijd, ze doen hun best, maar al die koeien melken, het land bewerken, dat is te veel voor ze.
Er blijken duistere zaakjes te spelen. Waarom is haar vader verdwenen? Hij is wel vaker een paar dagen weg, zegt oma. Dat vindt Noor al vreemd, en dat hij nu niet terugkomt. Er moet iets aan de hand zijn, haar vader zou niet de boerderij, zijn koeien in de steek laten!
En haar moeder, zit ze aan de alcohol, of is er meer aan de hand? Eigenlijk is haar moeder er ook debet aan dat Noor vertrokken is en nooit teruggekomen. Ook nu wil ze niet dat Noor zich ermee bemoeit, ze houdt zelfs een geweer gericht op Noor!


Het is een vreselijk dilemma. Als ze haar eigen leven oppakt, kan ze promotie maken, en misschien ook de relatie met Ferry redden. Maar kan ze de boerderij, haar grootouders, de dieren aan hun lot overlaten?
En dan is er ook nog die jongen waar ze vroeger mee op school zat, toen toch een minkukel. Maar nu is hij een grote sterke, en knappe, man! Noor valt meteen voor hem. Weer een dilemma: ze heeft tenslotte een relatie, al gaat het daar niet zo goed mee. En Jim is getrouwd.


Jim en zijn vrouw Esther blijken een rots in de branding te zijn, als de problemen danig uit de hand dreigen te lopen. Noor doet een vreselijke ontdekking, met als gevolg dat ze er tot over haar nek in komt te zitten.


Deze thriller heeft een bijzonder thema: de problemen waar een melkveebedrijf van niet al te grote omvang in deze tijd mee te maken krijgt door de maatregelen van de overheid, en hoe ongure lieden daar denken een slaatje uit te kunnen slaan. De spiraal waar een eerlijk man in terecht komt, hoe komt je daar uit?


Het verhaal is verdeeld in twee verhaallijnen. Er is het heden, het verhaal van Noor. Met haar eigen sores, rond Ferry en Jim, de mannen die haar gevoelsleven overhoop zetten.
En er is het verhaal dat een jaar eerder speelt, cursief gedrukt. Dat is het relaas van de vader van Noor, met alle gebeurtenissen die hem zijn overkomen.
En dan bemoeilijkt de toestand met haar moeder de zaak nog.
Als die verhalen samenvallen denk je te weten wat er precies gebeurd is en waar de vader zich bevindt. Maar niets is minder waar.
Heleen Smit heeft een bijzondere plotwending achter de hand die je absoluut niet ziet aankomen.


Is de thematiek realistisch, de thrillerplot hopelijk niet! Maar overtuigend is het zeker wel.
Heleen Smit heeft een haast filmische stijl, en zet ook de karakters stevig neer. Een thriller die geen moment verveelt. Integendeel, je wil het boek niet wegleggen.


Heleen Smit (Ede, 1983) studeerde journalistiek en is redacteur bij een nieuwswebsite voor de food- en agribusiness. Ze woont in Doetinchem met haar vriend en twee honden. Op het verkeerde moment was haar debuut.

ISBN 9789461094742 | Paperback | 300 pagina's | Uitgeverij Crime Compagnie | april 2021

© Marjo, 30 mei 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

SchaduwdagSchaduwdag
Noortje Brink

Als Naomi een jaar omgaat met Tim wil hij haar verrassen. En hij wil weten waar zij vandaan komt, twee vliegen in één klap, denkt hij. Hij had zich nooit kunnen voorstellen wat een vreselijk moment het voor Naomi is als hij haar vertelt dat hij een paar dagen Zierikzee geboekt heeft. Ze houdt zich groot, maar inwendig stoomt ze. Want in Zierikzee ligt het Schaduwverleden. Daar ligt alle ellende die ze had gehoopt achter zich te kunnen laten.
Maar ze heeft hem nooit iets verteld, hoe kan ze dan nu zijn plezier bederven? Hoe moet ze hem duidelijk maken dat dit de ergste keus is dat hij kon maken?


Dus gaat ze mee. Het hotelletje valt mee, ze kent er niemand en niemand kent haar. Maar natuurlijk wil Tim het dorp in. Ze moet hem laten zien waar ze als kind, als tiener rondzwierf.


‘Geen zorgen, Naomi,’ fluisterde ze tegen zichzelf. ‘Het komt allemaal wel goed. Je gaat je nu geen gekke dingen in je hoofd halen, je gaat van deze vier dagen geníeten. Tom meent het goed met je. Concentreer je daarop. Leef in het nu. Het verleden is er niet meer.’


Maar het helpt niet. De herinneringen komen terug, en Tim dringt aan – hij heeft immers geen idee! En het kon niet vermeden worden: in een cafeetje komt een ex-klasgenoot op hen af, enthousiast Naomi begroetend. Fenna vertelt vrolijk hoe ze Naomi ‘de schrik van Zierikzee’ noemden. En ze vermeldt Krijn!
De naam van degene die ze het liefst nooit meer zou noemen. Nooit meer wil zien.
Maar nu moet ze het Tim wel vertellen. Zeker als ze ziet dat Fenna haar getagd heeft op Facebook en daar onmiddellijk andere bekenden van vroeger op reageren!
Moet ze nu vertellen over haar wilde jaren, toen ze met Krijn omging, de jongen die ze zo stoer vond, maar die een foute jongen bleek te zijn. Een nog onschuldige diefstal van een blikje drank werden meer en grotere diefstallen, en na de drank volgden drugs. Als ze eindexamen doet ziet ze een mogelijkheid om te ontsnappen. Ze wil gaan studeren in het verre Amsterdam, dan kan ze een nieuw leven beginnen. Maar Krijn wil het niet accepteren. Dat ontdekt ze na zelfs vijftien jaar, nu ze terug is.


Heeft ze het gevaar onderschat? Heeft hij de brand gesticht waarbij haar ouders omkwamen?
En ook nu ze terug is in haar oude dorp heeft ze geen controle over de gebeurtenissen.
En gebeurt waar ze bang voor was: Krijn staat onverhoeds voor hun neus en bedreigt hen.


Waar heeft Naomi Tim in vredesnaam bij betrokken! Hoe geraken ze uit deze gevaarlijke situatie. Krijn is vuurgevaarlijk, deinst zo te zien nergens voor terug…


Noortje Brink (1978) werd geboren in Nijmegen, waar ze nog altijd woont met haar man en twee kinderen. En ze blijft lekkere spannende boeken schrijven.

ISBN 9789047205845 | Adobe ePub | 102 pagina's | Uitgeverij Loft Books | april 2021

© Marjo, 23 mei 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De vermissingDe vermissing
Michael Berg


Het boek begint met een proloog, met bovenschrift ‘eerder’. Een overval op een echtpaar dat in een groot luxe huis woont. Daar zit geld en dat willen de overvallers. Twee gemaskerde mannen (?) dwingen de vrouw des huizes om geld over te maken.
Het is de eerste overval waarover verteld wordt. Er zullen er meer volgen.
Wie zijn de overvallers? Zit de politie op de zaak?


Vervolgens komen we bij de hoofdpersoon, Chantal Zwart, een freelance journaliste, woonachtig in Parijs. Daar is ze bezig met een artikel over zwervers. Maar ze zal die zaak even moeten vergeten als ze geconfronteerd wordt met de vermissing van Ella, een leeftijdgenoot, die ooit bij haar in de klas zat. Ella was een verlegen muis, werd nogal op haar kop gezeten. Chantal kon het niet aanzien en ontfermde zich over haar.


Nu hoort ze van Ella’s ouders dat ze al tien jaar niets vernomen hebben van hun dochter. Ze hebben geen idee waar ze is. Als ze nog leeft. Tot een maand of tien terug kwam er ieder jaar nog een ansichtkaart met feestdagen en met naamdagen van de ouders. Maar toen dat stopte was er geen enkel teken van leven meer. De moeder is wanhopig: Chantal is journaliste, zij kende Ella: zij kan haar misschien wel vinden? De politie doet niets. En Robert, de vier jaar oudere halfbroer, heeft wel gezocht, maar had geen succes.


Chantal neemt de ansichtkaarten mee, maar wil er nog even over nadenken. Want ja, ze waren klasgenoten, maar echte vriendinnen? Nee. Dus is zij dan wel degene die Ella zou kunnen vinden? Ze herinnert zich de laatste keer dat ze Ella zag, een voorval waar ze niet zo gelukkig mee was. En dat is ze nog steeds niet. Schuldgevoel speelt dan ook een rol als ze zich dan toch verdiept in de kaarten, die uit zeer diverse locaties blijken te komen. Als iemand inbreekt in haar woning en die kaarten meeneemt, en ook nog haar computer, laat ze zeker niet meer los!


Maar iemand volgt haar! Is dat ook degene die ingebroken heeft? Wie is dat dan? En waarom wil die persoon niet dat Chantal de vermissing gaat onderzoeken?
Ze ontdekt dat er geheimen zijn in het gezin waar Ella opgroeide, een zwaar gereformeerd gezin. Eigenlijk denkt Chantal: geen wonder dat Ella niets meer van zich laat horen! Toch zet ze door, en raakt verzeild in een ingewikkelde situatie, waarbij ze ook nog voor haar leven moet vrezen. En zij niet alleen!


Behalve het verhaal van Chantal zijn er intermezzo’s, geschreven door Ella. Het is daarbij lang niet duidelijk of ze synchroon vallen met de naspeuringen van Chantal.  Ook zijn er herinneringen van Chantal, zodat het verhaal niet chronologisch verloopt. Daardoor wordt het alleen maar spannender, en dan zijn er bovendien zeer verrassende wendingen in het verhaal!  Superspannend is het stuk waarin de klok wegtikt, veel te snel natuurlijk, naar de zin van degene die op tijd een bepaald doel moet zien te bereiken om iets vreselijks te voorkomen.
Zowel Chantal als Ella zijn bijzondere personages, ieder op hun eigen manier verstrikt in een superspannende plot.


De lezer kan Chantal Zwart kennen van een eerder boek van Michael Berg, maar het is een volledig losstaand verhaal.


Michael Berg (Heerlen, 1956) studeerde Nederlands en volgde de Academie voor Kleinkunst. Na een korte carrière als zanger/muzikant was hij presentator, documentairemaker en zendermanager.
In 2004 verhuisde hij naar Frankrijk om daar thrillers te gaan schrijven. Hij heeft daar inmiddels al naam mee gemaakt. Nacht in Parijs won in 2013 de Gouden Strop. Hotel du Lac werd genomineerd voor de Diamanten Kogel.


ISBN 9789044351583 | Paperback | 400 pagina's | Uitgeverij The House of the Books | mei 2021

© Marjo, 18 mei 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De onvermijdelijke dood van Lewis Winter
Glasgow trilogie Deel 1
Malcom Mackay

Een 29-jarige man, Calum MacLean, leeft in zijn eentje in een flatje in Glasgow. De telefoon gaat, een informeel gesprek volgt, maar er zit een aanbod voor een klus in versleuteld. De aanwijzingen zijn er: je moet alleen weten waar je ze moet zoeken.

Hij is een professional. Een eenling. Zelfstandig. Een nieuwe klus is een nieuwe klus, maar wat als deze opdrachtgever meer wil?

Een afspraak in een club. Een aanbod. Een briefing. Een doelwit: Lewis Winter.

Het is uitermate moeilijk om iemand goed om het leven te brengen. Mensen die er bedreven in zijn weten dit. Mensen die het niet op de juiste manier doen, komen hier vanzelf achter. En dat heeft meestal nare gevolgen...

 

Glasgow
Peter Jamieson, midden veertig, is een rijzende ster in de onderwereld, te groot voor het servet en te klein voor het tafellaken. Dat weet hij zelf ook, zijn tijd komt. Hij werkt daar hard aan. Hij is de rijzende ster. Een arrestatie vermijden is niet hetzelfde als een verdenking vermijden.


Calum Maclean is weliswaar pas 29, maar heeft toch al 10 jaar ervaring met het afhandelen van personen die deze of gene in de weg lopen.
Winter begint een probleem te worden, Calum moet er wat aan doen. Als hij faalt wordt hij gestraft, niet vermoord, maar uitgestoten, je leven wordt moeilijk gemaakt. En dan is daar Zara Cope ook nog, een gold digger met relaties. Problemen dus.
De harde, sombere toon is gezet.


De toon deed me sterk denken aan James Ellroy's trilogie Underworld USA, absoluut niet zo ingewikkeld en breed, maar qua schrijfstijl is  er wel iets voor te zeggen.
Met die paranoïde controledwang dat alles 100% in orde moet zijn voordat kan worden toegeslagen. Korte zinnen, methodisch te werk gaan, geen fratsen en uitspattingen. Laat dat maar over aan de glamour boys, de jongens die kort en fel opbranden. Alle hoofdpersonen worden uitvoerig beschreven en toegelicht. Dit soort op-de-huid-schrijverij zien we niet zo dikwijls in het thrillergenre, hier is het goed gedaan.


Het sterke punt van Mackay is hij zich sterk focust wat er omgaat in de hoofden van zijn personages: details, gedachten, meningen, repercussies.
Hoofdinspecteur Michael Fisher wordt op de zaak gezet, een stereotype rechercheur, getrouwd met z'n werk, gescheiden, geen kinderen. Hij drinkt te veel.


Beoordeling

Geen uitweidingen, geen zijlijnen, geen humor, geen stomende scènes, een kaal verhaal in een kale omgeving dat veel en veel meer boeit dan de oerlelijke cover doet vermoeden.

Wat wel opvalt en een beetje tegenstaat, is de suggestie dat een tamelijk kleine stad als Glasgow beschikt over een uitgebreid netwerk van huurmoordenaars. Dat lijkt me wat over de top.


ISBN 9789045207926 | Paperback | 302 pagina's | Xander uitgevers | september 2013
Vertaald door Martin Jansen in de Wal

© Jac Claasen, 5 mei 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De getalenteerde meneer Ripley
Patricia Highsmith

Tom Ripley is een getalenteerde leugenaar. Er komt altijd wel iets opdagen. Dat is Tom's levenswijsheid. En nu is meneer Greenleaf komen opdagen. Zijn 25-jarige zoon Richard  (“Dickie”) vertikt het om terug te komen uit Mongibello. Dat zal Tom wel voor elkaar krijgen. Maar er lonkt meer aan de horizon...


Beoordeling
Dat een thriller uit 1955, in 2021, in een gereviseerde vertaling weliswaar, opnieuw op de markt wordt gebracht duidt op een bijzonder fenomeen of op een kostbare vergissing van de uitgever. De hamvraag is of het 66 jaar oude moorddadige verhaal zich staande weet te  houden in dit tijdsgewricht waarin de meeste hoofdstukken een lengte van drie bladzijden hebben, de seriemoordenaars van beider kunne hun gang gaan en sadistische elementen regelmatig, maar gelukkig lang niet altijd, de overhand hebben.
Laat ik u gerust stellen. Het is smullen in deze rechttoe rechtaan geschreven thriller met een donkere, psychische toonzetting.


De perfecte moord is gepleegd. Alleen weet de buitenwereld dat niet. Immers, dan zou het geen perfecte moord meer zijn. Dan zou het een gewone niet opgeloste moord zijn.  We zien de moord voor onze ogen gebeuren, we zien de ultieme bad boy sociopaat, zoals zo mooi op de voorpagina staat, de dans ontspringen, hebben we de indruk. Maar is dat ook zo?


De kern van het boek is de indringende manier waarop Patricia Highsmith de psyche, de geestesgesteldheid van deze sociopaat beschrijft. Vanaf paginaéén is duidelijk dat we hier te maken met een verwrongen geest die geen enkele vorm van empathie kent. Alles lukt, tegenslagen zijn er om te overwinnen maar van binnen woedt de ene storm na de andere.


Is er wat op aan te merken? De humor ontbreekt, er zijn geen zijlijntjes en natuurlijk is er hier en daar sprake van ouderwets taalgebruik. Wie gebruikt er nog een uitdrukking als ' kleinsteeds provincialisme'? Maar het doet niets af aan het fraaie verhaal met een boeiende en ingenieuze opbouw, zonder een greintje sleet.


Waarom is dit verhaal zo bijzonder? Er zijn twee redenen voor; Highsmith is de eerste auteur die schrijft vanuit het hoofd van Ripley. En Ripley op zijn beurt is de good guy die de bad guy netjes moet brengen naar waar hij thuis hoort. Maar dat loopt wat anders in dit boek, revolutionair anders. De lezer kruipt in het hoofd van de schurk, die Ripley al snel wordt. En als lezer wil je maar een ding: dat de schurk het er goed af brengt. Een totale omkering van het gebruikelijke patroon. En daarna veelvuldig toegepast door vele, vele andere auteurs.


ISBN 9789029543118 | Paperback | 320 pagina's | De Arbeiderspers | januari 2021
Vertaald door Jean Schalekamp

© Jac Claasen, 5 mei 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De kustmoorden
James Patterson & J.D. Barker


Flaptekst: Al sinds hun traumatische kindertijd vertrouwen Michael en Megan Fitzgerald alleen elkaar. Ze moeten wel, na alles wat hun ouders hun hebben aangedaan. Als Michael thuiskomt en het lijk van een onbekende vrouw in zijn badkuip vindt, belt hij direct de politie. Maar als die even later op de stoep staat, hebben ze bewijs dat Michael het slachtoffer kende. Waarom kan Michael zich daar niets van herinneren?

Het mag duidelijk zijn dat iemand een gruwelijk spel met hem speelt. Terwijl Michael wordt afgevoerd naar het politiebureau, zet Megan alles op alles om haar broer vrij te krijgen. Als het dodental oploopt en de moorden steeds meer herinneringen aan hun kindertijd oproepen, begint zelfs zij te twijfelen. Hoe goed kent ze haar broer echt?


1* Ja, u leest het goed, één ster.


Waar zijn de auteurs goed in? Kort door de bocht : het creëren van een unheimische unwelt, om het maar eens in goed Nederlands te zeggen. Een duistere omgeving, waarop je als lezer geen grip hebt. Ook taalkundig is het geen hoogvlieger en als je voor de tigste keer hebt gelezen dat ‘het hart als een razende tekeer gaat’, smacht je naar een hart dat niet meer te keer gaat.


Je kunt aan alles merken dat hier geen snotneuzen aan de gang zijn geweest. Toch kon de thriller mij maar matig bekoren, nou ja, ik stop met beleefd zijn, helemaal niet bekoren dus. De overdrive staat constant op het maximale toerental, alles maakt een overspannen indruk en is er op gericht een bepaald effect te creëren. De psychologie is uit Wikipedia gehaald of bij koning Psycholoog annex Onbenul. Ja, weer die dissociatieve identiteitscrisis. Als lezer krijg je de  indruk, dat je dit boek al tientallen malen eerder gelezen hebt.  Maar dan in een andere volgorde.


Dit soort pulp kan best aardig zijn, per slot van rekening kan niet elk boek in dit genre als goed of uitmuntend betiteld worden maar dit is echt onder de maat. Maar ik heb nu twee dingen op een rij. Op de eerste plaats de constatering dat het  boek  achterstevoren geschreven is èn dat beide auteurs  te veel gesnoept hebben van bepaalde exoten waardoor de spanning is weggelopen voordat ze is opgebouwd.


We kunnen dit boek ook onder het magisch realisme scharen. Meerdere persoonlijkheden zijn voor een auteur natuurlijk uiterst dankbare handvaten om verschillende verhaallijnen te introduceren. Maar zoals alles in dit boek is het slordig en verwarrend neergezet.
Is dit een poging om het magisch realisme te herintroduceren in het thrillergenre of willen de schrijvers wat extra bladzijden scoren?


Maar er zitten ook best wel leuke dingen in. Zoals De handleiding om een hitsige man in een vliegtuig twintig minuten op te sluiten op de toilet... én de compositie van het verhaal, de opbouw zit meer dan uitstekend in elkaar, derhalve toch nog één ster.


ISBN 9789022593073 | Paperback | 432 pagina's | Uitgeverij Boekerij | maart 2021
Vertaald door Ralph van der Aa

© Jac Claasen, 6 mei 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Hitlers vrede
Philip Kerr

 

‘Professor Mayer, ik geloof niet dat ome Jozef je erg graag mag' 

Third boxcar, midnight train

Destination: Bangor, Maine


Waarom kom ik die stad toch regelmatig tegen in de boeken die ik lees. Nu ook weer. Overigens niet zo verwonderlijk want Kerr zet een groot offensief in om de lezer te verblijden met namen. Van mensen, schepen, geografische aanduidingen, karakters en gebeurtenissen, noem maar op. Het past wel perfect in deze grandioze thriller, waarin de auteur etaleert waarom het verschrikkelijk jammer is dat hij te vroeg is heengegaan.


Laten we meteen maar met de conclusie beginnen. Dit boek bevestigt wat de regelmatige lezer al lang weet: Kerr behoort tot het selecte groepje topauteurs die werkelijk een verhaal kunnen vertellen, een thriller kunnen schrijven waarin feiten en fictie op een onnavolgbare manier met elkaar verstrengeld worden.


Professor Mayer, 35, met Duitse roots en hoofddocent in Princeton heeft filosofie gestudeerd, dit tot grote teleurstelling van zijn vader, die geneigd is te denken ‘dat alle filosofen krankzinnige Duitse syfilislijders zijn die denken dat God dood is’.


Willard Mayer wordt door president Roosevelt ontboden en gevraagd een onderzoek te doen naar de massamoord bij Karyn in Oost Polen. Vier- tot vijfduizend Poolse officieren zijn daar vermoord in de periode april - mei 1940, in opdracht van Jozef Stalin. Alleen wisten de Amerikanen dat toen nog niet. De Duitsers waren daar al wel van op de hoogte.


Mayer werkt voor het Central Office of Information in Washington als analist Duitse Inlichtingen vanwege zijn grondige kennis van de Duitse taal. Dat is ook de reden dat hij door FDR wordt gevraagd om later in het jaar als vertaler te fungeren bij de besprekingen in Teheran.
De conferentie van Teheran was een bijeenkomst tussen Jozef Stalin, Franklin Roosevelt en Winston Churchill die werd gehouden in de Sovjet-ambassade in Teheran, de hoofdstad van Iran, van 28 november tot 1 december 1943. Het was de eerste oorlogsconferentie waarbij Stalin aanwezig was.
Belangrijkste punt van bespreking was de noodzaak een tweede front te openen in West Europa. Kerr laat zijn hoofdrolspelers echter hun rol spelen in een groots drama, waarin feiten, Wahrheit und Dichtung,  op een formidabele manier door elkander gehusseld worden. Vermengd met de bitere, cynische humor die je bij Kerr om de oren vliegt: Hitler werd een Tweede Klasse IJzeren Kruis opgespeld;  "de meeste eersteklas medailles werden toegekend aan mannen op begraafplaasen". De buikdanseres Taheya Carioca is zelfs nog zingend op YouTube te bewonderen, weliswaar niet erg stemvast, maar ik heb begrepen dat dit in dit vak geen minpunten oplevert.


Kerr heeft zich uitmuntend gedocumenteerd. Vele feiten, weetjes en beweringen zijn waar mogelijk nagetrokken. Het barst van de details en ook, niet zo verrassend, van  bepaalde filosofische getinte stukjes tekst. Achterin in het boek geeft de auteur in een appendix nog wat passages weer van Willard Mayer en tevens wat obscure gebeurtenissen uit het boek die werkelijk gebeurd zijn. Toch ben ik er niet achter gekomen of Hitler op zondagen onder het diner zijn tafelgasten vermoeide met ellenlange redeneringen, dat is best mogelijk, immers de soep werd regelmatig koud, maar of hij toen de stelling poneerde “dat een vrede nooit langer dan vijfentwintig jaren mag duren - volkeren hebben bij tijd en wijle een aderlating nodig om te regenereren – “ is mij onbekend.


Is dit werk het magnum opus van Philip Kerr? Zeker, het werk van Kerr, de veertien thrillers met Bernie Gunther, behoren tot de top van het genre, trillers die zich afspelen voor, tijdens en na W.O.II. Sinds eind jaren tachtig  verschijnen er met zekere onregelmatige regelmaat de thrillers met in de hoofdrol Bernie Guther. Maar deze stand alone uit 2005 spring er uit.


Het is zeker smullen voor lezers met wat meer achtergrondkennis over WO II, want Kerr ( 1956-2018) heeft een fantastisch soort geschiedvervalsing gefabriceerd. 

De vertaling van Jan Pott is uitstekend te noemen.

5*

Voor de echte fans verwijs ik naar de volgende site. https://berniegunther.com


ISBN 9789022592762 | Paperback | 496 pagina's |Boekerij | april 2021
Vertaling Jan Pot

© Jac Claasen, 6 mei 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

VogeleilandVogeleiland
Marion Pauw


Het boek begint met meteen met raadsels: Berend, de ik-verteller, lijkt zich meer druk te maken over de aanstaande bevalling van Marianne dan Marianne zelf. Hij heeft in zijn eentje het boek Veilig bevallen goed bestudeerd! Vrij snel wordt duidelijk dat de twee in een hut wonen, op een eiland, waar ze een primitief leven leiden. Zij hebben nauwelijks contact met het vasteland. Berend gaat daar wel heen voor zijn werk en om boodschappen te doen, maar gaat verder met niemand om. Marianne is niet onder behandeling van een vroedvrouw of arts. Zij gaat nergens heen.


Als het kind geboren wordt – een meisje, in plaats van de jongen waar Berend zo zeker van was – heeft Marianne totaal geen interesse in het kind. Ze heeft duidelijk een postnatale depressie, maar waarom gaat Berend niet met haar naar een dokter?


’Ik wil dat kind niet,’ zei Marianne. ‘Geef het maar weg. Gooi het maar in het meer. Ik wil het niet.’
‘Dat denk je alleen maar… Je hebt haar nog niet eens bekeken.’
Marianne richtte zich voor het eerst sinds de bevalling op, nam een teug adem en schreeuwde: ‘Ik wil het niet!’
Ik schreeuwde terug: ‘Maar je hebt geen keus!’


Wat is hier allemaal gaande? Waarom hebben die twee zich geïsoleerd op een eiland? Wat zal er nu met het kind gebeuren? En met de moeder…

In de tweede verhaallijn, jaren na het verhaal van Berend en Marianne, is Nicole aan het woord. Zij heeft een finca geërfd in Spanje, een boerderijtje op het platteland. Haar relatie is net voorbij, dus grijpt Nicole deze kans met beide handen aan: ze gaat naar Spanje!
Haar twee vriendinnen hebben zelf kinderen, daar hoeft ze geen rekening mee te houden, dat doen ze met haar ook niet.
Nicole draagt al jaren een last met zich mee, na het verdwijnen van haar oudere zusje, zoveel jaar geleden alweer, was het thuis niet meer zoals daarvoor. Haar moeder weigerde te accepteren dat Marianne niet terug zou komen, en haar vader was niet in staat zijn vrouw in te tomen. Ook voor zijn andere dochter kon hij er niet zijn. Ze heeft geen normale jeugd gehad.


In de hoofdstukken waarin de twee verhaallijnen elkaar afwisselen, komen heden en verleden langzaam bijeen voor de apotheose.
Wat voor meisje is Marianne? Wat is er met haar gebeurd voor dat ze Berend ontmoette? En wat gebeurde er op dat eiland, het Vogeleiland. Het is door het verhaal van Nicole duidelijk dat zij en haar ouders hun zus nooit teruggezien hebben.
Je verbaast je over de manier waarop Berend tevergeefs probeert hun leven in goede banen te leiden. Je bent verbijsterd als deze verhaallijn zich ontwikkelt.
Het is een dramatisch verhaal, waarin je meegesleept wordt in het gevoelsleven van de hoofdpersonen. De worsteling met hun bestaan, over hoe het verleden hun toekomst bepaalt, een toekomst die niet op een voorspoedige manier verloopt. Natuurlijk niet: dit is een thriller.


Marion Pauw heeft een uitstekende psychologische thriller geschreven, eentje die je absoluut wil uitlezen terwijl je van spanning je nagels afbijt.
Pauws stijl is zintuiglijk en filmisch. De personages komen tot leven, je ziet de situaties zich als het ware voor je ogen afspelen.
Er zijn enkele verrassende wendingen, er komt een derde verhaallijn bij, de spanning blijft tot het einde.


Marion Pauw (1973) is schrijfster en scenariste. Ze schreef onder andere de bestsellers ‘Daglicht’, ‘Zondaarskind’ en ‘Hemelen’. Voor ‘Daglicht’ ontving Pauw de Gouden Strop en de IJslandse prijs The Icepick Award voor beste vertaalde thriller.


ISBN 9789048854943 | paperback | 272 pagina's | Uitgeverij House of the Books | mei 2021

© Marjo, 2 mei 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het geschenkHet geschenk
Sebastian Fitzek


Milan zit in de gevangenis. Waarom? Het lijkt vooralsnog weinig uit te maken, hij wordt ‘aangepakt’ door de persoon die de baas is. Zo een is er altijd wel, iemand die met zijn meelopers vooral de nieuwkomers terroriseert. Zeker als dat een kindermoordenaar is, de reden waarom Milan daar zit.
Wat Milan moet ondergaan daar in zijn cel is te walgelijk, te vreselijk om te vertellen. Fitzek doet het nauurlijk wèl!
Om daarna toch een andere weg in te slaan: Milan mag vertellen hoe hij aan zijn bijnaam komt – ‘de politieagent’ - en waarom hij zegt onschuldig te zijn.


Het verhaal over het geschenk is een terugblik op een ongelooflijke periode in Milans leven. Alles wat hij doet en zegt blijkt een leugen te zijn. Hij is namelijk analfabeet, en probeert dat zijn hele leven al te verbergen. Zo is hij een doorgewinterde leugenaar geworden om zich uit situaties te draaien waarin hij eigenlijk zou moeten lezen. Het is ook de reden waardoor hij in de gevangenis zit: hij kan namelijk geen baan vinden zonder voor zijn probleem uit te komen, en scharrelt zijn kostje op een andere manier bij elkaar. Na de gebeurtenissen dan, waarover hij zal vertellen.


Het verhaal begint met een vreemde ontmoeting. Een jong meisje zit achter in een auto, die naast Milan stopt. Ze kijkt angstig en houdt een briefje tegen het raam. Milan begrijpt wel dat er iets niet in orde is, maar hij kan het briefje niet lezen. Hij heeft evenwel een fotografisch geheugen, en slaat de tekst op als een beeld, in een soort hiërogliefenschrift. Zo kan hij proberen of hij er op een andere manier achter kan komen wat er geschreven staat.


Nu volgt hij de auto, en ontdekt waar de ouders met het kind heen gaan. Als hij het later zijn vriendin Andra vertelt, wil zij er achter aan. Het briefje was namelijk een hulpvraag. Zij is er overigens ook niet van op de hoogte, van zijn analfabetisme. De enige die het weet is zijn vader.
Als hij met hulp van Andra gaat onderzoeken wat er gebeurd is met het meisje, belanden ze in een gevaarlijke situatie, waarbij niemand is wie hij lijkt te zijn. Maar ja, dat is Milan ook niet toch?
Per definitie is een ik-verteller onbetrouwbaar. Ook hier, al geeft Milan in zijn verhaal toe hoe het zit met zijn analfabetisme. Voor zover hij dat weet, want ook hier zit een verhaal achter.


Maar wie is dat meisje? Waarom is zij ontvoerd? Is ze wel ontvoerd eigenlijk? Hoe kan het dat hij tijdens hun speurtocht steeds op gebeurtenissen en plaatsen uit zijn jeugd terecht komt? Wat is de betekenis van dat geschenk – een potje pillen – dat hij van die oude man krijgt?


Een heleboel vragen waarvan de antwoorden steeds weer nieuwe vragen opleveren. En bij een boek van Fitzek moet je zelf ervaren hoe het in elkaar steekt...


Zonder de proloog zou je misschien denken dat Sebastian Fitzek een andere weg is ingeslagen. Deze thriller lijkt een meer psychologische benadering te hebben dan we gewend zijn, maar als je door leest blijken de wendingen in het verhaal echt op zijn Fitzeks: verrassend!
Want de lezer die voor het einde weet hoe het allemaal in elkaar steekt, dat is een genie!


Sebastian Fitzek studeerde rechtswetenschappen en werkt als journalist en schrijver voor radio en tv. Hij is de meester van de psychologische thriller.

  
ISBN 9789044360547 paperback | 336 pagina's | Uitgever House of the Books| januari 2021
Vertaald door Michel Bolwerk

© Marjo, 30 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

FantoomzoonFantoomzoon
Ronald van den Broek


Na een verslag van een moord in Maastricht, bijna dertig jaar geleden, begint het verhaal in het heden.


In dezelfde stad is sinds kort een Amsterdamse rechercheur gedetacheerd. Irisa Romijn woont in een gestripte woning, er is helemaal niets, haar matras ligt op de grond. Het is tijdelijk, en ze is ook van plan dat zo te houden. Maar veel tijd om zich daar druk over te maken krijgt ze niet. Er vinden een aantal moorden plaats: een veertienjarige jongen wordt aangetroffen op een begraafplaats, gewurgd. Het vermoeden van pedofilie is er al snel, te meer als blijkt dat de jongen, Mikki, vaak vertoefde op de begraafplaats en veel optrok met de beheerder aldaar.
Niet veel later wordt een CEO vermoord. Diederick, alleenstaande vader, heeft zijn zoon bij zijn zus ondergebracht om een vrouw te kunnen ontvangen. Voor de politie lijkt het fout gelopen seksdate. De lezer weet beter, al begrijpt die er ook niet veel van.


Het duurt even voor er verband wordt gelegd tussen beide zaken. Dat gebeurt als rechercheur Skip – een ex van Irisa - ontdekt dat de zoon van de man in dezelfde klas zit als de vermoorde jongen. 
Dan pleegt ook nog iemand een overval op Irisa. Dit had ze niet verwacht, dat het zo gevaarlijk zou zijn in Maastricht!
En dan is er al weer een volgend slachtoffer.


Er is een andere verhaallijn, die begint in 1977. Vincent is een jongen die flink gepest, zelfs mishandeld, wordt. Hij laat zich gebruiken als drugskoerier en belandt in de cel.


Het bijzondere van dit verhaal is dat er boven ieder hoofdstuk een citaat of titel staat van een zeer toepasselijke songtekst. Sfeerbevorderend werkt dat.

Naast deze twee verhaallijnen zijn er de persoonlijke perikelen van Irisa. Als Amsterdamse heeft ze het best moeilijk tussen de Maastrichtenaren. Zuiderlingen vinden haar directe manier van doen bijvoorbeeld heel onbeleefd. En ze is een vrouw tussen al die mannen, ook een puntje. Zij werkt namelijk meer intuïtief – helemaal niet fout! - terwijl de mannen feiten willen.
Dat alles bij elkaar zorgt er voor dat dit een afwisselend verhaal is geworden. En al weten we als lezer meer dan de speurders, het waarom is nog lang niet duidelijk. Dat wordt op het einde duidelijk als de verhaallijnen bij elkaar komen.


Een goed opgebouwde thriller, met veel actie en plotwendingen, lekker spannend dus. Beide hoofdpersonages zijn goed neergezet, zowel Irisa als Vincent zijn ieder op hun eigen terrein interessante mensen.

Ronald van den Broek (Utrecht, 1967) werkt als gezondheidswetenschapper en jurist bij de overheid en houdt hij zich bezig met het opsporen en bestrijden van fraude in de zorg. In 2014 debuteert Ronald met z'n psychologische thriller Varkensbloed in chocolade. Daarna volgde Beschermduivel en Mijn kartonnen broer.

ISBN 9789493059825| paperback | 362 pagina's | Uitgeverij Palmslag | februari 2021

© Marjo, 26 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het Dame EindspelHet Dame eindspel
De Jager Variant 2
Ron Hartman

Erik was ICT- en communicatiespecialist bij de AIVD toen hij ingehuurd werd om bij de Nederlandse vestiging van het BRI (Amerikaanse Business Relations Incorporated) te achterhalen wie er achter de diefstal zat van ultra-geheime innovaties van Nederlandse topbedrijven. SCI-CLOPS heet de operatie waar hij mee bezig is. Zijn bemoeienissen worden niet op prijs gesteld, waarna er zich een schaakspel ontwikkelde, dat zijn gezin het leven kostte.

Het eerste deel van De jager Variant eindigde met een explosie van geweld op een platform in zee. Hoofdpersoon Erik de Jager slaagt erin om die plek levend te verlaten, het kost hem zijn laatste krachten om zijn vriend en arts Thomas te bereiken. De arts lapt hem op, en moet hem tegen zijn zin laten gaan. Want Erik laat zich niet stoppen. Na de dood van zijn vrouw en hun twee kinderen heeft hij nog maar één doel:

‘Ik heb gezworen iedereen te doden die bij hun dood was betrokken. Ik moet er nog één. De belangrijkste’.
‘Je… je bent een… een moordenaar?’
‘Ik verlos de wereld slechts van parasieten die al vele levens op hun geweten hebben’.

Of hij er op dat moment aan denkt weten we niet, maar er ook nog een tegenstander die in leven is, ze is zelfs zijn gevangene: Alexandra. Zij wordt met man en macht gezocht door haar wanhopige vader, maffiabaas Cesare Marechisio. Zijn handlangers doen hun best, maar krijgen pas een kans als eindelijk alle kaarten op tafel komen. Ook voor Alexandra en Erik die zelf hun conclusies trekken uit wat er allemaal gebeurd is en nog gebeurt.
Dat leidt opnieuw tot spannende situaties, zodat je ademloos doorleest.

Dit tweede deel kan niet los van het eerste gelezen worden, en toch is het een heel ander boek.
Deel een zit vol actie, vaak hard en meedogenloos, vaak nogal ingewikkeld.
Is het de dame van het eindspel, waardoor deel twee meer psychologisch is geworden? Actie ontbreekt niet hoor, zeker niet. Er zijn nog steeds levensgevaarlijke situaties, waarbij slachtoffers vallen. Maar het ergste lijkt erop te zitten. Er is genoeg spanning, maar die is anders.
Nu beginnen de tegenstanders uit te zoeken wat er precies gebeurd is en hun plan van actie te maken, terwijl Erik er steeds meer naar verlangt om zich terug te trekken om eindelijk eens van de rust te genieten waar hij zo aan toe is.
Maar tussen de kaarten die op tafel kwamen zitten nog enkele losse draadjes die absoluut aandacht verdienen.

‘Voor het eerst in zijn leven als operative moest hij erkennen dat hij dingen niet naar zijn hand kon zetten. Voor het eerst ontbrak hem de kracht om nog ergens tegen, of voor, te vechten. En kon hij zich niet langer verzetten tegen dat wat nu echt onontkoombaar was.
Toen de lawine die zich over hem uitstortte in kracht afnam en vaart begon te minderen, kwam hij eindelijk weer bij wie hij in de kern was als mens.’

Dit maakt het tweede deel prettiger om te lezen.
Het is ook knap hoe de schrijver tot op het laatst de spanning er in weet te houden. Er zijn veel spelers, die je zonder problemen uit elkaar kunt houden, en er zijn de nodige verrassende wendingen.
Het was het eindspel…maar er is toch enigszins een open einde. Dus wie weet?

ISBN 9789081275026 | paperback | 482 pagina's | Uitgever RH Publishing| januari 2021
Ook als e-book verkrijgbaar bij RH Publishing

© Marjo, 25 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Graf 521Graf 521
Franziska Weissenbacher


Laura Mandemaker en Hans Dijkma zijn in Den Bosch neergestreken. Beiden zijn rechercheur en waren eerder werkzaam in Amsterdam. Daar werden ze een stel, maar na een politiezaak waarbij ze hun leven riskeerden, werd de grond hen te heet onder de voeten, en ze besloten in Brabant een wat rustiger standplaats te vinden.
Dat viel vies tegen! Het begon allemaal met een lugubere vondst in de St Jan.


Iemand vermoorden is al niet normaal, maar de slachtoffers dan begraven in een kathedraal, wie bedenkt zoiets? De pastoor vertelt dat er altijd al graven lagen, maar dat die intussen leeg zijn. Dat waren er 520. Vandaar Graf 521!
Maar van wie zijn de lichamen van deze nieuwe doden? En waarom zijn ze vermoord?


Een zaak voor Mandemaker en Dijkma dus. En tot hun verbazing blijkt Den Bosch helemaal niet zo’n rustige stad, want een tweede zaak volgt al snel. Een vrouw wordt gevonden zittend aan de keukentafel. Ze is gewurgd. Het duurt even voor de rechercheurs de link leggen die de lezer dan al kent. We volgen namelijk ook de dader, een vrouw Marion genaamd.
Voor de lezer worden namelijk de feiten die de puzzel voor de oplossing moeten vormen eerder duidelijk, want steeds als Mandemaker en Dijkma feiten boven tafel halen, switchen we naar Marion, waardoor we niet alleen meer uit het verleden, maar ook het heden te horen krijgen. Toch blijft de spanning, want ook al weten wij als lezer hoe het zit, we weten niet waarom. En het is ook spannend om te volgen hoe de rechercheurs langzaam meer ontdekken.

Terwijl dit spannende verhaal zich ontvouwt lezen we ook over de privésituatie van Laura en Hans.
Hun collega’s kijken met argusogen naar die twee Amsterdammers. Waarom zijn die naar Brabant gekomen?
En tussen de twee ontstaat spanning als Hans een goede band krijgt met de pastoor van de kathedraal, Marechal. Want die haalt feiten boven uit Hans ’ verleden en Laura is gepikeerd: waarom heeft hij haar dat niet verteld?


Dit gedeelte over de speurders zelf wordt wat babbelig verteld, de sjeu zit ‘m dus in het verhaal van de misdaad, dat uitmondt in een psychologische thriller. Omdat het zich langzaam ontwikkelt, vanuit twee gezichtspunten, en af en toe afgewisseld wordt met het privéleven, blijft het verhaal boeien tot het eind. Dat de schrijfster er ook nog weetjes in verwerkt over de St Jan en Den Bosch maakt het nog leuker.


Franziska Weissenbacher (Veghel, was tussen 2005 en 2012 correspondent voor het Brabants Dagblad in Veghel en Uden. Ze is medewerkster in een frietzaak/automatiek en schrijft in haar vrije tijd misdaadverhalen.


ISBN 9789493192096 | Paperback | 245 pagina's | Uitgeverij Letterrijn | februari 2021

© Marjo, 22 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

NoorderlichtNoorderlicht
Mariska Overman


Als het zeilschip de haven verlaat voor een reis langs de Noorse fjorden zijn er onder de twintig opvarenden vier mensen die elkaar wel maar ook niet kennen. Vier jongelui die elkaar online hebben ontmoet en over boeken praten: Noor is Nederlands. Frode is Deens. Magnus is Engels. Katja is Duits.
De voertaal is Engels, wel handig, want de andere passagiers zijn een mengelmoes: Duits, Frans, Engels , Spaans en Amerikaans.
En er is de bemanning, bestaande uit vijf mensen. Ze zijn tot elkaar veroordeeld. Dat klinkt akelig maar als je weet wat de vier jongelui van plan zijn, dan is dit de situatie. Online hebben ze het beroemde boek van Dostojewski besproken, bekend onder de titels Misdaad en straf, of Schuld en boete.


Voor wie dat boek niet kent wordt in de weergave van de onlinegesprekken die ze voorafgaande aan deze reis hadden beknopt uitgelegd waar het om gaat. De hoofdpersoon is de student Raskolnikov, die een moord pleegt waarover hij zich niet schuldig voelt. Ze verdiende immers de dood. Maar het verliep niet helemaal volgens plan, er werd nog iemand vermoord. Die tweede moord zorgt wel degelijk voor een schuldgevoel bij de student. Het boek gaat in feite daarover: kun je een moord plegen en dan gewoon verder gaan met je leven?
Als een van de vier zegt: ‘ik heb een idee.’ wordt het zaadje geplant. Zij gaan een moord plegen, die de perfecte moord moet zijn, waarna zij ieders huns weegs zullen gaan.


‘Iedereen is in staat tot moord. We willen graag geloven dat moordenaars de anderen zijn. Slechte mensen, gestoorde mensen, zieke mensen. Niet jij, jij bent een goed mens. Ik geloof daar niet in. Iedereen is in wezen een moordenaar, alleen niet iedereen brengt het in de praktijk.’


Ze hebben een cruise geboekt, waarbij het de bedoeling is dat ze het Noorderlicht gaan zien, en walvissen misschien. De vier hebben daarnaast een afspraak: binnen die zeven dagen zullen ze een slachtoffer uitkiezen. Er moet een meerderheid zijn voor die keuze, en dan moet de ander zich daar bij neer leggen.


Een interessant gegeven dat door Mariska Overman uitstekend uitgewerkt wordt. Tussen het verhaal door zijn er stukjes informatieve tekst, over het Noorderlicht, de zee en andere dingen. Dan zijn er de flashbacks: de onlinegesprekken. Noor is min of meer de hoofdpersoon – in ik-vorm - die het verhaal vertelt van wat er op de boot gebeurt. En dan is er nog het interview op de televisie, waarbij een aantal niet nader genoemde mensen vertelt over hun ervaringen, natuurlijk zodanig dat het tot op het laatst onduidelijk is wie er aangewezen is als slachtoffer.

Dat blijkt nog een dingetje, want de vier kennen elkaar eigenlijk ook helemaal niet. Er ontstaan onderlinge verstandhoudingen, wisselwerkingen tussen hen, de bemanning en de passagiers. Behalve het ene echtpaar dat meereist kent niemand de anderen, het wordt een boeiend psychologisch proces: elkaar aftasten, vind ik jou aardig of toch niet. Ben jij iemand die we niet zullen missen. Wie ben jij? Wie lijk je te zijn?
Oordelen die kunnen veranderen als je elkaar beter leert kennen al of niet in relatie tot iets dat gebeurt.
Af en toe legt het schip aan, en maken ze uitstapjes. Het is ijzig koud, hetgeen de sfeer tekent. En het Noorderlicht laat zich maar niet zien…


Mariska Overman is in 2017 gedebuteerd, en kent intussen het klappen van de zweep. Ze heeft nog enkele verrassingen in petto voor de lezer…
Het is een uitermate boeiend en origineel verhaal, dat je graag uitleest vanwege de onderhuidse spanning.


Mariska Overman (1970) heeft theologie gestudeerd waarna ze werkzaam is geweest als docent Levensbeschouwing. Maar ze is vooral bekend als thrillerschrijfster. Toch staat er ook een historische roman in de steigers en schreef ze eerder een non-fictieboek over rouwverwerking. Ze heeft een advies- en communicatiebureau met als missie ‘de dood bespreekbaar maken’.


ISBN 9789461094766 | paperback | 300 pagina's | Uitgeverij The Crime Compagnie | februari 2021

© Marjo, 12 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het narrenmatHet narrenmat
De Jager Variant 1
Ron Hartman


Erik de Jager is zich als AIVD-agent echt wel bewust van de risico’s die hij loopt. Ook weet hij dat zijn gezin evenmin veilig is. Toch dacht hij alles goed onder controle te hebben. Er zijn er maar weinig – misschien wel niemand – die kunnen tippen aan zijn kennis en handigheid wat betreft ICT en technologische snufjes. Hij had een uitstekende beveiliging geregeld, en toch wist hij dat hij beter weg kon blijven bij zijn vrouw en kinderen. Maar het hart was sterker: hij kondigde een bezoekje aan.

‘Een oorverdovende explosie verscheurde de nachtelijke stilte. De villa veranderde in een vuurbal; het demonische geel, rood en zwart als de alles omvattende belichaming van dood en verderf.’


Erik overleeft de aanslag, zijn gezin niet.


Erik is undercover bij de Nederlandse vestiging van het BRI (Amerikaanse Business Relations Incorporated) om te achterhalen wie er achter de diefstal zat van ultra-geheime innovaties van Nederlandse topbedrijven. SCI-CLOPS heet de operatie waar hij mee bezig is, waarbij hij gestuit is op informatie die hij niet had mogen vinden.


‘Hij vermoedde in B.R.I Europe de link naar complotten die vele malen groter waren dan SCI-CLOPS.
Openbaring van die informatie zou funest zijn voor B.R.I. , vermoedelijk ook voor de organisatie die hij daar achter vermoedde.
En niet alleen dat. Over de wereld zouden zeer waarschijnlijk politici op alle niveaus’, groot-industriëlen en topmensen uit het bank – en verzekeringswezen de tol gaan betalen voor hun keuze. De gevolgen voor landen en economieën waren niet te overzien. De jacht op hem zou zijn gelijke niet kennen, kwam bovenop de jacht die de vele andere partijen al op hem maakten.’


Wie kan hij nog vertrouwen? Hij duikt onder en werkt aan een vermomming. En zint op wraak.
De moord op vrouw en kinderen kan hij natuurlijk niet ongewroken laten.
Terwijl zoals hij verwachtte binnenlandse en buitenlandse veiligheidsdiensten op zijn spoor zitten, gebruikt hij alle middelen die hij kan aanwenden.
Zijn voornaamste tegenspeler is een vrouw. Alexandra is net zo verbeten om Erik te pakken te krijgen als hij dat is om haar in zijn handen te krijgen.


Voor niet-schakers:
Het narrenmat is in een schaakpartij het kortste openingsmat: zwart zet de witte speler al op de tweede zet mat.
Wie in dit geval de spelers zijn, dat weet je wel, maar wie speelt met wit? En wie met zwart?


Dat wordt uit de doeken gedaan in een superspannende jacht, waarbij veel personages hun opwachting maken, die niet altijd zijn wie ze zeggen dat ze zijn. Maar dat is Erik ook niet, ten opzichte van zijn tegenstanders. Als lezer kan je af en toe denken dat je weet wie te vertrouwen is, wie wèl eerlijk is, maar Erik is precies degene die in de eerste alinea genoemd is: hij is slim, weet niet alleen veel van ICT, maar is op de hoogte van de werking van wapens. En hij beschikt over kennis van technologische snufjes of vertrouwelingen die dat voor hem kunnen regelen.


Het is een uitdaging dit boek. Het is absoluut voorzien van een goede spanningsboog en je leeft ademloos mee met Erik, maar de schrijver ‘verwent’ de lezer met veel details, en als je geen benul heb van computers en technologie, is dat best pittig.
Heb je als lezer wel verstand van deze zaken en wil je alles begrijpen, dan is dit een erg geslaagd boek. Heb je minder last van de behoefte om alles te doorgronden om wat voor reden ook, dan blijft er nog altijd een spannend verhaal over, dat je tot het einde toe geboeid leest.
En omdat je bepaalde dingen weet, die Erik (nog) niet weet, is er gelukkig het vooruitzicht op het tweede deel.


Ron Hartman, (Haarlem, 1954) woont met zijn zoon in Almere. In 2008 schreef Hartman –onder het pseudoniem Ronald van Haarlem- Koerier tegen wil en dank.

ISBN 9789081275033 | Paperback | 404 pagina's | Uitgever RH Publishing| januari 2021
Als e-book verkrijgbaar bij RH-publishing

© Marjo, 1 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

GeigerGeiger
Gustaf Skördeman

Terwijl ze haar kinderen en kleinkinderen nog aan het uitzwaaien is, hoort Agneta Broman de telefoon rinkelen. Ze neemt op, en luistert. Iemand zegt in gebroken Duits: ‘Geiger’?
En Agneta loopt naar de slaapkamer, pakt een pistool, gaat weer naar beneden. Daar schiet ze haar echtgenoot Stellan, die in zijn stoel naar muziek zit te luisteren van achteren door het hoofd. Vervolgens pakt ze wat spulletjes, en verlaat het huis op een oude krakkemikkige fiets.
Intussen is een van haar dochters op de terugweg naar het huis van haar moeder omdat haar dochter haar knuffel vergeten is.

Waarom heeft Agneta haar man vermoord? Wie of wat is Geiger?
En wat is ze van plan?

Na dit verbijsterende begin schakelt de schrijver over naar Berlijn. Op de Binnenlandse Veiligheidsdienst werken Karla Breuer en Strauss (geen voornaam). Zij krijgen bericht dat een man die ze al jaren zoeken een telefoontje heeft gepleegd. Het bewijs dat hij nog leeft. Dus moeten ze op onderzoek uit. Al zegt hun baas dat die man, een terrorist genaamd Abu Rasil, een mythe is, Breuer, die tegen haar pensioen aanloopt, laat zich niet tegenhouden. Hier heeft ze jaren op gewacht!

Sara Nowak werkt als agente bij de prostitutieafdeling met haar collega David. Het is frustrerend maar belangrijk werk. Toch zou ze graag betrokken worden bij het onderzoek naar de moord op de oude man en de verdwijning van diens vrouw. Sara kwam er namelijk als kind vaak over de vloer, omdat haar alleenstaande moeder er werkte, en Sara dan met de dochters speelde. En het is een bekende Zweed: Stellan Broman was werkzaam als presentator, zeer geliefd bij het publiek. Maar ook bij zijn vrienden en kennissen. Hij stond bekend om de extravagante feesten die hij gaf.
Sara’s leidinggevenden willen niet dat ze zich er mee bemoeit, dus ze doet haar onderzoek zoveel mogelijk buiten haar diensttijd. Het is een persoonlijke kwestie, beseft ze. Er is veel onduidelijk over haar verleden.

Het is een kunstje natuurlijk: zoek iets dat echt gebeurd is, verwerk dat in een spannend - verzonnen - verhaal, met een speurder die in haar privéleven ook met allerlei problemen te maken heeft.
Maar kunstje of niet, dat moet dan ook nog toegeapst worden zodat een lezer ruim 400 pagina’s geboeid blijft!
En dat is ontegenzeglijk het geval. Vanaf het intrigerende begin wil je alleen maar verder lezen. Het feit dat je als lezer meer weet dan de agente werkt als een extra trigger: je volgt haar op haar onderzoek terwijl je weet wat er gebeurt. Nou ja, de feiten dan, wat de betekenis is, dat weet je niet en een goede thrillerschrijver zet zijn lezer op het verkeerde been. Niet eens, maar vaker!
Dat doet Gustaf Skördeman dan ook.

Wat je leest is een verbijsterende verhaal dat te maken heeft met de Koude Oorlog, toen de Amerikanen en de Russen in onmin met elkaar waren, ten koste van Duitsland. Een tijd waarin spionage en contraspionage hoogtij vierde en waar nog niet alles over bekend is. Feit en fictie die je makkelijk kunt linken aan de moderne tijd.
Precies het soort geschiedenis waar een schrijver naar op zoek is!
Het geeft toch iets extra’s aan een thriller mee als je als lezer feiten kunt opzoeken en ontdekt dat die kloppen!
Sara Nowak zal de hoofdpersoon zijn van de vervolgdelen die al aangekondigd zijn. Zij is behalve een betrokken agente ook moeder en echtgenote. Stof genoeg om nog meer moois over te vertellen!
Dit zou allemaal in een diepe put vallen als de schrijver er niets van bakt. Maar het tegendeel is waar: Gustaf Skördeman schrijft scenario’s, en dat merk je. Hij wisselt de verhaallijnen met cliffhangers af en zorgt er voor dat de spanning gehandhaafd blijft. Hij schrijft vlot en verwerkt de feiten op een prettige manier.
Het persoonlijke verhaal over Sara zorgt er voor dat je begrijpt wat voor persoon zij is en waarom ze zo betrokken bij de zaak.

Gustaf Skördeman (1965) is een Zweedse scenarist, Geiger is zijn debuut.

ISBN 9789403108919 | paperback | 416 pagina's | Uitgeverij Cargo | februari 2021
Vertaald uit het Zweeds door Lammie Post-Oostenbrink

© Marjo, 28 maart 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De kliniekDe kliniek
Martine Kamphuis


Na een aantal vermoeiende coschappen is Sanne dan eindelijk dokter. Het liefst zou ze gaan werken op de spoedeisende hulp, maar de banen die op die afdeling aangeboden worden lijken niet voor haar weggelegd. Dus heeft ze gesolliciteerd op een tbs-kliniek.
Ze wordt er onmiddellijk aangenomen en dat blijkt niet voor niets: er is een tekort aan hulpverleners.
Zou dat liggen aan de sfeer die er heerst? Het zijn ogenschijnlijk allemaal prima mensen maar er lijkt van alles gaande. Aanvankelijk zoekt Sanne de oorzaak deels bij zichzelf. Ook al zijn haar mannelijke collega’s niet zo positief over vrouwen - En dat is misschien een understatement - ze hebben vast wel het beste met haar voor.
Maar omdat het privé ook al niet zo lekker loopt - haar vriend Brandon is ontevreden over het feit dat ze deze baan heeft aangenomen - is Sanne onzeker. Ligt het dan toch aan haar?


‘Ze zit op de wc en het papier is op en ze doet zonder er echt bij na te denken een nieuwe rol in de houder. Ook dat verpest ze: het papier komt van onderaf in plaats van de bovenkant van de rol, zoals het hoort.
Zoals het volgens Brandon hoort.
Dat is haar patroon, weet ze ineens. Haar probleem is niet dat ze altijd alles verpest. Haar probleem is dat ze jarenlang de wc-rol heeft opgehangen zoals Brandon dat wilde. Ze paste zich aan…’


Later zal dit inzicht het keerpunt blijken te zijn. Ze gaat niet meer met zich laten sollen. Zij is de moeite waard! Ze zal haar plekje op aarde opeisen.
Het sterkt haar in de maatregelen die ze privé neemt, maar vooral ook op de tbs-kliniek.


In de ochtend werkt ze daar als arts, samen met een specialistisch verpleegkundige. Dat gaat goed, na startproblemen met de verpleegkundige, een van de mannetjesputters op de afdeling. Wat er allemaal speelt, daar komt Sanne langzaam achter en helaas dreigt ze zelf het slachtoffer te worden van al die machtspelletjes en intimidatie die uit de hand dreigen te lopen.


Natuurlijk kon ze problemen verwachten van de kant van de tbs’ers, daar zitten mannen bij die vanwege geweldsdelicten behandeld worden, andere voor seksuele delicten zoals aanranding. In een tbs-kliniek kun je vrijheid verdienen, met als gevolg dat sommige mannen buiten de kliniek werken. Als het gaat over uitzoeken wie in herhaling dreigt te vervallen en dus een bedreiging vormt, is de situatie op zijn zachtst gezegd onoverzichtelijk.
Ze is dan ook wel op haar hoede, maar haar collega’s lijken eigenlijk net zo gestoord als de patiënten.
Hoe vindt Sanne een uitweg als ze eenmaal tot haar nek betrokken is geraakt bij al die intriges? Is ze sterk genoeg, zeker gezien het feit dat in haar persoonlijke leven ook orde op zaken moet stellen?


Een bijzondere thriller. Het gaat niet echt om moord en doodslag. Al gebeurt er natuurlijk wel het een en ander, en lijkt iedereen schuldig, het gaat veel meer om onderlinge menselijke betrekkingen. En die tekent Martine Kamphuis uitstekend! Niet vreemd natuurlijk als je weet dat ze zelf psychiater is.
Deze psychologische thriller leest als een trein, omdat de hoofdstukken kort zijn en de spanningsboog groot doordat er steeds van alles gebeurt.
Af en toe wordt er verwezen naar de coronapandemie, vanwege de maatregelen die ook hier invloed op mensen hebben.


Martine Kamphuis (1963) is dus werkzaam als psychiater. Daarnaast is ze als schrijver erg actief. Dit is na haar in 2006 verschenen debuut, de psychologische thriller Vrij ,haar tiende thriller. Daarnaast schrijft ze ook kinder- en jeugdboeken.


ISBN 9789461094681 |paperback | 300 pagina's | Uitgeverij de Crime Compagnie | januari 2021

© Marjo, 19 maart 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

VerdwenenVerdwenen
Ingrid Oonincx

Het verhaal begint in 1987. Een schip vergaat. Een man probeert zich vast te klampen aan een reddingsboot. Dan ziet hij dat er een gat in zit. Er komen vaker flashbacks, zodat we te weten komen wat er op het schip gebeurd is.


Intussen gaat het verhaal verder in het heden.
Simone van Mierlo probeert haar leven op de rails te krijgen. Hoewel ze ontslagen is bij de krant, durft ze het aan een onderhoud aan te vragen bij de hoofdredacteur. Ze wil als freelance-onderzoeksjournalist een artikel schrijven voor de krant. Na enig geharrewar krijgt ze toestemming, en gaat ze aan de slag.


Haar onderwerp is de Deo Volente, een vrachtschip dat jaren eerder verging toen het onderweg was naar Zuid-Amerika. De oorzaak van de ramp waarbij negentien mensen de dood vonden, tien bemanningsleden en negen passagiers, is nooit duidelijk geworden.
Het onderwerp komt natuurlijk niet zomaar uit de lucht vallen. Simones moeder is pas overleden en op haar sterfbed vertelde ze haar dochter, die ze als alleenstaande ongehuwde moeder heeft opgevoed, dat ze in tegenstelling tot eerdere beweringen, wèl weet wie Simones vader is.
Hij was een Spaanse gastarbeider. Omdat haar moeder absoluut geen zin had om in Spanje het leven van een huisvrouw te gaan leiden heeft ze hem niets verteld, maar de relatie verbroken.
Maar ze had nog wel een foto, en Simone ontdekt dat hij een van de passagiers was op de Deo Volente.


Om meer te weten te komen gaat Simone naar Spanje, om de nabestaanden te interviewen. Maar ze begint bij de rederij in Rotterdam. Daarna gebeuren er enkele akelige dingen, het lijkt alsof ze gevolgd wordt, en iemand gooit een steen door de ruit met een bedreigend briefje.
Maar Simone laat zich niet van de wijs brengen. Ze ziet ook geen enkele reden waarom ze er niet achter zou mogen komen wat er gebeurd is.
Natuurlijk blijken de waarschuwingen niet voor niets te zijn. Eenmaal in Spanje ontmoet ze Xabier, met wie ze een relatie krijgt. Hij en later zijn zus Maite zijn bereid haar te helpen, omdat ze de taal niet spreekt.
Het wespennest waar zij zich in begeven kost mensenlevens. Maar Simone laat zich niet tegenhouden. Tot ze ook haar te pakken krijgen.

Wie zijn haar tegenstanders? Waarom mag niet bekend worden wat er gebeurd is met de Deo Volente? Maar ook: waarom houden ze Simone alleen maar gevangen, terwijl anderen rücksichtslos vermoord worden?
Wat begint als een kabbelend golfje wordt gaandeweg een enorme schokgolf. Dan leg je het boek niet meer weg!


Ingrid Oonincx (1968) studeerde journalistiek en werkt als columnist en communicatieadviseur. Ze debuteerde in 2010 met Nickname, dat werd genomineerd voor de Schaduwprijs voor het beste Nederlandstalige thrillerdebuut en de Crimezone Award voor de beste Nederlandstalige thriller. Sindsdien zijn er meer thrillers verschenen, waarvoor ze zich terdege in het onderwerp verdiept. De dingen moeten kloppen.


ISBN 9789461094698| paperback | 350 pagina's | Uitgeverij de Crime Compagnie | februari 2021

© Marjo, 13 maart 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

OntspoordOntspoord
Sjoerd Punter


Iemand blaast een transformatorhuisje op. Dat zou misschien geen aandacht hebben gekregen in de media ware het niet dat er juist op het moment van de ontploffing een fietser was. De dader zag haar niet en ze raakt zwaar gewond.
Wroeging – het was niet de bedoeling geweest! – hield de man evenwel niet tegen. Hij plant een echte aanslag. Dit was maar een probeersel, zijn volgende doel is een hoogspanningsmast.


Terwijl er paniek uitbreekt – men vreest terrorisme en roept allerlei beschuldigingen in de bekende richting – arriveert Gino Argus in de niet bij name genoemde stad in Brabant.
Hij is master of martial arts en eigenaar van een stuk of twintig sportscholen in Los Angeles. Maar nu is hij voor een vakantie terug op zijn oude stekje, waar hij van de gelegenheid gebruik wil maken om het weer goed te maken met Maryanne, de vrouw die hij in de steek liet.
Als blijkt dat het slachtoffer van de eerste aanslag Maryanne is, bijt Gino zich vast in de zaak. Hij kent de juiste mensen en komt al snel op een zestal verdachten. Een voor een zullen hij en zijn maten hen bezoeken, en de dader vinden.


Intussen zit ook de politie niet stil, maar op het bureau zitten een aantal lieden die zichzelf belangrijker vinden dan hun werk goed te doen. Natuurlijk bemoeit de media zich er mee, en laat de politiek zich evenmin onbetuigd.


Terwijl de politie in moslimkringen zoekt – de aanslag wordt immers opgeëist door een organisatie die zich Radicaal Islamitisch Front noemt! - heeft Gino al wel door dat het hier om een zogenaamde lone wolf gaat. De man noemt zichzelf in een brief naar de krant De Missionaris, en beweert dat hij juist een goede missie heeft. Dit heeft niets te maken met terrorisme, hier speelt een persoonlijke kwestie.
Maar wat is de betekenis van dat Radicaal Islamitisch Front? En wat is het motief van de dader dan?
Terwijl Gino naspeuringen doet wordt hem ook duidelijk dat Maryanne met zaakjes bezig was die ook niet helemaal in de haak waren.


In het Eindhovens Dagblad wordt gesteld dat het verhaal zich wel in Eindhoven af moet spelen.
‘Herkenningspunten genoeg: de hoogspanningskabels die dwars door een woonwijk in het noorden van ‘de stad’ lopen, de giftreinen die door de stad razen, de peperdure Mercedes 280 SEL waarin Chuck Berry nog werd rondgereden toen hij in 1983 optrad in het Philips Ontspanningscentrum (POC), of de vader van de aanslagpleger die wordt ontslagen bij Philips en triest aan zijn einde komt, een cruciaal gegeven in het boek.


Ook zijn er mensen herkenbaar uit de ‘no-nonsense werkstad waar soms wordt geschoten met automatische wapens en gesmeten met handgranaten, maar niet altijd in de juiste richting’: de uitbater van de stationsrestauratie, kunstenaar Cornelis Le Mair en de hoofdredacteur van de regionale krant (‘Dagblad van het Zuiden’).’

Dat verleent het boek voor Eindhovenaars natuurlijk wat extra’s, maar ook als je daar niet geboren en getogen bent, is dit een lekker verhaal. Het zou zich met andere details makkelijk elders kunnen afspelen. Spannend en overtuigend geschreven. Sjoerd Punter is vooral ook sterk in het neerzetten van de personages.


‘Marlene van Houtert was een dame uit het tijdperk van eau de cologne en de sabbelpepermuntjes. Ze droeg een ruimvallende jurk met veel bloemen en daarover een zelfgebreid vest van pluizige, bruine wol. Ze had vast al 100 jaar hetzelfde permanent.’


Je ziet deze vrouw gewoon voor je!


Met wisselende vertelperspectieven houdt de schrijver de vaart erin, vooral tegen de apotheose zijn de hoofdstukken kort en is de spanningsboog groot. Zelfs al kennen we als lezer de dader al.
Als de zaak afgerond is – misdaad opgelost, dader gepakt - volgen nog enkele hoofdstukken, die na het vuurwerk een beetje naknetteren. Hoewel dit deel past bij het begin, lijkt het toch niet ter zake doend. Maar misschien denken andere lezers daar anders over. Het blijft een feit dat dit boek naar meer smaakt. De stijl van Sjoerd Punter is prettig: met humor en to the point zet hij een realistisch scenario neer.


Sjoerd Punter (september 1943, Spijk) studeerde sociologie aan de rijksuniversiteit in Groningen. Hij werd journalist, vanaf 1978 in Eindhoven. Hij debuteerde met een verhalenbundel: De geur van verse mango’s.
Ontspoord is zijn prozadebuut.


ISBN9789463652940 | Paperback |305 pagina's | Uitgeverij Elikser |januari 2021

© Marjo, 3 maart 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het offer van ScarlingtonHet offer van Scarlington
een Blackwell mysterie
Kevin Valgaeren


Mist, een verraderlijk verschijnsel. Dat is absoluut het geval in dat dorpje hoog in het noorden van Engeland, waar mist eens in de tien maanden verschijnt en het dorp een heel ander gezicht laat zien.
De tijd van de stier. De tijd voor een offer.


Eind negentiende eeuw bevindt zich in Londen het Society for Psychical Investigation and Education, waar op een dag in oktober de twintiger John Dawkins binnenstapt. Hij heeft een vervelende boodschap: Jericho Blackwell, een van de mede-oprichters van het instituut is verdwenen. Dawkins vindt wel een briefje:

Mijn Jericho, Kom naar Scarlington, waar we elkaar voor het laatst hebben gezien. Ik heb je nodig en wacht op jou. Voor altijd de jouwe. Sara.


Er zijn diverse vragen: hoe komt Blackwell aan dat briefje? Zijn vrouw, Sara dus, is al bijna een jaar dood. Ze werd teruggevonden, vermoord, ten noorden van Londen, terwijl haar echtgenoot in het ziekenhuis lag, nadat hij drijvend in de Theems werd gevonden. Wat er met hen gebeurd is, werd evenmin ontraadseld.
John Dawkins trekt de juiste conclusie en weet zijn vriend te achterhalen, en gaat hem achterna, naar Windermere. Hier moet zich ergens dat dorp bevinden, Scarlington. Maar niemand kent het.
Dawkins probeert Blackwells voetsporen te volgen, en weet hem te vinden. Een verbijsterend avontuur volgt.


In dit eerste deel is de toon meteen gezet. Dit is een rasechte gothic novel. De tijd klopt, de sfeer is perfect, en de lezer duikt met groeiende interesse de volgende delen in. Er zijn flashbacks, over Sara en Jericho in betere dagen, waarin tenslotte duidelijk wordt wat er met hen gebeurd is voor de bewusteloze Jericho en de dode Sara gevonden werden.

De volgende 400 pagina’s zijn een feest om te lezen. Aan iedere verwachting wordt voldaan. Dit is een herleving van de gothic novel zoals Mary Shelley ze schreef. Of Wilkie Collins.


Voor wie de verhalen uit De vrouw in het Wit kent, is een vergelijking met Collins meteen een aanduiding – voor sommigen misschien een waarschuwing: dit verhaal is niet voor tere zieltjes. Maar: voor de liefhebber is het boek van Kevin Valgaeren smullen.
Hij heeft zich duidelijk terdege verdiept in zijn voorbeelden: de sfeer is perfect geschilderd en komt terug in de kleinste details: de kleding, de omgeving, de beschrijvingen van de personages. Ook zijn er interessante verwijzingen naar de voorgangers, en andere literatuur.
Een boek met veel mysterie, wat minder gruwel, in een avontuur waardoor je je nooit meer veilig zult voelen in dikke mist!
Meer van dit! Het is genieten!


ISBN 9789401469432| Paperback |448 pagina's | Uitgeverij Lannoo |november 2020

© Marjo, 3 maart 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

DriesterrenmoordStarck 6: DRIEsterrenmoord
Inspecteur Starck en het mysterie van de kunstroof
Edwin P.C. Zonneveld

 

Edwin Zonneveld duikt met ‘Driesterrenmoord’ wederom de geschiedenis in met intrigerende plot


De zesde detective ‘Driesterrenmoord’ alweer van schrijver Edwin Zonneveld. In december is het altijd opletten geblazen want Edwin heeft dan een boek klaar die goed past binnen de inspecteur Starck-reeks. Ik vind het een eer een recensie te mogen schrijven. 


De moord op een chef-kok van een driesterrenrestaurant in Hasselt in de gemeente Steenwijkerland zet hoofdcommissaris Starck ( ja, hij kreeg een promotie) op het spoor van twee verloren schilderijen uit de vooroorlogse Goudstikkercollectie. Deze verzameling van meer dan duizend werken werd aan het begin van de oorlog onder dwang aan Goering verkocht en kwam gedeeltelijk terug naar Nederland. Later werd een deel door de erfgenamen van Jacques Goudstikker van de Nederlandse staat teruggeëist. Niet alles werd na de oorlog teruggevonden en Edwin Zonneveld selecteerde, zoals we van hem mogen verwachten, minutieus en doelgericht twee verloren werken voor zijn verhaal.


Hij heeft duidelijk zijn research naar de schilderijen gedaan en weet ook door flashbacks de Joodse Goudstikkerfamilie een verdiende plaats in zijn fictieve verhaal te geven. Starck wordt geconfronteerd met COVID , een lockdown en een groot aantal hygiënische maatregelen en moet al zijn creativiteit bijeenschrapen om zijn team in te kunnen zetten. Daar komt nog bij dat zijn rechterhand en opvolger Jannie door het virus wordt geveld en buiten gevecht blijft. Hij neemt zelf de touwtjes in handen en is blij meer tijd voor echt veldwerk te krijgen.  Aanvankelijk lijkt het team te vorderen bij het sporenonderzoek, maar ze vinden geen dader. Een Griekse mythe over een Gouden Lam geeft de zaak weer een nieuwe impuls. Starck is met zijn menselijkheid, persoonlijke inzet en visioenen op zijn best in een moordzaak, die aanvankelijk een cold case dreigt te worden.


Wederom weet auteur Edwin P.C Zonneveld Steenwijkerland slim op de kaart van de Nederlandse misdaad te zetten. Natuurlijk als fictie, maar voor natuur- en kunstliefhebbers weer een echte ontdekkingstocht langs bunkers, kastelen en de drassige rietlanden. Feiten uit de oorlog vermengd hij handig met de draad van het verhaal. Die vermenging van geschiedenis met fictie is echt een sterk punt van Zonneveld. Het is een vaardigheid die hij consequent de gehele Starck-serie weet vol te houden.


Chapeau ook dat deze Nederlandse schrijver, die deels in Frankrijk en deels in Nederland verblijft telkens maar weer komt met onverwachte ontknopingen, verrassende wendingen en een ingenieuze plot. Hoe hij dit doet, is me een raadsel maar ik zie het steeds niet aankomen wie nu eigenlijk de moord(en) gepleegd heeft. Dat maakt het lezen van Zonnevelds detectives intrigerend en boeiend. Om dat te ervaren zou je toch echt ‘Driesterrenmoord’ moeten gaan lezen.   


ISBN 9789493023741 | Paperback | 308 pagina's | Uitgever Aquazz| december 2020

Frank v.d Sigtenhorst, 24 februari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De geheime OrdeDe geheime orde
Daniel Silva

Zoals iedere donderdagavond is aartsbisschop Luigi Donati, de privésecretaris van Zijne Heiligheid Paus Paulus VII vrij, als hij een telefoontje krijgt van kardinaal Domenico Albanese, de camerlengo (= kamerheer). Die wil aan de telefoon niets kwijt, maar vraagt Donati zo snel mogelijk te komen. Wat Donati vreest is gebeurd: de paus is overleden. Een hartaanval waarschijnlijk. Albanese heeft hem al netjes neergelegd op zijn bed nadat hij hem gevonden had in de kapel.


Als Donati de kamer bekijkt die hij zelf amper drie uur eerder verlaten heeft, concludeert hij dat de paus al een paar uur dood moet zijn.  Waarom is hij niet eerder gewaarschuwd? En waar is de brief gebleven die Zijne Heiligheid nog aan het schrijven was en die Donati zou moeten bezorgen aan Gabriel Allon. Die brief is verdwenen. Een van de redenen waardoor Donati twijfelt aan de doodsoorzaak. Is de paus vermoord? En waarom dan?
Hij neemt contact op met zijn vriend Gabriel Allon, die het hoofd is van de Israëlische geheime dienst, en een begaafd restaurateur. Toevallig is Allon op vakantie in Venetië, met zijn gezin. Hij komt natuurlijk naar Rome, als Donati het hem vraagt.


Als ze samen op onderzoek uitgaan naar wat er precies gebeurd is, stuiten ze op kwalijke zaakjes, waar Albanese tot in zijn nek in zit. Hij en vele andere bisschoppen zijn lid van de Orde van Sint-Helena, een verzameling conservatieve, traditionele christenen die nauwe banden onderhouden met populistische nationalisten verspreid over Europa en de wereld. Hun doel is de oude katholieke kerk in ere te herstellen en daarvoor moeten Joden en islamieten het ontgelden. Als Albanese en deze anderen de kans krijgen zal de volgende paus hun marionet zijn. Kunnen Donati en Allon dat verhinderen?
Maar wie of wat is die Orde van Sint-Helena? Wat zijn de achtergronden van hun geloof?


Dan komt het Evangelie van Pilatus op de proppen. Het zou opgeborgen zijn in de geheime archieven van het Vaticaan en niemand weet wat er precies in staat. Het heeft te maken met de rol van Pilatus. Klopt het verhaal dat in de andere evangelies staat? Het verhaal waarop een groot deel van het katholieke geloof gebaseerd is, namelijk dat de dood van Jezus in de handen van het joodse volk lag?


Is het lijdensverhaal zoals wij dat geleerd hebben uit de evangeliën, en dat de geschiedenis enorm beïnvloed heeft wel de waarheid?
Niet dat we het ooit echt zullen weten, maar Daniel Silva biedt de lezer stof tot nadenken. Is vreemdelingenhaat ons ‘opgedrongen’ via de bijbel?
Naast deze boeiende insteek is het natuurlijk een spannende thriller naar de zoektocht van de moordenaar. De Orde blijkt niet vies van een moord, of meer. En de tijd dringt, want de bisschoppen gaan al snel in conclaaf. De nieuwe paus zal niet lang op zich laten wachten!


Voor wie met dit boek kennis maakt met Gabriel Allon, het zal zeker naar meer smaken. Nu heeft Gabriel Allon sinds 2002 bijna ieder jaar een Gabriel Allon geschreven, dus dan is er nog wat te lezen. Helaas zijn ze nog niet allemaal vertaald. De volgorde is niet erg belangrijk, al zit er wel een verloop in. Na dit boek over de Geheime Orde zou het zelfs zo kunnen zijn dat in het volgende verhaal Allon geen geheim agent meer is.


Dit boek opent met een tekening van Vaticaanstad en een paar intrigerende citaten. Het zet de lezer een paar keer op het verkeerde been, waardoor de spanning blijft. Het thema is gelinkt aan de actualiteit, en onze hoofdpersonen zijn goed op de hoogte van de moderne technologie. Ook het ons maar al te bekende virus komt even aan de orde.


Daniel Silva (Michigan, 1960) is een Amerikaans thrillerauteur van voornamelijk spionagethrillers. Hij was voordien werkzaam als journalist.

ISBN 9789402706529 |paperback |448 pagina's | Uitgeverij Harper Collins| november 2020
Vertaald uit het Engels door Ingrid Zweedijk

© Marjo, 6 februari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Blind vertrouwenBlind vertrouwen
Diverse auteurs

Dertig verhalen met een thema: blind vertrouwen. Soms letterlijk als een van de personage blind is. Maar zonder vragen stellen op iemand vertrouwen, dat valt ook niet altijd even goed.
Het is niet verwonderlijk dat veel verhalen spelen tussen mensen met een relatie, hetzij een liefdesrelatie, hetzij familie. Dan heb je immers vaker vertrouwen in de ander. En dat kan zomaar heel verkeerd uitpakken.

Er zijn een aantal verhalen van schrijvers die hun sporen al verdiend hebben.
Karin Hazendonk scoort absoluut met haar verhaal Opa’s Verjaardag: onderschat nooit de reeds oudere medemens!
Melissa Skaye toont met haar bijdrage De Klusjesman aan dat ze een morbide fantasie heeft.
Veel van de overige schrijvers zijn dan misschien nu nog niet bekend, dat zou zomaar kunnen veranderen!


Het boeiendst zijn die verhalen waarvan je als lezer geen idee hebt waar het mee zal eindigen. Dat zijn er verschillende. Het verhaal Tweestrijd van Rémon Saaltink spant daarbij de kroon. Het begint met een oude man die de deur opent voor een jong stel dat de sleutels komt halen voor een ander appartement. Ze komen een kijkje nemen. De oude man oogt niet helemaal in orde en lijkt blij dat hij niet met de twee mee hoeft.
Als je verder leest, ontdek je dat geen van de personages is wie hij of zij lijkt. Dat biedt verrassende wendingen!


In een aantal verhalen is het thema wraak. Voor eerder gedaan onrecht, aan de persoon zelf of een geliefde. In ieder verhaal verloopt dat op een andere manier. Hier noem ik het verhaal Verboden Verlangen van Alain de Lannoy, dat heel goed in elkaar zit en ook verrassende wendingen heeft.
Je wordt compleet op het verkeerde been gezet als lezer en dat zijn de betere verhalen.


Het is niet het enige, maar ja, dertig verhalen bespreken, dat gaat niet. Het is evenwel een kwestie van alle dertig goed. Bij een enkele voel je aankomen hoe het afloopt, maar blijft het spannend. Want: heb je het wel bij het goede eind?


Nog eentje dan: Smart Home van Inès Bakker. Deze valt op, niet alleen door de onverwachte ontknoping, maar ook omdat je het kunt opvatten als een kritische noot bij de steeds verdergaande technologie. Je hoeft niet meer als je dit gelezen hebt!
En Foetus van Yoica van den Bremt, dat is en bizar verhaal omdat het vanuit het vertelperspectief van een ongeboren kind verteld wordt.
Nou ja, zo heeft ieder verhaal wel iets bijzonders. Zeer geslaagde bundel, voor wie houdt van verhalen, die misschien niet zo onrealistisch zijn als ze lijken., maar juist enigszins beangstigend.


Blind vertrouwen bevat verhalen van Vlaamse en Nederlandse schrijvers, met: Hedwig Meesters, Inés Beuker, Ellen Kusters, Marieke Jongejan, Gino Dekeyzer, Joos Hamer, Franziska Weissenbacher, Alain De Lannoy, Karin Bisschops, Filip Van Den Steen, Mike Jansen, Carolien Cramer, Anne van Zwieten, Jeroen van Berckum, Tessa van Dée, Marjo de Vroed, Lisa Buijnink, André Van Butsel, Rémon Saaltink, Vincent van Bruggen, Karen van Soomeren, Marcel van Stigt, Yoica Van Den Bremt en de LetterRijn-auteurs: Era Richmen, Annet Hulst, Rob Bakker, Margareth Hillebrandt, Karin Hazendonk, Melissa Skaye en Tamara Onos, van wie de laatste vijf op uitnodiging.


ISBN 9789493192058 |Paperback | 320 pagina's | Uitgeverij LetterRijn| november 2020

© Marjo, 1 februari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Hej DenemarkenHej Denemarken
Svea Ersson


In de serie Ik Vertrek gaan twee jonge mensen naar Denemarken. Robin kan er gaan werken voor een bedrijf dat jacuzzi’s installeert. Net voor hij haar dat vertelde had Merel van haar baas de vraag gekregen of ze de speelgoedwinkel waar ze werkte wilde overnemen. Het kwam haar dus niet zo goed uit. Maar ze besluit met Robin mee te gaan, ook al laat hij er geen gras over groeien. Ze heeft nauwelijks tijd om na te denken. Maar het is een mooie uitdaging toch?


Het is als een droom: er is een prachtig huis voor hen beschikbaar - met zwembad! - en als ze ziet dat er in het dorp waar ze wonen een winkel leeg staat, gaat ze er alles aan doen om daar voor zichzelf te beginnen. Een speelgoedwinkel natuurlijk.
Ze krijgen veel hulp van hun buren, die lange tijd in Nederland hebben gewoond en Nederlands spreken. De man, Jorg, is meteen enthousiast over Robins werk, en hij introduceert hem ook bij de sportschool. Nu was Robin in Nederland al fanatiek aan het trainen, dus die accepteert onmiddellijk.
Dat houdt wel in dat Merel veel alleen zit. Robin werkt lange dagen, gaat dan sporten. Is hij té fanatiek?
Gelukkig is er voor Merel ook afleiding: de buurvrouw, Rebecka, helpt haar mensen te ontmoeten en het lijkt een mooie vriendschap te worden. En ook Merel gaat sporten, en krijgt Jens als personal trainer. Alles gaat goed.


Maar dan gebeuren er vreemde dingen: het hek bij hun huis is onder geklad: foreigners go home, staat er. Iemand gooit verf in hun zwembad. En er wordt brand gesticht, al ontdekken ze dat gelukkig op tijd. Wie doet dat? En wat is er met Robin aan de hand? Hij is vaak chagrijnig, en wordt zelfs agressief.
Als de buren dan ieder op een andere manier opdringerig worden, weet Merel niet meer of ze hier wel zo goed aan heeft gedaan…


Het duurt even voor er echt iets spannends gebeurt, maar het gaat er natuurlijk ook om om Denemarken op de kaart te zetten. Dus er zijn best veel sfeerbeschrijvingen. En als het dan spannend wordt, dan vallen er ook slachtoffers.


Wie houdt van de thrillers van Suzanne Vermeer zal in de Ik Vertrek-serie weer nieuw leesvoer vinden. Dit is alvast een lekker verhaal om een paar uur mee onderuit te zakken. Het leest als een trein, het verhaal van Merel wordt af en toe onderbroken door dat van Robin. De ontknoping is verrassend.


De Ik-vertrek-thrillers is een serie thrillers van Marelle Boersma.  Ik Vertrek is zoals velen wel weten, een televisieprogramma dat vanaf 2005 door de Nederlandse publieke omroep TROS werd uitgezonden. Het is een serie reportages waarin Nederlanders, die hun geluk in het buitenland gaan beproeven, gevolgd worden. Marelle Boersma schreef zelf een stuk of vier thrillers in deze serie.


Voor Svea Ersson (1965) is dit de tweede. Zij won in 2008 de schrijfwedstrijd die uitgeverij De Crime Compagnie (destijds Verbum Crime) had uitgeschreven in samenwerking met Vrouwenthrillers.nl en Chicklit.nl. In 2009 kwam haar debuut Alleen Eva uit. Voor altijd Isa (2010), Zonder Lisa (2012) en Na Melanie (2014) volgden. De eerste in de Ik-vertrekserie was Vlucht naar Kos.


ISBN 9789461094735 |paperback |300 pagina's | Uitgeverij The Crime Compagnie| oktober 2020

© Marjo, 28 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De dans van de tulpenDe dans van de tulpen
Ibon Martin


Het is vrijdag 19 oktober 2018 en Santi, machinist bij de Euskotren maatschappij, droomt een beetje weg bij het besturen van de trein, hij zwijmelt licht weg als hij zijn gedachten laat gaan over de relatie met zijn vrouw, Natali Extano. Tot het te laat is. In een bizar ongeluk verplettert hij zijn vrouw, die vastgebonden op het spoor ligt. Ze had een rode tulp in haar handen toen ze van de rails af werd gekatapulteerd, een tulp die met lijm aan haar hand bevestigd. Maar het meeste shockerende moet nog komen: een livestream van de gebeurtenissen laat de moord in talloze huiskamers binnendringen.


De Speciale Eenheid Ontwrichtende Moordzaken wordt belast met het oplossen van deze moorddadige actie. Ane Cestero, lesbisch, voorzien van piercings en tattoos en behoorlijk heetgebakerd wordt het hoofd van de speciale eenheid die de zaak moet gaan oplossen. De weerstand is groot, met name onder de oudere mannelijke rechercheurs.


En daarmee komen we aan een belangrijk thema in dit boek: vrouwenmishandeling, seksistisch terrorisme, de moeizame relatie tussen mannen en vrouwen. Het boek staat bol van de relationele zaken uit het verleden, waarbij destructieve mannen de totale beschikking over vrouwen hebben en met veel huiselijk geweld heersen.


Dit is slechts een element uit een fascinerende thriller, die speelt in Baskenland. Vol met mooie beschrijvingen van mensen, rituelen, fascinerende steden en landschappen, sfeervolle processies uit gebieden vol bijgeloof en voorouderlijke mythes waar de dood of beter nog de angst voor zijn komst, het middelpunt van het leven is geworden. In het midden van de thriller komt de verwrongen geest van de moordenaar in beeld, een moordenaar die zijn handwerk ten uitvoer brengt, als de tulpen op hun mooist zijn. 


Een indrukwekkende, ruim vijfhonderd bladzijden tellende thriller met klassieke opbouw en dito cliffhangers, waarin mannen duidelijk de tweede viool (moeten) spelen. En waarin de eguzkilore, de bloem van de wilde distel, symbool staat voor het Baskische gevoel. Tijd om er eens op vakantie te gaan. En die tijd komt!!!

5*

ISBN 9789401612951 | Paperback | 512 pagina's | Xander uitgevers | september 2020
Vertaald door Joep Harmsen

© Jac Claasen, 26 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De jacht op de FührerDe jacht op de Führer
Michiel Janzen


17 maart 1945.
Obersturmbannführer (gelijk aan luitenant-kolonel) Otto Skorzeny kijkt toe terwijl zijn mannen de brug bij Remagen proberen op te blazen. Die brug is in handen van de Amerikanen, die flink oprukken. Een jongeman overhandigt een briefje. Daarin wordt Skorzeny verzocht onmiddellijk terug te keren naar Berlijn. Daar wordt zijn geduld danig op de proef gesteld, zodat hij de tijd krijgt de sfeer in Berlijn te proeven.


‘De Führer was toen nog in een prima humeur. Hij ging ervan uit dat hij Moskou zou veroveren. Daarna zou de oorlog voorbij zijn. Letterlijk zijn woorden.’
Skorzeny pakt Günsche bij de schouder en houdt hem vast. Günsche is net zo groot als de Oostenrijker, maar die is steviger gebouwd. De Sturmbannführer houdt zijn pas in en kijkt om.
‘En jij,’ vraagt Skorzeny, ‘wat denk jij?’
Günsche kijkt hem nuchter aan. Hij zwijgt. Maar dan schudt hij heel kort zijn hoofd.
Skorzeny laat de schouder los en ze lopen verder. De mannen delen nu een geheim, net als de vele anderen in de hofhouding van de Führer. Allemaal weten ze het – niemand praat er over.’


Tenslotte krijgt hij zijn opdracht niet van de Führer, maar van diens naaste medewerker Reichsleiter Borman. Fall Grau, noemt deze de opdracht. Er wordt niet uitgelegd wat het inhoudt, dat maken we gaandeweg op uit de daden van Skorzeny. Hij bereidt namelijk diverse scenario’s voor om Hitler te helpen ontsnappen. Maar deze wil helemaal niet vluchten, hij is er van overtuigd dat hij zal winnen. En dat terwijl de Russen en de Amerikanen op Berlijn afstevenen.
En die hebben ieder voor zich ook plannen met de Führer.


Stalin heeft operatie Oeljanov gepland, waarvoor luitenant Yuri Durov uit de gevangenis is gehaald. Hij mag zijn helpers zelf uitkiezen, en onderneemt de tocht naar Berlijn met Aleksey Berdjajev, de Wit-Rus Vlad Trentjevitsj en Egoreymon Novikonov met in diens gezelschap een wilde boskat.
Later komt Helena erbij, een vrouw met vele talenten. Hun avonturen worden afgewisseld met het verhaal van Theodor Ernst Freiherr von Seitz, in Zuidwest-Afrika geboren met een Duitse vader en Poolse moeder, een talenwonder, met een bijzondere gave. Hij wordt door het Britse leger naar Berlijn gestuurd.


Drie verhaallijnen, drie opdrachten die te maken hebben met Hitler, maar niet hetzelfde doel hebben. Terwijl de oorlog zich steeds dichter naar Berlijn en tenslotte in de stad afspeelt, stijgt de spanning. Wie van de drie zal zijn doel bereiken?
Natuurlijk weet de lezer wel wat de afloop was in de realiteit, maar toch. De manier waarop dit verhaal zich ontvouwt maakt het erg spannend. Je gaat zelfs twijfelen aan de afloop!


Michiel Janzen combineert de feiten met verzinsels, een factiethriller.
Door het verhaal rond de Russen weten we wat er gebeurde aan het Oostfront, we lezen over vluchtelingen, schuilkelders, honger, kapotte huizen, over angst maar ook over arrogantie, hoop en verdriet. Werden echt mensen soms om niets doodgeschoten? En er is het verhaal van Berlijn, waar Skorzeny ronddoolt. Hij ziet de kapotgebombardeerde stad, de bunkers en constateert dat menigeen in het geheim zijn eigen plannen smeedt. En er is het verhaal van Von Seitz, dat iets minder uit de verf komt, maar het Westfront toont nauwelijks een ander beeld dan het Oostfront.
Het verhaal van Berlijn is het meest waar, de personages zijn bestaande personen, vaak klopt ook wat verteld wordt over hun daden. Maar Durov en Von Seitz zijn fictief en hun daden dus ook. Dat geldt niet voor de omgeving rond hun verhaal.


‘Opnieuw klinkt de schorre stem van Hitler uit de belendende kamer: ‘Die rapporten over de troepensterkte van het Rode Leger staan vol leugens. Ze zijn gebaseerd op Russische bluf!’


Goh, aan wie doet dit denken!
Tot op het laatste moment blijft Hitler geloven in een overwinning en de mensen om hem heen doen of ze hem geloven. Tot de allerlaatste ontreddering en totale chaos.


Janzen brengt deze wereld tot leven. Met zijn vlotte schrijfstijl en door de afwisseling van verhaallijnen is dit wederom een spannende thriller, een genot om te lezen, al lees je over een verbijsterende werkelijkheid.
Achterin het boek staan alle personages op volgorde van importantie, gesorteerd op afkomst.


Michiel Janzen​ (1967) schrijft factionverhalen, verhalen die deels fictie deels feiten zijn. Hij schreef o.a. Denken als een Generaal,​ Der Tag der Entscheidung,​ De Aanslag die moest gebeuren​ en​ Hitlers Geheime Ardennencommando.


ISBN 9789401471336 |paperback |440 pagina's | Uitgeverij Lannoo| oktober 2020

© Marjo, 24 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Digitale ebgelDigitale engel
Marina Theunissen

Terwijl hij de hond uitlaat, verstoort een oudere man een groepje jongens die een meisje belagen. Gust, zo heet hij, wil zich er eigenlijk niet mee bemoeien, maar waarschuwt toch de politie.
Zo redt hij het leven van de vrouw, die intussen ook door een onbekende aangevallen is. Hij – of zij – heeft haar flink geraakt, ze moet onmiddellijk geopereerd worden, en blijft daarna lang in coma.


Mede doordat ze zich niet kan herinneren wie ze is, of wat er gebeurd is, is het personeel erg met haar begaan. Vooral de dokter die haar geopereerd heeft, Scott Scoffer. Hij is toevallig (?) aanwezig als ze wakker wordt.
Hij blijft haar dagelijks bezoeken, en Amor slaat toe. Scott vraagt haar ten huwelijk, en alles lijkt goed te komen met Abigail, zoals ze zichzelf nu noemt.
Maar: ze weet nog steeds niet wie ze is.


Eigenlijk hoeft ze zich daar niet druk om te maken, ze heeft het al moeilijk genoeg met het heden. Want die toekomst die zo mooi leek, is dat allesbehalve.
Scott is zo erg gesteld op orde en netheid, dat hij dat van haar ook eist. Ze heeft iedere dag een briefje met taken die ze moet uitvoeren. En hij wil niet dat ze de deur uit gaat, of op een andere manier contact heeft met haar redder, Gust. Of met haar nieuwe kennis, de tuinman van de buren.
Maar hij is overdag niet thuis, dus dan kan ze toch wel haar eigen leven leiden? Niet dus. Hoe het kan, ze heeft geen idee, maar als ze ook maar een stap naar de buitenwereld doet, staat hij heel snel voor haar. Hoe weet hij dat toch?


En er komen flarden terug van vroeger. Scott zegt dat dat niet kan, het zijn verzinsels.
Tegen de tijd dat de lezer ontdekt hoe het allemaal in elkaar steekt, is er bijna geen redding meer voor Abigail.
Kan ze ontsnappen uit deze situatie? Wie is Scott eigenlijk? En wat zijn zijn bedoelingen?


Dit is een psychologische thriller, we volgen een slachtoffer en een dader. De een wil er uit, de ander houdt haar tegen. De ontknoping begint met een bijzondere wending van het verhaal, die alles nog spannender maakt.
Het is die spanning en de onvoorspelbaarheid waardoor je eventuele andere onvolkomenheden voor lief neemt. Natuurlijk weet je als lezer nog niet wat er gaat gebeuren en achteraf is het verklaarbaar, maar in het begin gaat het allemaal wel erg makkelijk. Scott opereert de vrouw blijkbaar zonder onderzoek te doen. Hij is plastisch chirurg, wordt gezegd? Hoe kan het dat hij dan een hersenoperatie doet? En hij werd weggeroepen van huis waar hij een feest op touw had gezet. Daar wordt geen woord meer over gezegd: stonden zijn gasten voor niets aan de deur?
En hij is wel erg toevallig net aanwezig als ze wakker wordt uit haar coma. En de politie is er ook - erg toevallig - meteen.
Maar zoals gezegd: dat vergeet je, omdat het verhaal je daarna in zijn greep krijgt.


Marina Theunissen (Rijkhoven, 1946) was kleuterleidster en begon met jeugdboeken. Digitale engel is haar tweede thriller voor volwassenen.


ISBN 9789044839678 |paperback |256 pagina's | Uitgeverij C. de Vries-Brouwers| november 2020

© Marjo, 24 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Mijn waarheidMijn waarheid
Sandra J. Paul


In het kort is het verhaal simpel: Elias is een succesvol advocaat en Nathan verdient zijn sporen in het maken van mode – en natuurreportages. Ze zijn niet alleen neven, ze zijn ook de beste vrienden.


Als Elias Natalie ontmoet, de vrouw met wie hij zijn leven wil delen, stelt hij haar natuurlijk voor aan Nathan. Ook bij hem slaat de vlam in de pan en hij baalt er van dat Elias hem voor was, maar hij zal hun leven als beste vriend delen. Op de trouwdag is hij dan ook degene die een prachtige fotoreportage zal maken, zoals de bruid dat voor zich ziet: op de Blue Mountain, tegen een achtergrond van fraai luchten. Er nadert namelijk een storm.
Tijdens deze reportage stort Natalie in de afgrond. Een ongeluk, zegt Elias. Je hebt haar vermoord, zegt Nathan. Er zijn geen andere getuigen.
Wie spreekt de waarheid?


De manier waarop Sandra J. Paul ons deze waarheid zal onthullen is bijzonder. Ze heeft namelijk een omkeerverhaal geschreven, met in het midden de ontknoping.  Je kan als lezer kiezen wiens verhaal je het eerst leest. De schrijfster heeft het probleem van deze keuze prima opgelost, hetgeen vast de nodige hoofdbrekens gekost zal hebben.


Mocht je namelijk beginnen met dat van Elias, het verhaal dat je openslaat als je aan de achterkant begint (te zien aan de barcode) dan kun je het geheel even goed volgen als wanneer je met Nathan begint. Natuurlijk zijn er verschillen, maar die beginnen pas vanaf het moment dat de levens van de twee vrienden andere paden gaan volgen.
Nathan reist voor zijn reportages de wereld rond, en Elias is naar Amerika vertrokken waar hij zijn opleiding afrondt en op een vooraanstaand advocatenkantoor komt te werken in een dorp aan de voet van Blue Mountain. Zijn baas vindt dat hij een gezin moet stichten en laat hij nu de perfecte kandidaat hebben: Natalie is zijn dochter. Wat in eerste instantie een verstandshuwelijk lijkt, verandert in een sprookjeshuwelijk. Elias en Natalie worden echt verliefd.
Zoals gezegd heeft zij zo haar eigen plannen voor die dag, en Elias geeft haar graag haar zin.


Het verhaal van Nathan geeft weer een andere kijk op wat je leest bij Elias. Als hij zijn neef er van beschuldigt zijn bruid vermoord te hebben, heb je als lezer echt geen idee: wie spreekt de waarheid?
Elias en Nathan hebben beiden zo hun plus- en minpunten, en een motief kun je ook voor allebei wel bedenken. Over Natalie, het slachtoffer, wordt alleen maar verteld vanuit het perspectief van de mannen, ze blijft een ‘onschuldig slachtoffer’.


De waarheid bevindt zich in het tussenstuk, dus heel nieuwsgierig begin je daaraan…
Laat het maar aan Sandra Paul over om het hele verhaal volledig op te schudden! De conclusie is absoluut verrassend.


Het verhaal wordt verdeeld in tijdstippen, toen en nu; datum en tijd, en die stukken worden gescheiden door twee pagina’s met daarop de zelfde tekening: de berg die een cruciale rol speelt. Behalve door de bijzondere vorm wordt de spanningsboog ook nog eens gecreëerd door steeds terug te springen in de tijd. Deze stijl wordt gehandhaafd in alle delen.
Een omkeerverhaal kennen we al wel van jeugdliteratuur, maar bij een thriller is het volgens mij niet eerder vertoond. Het is een eenmalige ‘truc’, maar deze schrijfster zal haar lezers wel weer op andere manieren verrassen. Geen twijfel mogelijk!


Mijn waarheid is schrijfster van psychologische thrillers als ook van spannende jeugdboeken voor Young Adults. Zij is samen met haar partner de oprichter en eigenaar van Hamley Books.
Dan schreef ze ook nog , onder het pseudoniem Joanne Carlton, Engelstalige boeken.


ISBN 9789463967389| paperback |500 (?) pagina's | Uitgeverij Hamley Books| september 2020

© Marjo, 14 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De GenesissleutelDe Genesissleutel
Jeroen Windmeijer


Ángel Trustfull is piloot bij een maatschappij die met toeristen over Nazca vliegt. De lijnen van Nazca zijn in trek bij buitenlanders. Het is dan ook nog steeds een raadselachtig fenomeen. Vanuit de lucht zie je ze het beste: tientallen figuren van dieren en andere geometrische vormen zo'n 2000 jaar geleden in de woestijngrond gemaakt zijn door indianen.


Als hij met Lucinda, meestal Luz genoemd, een vlucht maakt over dat gebied zien ze een man liggen. Het is een gelukkig toeval dat er die dag een demonstratie is gericht tegen de bouw van een buitenlandse onderneming, en dat daardoor de snelweg die door de woestijn loopt afgesloten is: ze kunnen nu een landing maken en de onbekende helpen.
De man is er slecht aan toe, en kraamt onzin uit: ‘Het oog! Waar zijn de doden?’


De piloten brengen hem naar het ziekenhuis, waar hij overigens al snel weer uit verdwijnt. Ze ontdekken dat het padre Tomás is, een van de priesters die actief is in de Parroquia Santiago Apostel de Nazca. Ángel vindt een notitieboekje in zijn vliegtuigje, dat vol staat met vreemde tekeningen en citaten die uit het boek Genesis blijken te komen.
Waar is die man mee bezig? Wat deed hij daar in de woestijn?


Dat vraagt ook padre Alvaro zich af. Hij heeft geconstateerd dat de padre zich eigenaardig gedraagt. Hij besluit een kijkje te nemen op de kamer van padre Tomás, waar hij een bijbel vindt waarin strookjes zitten met aantekeningen. Padre Alvaro ontdekt dat ze steeds op plekken zitten waar teksten staan die dubieus zijn. Want men negeert al eeuwen het feit dat er niet staat God schiep de wereld', er stond namelijk 'Elohim' en dat is meervoud! En zo zijn er meer kwesties. Al heeft hij zich daar nooit vragen over gesteld, het is duidelijk dat padre Tomás dat wèl doet. Maar waarom?

Ángel krijgt een appje van zijn baas: er zijn twee onbekende mannen op zoek naar hem en Luz. Ze willen weten wie de broeder gevonden heeft en in welke toestand. De directeur heeft hun namen genoemd en verteld over het boekje. Als Ángel dan zijn kamer in grote wanorde aantreft, is het onvermijdelijk. Hij wil weten wat hier aan de hand is! Die mannen willen het notitieboekje! Waarom?
Wat heeft het boek Genesis te maken met de lijnen van Nazca?
Wat voor geheimen heeft padre Tomás? Maar vooral: wie zijn die onbekenden en wat willen ze?


‘Maar dit klinkt mij net als de wetenschappers ook te fantastisch in de oren om te kunnen geloven,’ zei Ángel.
‘Dat is alleen maar omdat het niet overeenkomt met wat je op school hebt geleerd,’ zei Patricio. ‘Er is geen andere reden, echt.’


Wie eerder een boek las van Jeroen Windmeijer weet dat je niet moet gaan lezen als je eigenlijk geen tijd hebt. Want voor je het weet ben je het boek ingezogen en wil je het ongelooflijke spannende avontuur blijven volgen. Ook De Genesissleutel is een reli-thriller, dat wil zeggen dat er elementen van godsdienstige aard in het verhaal verwerkt zijn. In dit geval wordt het scheppingsverhaal onder de loep genomen, op zeer intrigerende wijze. Want: is wat wij geloven niet ook iets wat we geleerd hebben alleen maar omdat mensen van oudsher bepaalde interpretaties aangenomen hebben als zijnde de meest logische oplossing van raadsels?
We hebben bijvoorbeeld geen idee wat de lijnen van Nazca eigenlijk betekenen. Misschien hebben ze niets met religie te maken, maar we weten het gewoonweg niet.


Jeroen Windmeijer weet op overtuigende manier te vertellen over de geheimen en mysteries die nog steeds bestaan in de wereld van de geschiedenis en godsdienst. Hij is antropoloog, heeft veel gereisd èn kan fantastisch schrijven. Ook in deze thriller wisselt hij van vertelperspectief en maakt hij gebruik van cliffhangers, waardoor de lezer haast gedwongen wordt om door te lezen.
De lange lijst met geraadpleegde boeken en websites toont ook zijn belezenheid aan. Wie meer wil weten en feiten opzoekt ontdekt vanzelf dat het geen onzin is die hij verkoopt.
Of misschien toch een beetje? Maar dat hangt er van af wat je gelooft, wat je wil geloven…


Antropoloog Jeroen Windmeijer (1969) debuteerde in 2015 succesvol met Het Petrusmysterie, een thriller waarin Romeinse en Bijbelse geschiedenis verweven worden met de geschiedenis van zijn woonplaats Leiden. Daarna volgden Het Pauluslabyrint, Het Pilgrim Fathers Complot, De Offers, Het Isisgeheim (met Jacob Slavenburg.  Zijn werk is naar verschillende talen vertaald.

ISBN 9789402706512 | paperback |400 pagina's | Uitgeverij Harper Collins| oktober 2020

© Marjo, 10 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

DoodsengelenDoodsengelen
Wouter Helders

Sam de Wild heeft een opdracht: Murat Guzman, politiek leider van Iraaks-Koerdistan uitschakelen. Daarbij stuit hij op Alan Sivan, zoon van een Koerdische moeder en Duitse vader. Deze meldde zich bij de Bundeswehr en werd vanwege zijn tweetaligheid al snel gerekruteerd voor de special forces. Hij was in Irak, Afghanistan, Congo, Rwanda, Libië en Pakistan op missie. Na de dood van zijn vrouw en zoontje – aanslag door rechts-extremisten? - bekeerde Alan zich tot de islam, en vertrok naar Koerdistan en is hij met zijn team de lijfwacht van Guzman.


Sam heeft een soortgelijke achtergrond als Alan, hij was commando, maar wegens ongeoorloofd geweld ontslagen. Als Alan zijn antecedenten onderzoekt – bij de Mossad! - ontdekt hij dat Sam de Wild dood en begraven is. Wat speelt hier? En voor wie werkt hij dan?

De aanslag op Guzman mislukt, maar Sam krijgt een herkansing als de politicus naar Brussel komt, waar hij geïnterviewd zal worden door Sofie Lafleur, EU-correspondent, azend op een grote scoop.


Er zijn nog meer spelers in het ingewikkelde politieke spelletje dat gespeeld gaat worden, en waarbij meerdere landen betrokken zijn. In Nederland hebben we Hein de Rijcke, die met enkele slimme, doelbewuste, maar onethische ingrepen de leider wordt van de VPN (= Volkspartij Nederland), een sterk groeiende politieke partij. Hij wordt 'gestuurd' door Isaac van Ierland, AIVD-er, een man die weet hoe hij aan de touwtjes moet trekken om steeds meer macht naar zich toe te trekken. Hij beoogt het leiderschap van Nederland.

Wat is de rol van Guzman hierin? En die van Sofie?


‘Hij had het ideale speelveld gecreëerd. Alle ingrediënten voor de perfecte politieke storm verzameld en gebundeld tot een eigentijdse Hollandse stamppot die nu op het punt stond gaar te koken.’


In hoofdstukken waarboven - heel fijn! - steeds vermeld staat op welke locatie we ons bevinden en welke datum het is, wordt langzaam maar zeker een duivels complot ontrafeld. Die locaties bevinden zich vooral in West-Europa en het Midden-Oosten. De spil lijkt Iraaks-Koerdistan, en de wens van Guzman een autonome staat op te richten, maar er is veel meer aan de hand.


Dit geheel is een spannend verhaal, dat elementen van waarheid bevat maar gelukkig ook heel veel fictie. Er is het tweegevecht van Alan en Sam, dat om Guzman draait maar bijna persoonlijk wordt; er is er een verhaallijntje over kinderhandel, en een stuk Nederlandse politiek. Plus de politieke gebeurtenissen in Koerdistan, vrij actueel.


Vanaf het begin is het al duidelijk dat het geen lief verhaaltje wordt. Het begint met een fel hondengevecht, beschreven met veel gruwelijke details. We hebben te maken met een snoeiharde thriller, vol actie, en met veel vaart, over een wereld vol politieke intriges, over machtsmisbruik en geweld. Veel geweld.

Tot op het laatst word je in onzekerheid gehouden hoe het allemaal precies in elkaar steekt. Maar je wilt wel weten hoe het allemaal zit.
Als lezer kun je alleen maar hopen dat dit soort spelletjes in de realiteit niet mogelijk zijn.


Militair journalist Wouter Helders, officier bij de Koninklijke Landmacht kent de wereld waar hij over schrijft. Doodsengelen is zijn vierde actiethriller met in de hoofdrol Sofie Lafleur, de Vlaamse journalist, en Sam de Wild, de onverschrokken geheim agent.


ISBN 9789493192041 | paperback | 260 pagina's | Uitgeverij LetterRijn | oktober 2020

© Marjo, 23 december 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

UndercoverUndercover – Alles of niks
Hugo Luijten

Als je bij de politie werkt, heb je nooit rust. Daar komt undercoveragent Bob Lemmens achter als hij met zijn vrouw en kinderen naar het zwembad gaat voor een gezellige middag. Voor hij het water zelfs maar ziet wordt hij aan zijn mouw getrokken door zijn baas. Bob zegt onmiddellijk:
‘Wat je vraag ook is: “nee” is het antwoord.’
Nick zegt evenwel dat er niemand anders is die het kan doen. En Bob hoeft alleen maar wat kleinigheden boven water te krijgen.


Waar het om gaat? Een bedrijf in Limburg, vlak bij de grens met België, ooit begonnen met grijpers op de kermis en gokmachines is nu actief in vastgoed, met name in horecabedrijven. Niets mis mee, ware het niet dat het bedrijf op ingenieuze wijze sjoemelt met die bezittingen en dan ook verdacht wordt van witwaspraktijken. Dat gaat over wel twee miljoen euro in de maand!

Bob laat Nick alles vertellen, terwijl hij een slag om de arm houdt. Zijn vrouw zal namelijk woest zijn!
Maar natuurlijk stemt hij toe.


Hij moet een café gaan uitbaten in Kinrooi. Dat is een horecapand waar de familie Deponti, met name tante Mie, die met harde hand de clan leidt, haar zinnen op gezet heeft. Ze zullen dus zeker polshoogte komen nemen als Bob daar zit.

Het gaat van een leien dakje. Binnen de kortste keren is Bob bijna kind aan huis bij de familie, die echt gajes is, met hun roots stevig in het Limburgse.


Hij weet steeds meer vertrouwen te winnen. Behalve van zoon Dylano. Maar die blijkt dan ook plannen te hebben, waar hij zeker geen pottenkijkers bij wil. De andere zoon, Randy, is een harde kerel met losse handjes, maar hij houdt nogal van een borrel, en daar kan Bob mooi gebruik van maken.

De zwakke schakel, wat Bob betreft, is Samantha, die de financiële kant beheert. Zij probeert hem te verleiden. En door hun vertrouwelijkheid laat Bob te veel los over zichzelf. (Is het eigenlijk niet al raar dat een undercoveragent onder zijn eigen naam gaat opereren!)

In dit wespennest probeert Bob zijn opdracht te vervullen, met gevaar voor eigen leven en dat van zijn gezin. Het speelt zich af in de grensstreek, en Hugo Luijten zou Hugo Luijten niet zijn als hij daar niet ten volle van zou profiteren: er wordt nogal een eens een woordje Limburgs gebezigd. Daarnaast is de familie ook niet vies van harde taal. Daar blijft het niet bij: geweld, ach. Een dode meer of minder, soit.
Als het geld maar binnenstroomt.


‘Hij smeet het stuur naar links en de achterkant van de auto schoof opzij over het asfalt. In de spiegel zag hij hoe Verkissen in de koplampen van Randy de straat over draafde. Met een akelige smak schepte Randy hem in volle vaart, zodat het lichaam over de auto tuimelde en op de fabrieksinrit kwakte.

Bob trapte net op tijd op de rem voor een scherpe bocht. Zo hard hij kon jakkerde hij over een viaduct dat zich als een ophaalbrug voor hem uitstrekte. Weer een bocht die hem zwaar deed overhellen. Plankgas schuurde hij met hoge toeren over een lang recht stuk, terwijl de lampen van Randy achter hem al de binnenkant van zijn auto verlichtten. Dat zou niet lang meer duren. Een weg naar links. Shit, afrit van de autoweg.
“Ga terug!” vloekten de borden in fluorescerend geel.’


De charme van dit verhaal ligt in al het geklungel, zowel aan de kant van de slechteriken als die van de bestrijders van de misdaad. Maar vergis je niet: Undercover is een keiharde thriller, die als een sneltrein door Limburg, zowel Nederlands als Vlaams, raast, met in zijn kielzog de nodige slachtoffers.


Hugo Luijten (Nieuwstadt, 1969) is een Belgisch-Nederlandse schrijver, columnist en historicus.
‘Undercover – Alles of niks’ is een nieuwe verhaallijn in boekvorm bij de populaire tv-reeks Undercover op VRT en Netflix, geproduceerd door De Mensen.


ISBN 9789401471886 | Paperback | 366 pagina's | Uitgeverij De Mensen/Lannoo | oktober 2020

© Marjo, 11 december 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Wacht maar afWacht maar af
Loes den Hollander


‘Ik wil mezelf herkennen, want ik ben dezelfde nog, en toch ben ik dezelfde niet.’


Franka, de ik-verteller – wordt wakker in een omgeving die ze niet kent. Een ziekenhuis? Waarom is ze daar? En waarom vraagt die verpleegkundige haar of ze thee wil? Ze lust helemaal geen thee!
Maar de vrouw vertelt haar dat ze alle dagen dat ze daar al is, thee heeft gedronken.
Het lijkt een kleinigheid, maar dit betekent wel dat ze niet meer is wie ze was. Natuurlijk schakelt ze weer snel over op koffie, maar er zijn wel meer dingen. Ze is weken uit haar leven gewoon kwijt. Ze herinnert zich dat ze bij haar moeder was die wilde vertellen over een prijs die ze gewonnen had, maar of haar moeder het haar ook verteld heeft? Ze weet nog dat ze een vaas wilde pakken en op weg was naar de kelder, maar dan… niets meer.


Een dokter – zeg maar Wolf - vertelt haar dat ze geopereerd is, ze had een aneurysma in haar hoofd, die een bloeding heeft veroorzaakt. Na twee weken in het ziekenhuis is ze nu op de revalidatieafdeling van een verpleeghuis.
Als ze voor de tweede keer wakker wordt, is Brent er. Dat weet ze: dat is haar elf jaar jongere echtgenoot. En er is een ex, Dries, die bij haar weggegaan is omdat hij kinderen wilde en Franka daar geen zin in had. Brent vertelt haar dat haar moeder overleden is, zes dagen nadat Franka de hersenbloeding kreeg. Brent heeft intussen de crematie al geregeld. Franka is – begrijpelijk – nogal van slag. Behalve dat haar moeder er niet meer is, gedraagt Brent zich anders, hij kondigt inderdaad aan dat hij even een time-out wil. Huh? Wil hij nu ook ineens kinderen?
Franka is veel afgevallen en heeft nog steeds geen eetlust. Ze heeft veel hoofdpijn, en moet aan de therapie, waar ze niet altijd zin in heeft.


Er gebeuren ook vreemde dingen: ze krijgt brieven van haar moeder! Het is toch diens handschrift? Maar ze is overleden! Ze weet ineens niet meer of ze de mensen die ze altijd vertrouwd heeft, nog kan vertrouwen. Ligt dat aan haarzelf, of gedragen haar man, haar ex en haar halfzus zich inderdaad anders? Franka wendt zich liever tot haar collega-vriendinnen…
Het duurt wel even, maar langzaam herstelt ze zich weer. Al beseft ze dat ze niet meer de oude Franka is. Maar: dat is maar goed ook!
Er zijn mensen die denken dat ze maar alles met haar kunnen doen wat zij willen. Ze zullen ontdekken dat ze niet meer zo volgzaam is.
Maar eerst moet ze naar huis, ze heeft rust nodig om alles op een rijtje zetten. Want er kloppen een aantal dingen niet. Een ervan is dat thuis nu niet meer bij Brent is. Ze heeft het huis van haar moeder geërfd, en haar man, ex en halfzus hebben haar spullen verhuisd. Dachten ze echt dat ze niet beter zou worden?


“Ik ben er weer, in versie 2.0. Dat betekent: minder snel bang, minder afwachtend en minder soft. Waar medelijden en medeleven vroeger begrippen waren die aan mij vastgeplakt leken te zitten, ben ik tegenwoordig niet meer in staat om diep te voelen. Het lijkt of een deel van mijn gevoelsleven verdwenen is.”


Af en toe zijn er korte hoofdstukken in een ander lettertype waarin we lezen hoe iemand de volle maan afwacht om snode plannetjes uit te voeren. Geen idee wie dat is! En wat die persoon van plan is!
Spannend dus! Zal Franka deze persoon weerstand kunnen bieden?


‘Wacht maar af’ is de 26e thriller van Loes den Hollander, die in 2018 aan den lijve ondervond wat het betekent om te herstellen van een hersenbloeding en haar ervaringen verwerkte in dit boek dat tegelijk een thriller is geworden zoals we die van haar kennen. Spannend tot op het laatst, en met verrassende wendingen.


Loes den Hollander (Nijmegen, 1948) schreef al vijfentwintig thrillers en is jaren een bestsellerauteur.


ISBN 9789461094711 | paperback | 300 pagina's | Uitgeverij de Crime Compagnie | november 2020

© Marjo, 1 december 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

DodemanstangoDodemanstango
Geir Tangen


In Haugesund begint een moordenaar aan zijn gruwelijke voornemen. Hij is ‘de dode man’ en hij wil wraak. Natuurlijk weet de lezer voorlopig niet waarvoor, en waarom deze mensen de dood moeten vinden.


Het verraad. Zij was de eerste. Achter haar stond de rest van de zondaars in het donker. De vernedering. De lafheid. De verachting. Ze hadden hem aangeboden als een offer op het altaar van Korach. Achteraf gezien hadden ze hem natuurlijk moeten cremeren. Het was altijd lastiger om dan uit de dood op te staan.’


Als de slachtoffers worden gevonden heeft de politie geen idee met wie ze te maken hebben. Het duurt ook even voor ze verband leggen.
Het eerste slachtoffer werd levend opgegeten door ratten. Het tweede slachtoffer vond de dood door wespen; hij was allergisch. Er volgen nog anderen.


Forensisch rechercheur Ăse Frugård werkt samen met Olav Scheldrup Hansen van de landelijke politie. Hansen van Kripos komt uit Oslo. Hij is in Haugesund vanwege een andere zaak.


Die andere zaak heeft te maken met wat inspecteur Lotte Skeisvoll en journalist Viljar Gudmundsson eerder gedaan hebben. Viljar heeft een man vermoord, Geirmund Bakken, en Lotte was ter plekke en heeft het lijk verplaatst. Ook heeft ze Viljar een alibi gegeven (dat verhaal wordt verteld in het tweede deel van deze trilogie, ‘Hartenbreker’)
Er is nieuw bewijs opgedoken. Er wordt een man verdacht die zoals Lotte en Viljar weten onschuldig is. Een Serviër, misschien een terrorist? Maar wie of wat hij ook is, hij is niet de dader, en dat feit speelt Lotte parten. Als Viljar zich aangeeft komt ook haar rol uit. Als ze niets zeggen, heeft ze geen rust.
Dan blijkt dat die Serviër dood moet zijn. En dat kan niet.


Lotte werkt ook aan de zaak van de gruwelijke moorden. Totdat ze ontdekken wat het verband is, en daar blijkt Lotte persoonlijk iets mee te maken te hebben. Ze wordt van de zaak gehaald.
Intussen is Viljar cold cases aan het onderzoeken voor een serie in de krant. Blijkbaar raken ze gevoelige snaren, want Viljar is zijn leven niet meer zeker.
Is er verband tussen al deze gebeurtenissen? En hoe zit dan dan?


In snel tempo volgen de gebeurtenissen zich op. Dit is geen boek dat je even rustig weg legt, want om de draad te kunnen vasthouden heb je al je aandacht nodig. Verschillende personages wisselen elkaar af, en Geir Tangen zet je verschillende keren op het verkeerde been.


Viljar heeft het extra lastig omdat hij nog geblesseerd is en er een ambitieuze collega zijn scoops wel wil hebben. Zijn conditie is slecht, hij rookt te veel en een borrel lust hij ook wel. Van opruimen heeft hij nooit gehoord. Van taken delegeren ook niet overigens.
Lotte daarentegen is erg precies. Die stopt zelfs om de komkommers in het krat bij de groenteboer netjes recht te leggen. Daarnaast is ze ambitieus, zij vindt dat ze als vrouw net zo veel in haar mars heeft als haar mannelijke collega’s die haar liever zien gaan dan komen. Behalve
Ăse Frugård dan.
Het conflict met haar werk en met zichzelf is een mooie verhaallijn.


‘Veel’ is het leidmotief van Geir Tangen: Alles – en dat is dus veel! – wat er gebeurt in dit boek speelt zich in een enkele week af. Veel personages, veel locaties, veel ideeën en veel vermoedens, veel verkeerde conclusies.
En als lezer doe je daar ook nog eens aan mee, je wilt natuurlijk proberen of je er zelf achter kunt komen hoe het allemaal in elkaar steekt. Succes!


Geir Tangen (1970, Øystese, Noorwegen) is met meer dan 170.000 lezers de populairste crimeblogger van Noorwegen. Het meesterwerk is zijn thrillerdebuut, het eerste in de trilogie waarin Dodemanstango het laatste is.


ISBN 9789044351248 | paperback | 368 pagina's | Uitgeverij House of the Books | oktober 2020
Vertaald uit het Noors door Rymke Zijlstra

© Marjo, 30 november 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Recensies

Boven