Thrillers Leestafel.info

spannende boeken en een beetje fantasy

Wie zint op wraakWie zint op wraak
Bo Svernström

Het verhaal begint met de vondst van een gekruisigde man, die is vastgespijkerd in een schuur. Z'n tong en z'n penis zijn verwijderd, evenals z'n vingers. Tot ieders verbazing blijkt het slachtoffer nog te leven. Of hij daar blij mee moet zijn is natuurlijk de vraag. Het slachtoffer blijkt een beruchte crimineel te zijn. Later duiken er meer slachtoffers op, die allemaal op een gruwelijke manier om het leven zijn gebracht. Het zijn allemaal criminelen en politiecommissaris Carl Edson bijt zich in deze zaak vast. Ook de gedreven onderzoeksjournaliste Alexandra Bengtsson houdt zich met deze zaak bezig en weet steeds als eerste te berichten.
 
Het eerste deel van het boek is een traditionele Scandinavische thriller, waarin de speurders de hoofdrol spelen en we in cursieve stukken een beeld krijgen van het handelen en de achtergrond van de dader.

In het tweede deel verandert het boek ineens in een psychologische thriller, waarin de dader centraal staat. De chronologie van het verhaal wordt gewoon voortgezet, maar we zien alles nu vanuit de dader, waarbij we ook meer leren over het verleden van de dader en de motieven. We weten nu ook wie de dader is, maar er blijven nog veel raadsels over.

In het derde deel keren we weer terug naar de politie, die de dader heeft opgepakt, maar nog worstelt met de bewijzen. De afloop van het verhaal is zeer verrassend.

ISBN 978 94 027 3060 9 | Paperback | 477 pagina’s | Harper Collins | september 2018
vertaald door Edith Sybesma

© Renate 21 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De doodsvogelDe doodsvogel
Samuel Bjørk


Dit is het tweede boek over het team rond Holger Munch en Mia Krüger. De laatste heeft nog steeds problemen met haar zelfmoordneigingen en verslaving en haar werkgever eist dat ze naar een psycholoog gaat. Dat doet ze ook, maar alleen omdat ze anders niet mag werken. Ze werkt dus ook niet werkelijk mee met de psycholoog en houdt hem op afstand.


Het verhaal begint met een proloog, waarin een jong stel met een vreemd verzoek bij een dominee komt. Ze willen trouwen, maar het huwelijk moet in alle stilte worden ingezegend. De vader van de zoon ligt op sterven en de zoon kan alleen z'n enorme vermogen erven als de vrouw met wie hij trouwt geen kinderen uit een vorig huwelijk hebben. Er mag namelijk geen vreemd bloed in de familie komen. De vrouw op wie de zoon verliefd is, heeft echter 2 kinderen uit een vorig huwelijk en deze zullen naar een ver familielied van de jongeman in Australië gestuurd worden. Als alle formaliteiten dan geregeld zijn, zullen de kinderen weer teruggehaald worden.


Hierna volgt een cursief gedrukt stuk over een meisje dat wegloopt en in een schuur haar broertje vindt, die al eerder weg is gelopen. Hij heeft geen kleren aan en zijn lijf is bedekt met veren, terwijl hij een dode muis tussen z'n tanden heeft. Als hij haar aankijkt en de muis uit zijn mond haalt, zegt hij: "Ik ben de uil." Blijkens de fauna die beschreven wordt, speelt dit zich in Australië af.


Na deze dubbele proloog begint het verhaal met een botanist, die het naakte lichaam van een tienermeisje vindt. Ze ligt midden tussen de veren en heeft een witte lelie in haar mond. Holger Munch wordt er bij geroepen en later vindt er een bespreking met het team plaats waarbij men de nodige verontrustende details hoort. Zo is het meisje ernstig vermagerd, heeft het blauwe plekken op armen en knieën en blaren op de handen. In haar maag bevinden zich alleen pellets van dierenvoeding. Later duikt er een filmpje op, waarin het meisje te zien is en waarop ook de contouren te zien zijn van iemand die verkleed is als uil, de doodsvogel.


Miriam, de dochter van Holger Munch wordt in een romantische affaire getrokken, die haar in contact brengt met een zeer zieke geest.


In diverse hoofdstukken duiken nog andere vreemde figuren op, die de lezer soms op een dwaalspoor zetten. Het is weer een verhaal geworden waarin allerlei puzzelstukjes opduiken, die pas later hun plaats krijgen. Sommige stukken blijken zich uiteindelijk aan de rand van het verhaal te bevinden en er blijft ook het nodige onduidelijk.


Het is weer een spannend boek geworden, waarin het privéleven van de politiemensen wel een rol speelt, maar niet overheerst. Ik kijk al uit naar het volgende deel van deze serie.


ISBN 978 90 245 6557 3 | Paperback | 366 pagina’s | Luitingh - Sijthoff | februari 2017
vertaald door Renée Vink

© Renate 15 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Al die mooie vreemden
Elizabeth Klehfoth

In de zomer van 2007 verdwijnt Grace, de moeder van Charlie. Sommigen menen dat de vader van Charlie daar de hand in heeft gehad, maar er is nooit een lichaam gevonden, dus wat er werkelijk gebeurd is, is voor iedereen een raadsel. De familie van de zakenman Alistair Calloway, de vader van Charlie, is van mening dat Grace alleen maar uit was op het geld van Alistair en dat ze dat gebruikt heeft om te verdwijnen.

Tien jaar later weet de inmiddels zeventienjarige Charlie nog steeds niet wat er gebeurd is met haar moeder. Ze zit inmiddels op een prestigieuze kostschool, waar vooral kinderen van zeer rijke ouders op zitten, jongeren die een Mercedes, of een Porsche hebben en waarvan sommigen hun vakanties op Martha's Vineyard doorbrengen.

Charlie wordt uitgenodigd om lid te worden van de A's, een soort geheime groep op school, waarvan de leden een aantal opdrachten moeten uitvoeren, om lid te kunnen worden. Dit zijn altijd opdrachten, die op z'n zachtst gezegd op het randje zijn. Het idee is dat de leden van de groep elkaar altijd zullen steunen, ook doordat ze door de daden die ze hebben verricht om lid te worden allemaal kwetsbaar zijn. Het falen voor een opdracht wordt genadeloos afgestraft.

Charlie wordt benaderd door haar oom Hank, de broer van Grace, die haar een enveloppe met foto's geeft en haar uitnodigt voor een familiebijeenkomst om haar moeder te herdenken. De familie van Grace is van eenvoudige komaf en lijkt zeer warm te zijn. Het is een beetje het tegendeel van de wereld waarin Charlie zich bevindt. De foto's brengen Charlie tegen wil en dank op een speurtocht naar het verleden, die haar confronteert met de verschrikkelijke waarheid over haar familie en die haar in gevaar brengt.

In hoofdstukken die zich in 2007 afspelen, leren we Grace kennen en uiteindelijk komen we langs deze weg ook te weten wat er allemaal werkelijk is gebeurd. Later gaan we ook nog verder terug in de tijd en leren we Alistair en zijn familie beter kennen. Hij komt uit een zakenfamilie, die een vorm van sociaal Darwinisme voorstaat. Ook de kinderen worden tegen elkaar uitgespeeld. Zo krijgt Alistair van z'n vader de opdracht om de rozenstruik van z'n moeder, waar zij zeer aan gehecht is, te kappen, terwijl z'n broer Teddy de opdacht krijgt om de struik te beschermen. Alistair slaagt in z'n opdracht en Teddy wordt gestraft, want hij heeft gefaald.

De vader van de jongens heeft zelf z'n broers van hun erfenis beroofd. Alistair merkt op een gegeven moment op dat een zakenman geen geweten dient te hebben, omdat hij dan nooit keiharde bezuinigingsmaatregelen kan nemen, zoals het ontslaan van een medewerker, wiens vrouw kanker heeft en bij wie de behandeling niet aanslaat, of een alleenstaande moeder met 3 kinderen, omdat ze hun targets niet halen. Grace is op dat moment de vriendin van Teddy, terwijl Alistair een relatie heeft met Margot, een zeer ambitieuze vrouw, die medicijnen studeert. Alistair is er van overtuigd dat ze een psychopaat is, wat hij alleen maar als een voordeel ziet.

Het boek zit vol mensen waar ik bitter weinig sympathie voor kon voelen en dat maakte het toch wat minder aantrekkelijk. Het was wel een spannend verhaal, dat toch net iets anders afloopt dan je misschien verwacht. Ik moet wel opmerken dat het einde misschien toch wel een typisch Amerikaans tintje heeft.
 
ISBN 978 94 027 0403 7 | Paperback | pagina’s | Harper Collins | juni 2019
vertaald door Anna Livestro

© Renate 7 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De moordputDe moordput
Een Arrowood-mysterie
Mick Finlay


Of dat klopt weten we niet, maar William Arrowood is er in ieder geval van overtuigd: hij is een betere speurder dan die blaaskaak van een Sherlock Holmes!
Hij kan zich er vreselijk over opwinden dat de kranten lovend schrijven over Holmes, terwijl ze zijn persoontje ofwel negeren ofwel beschimpen. Maar hij, Arrowood, werkt in het armere Zuid-Londen, en hij accepteert de minder goedbetaalde zaken, in tegenstelling tot de geroemde Holmes. En vaak zijn die zaken veel lastiger op te lossen, en zijn ze ook gevaarlijk. 
Net als bij Holmes, is het zijn assistent, Barnett die het verhaal vertelt.


Het echtpaar Barclay benadert de detective: Ze hebben hun dochter al ruim een half jaar niet meer gezien, ze reageert ook niet op brieven.
Ze vermoeden dat Birdie gevangen gehouden wordt door haar man en zijn familie, op een buiten Londen gelegen boerderij. Daar zijn ze aan de deur geweest, maar de bewoners beweren dat Birdie hen niet wil zien! Een complicatie is dat Birdie niet helemaal 100% is, maar toch: meneer en mevrouw Barclay willen van haar zelf horen dat ze niet terug wil komen. De opdracht luidt: zorg er voor dat we haar kunnen zien en spreken.


‘Misschien is het niets, maar ik zou me als ouder zorgen maken. Een zwakzinnige jonge vrouw wordt belet haar familie te zien. Een gewelddadige echtgenoot!’ Hij likte zijn vingers af en veegde ze schoon aan zijn broekspijpen. ‘De arme Birdie zou weleens in grote moeilijkheden kunnen zitten. Het probleem is alleen dat ik niet goed weet wat we eraan kunnen doen.’


Natuurlijk beginnen de detectives met een bezoek aan de boerderij. En ook zij krijgen geen toegang tot het meisje. Ze zien haar evenwel voor het raam staan, ze zwaait met een veer, en bij een volgend bezoek met een afbeelding uit een tijdschrift. Maar wat dat betekent, begrijpen de mannen niet.
Dat er meer achter zit, dat begrijpen ze wel! Ze proberen de politie erbij te halen, die hen eerder tegenwerkt dan hulp biedt. En als ze de ouders opnieuw bezoeken, krijgt Arrowood bevestiging van zijn twijfels: zij spreken niet de waarheid. Als er vervolgens een vrouw verdwijnt die vlak bij de boerderij woont en alles wijst op moord, verandert deze ogenschijnlijk eenvoudige zaak in een zeer complex moordonderzoek. Wat is er allemaal aan de hand op die boerderij?


Deze detective die speelt aan het eind van de negentiende eeuw draait zijn hand er niet voor om als hij vindt dat er voor anderen akelige praktijken nodig zijn om de waarheid boven tafel te krijgen. Daarbij ontziet hij zijn assistent niet! Maar eerlijk gezegd: zichzelf ook niet.
Het is een smerig zaakje, waarvan mensen als Birdie die niet helemaal volwaardig zijn de dupe zijn. Arrowood ontdekt al snel dat ook haar echtgenoot niet helemaal in orde is, en er zijn nog meer werknemers die men idioot of zwakzinnig noemt.


In een kort voorwoord en een langere epiloog over de historische achtergrond wordt uitgelegd hoe men eind negentiende eeuw omging met deze mensen. ‘Ze voelen geen pijn.’ zegt een van de personages.
Langdon Down, de man die beschreef hoe mensen met het syndroom van Down een specifiek uiterlijk kunnen hebben wordt ten tonele gevoerd. Er gebeurden vreselijke dingen met mensen die niet voor zichzelf op kunnen komen, wat uit dit verhaal duidelijk naar voren komt. De historische context is prima, maar de sfeertekening kon beter. Ook al is er regelmatig sprake van mist en andere vochtigheid, die wordt niet beeldend genoeg beschreven.


Het geheel leest best lekker weg, maar een topper is het niet.

Er was een eerder boek over deze detective, en daar wordt ook naar verwezen, maar voor de zaak op zich is het niet erg als je dat eerdere verhaal niet kent.


Mick Finlay (Glasgow) verdeelt zijn tijd over Brighton en Cambridge. Hij doet regelmatig onderzoek op het gebied van menselijk gedrag.


ISBN 9789402702644 | Paperback | 448 pagina‘s | Uitgeverij HarperCollins | maart 2019
Vertaald uit het Engels door Ruud van de Plassche

© Marjo, 12 juli 2019

Lees de reactie op het forum en/of reageer. Klik HIER

DepresidentDe President
Orphan X deel 4
Gregg Hurwitz


Evan Smoak is getraind om te doden. Een normale jeugd heeft hij nooit gekend, vanaf het moment dat hij gescout werd in het weeshuis waar hij zich bevond, betekende elke dag opstaan steeds weer trainen, trainen en nog meer trainen. Vechtsport, conditietraining, leren om te gaan met wapens en de meest geavanceerde technologische snufjes, hij is onverslaanbaar. ‘Jij bent het wapen. De rest is gereedschap’.
Op het moment dat hij besloot geen Orphan agent meer te zijn, werd zijn leven niet normaal. Dat was niet meer mogelijk. Ook Jack, zijn begeleider, stapte uit het programma, en sindsdien werd er jacht op hen gemaakt. Ze wisten te veel.
Evan werd de Nowhere man, iemand die zich inzette voor mensen in nood. Zo ook in deel vier, al is de hoofdopdracht persoonlijk.

In de proloog heeft hij zijn eerste opdracht met succes uitgevoerd. Wat die opdracht te maken heeft met de huidige president Bennett weet hij niet, maar hij weet wel dat Bennett hem wil vermoorden. Nou ja laten vermoorden dus. Daarvoor wordt Orphan A vrijgelaten uit de gevangenis, die op zijn beurt eist dat een paar andere criminelen vrij komen, zodat hij ze in kan zetten voor de opdracht die de president voor hem heeft.Na Orphan X lopen ook de andere Orphans gevaar.


Het hele Orphanproject dat al supergeheim was volledig vernietigen, dat is wat de president die dit notabene zelf in het leven heeft geroepen, beoogt. Waarom precies, dat wil Evan graag weten. Hij heeft twee opdrachten voor zichzelf: de waaromvraag beantwoorden en de president vermoorden. Onmogelijk, lijkt dat. Bennett is ieder moment van de 24 uren die een dag heeft beveiligd als woonde hij in een ondoordringbaar pantser en hij kent het gevaar dat hij loopt, hij en zijn belager hebben telefonisch contact:


“Evan zei: ‘Ik heb generaals vermoord. Ik heb ministers van Buitenlandse zaken vermoord. Ik heb top industriëlen vermoord.’
De stem gaf even kalm als altijd antwoord. ‘Maar je hebt nog nooit de president van de Verenigde Staten vermoord.’


Of dat toch gebeurd zal zijn voor het boek uit is, is een lastige kwestie. Want Evan heeft nog een extra taak te vervullen. Als de Nowhere Man wil hij een jongen helpen die onderop heeft gelegen bij het verdelen van intelligentie. De jongen is goudeerlijk en volgt strikt de regeltjes. Hij beseft totaal niet dat anderen dat niet doen! En zo valt hij – en met hem zijn hele familie – in handen van een grote drugsdealer.


Dit is zo’n thriller die eigenlijk niet dik genoeg kan zijn – mits je de tijd hebt.
Ja, de hoofdpersoon is een moordenaar, een gevechtsmachine, die talenten en kennis heeft waar je nog nooit van gehoord hebt, maar hij is ook een slachtoffer. En blijkt ondanks alles een mens van vlees en bloed. Superspannende acties, met oog voor details, lees je ademloos, liefst in een ruk, ook omdat Gregg Hurwitz zijn hoofdstukken met zodanige cliffhangers schrijft dat je door moet.


Ook de andere personages, zowel mede- als tegenstanders, komen goed uit de verf, al zou je daar nog wel wat meer aandacht voor willen hebben. Naomi bijvoorbeeld, special agent in charge, die niet mag twijfelen aan de president voor wie ze werkt, maar dat wel steeds meer doet. Intussen heeft ze de zorg voor haar voorganger, niet toevallig ook haar vader, die in een verpleeghuis ligt af te takelen.
De President is niet alleen een actiethriller, het is vooral genieten van een superspannend verhaal dat goed in elkaar zit en je tot het laatst toe op het puntje van je stoel laat zitten.


Gregg Hurwitz (1973, San Francisco) schreef tijdens zijn studententijd aan zijn eerste thriller, The Tower, die in 1999 gepubliceerd werd. Thrillerlezers kunnen intussen niet meer om hem heen.


ISBN 9789400510692 | Paperback | 512 pagina’s | Uitgeverij AW Bruna | maart 2019
Vertaald uit het Engels door Erik de Vries

© Marjo, 5 juli 2019

Lees de reactie op het forum en/of reageer. Klik HIER

EeuwignachtEeuwig nacht
Patrick de Bruyn

Elise bezoekt haar grootvader, mijnheer Adam, in het ziekenhuis, niet alleen omdat hij haar opa is, maar ook omdat hij bereid is om gesprekken met haar te voeren in het kader van haar opleiding. Opa vertelt haar dat hij naar huis mag. Dat vindt ze vreemd. Niet naar een revalidatiecentrum? Dat blijkt eigenlijk wel te moeten, hij werd opgenomen met grote uitputtingsverschijnselen, maar mijnheer Adam is eigenwijs. Ook al heeft hij in de afgelopen maanden ook al drie keer een ongeluk gehad met zijn auto. Dat liep dan wel goed af, maar toch.
Elise maakt zich ongerust. Terecht blijkt. Want net voor mijnheer Adam naar huis zou vertrekken wordt hij dood gevonden.


Bij het lezen van het testament blijken al zijn bezittingen naar zijn veel jongere vriendin te gaan. Hij had Elise al eerder verteld over die fantastische Michèle Godeau. Elise weet intussen dat haar opa die laatste dagen toch een beetje begon te twijfelen aan deze mevrouw:


‘Ze heeft het natuurlijk geweldig druk. Zoveel patiënten die haar aandacht opeisen. En ze is een pietje-precies. Ze wil voor iedereen het beste…’ Maar daar klonk minder adoratie in door dan er ooit was geweest.
‘Bedoel je dat ze je niet zo vaak is komen bezoeken?’
En ineens liet hij de idolatrie volledig achterwege en reageerde enigszins geprikkeld:
‘Dat kun je wel zeggen ja. Ik had het nochtans anders verwacht. Dat kan toch niet zo moeilijk zijn om even binnen te springen. Ze werkt hier toch.’


Naast deze aanwijzing was er ook dat eigenaardige voorwerp dat Elise steeds aantrof in de auto’s na de ongelukken, een voorwerp dat er onschuldig uit zag, maar makkelijk de rem klem had kunnen zetten. Voor Elise is er geen twijfel: deze mevrouw, die Michèle, heeft haar grootvader opgelicht en diens centen ingepikt. Als ze later van haar vader hoort hoeveel geld er van de rekeningen afgeschreven werd ten behoeve van haar fratsen, en als ook de laatste onroerende goederen door haar ingepikt worden, gaat ze op onderzoek uit en stuit op nog een verdacht overlijden waar Michèle bij betrokken was. Haar besluit staat vast. Dat moet afgelopen zijn, die oplichterij!


Het verhaal van zijn vader en de valstrik die hem zijn leven heeft gekost wordt onderwerp van het boek dat Jean-Pierre, de vader van Elise, gaat schrijven. Maar dat blijkt zo makkelijk nog niet te zijn.


De vorm van het verhaal is bijzonder: Jean-Pierre laat zijn dochter stukken lezen en ze voeren hele gesprekken over hoe die intrigante hun vader/opa zijn geld afpakte voordat ze hem om het leven hielp. De grenslijn tussen fictie en non-fictie blijkt lastig.
Voor de lezer wordt het eveneens onduidelijk: wanneer is wat je leest het verhaal dat Jean-Pierre schreef, en dus wat hij er misschien bij verzon, en wanneer is het daadwerkelijk wat er gebeurde? Maar deze twijfel maakt het verhaal niet minder aantrekkelijk. Integendeel, het is intrigerend er achter te komen – of niet. Het is geen thriller met veel actie, maar daarentegen een boeiende psychologische misdaadroman geworden.


Humor zit er ook in, deels door de Vlaamse taal: ‘toen het grillen werd, was het te laat.’ Maar ook door zinnen als deze:
‘en dat allemaal door de vlinders in zijn buik.’
’Alleen kon hij het onderscheid niet maken tussen de vlinder en de vampier.’


De auteur heeft in dit boek net als zijn mannelijke hoofdpersoon geschreven over zijn vader. Hetgeen niet makkelijk was, stelt hij. ‘Dè waarheid? Die bestaat niet’ staat op de omslag.


Patrick De Bruyn (Halle, 22 augustus 1955) van oorsprong psycholoog heeft als Vlaams misdaadauteur zijn sporen verdiend. Zijn thrillers worden gekenmerkt door een beschrijving van gewone mensen die door het noodlot of door eigen toedoen in een nachtmerrie belanden.
Zijn boeken werden genomineerd voor de Gouden Strop, de Diamanten Kogel en de Hercule Poirotprijs. De laatste prijs won hij met Dodelijk Verlangen in 2010.


ISBN 9789492958464 | Paperback | 304 pagina's | Uitgeverij Horizon | maart 2019

© Marjo, 30 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Steigereiland
Lidewij Martens
 
Lin is rechercheur in de regio Rijnmond en een soort officieuze ordebewaakster op Steigereiland, een kleine gemeenschap van woonbootbewoners, waar zij al haar hele leven deel van uitmaakt. Dat betekent dat ze soms moet schipperen, want de woonbootbewoners zijn niet zo gek op de autoriteiten en Lin heeft dus wel eens gevoel dat ze in moet springen als een soort bemiddelaar, bijvoorbeeld als een van de bewoners in een kraan is geklommen. Dan laat ze haar werk als rechercheur liggen en probeert ze de zaken tot een goed einde te brengen.

Als een jongen een pakje met drugs in een stoel bij het afval vindt, krijgt deze zaak natuurlijk de prioriteit. En dan verdwijnt de vijftienjarige Sabine, Lins buurmeisje, waarmee ze vaak gaat zwemmen. Dit brengt Lin terug naar haar eigen herinneringen aan haar zusje Lem dat verdronken is. Haar andere zus, Nina, duikt ook ineens op en brengt ook haar eigen problemen met zich mee.

De verdwijning van Sabine zorgt ook voor problemen bij de woonbootbewoners, zeker als de ex van Lin hiermee in verband wordt gebracht, dan is ook Lin de gebeten hond.


Al met al is het wel een spannende thriller geworden, met hoofdpersonen waar ik graag een hele serie over zou willen lezen. Het is misschien geen verhaal met veel diepgang, maar gewoon een lekkere thriller om in de vakantie te ontspannen.


ISBN 978 94 027 0352 8 | Paperback | 302 pagina’s | Harper Collins | juni 2019

© Renate 29 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Ik reis alleen
Samuel Bjørk

Dit is een thriller zoals ik ze graag lees. Na een proloog, waarin een pas geboren baby, waarvan de moeder in het kraambed overleden is, verdwijnt, gaan we naar het heden. We zien hoe het eerste lichaam van een meisje van 6 jaar, met een springtouw opgehangen in een boom, gevonden wordt. Dan komen we bij Mia Krüger, die zich terug heeft getrokken op een eilandje bij Hitra. Ze is van plan om een eind aan haar leven te maken. De datum waarop ze dit wil doen, heeft ze al in haar agenda staan.

In Værnes haalt Holger Much een auto op bij het verhuurbedrijf en hij rijdt naar Trondheim. Hij is op weg naar Mia Krüger, die hij nodig heeft. Van Trondheim gaat hij verder naar Orkanger en naar Hitra, waar hij op een gegeven moment met een boot naar het eilandje moet waar Mia Krüger moet wonen. Hij moet haar overtuigen om mee te komen.


Dan duikt er in een volgend hoofdstuk ineens een man met een getatoeëerde adelaar in z'n nek op. Wat deze met de zaak te maken heeft, is nog een raadsel. Zo krijgen we allerlei puzzelstukjes, waarvan pas later duidelijk wordt hoe ze in het verhaal passen. Er duiken onder andere nog een mysterieuze sekte en een vrouw met 2 verschillend gekleurde ogen op, terwijl er een tweede meisje wordt gevonden en een boer een van z'n varkens dood en zonder kop vindt. Soms moet ik even terugbladeren, omdat er iemand opduikt, die we eerder tegen zijn gekomen. Op een gegeven moment krijg ik zelfs een zeker wantrouwen tegen een van de politiemensen.


Allerlei puzzelstukjes vallen langzaam op hun plaats, maar de schrijver heeft tot het einde toe nog wel een paar verrassingen in petto. Niet alle draadjes worden helemaal afgehecht, maar dat vond ik niet erg. Ik ben in ieder geval heel benieuwd naar het volgende boek over Holger Munch en Mia Krüger. Achterin het boek, vanaf pagina 400 staat al een voorproefje van dit nieuwe boek.


ISBN 978 90 210 1803 4 | Paperback | 416 (399) pagina’s | Luitingh - Sijthoff | februari 2016
vertaald door Renée Vink

© Renate 29 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Engelbewaarders
Kristina Ohlsson


Dit is het derde boek over Alex Recht en z'n team. Het begint met een proloog, waarin een vrouw een film bekijkt, waarin te zien is dat een jonge vrouw vermoord wordt. De vrouw bekijkt de film verschillende keren en herkent het tuinhuis van haar ouders, waar de film kennelijk is opgenomen. Ook de gemaskerde moordenaar herkent ze.


Dan springt het boek naar het heden en na een citaat uit een getuigenverhoor met Alex Recht, lezen we hoe een man met een hond een lijk vindt.
Dan volgt een getuigenverhoor met Frederika Bergman, waarin al vooruit wordt gelopen op de afloop van het verhaal. Zo lezen we dat de partner van Frederika, met wie ze een dochter heeft, aan is gehouden en dat Jimmy, de broer van Peder Rydh dood is. Jimmy heeft door een val van een schommel een hersenbeschadiging opgelopen en is min of meer stil blijven staan in z'n ontwikkeling. Hij verblijft in een tehuis en heeft een sterke band met Peder, zoals we ook in de voorgaande delen van deze serie hebben kunnen lezen. Later volgen er meer stukken van getuigenverhoren, die mij in het begin het gevoel gaven dat er dingen van de plot werden weggegeven, die ik misschien liever nog niet had gelezen.


Het privéleven van de hoofdpersonen raakt dit keer zeer verweven met de zaak waaraan gewerkt wordt. Het gevonden lichaam is van een jonge studente, die 2 jaar geleden vermist is geraakt. Het lichaam is in twee stukken verdeeld en het hoofd en de handen ontbreken. Later worden er in dezelfde omgeving nog 2 lichamen gevonden, van mensen die al veel langer dood zijn. Het eerste lichaam is van een man en het tweede van een vrouw, die al 40 jaar dood moet zijn.


Het verhaal lijkt te draaien om de kinderboekenschrijfster Thea Aldrin, die in de gevangenis heeft gezeten, omdat ze haar man vermoord heeft. Bovendien is haar zoon vermist en de politie vermoedt dat zij die ook gedood heeft. Met name commissaris Torbjörn Ross is hier heilig van overtuigd.
Thea Aldrin wordt ook gezien als de auteur van 2 zeer gewelddadige pornografische boeken. Na haar veroordeling heeft ze nooit meer gesproken. In het verzorgingshuis, waar ze na haar verblijf in de gevangenis in terecht is gekomen, wordt ze als excentriek gezien, een zwijgzame eenzaat, die regelmatig bezoek krijgt van Torbjörn Ross, die nog steeds hoopt een bekentenis van haar te krijgen, dat ze ook haar zoon vermoord heeft. Bovendien krijgt ze wekelijks bloemen van een onbekende, met een briefje, waarop 'Bedankt' staat.


In het verzorgingshuis waar Thea Aldrin woont is ook een medewerkster, die onder druk wordt gezet door een onbekende man, om de voormalige schrijfster in de gaten te houden en te melden van wie ze bezoek krijgt. Zo krijgt de lezer weer allerlei puzzelstukjes, die langzaam op hun plaats vallen.


Kristina Ahlsson is er weer in geslaagd om een boek te schrijven dat de lezer vrijwel tot het einde toe weet te verrassen. Of we aan het einde van het verhaal ook werkelijk alles te weten zijn gekomen, blijft de vraag. In het laatste hoofdstuk bekijkt een man de film, die ook aan het begin van het boek bekeken wordt. Wie die man is, wordt niet vermeld. Dat mag de lezer zelf bepalen. Is het iemand die we al eerder zijn tegengekomen, of is het een onbekende?


De stukken van de getuigenverhoren blijken uiteindelijk minder storend te zijn, dan ik aanvankelijk dacht. Weliswaar worden er een paar dingen weggegeven, maar veel blijkt uiteindelijk toch net iets anders in elkaar te zitten, dan je denkt. Het is het verhaal van een zaak, waarin verschillende dingen mis lopen, onder andere door gebrekkige communicatie. Dat men het idee heeft dat er fouten zijn gemaakt, blijkt ook uit de getuigenverhoren.

ISBN 978 90 443 3502 6 | Paperback| 398 pagina’s | House Of Books | augustus 2012 |
Vertaald door Ron Bezemer

© Renate 12 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Negendoder
Ule Hansen

Emma Carow is een profiler in Berlijn en heeft zelf de nodige problemen. Ze is in het verleden op een zeer geweldadige wijze verkracht door Uwe Marquardt, een man die na zijn vrijlating een boek over z'n ervaringen heeft geschreven, een boek waardoor hij een soort beroemdheid is geworden. Ergens zint Emma Carow nog steeds op wraak.
 
Binnen het team van de afdeling Operationele Misdaadanalyse is Emma een soort buitenbeentje. Ze mist sociale vaardigheden, hoewel niet duidelijk is of dit nu uitsluitend haar karakter is, of dat haar ervaringen uit het verleden daar ook nog iets mee te maken hebben. Haar plaats in de groep is onduidelijk en ze hoopt haar chef te vervangen, als deze zwangerschapsverlof heeft. Er komt ook een nieuw lid in het team, dat bij Emma voor de nodige spanning zorgt. Ze heeft haar eigen werkwijze, die in twijfel wordt getrokken, als haar theorieën niet lijken te kloppen.

Op een gegeven moment worden er 3 lijken, van 2 vrouwen en een man gevonden. Deze zijn, op hun gezicht na, helemaal in tape zijn gewikkeld. Bij sectie blijkt dat ze door uitdroging om het leven zijn gekomen.
Er worden weliswaar, zoals Emma voorspelt meer lichamen gevonden, maar toch klopt het niet. Alleen al het feit dat de slachtoffers levend zijn achtergelaten om te sterven is al vreemd voor een seriemoordenaar, die over het algemeen juist z'n kick vindt in het moorden. Bovendien moet het een en ander het werk zijn van een groep, omdat een persoon alleen het een en ander nooit voor elkaar kan krijgen. Er duikt wel al snel een verdachte op, maar die heeft een alibi.

Al met al is het een zeer spannend boek, met een misschien wat vreemde hoofdpersoon. Er is niet al te veel aandacht voor het privéleven van de hoofdpersonen, behalve wanneer dit voor het plot van belang is. Het verhaal wordt heel rechttoe, rechtaan verteld, zonder echte uitstapjes naar het verleden, of een blik in het hoofd van de daders.

Ik moet zeggen dat ik wel benieuwd ben naar het volgende boek van dit schijversduo, Astrid Ule en Erik Hansen.
 
ISBN 978 90 245 7335 6 | Paperback | 459 pagina’s | Luitingh - Sijthoff | oktober 2016
vertaald door Roelof Posthuma

© Renate 23 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De kinderen die het bos in gingenDe kinderen die het bos in gingen
Een Charlie Lager-thriller
Lina Bengtsdotter


Dit is het tweede boek over Charlie Lager. Haar baas bij de politie is van mening dat ze in therapie moet, in verband met haar drankprobleem, iets waar ze het zelf niet helemaal mee eens is, maar waar ze toch in meegaat, omdat ze haar baan niet wil verliezen. Later spreekt haar baas haar aan op het feit dat ze nog vrij veel vakantiedagen heeft staan. Charlie is van mening dat ze nu bezig zijn met een zeer belangrijke zaak, waar ze zich ook persoonlijk bij betrokken voelt.
Als ze even pauzeert leest ze op internet een stuk over een meisje, dat in 1989 jaar geleden vermist raakte in Gulspång. Ze verbaast zich er over dat ze daar bij haar vorige bezoek aan Gulspång, toen ze op zoek waren naar de vermiste Annabelle niets over gehoord had.


Bij een bezoek aan een bar samen met een collega, ziet ze aan de bar Johannes Ro zitten, de journalist waar ze in het vorige boek ook mee te maken heeft gehad. Hij is ook de auteur van het artikel over het vermiste meisje, dat Charlie heeft zitten lezen. Hij zoekt contact met Charlie en ze hebben het over het artikel over het vermiste meisje, dat Charlie gelezen heeft. Charlie neemt Johan mee naar huis, waar ze over het artikel praten dat hij heeft geschreven.
Johan gaat naar huis en Charlie kruipt in bed, waar ze over haar moeder droomt. Ze wordt wakker van haar telefoon. Het blijkt Susanne te zijn, een vriendin uit Gulspång, die problemen heeft. Haar partner is bij haar weggegaan en haar moeder is weer gaan drinken. Charlie biedt aan om naar haar toe te komen, zodra de zaak waar ze mee bezig is, afgerond is.


De volgende dag, als ze zich verslapen heeft, besluit ze vrij te nemen en naar haar vriendin in Gulspång te gaan. Haar bezoek aan Gulspång brengt ook weer herinneringen aan haar jeugd naar boven. Ze probeert uit te zoeken wat er nu eigenlijk met Francesca, het meisje dat in 1989 verdwenen is, is gebeurd. Daarbij krijgt ze op een gegeven moment hulp van Johannes Ro.


In de proloog is Francesca aan het woord. Ze is op een feest op de kostschool waar ze op zit en is op zoek naar haar vriend Paul. Paul is een buitenbeentje, dat op z'n vorige school dusdanig gepest werd, dat z'n ouders alles bij elkaar hebben geschraapt om hem naar deze dure kostschool te sturen, in de hoop dat het hem daar beter zal gaan. Dat blijkt echter toch niet helemaal het geval te zijn. Hij trekt veel op met Francesca, die net als hij een buitenbeentje is. Later wordt Paul dood uit het water gehaald en de conclusie is dat hij zelfmoord heeft gepleegd. Francesca gelooft dat niet en verdenkt een groepje jongens rond Henrik Stiernberg, het vriendje van haar zus.


In de stukken waarin Francesca aan het woord is, leren we meer over haar en haar vriendschap met Paul. Francesca drinkt nogal en wordt door haar ouders niet erg serieus genomen. Ze wordt beschouwd als iemand die het niet zo nauw neemt met de waarheid en als ze op een gegeven moment vertelt dat ze verkracht is door de zoon van een zakenpartner van haar vader, wordt dit natuurlijk ook niet geloofd. Francesca is misschien wat dromerig en in korte stukjes met de titel 'Gaten in de tijd' haalt ze herinneringen op aan haar vriendschap met Paul.


Charlie ontdekt in dit verhaal weer meer over haar eigen verleden en over haar moeder. Ze ontdekt wat er gebeurd is met Francesca en Paul en hoewel ze daar niet op uit is, ontdekt ze door een vreemd toeval ook wie haar biologische vader is.


Ik ben benieuwd naar het derde deel van de trilogie over Charlie Lager. Hoewel het boek los kan worden gelezen, maakt het toch wel heel duidelijk deel uit van een serie. In zekere zin is het te vergelijken met de boeken over Frieda Klein van Nicci French. Ook daarin is in feite sprake van een doorlopend verhaal. Het verschil is dat het verhaal van Frieda Klein zich alleen in het heden afspeelt, terwijl het verhaal over Charlie Lager eigenlijk vooral over haar verleden gaat. Wat zal er in het volgende boek nog aan het licht komen? In het eerste boek ontdekte Charlie dat haar moeder als puber samen met een vriendinnetje een kind om het leven heeft gebracht. In dit boek ontdekt ze wie haar vader is, dus wat zal er in het volgende boek aan het licht komen?


ISBN 978 94 027 0269 9 | Paperback | 414 pagina’s | Harper Collins | mei 2019
vertaald door Ydelet Westra

© Renate 20 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

KwellingKwelling
Hoe goed ken jij je moeder echt?
Tamara Geraeds

De 28-jarige Christina woont nog steeds bij haar ouders. Ze zou graag op zichzelf willen, maar blijft om een misschien wel misplaatst schuldgevoel. Vijf jaar eerder is namelijk haar jongere broertje Colin verdwenen. Sindsdien is het gezin ontwricht: haar vader vlucht in zijn werk, het organiseren van feesten en evenementen, en haar moeder heeft een akelige migraine ontwikkeld.
Christina is als profielanalyticus gaan werken bij IPOL, de Dienst Internationale Politiesamenwerking. Maar echt succesvol is ze niet, het werk vindt ze eigenlijk saai, ook al is ze vastbesloten om informatie te vinden die een doorbraak kan vormen. Colin is namelijk niet het enige kind dat verdwenen is.

Het verhaal begint met een krantenartikel over een gruwelijke vondst in een geheime tunnel bij een huis in Rotterdam. De familie Kaakmans krijgt het bericht dat Colin een van de lijken was, waardoor alle ellende opnieuw opgerakeld wordt.
Ellen, de moeder, krijgt opnieuw heftige migraineaanvallen, en Christina kan zich niet meer concentreren, heeft last van stress. Ze zoekt haar heil in drugs, en heeft daar steeds meer van nodig.
Vergist ze zich nu, of klopt het dat haar moeder zich vreemd gedraagt? Als Christina in haar moeders tas een vingerkootje en een bebloed mes vindt, probeert ze haar moeder meer in de gaten te houden.

Daarbij doet ze niet zozeer vreemde, als wel hele akelige ontdekkingen.
Ze vraagt zich af of dat verband houdt met de berichten in de krant.

Het verhaal wordt door Christina als ik-verteller, en door Ellen in de derde persoon verteld, waarbij de lezer zeer goed op moet letten in welke tijd het hoofdstuk speelt. Terwijl Christina vooral vooruit in de tijd gaat, zijn de hoofdstukken die Ellen vertelt juist terugblikken, die steeds verder het verleden induiken, maar ook weer niet altijd, dus je moet de koppen boven de hoofdstukken goed lezen. Daar staan overigens soms ook spreuken als ’berouw snijdt dieper dan het scherpste zwaard’ of ‘Monsters slapen niet in je bed, ze slapen in je hoofd’(achterin vindt je verantwoording voor deze gezegden)

Waar de gemiddelde lezer waarschijnlijk ook onzeker over is, is de vraag in hoeverre alles werkelijk gebeurt. Christina neemt steeds meer en zwaardere drugs, en verliest haar grip op het leven. Ze heeft hallucinaties. Maar die lijkt Ellen ook te hebben, tenminste, dat denkt Christina dan weer.
Die vraagt zich bovendien af of er een moordenaarsgen bestaat, en maakt zich daar erg ongerust over haar moeder.
Wat gebeurt er nu echt? Zien moeder en dochter spoken, of gebeurt het echt?

‘Bibberend lig ik in bed. Ik lig hier al zeker een half uur, maar van slapen kan geen sprake zijn. Nog nooit in mijn leven heb ik me zo radeloos gevoeld. Mijn hoofd wordt overspoeld door verdriet, woede, machteloosheid, onzekerheid, twijfel, verlangen. Nog even en ik word gillend gek.’

Door die onzekerheid word je des te nieuwsgieriger naar de ontknoping van dit spannende verhaal.
De eenvoudige en duidelijke manier van schrijven is in dit geval erg prettig, je hebt al genoeg om in de gaten te houden als je het verhaal vlot wilt lezen. Dat lukt overigens niet altijd: al lezend wil je nogal eens terugbladeren om alles goed op een rijtje te hebben.

Een psychologische thriller die verrast en fascineert!

Tamara Geraeds (Arnemuiden,1981) werkt naast auteur als freelance docent Engels, Nederlands en creatief schrijven, en als redacteur voor verschillende uitgeverijen. In 2012 verscheen haar debuut Nergens bij Uitgeverij Kluitman Alkmaar en inmiddels zijn er al 7 boeken van haar hand verschenen.

ISBN 9789462420984 | paperback | 263 pagina's | Uitgeverij Kramat | maart 2019

© Marjo, 11 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Jij alleenJij alleen
Ninni Schulman


Paul, de ik-verteller bijt in het verhaal de spits af. Het is februari, hij ligt in het ziekenhuis, zijn been is geamputeerd. Later zal hij naar een revalidatiecentrum gaan en hij is vastbesloten weer te kunnen lopen. Zijn enige bezoeker is zijn moeder, die dagenlang naast zijn bed zit te breien. Paul wacht op zijn zus, Lotta, maar die laat zich niet zien.


Paul heeft tijd genoeg om na te denken aan de voorafgaande zomer, toen hij Iris ontmoette op het metrostation waar hij werkte in een kiosk. Later wordt duidelijk dat hij eigenlijk biologie gestudeerd heeft en ook les heeft gegeven in dat vak. Maar dat is misgelopen toen zijn vrouw overleed.


Als Iris het verhaal overneemt, vertelt zij over diezelfde zomer. Zij werkt als freelance designer, en vindt dat een van haar beste eigenschappen is dat zij altijd haar deadline haalt. Zij heeft net een relatie achter de rug met een getrouwde man, waar ze nog flink van in de put zit. Maar als ze op een dag een lekke band heeft en een man die haar vaag bekend voorkomt haar helpt, is ze van deze man gecharmeerd. Ze beseft dat ze hem kent van het metrostation, en het feit dat ze elkaar daar groetten, lijkt haar betrouwbaar genoeg. Ze geeft hem haar telefoonnummer waarvan ze al snel spijt als haren op haar hoofd zal hebben dat ze dat gedaan heeft. 
Want hoewel een nieuwe liefde lijkt op te bloeien, vindt ze toch wel dat Paul haar erg claimt. Ze wil haar werk goed blijven doen, maar dat wordt steeds moeilijker. En ook haar gezondheid wordt steeds slechter. Maar daar kan Paul toch niets aan doen?


De zussen van Paul, de reeds genoemde Lotta en een jonger zusje dat gestorven is, hebben een kleine maar veelzeggende rol in het verhaal, net als de vader van Iris, die leed aan een psychose. Als Iris ziek wordt leeft ze met de angst dat zij genetisch besmet is. 


Om en om vertellen Paul en Iris over hun ontmoeting en hoe het verder ging, waarbij Paul dus ook af en toe mededeelt wat er in het heden gebeurt. Waar Iris is in dat heden, weten we niet.
In deze psychologische thriller zijn twee mensen aan het woord, Paul en Iris. Omdat Paul als ik-verteller veel minder betrouwbaar is dan Iris, wiens verhaal in de derde persoon wordt verteld, voelt de geoefende lezer al enigszins aan hoe de plot in elkaar steekt.
Natuurlijk lees je toch door, want: klopt dit voorgevoel wel? Of is de schrijver misschien in staat je compleet op het verkeerde been te zetten?


Een aardig verhaal, dat geen moment tenenkrommend spannend wordt. Psychologisch is het wel, maar van een thriller mag je meer spanning verwachten.
Ninni Schulman (1972) woont in Stockholm met haar kinderen. Ze was eerst journalist en is nu fulltime schrijver. Van haar boeken zijn meer dan 700.000 exemplaren verkocht.


ISBN 9789402702453 | Paperback | 352 pagina's | Uitgeverij House of the Books | maart 2019
Vertaald uit het Zweeds door Edith Sybesma

© Marjo, 7 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

VerzwegenVerzwegen
Kristina Ohlsson

 

Dit is het tweede boek over Alex Recht en z'n team, waar Frederika Bergman ook deel van uitmaakt. Ze is inmiddels wel wat meer geaccepteerd. Peder Rydh hoort ook nog steeds bij het team. Z'n privéleven is een rommeltje geworden, nu z'n vrouw hem de deur heeft gewezen, terwijl de politievrouw, met wie hij in het vorige boek een verhouding had, hem ook aan de kant heeft gezet. Z'n gedrag tegenover vrouwen zorgt voor problemen en er wordt zelfs een klacht tegen hem ingediend. Er is ook een nieuw teamlid Joar Sahlin.


In Stockholm worden een dominee en z'n vrouw dood aangetroffen in hun woning. Het lijkt er op dat de dominee eerst z'n vrouw heeft vermoord en daarna zelfmoord heeft gepleegd, nadat hij het bericht heeft gekregen dat een van z'n dochters aan een overdosis is overleden. Er zijn overigens wel twijfels aan de zelfmoord. De dominee zette zich in voor vluchtelingen en had een conflict met extreemrechtse groepen. Een persoon stuurde zelfs dreigbrieven.


In Bangkok raakt een jonge Zweedse vrouw in de problemen. Ze blijkt namelijk nergens meer geregistreerd te staan. Als ze bij de Zweedse ambassade aanklopt voor hulp, wordt ze er van beschuldigd dat ze een valse naam heeft opgegeven en dat ze door de Thaise politie gezocht wordt wegens drugsmokkel.
Intussen wacht Ali, een vluchteling uit Irak, die is opgesloten in een appartement, op informatie. Hij hoopt asiel te krijgen en een nieuw leven te kunnen beginnen in Zweden. Een andere vluchteling blijkt doodgereden te zijn en langzaam komt er meer aan het licht.


Zo zijn er nog veel meer puzzelstukjes, die langzaam hun plaats lijken te krijgen in het verhaal. Er is een proloog, waarin een meisje verkracht wordt. Pas aan het eind van het boek leren we hoe dit in het hele verhaal past. Het is een complex boek geworden, waarin verschillende personen later terug keren en toch nog een andere rol blijken te hebben. Soms denk je te weten hoe het in elkaar zit en dan blijkt het deels toch weer net iets anders te zijn. Pas aan het eind vallen alle stukjes echt op hun plaats.
Kristina Ohlsson heeft met dit boek een complex verhaal tot een goed einde gebracht, waarin alles geloofwaardig overkomt. Het heeft in zekere zin banden met de actualiteit, met name rond het thema vluchtelingen.


Er is ook meer aandacht voor het privéleven van de hoofdpersonen, hoewel het niet overheerst. Er zijn wel de nodige drama's, zeker in het leven van Alex Recht en Frederika Bergman, die een kind verwacht van een getrouwde man, voor wie in dit boek ook meer aandacht is. Peder Rydh blijft een onaangename macho, die toch ook een zachte kant blijkt te hebben, als het om z'n zoontjes gaat. Wie niet al te veel over het privéleven van de hoofdpersonen wil weten kan deze stukjes rustig overslaan.


ISBN 978 90 443 3118 9 | Hardcover | 366 pagina’s | House Of Books | mei 2011
vertaald door Edith Sybesma

© Renate 2 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

DodenstoelDodenstoel
Johan Andersen

Op de voorkant van het boek staat de tekst: 'Pas als mijn wraak compleet is, stop ik met moorden...'


Het verhaal begint als ex-commando en veiligheidsadviseur Eugène Hamer, die zich bij voorkeur Hamer laat noemen, uit bed wordt gebeld door Raaf, die hem vertelt dat zijn assistentie gewenst wordt bij de moord op een voormalig officier van het Nederlandse leger. Op de plaats van het misdrijf wordt hij opgevangen door Ivan van der Hoeve van de recherche, die hem introduceert bij inspecteur Neli Panka.


De voormalig officier en zijn vrouw blijken op gruwelijke wijze om het leven te zijn gebracht en Neli Panka denkt dat dit het werk van een seriemoordenaar is, terwijl Hamer aan een afrekening denkt. In een kast in de slaapkamer wordt een vastgebonden jongen gevonden, die in zware shock is. Op de spiegel in de badkamer staat de tekst: "MIJ IS DE WRAKE!"


Zo begint een spannend verhaal, dat de lezer langs verschillende plaatsen voert. Er komen vrij veel mensen in het boek voor, hetgeen het volgen van het een en ander misschien wel eens ingewikkeld maakt. Het boek volgt alleen Hamer en Neli Panka en er zijn geen uitstapjes naar het verleden, of naar de gedachtewereld van de moordenaar. Men komt op het spoor van een netwerk dat zich met mensenhandel en drugsmokkel bezig houdt, maar hoe alles samenhangt met de moorden die gepleegd worden, blijft onduidelijk.


Naar het einde toe komen er toch wat slordigheidjes in het boek. Zo krijgt Neli op pagina 282 een bericht, waarin Hamer haar vraagt op in de taxi te stappen, die over 10 minuten bij haar is.  Later komt de zin: 'Er was geen twijfel dat ze niet zou gaan.' Dat zou volgens mij dus moeten betekenen dat ze niet in de taxi zal stappen, maar dat is ze dus juist wel van plan.
Later rijdt ze van de Amsterdamse wallen, waar ze een ontmoeting met Hamer heeft gehad, weg en dan volgt de zin: 'Onderweg naar Amsterdam parkeerde ze bij een tankstation en belde Van Overdreef.' Dat lijkt me niet te kloppen, omdat ze uit Amsterdam is vertrokken. Bovendien komt ze uiteindelijk in Zoetermeer aan.
Op pagina 299 belt Hamer Raaf, om hem in te lichten en dan komt de volgende tekst: ''Ik heb je lijst gelezen,' zei Raaf bij wijze van groet. 'Foute boel. Wat een puinhoop. Maar het verklaart een hoop. ... En volgens de lijst die Hamer heeft gevonden...'' Dat komt natuurlijk vreemd over, omdat Raaf Hamer aan de telefoon heeft. Je krijgt hier bijna het idee dat de schrijver even de draad kwijt was.


Al met al is het een spannend verhaal geworden, dat mij naar meer doet verlangen.
Om de tekst op de voorplaat van het boek te parafraseren: 'Pas als ik dit boek uit heb, stop ik met lezen...'


ISBN 978 94 027 0271 2 | Paperback | 413 pagina’s | Harper Collins | 28 mei 2019

© Renate 28 mei 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

DodenlijstDodenlijst
Deel 2 Max Anger-serie
Martin Österdahl


Wie herinnert zich nog het ongeluk met de Russische kernonderzeeër De Koersk in augustus 2000?  Het was bekend dat het schip slecht onderhouden was, maar na een eerdere succesvolle verkenningsmissie werd het toch op oefening gestuurd in 2000. De officiële lezing was dat het ongeluk veroorzaakt werd door een probleem met een brandstofcomponent dat uiteindelijk leidde tot twee heftige explosies. De onderzeeër zonk in de Barentszzee waarbij alle 118 opvarenden om het leven kwamen.


Omdat Rusland iedere buitenlandse inmenging weigerde, werd de tenslotte ondernomen reddingspoging een berging. In 2000 was Poetin net president van Rusland. Hij was op vakantie en was niet van plan die te onderbreken. Dit voorval heeft de nodige vragen opgeroepen en antwoorden zijn er nog steeds niet afdoende. Het was voor Martin Österdahl een open doel: de plot van zijn tweede thriller rond Max Anger draait om de Koersk en de Russische politiek in die tijd.

Tot zover de feiten, vanaf de proloog overheerst de fictie: commandant Lyomkin bevindt zich met zijn mannen op de onderzeeër. Vlak voor de afvaart krijgt hij een telefoontje van iemand uit Stockholm. Of hij nog in bezit is van de sleutel. Lyomkin bevestigt dat.


‘De Russische vloot zou vandaag beginnen met haar grootste oefening in tien jaar in de Barentszzee. Sinds de val van de Sovjet-Unie had er niet op zo’n grote schaal een militaire oefening plaatsgevonden. Jeltsins kreeftengang naar de democratie was een ramp geweest voor de Russische militaire mogendheid. Nu zou de nieuwe, jonge president Vladimir Poetin de eer van de natie herstellen en ervoor zorgen dat zijn volk weer trots kon zijn op zijn eigen strijdkrachten.’


Als het mis gaat met de onderzeeër willen Sarah Hansen, Charlie Knutsson, Max Anger en zijn vriendin Pashie die samen de denktank Vektor vormen, een manier bedenken om de bemanning te redden. Tot hun verbazing worden ze van alle kanten tegengewerkt. Als Max voor een bespreking naar Berga gaat, de plaats van waaruit de berging plaats zou vinden, stuit hij op Sofia Karlsson, die daar bezig is met haar onderzoek naar een van de slachtoffers van de lijst die een onbekende moordenaar aan het afwerken is.

De moordzaak begon met de vondst van een gruwelijk verminkt lijk in een oude dekenkist, op het moment dat die geveild wordt. Het slachtoffer heeft nummer 9, pas later wordt nummer tien gevonden. We weten intussen al dat de moordenaar een lijst afwerkt en zijn slachtoffers nummert, van tien tot een. De veiling was in een plaats vlakbij het eiland Arholma waar de voormalige juf van Max Anger, Maj-Lis, woonde.
Dat eiland vormde in 1943 het toneel van een ruil: mensen die de oorlog wilden ontvluchten werden in ruil voor flessen sterke drank naar het neutrale Zweden gebracht. Deze operatie heette Oldervärnet en was een geheime samenwerking tussen Zweden en Duitse SS’ers. Maar wat heeft dit te maken met de dodenlijst?

Max Anger wordt bij het onderzoek naar de moorden betrokken. Omdat hij zelf een link heeft met Arholma, en met Berga, dringt tot hem door dat de zaken verband houden met elkaar. Maar hoe dan precies? Waar is de moordenaar op uit? 
Het boek roept vele vragen op die los staan van het boek: Wat was er aan de hand met de Koersk? En in hoeverre kloppen de feiten over de Koude Oorlog en de eventuele plannen voor een derde wereldoorlog?

Zoals in het eerste boek over Max Anger ontkomt de lezer ook hier niet aan een spannend leesavontuur. Eenmaal begonnen wil je het boek niet meer wegleggen, je moet en zal weten hoe alle lijnen precies in elkaar grijpen. En, voor sommige lezers ook van belang, het privéleven van de personages vormt onderdeel van het verhaal!


Er zit veel vaart in het verhaal doordat er vaak gewisseld wordt tussen de verhaallijnen en met flashbacks naar het verleden. Österdahl maakt gebruik van waargebeurde feiten maar – een waarschuwing: laat je niet verleiden tot de gedachte dat alles op waarheid berust, want dat is natuurlijk niet zo. Wel is duidelijk dat de schrijver veel onderzoek heeft gedaan, waardoor alles nog overtuigender wordt. En zeg nou zelf: zou het er niet werkelijk zo aan toe gaan in politieke kringen waar we immers nooit precies van weten wat er besproken wordt in die kleine achterkamertjes?

Martin Österdahl studeerde Russisch, Oost-Europese culturen en economie. Hij werkte twintig jaar in de televisiewereld. Ook heeft hij een tijdlang in Rusland gewoond. Zijn thrillerdebuut, "Vraag niet om genade', werd direct een bestseller in Zweden.

ISBN 9789026336997 | paperback | 512 pagina's | Uitgeverij Ambo Anthos | februari 2019
Vertaald door Neeltje Wiersma

© Marjo, 28 mei 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De dag van de doden
Nicci French


Dit is het laatste boek uit de serie over Frieda Klein.
Het verhaal begint met een auto, die in een winkel tot stilstand komt. De man achter het stuur blijkt al eerder te zijn vermoord.


De studente criminologie Lola Hayes is op zoek naar een onderwerp voor haar scriptie en haar docent suggereert dat ze misschien iets over Frieda Klein kan schrijven. Dat betekent wel dat ze de vrouw op moet zien te sporen, want niemand lijkt te weten waar ze is. Ze voert eerst een gesprek met Hal Bradshaw, die we ook in de eerdere boeken over Frieda Klein zijn tegengekomen en die zich niet bepaald positief over haar uit laat.


De politie wordt ondertussen geconfronteerd met het volgende lijk, dat op een brandstapel staat. Ook dit slachtoffer is al vermoord, voor hij op de brandstapel is gezet. De politie staat voor een raadsel en er vallen meer slachtoffers.


Lola Hayes slaagt er intussen in om Frieda Klein op te sporen, iets waar Frieda niet al te blij mee is, zeker niet als blijkt dat ze Lola Hayes met zich mee moet slepen, omdat die nu zelf ook in gevaar is. De bedreiging komt van Dean Reeves, die in alle boeken over Frieda Klein een belangrijke rol speelt. Het zal tot een confrontatie moeten komen tussen Frieda Klein en Dean Reeves.


Al met al is het een spannend slot geworden van de reeks. Het is aan te raden om eerst de andere boeken uit de serie te lezen, om in ieder geval een beeld te krijgen van alle personen die je in het boek tegenkomt. Het is weliswaar los te lezen, maar dan weet je niet waarom Frieda Klein ondergedoken is en wat de achtergronden van Dean Reeves zijn.


ISBN 978 90 263 3959 2 | Paperback | 366 pagina’s | Ambo Anthos | april 2018
vertaald door Linda Broeder en Els van Son

© Renate, 20 mei 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Ongewenst
Kristina Ohlsson

 

Dit is het eerste boek over Alex Recht en z'n team, dat geholpen wordt door Frederika Bergman. Frederika wordt door het team een beetje als een buitenstaander beschouwd, omdat ze van de universiteit komt en geen carrière bij de politie heeft gemaakt. Met name Peder Rydh beschouwt Frederika Bergman als een ongewenste indringster, die geen verstand heeft van politiewerk en alleen haar gevoelens achterna loopt.


Er is een kind ontvoerd uit de trein en daar de moeder van het kind in scheiding ligt met haar man, die haar regelmatig heeft mishandeld, is de vader natuurlijk de eerste waar de politie aan denkt. Alleen Frederika Bergman heeft ergens het gevoel dat er meer aan de hand is en probeert getuigen te zoeken en mensen te spreken. Dit valt niet goed bij haar collega's, die vinden dat ze geen overbodige dingen moet doen, omdat het duidelijk is dat de vader het kind ontvoerd heeft en dat men dus alleen naar hem op zoek hoeft te gaan.


De vader komt uit een zeer gegoede familie en zijn moeder is van mening dat hij beter geschikt is om het kind op te voeden. Haar schoondochter mag ze niet echt. Ze is van mening dat een vrouw wel moet studeren, maar dat dit alleen van belang is om op niveau te kunnen converseren. Een vrouw hoort thuis te zijn om haar man te dienen. Ze doet alles om haar zoon te verdedigen en haar schoondochter zwart te maken. Voor de momenten waarop hij z'n vrouw mishandeld zou hebben, geeft zij hem een alibi en ze stelt dat ze waarschijnlijk door een minnaar mishandeld is.


Later wordt het kind dood gevonden in Umea, met het woord 'Ongewenst' op het voorhoofd geschreven en dan moet duidelijk zijn dat er meer aan de hand is. Toch blijft men nog altijd geloven dat de vader, die nog steeds niet gevonden is, de dader is.


Door het verhaal heen zien we ook regelmatig hoofdstukken over de echte dader en wat mensen om hem heen. Het boek begint ook met hem, terwijl hij terugdenkt aan z'n jeugd bij iemand die hem haat en hem als slecht beschouwt. Hij ligt in bed met iemand die hij Pop noemt.


Het is een spannend debuut geworden, dat naar meer doet verlangen. Het privéleven van de hoofdpersonen komt niet al te veel aan bod, al lezen we wel dat Peder vreemd gaat met een collega en dat z'n vrouw last heeft van een postnatale depressie. Frederika heeft een geliefde die getrouwd is en Alex is getrouwd. Dan is er nog een vrouwelijke collega die verliefd is op een mysterieuze man. Waarom dit van belang is, wordt later duidelijk.


ISBN 978 90 443 2562 1 | Paperback | 351 pagina’s | House Of Books | mei 2010 | vertaald door Edith Sybesma

© Renate 11 mei 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

DesecretaresseDe secretaresse
Renee Knight

‘Wie had gedacht dat Christine Butcher ooit nog eens met haar naam in de krant zou staan?’

Genoemd persoon woont in De Lauwershof en vertelt hoe haar moment van roem tot stand is gekomen. Het was een jaar eerder, en er ging een periode van bijna vijftien jaar aan vooraf.
Toen was Christine via een uitzendbureau te werk werd gesteld op het hoofdkantoor van de Appleton-supermarkten. De dochter van lord Appleton, merkt haar op en voor ze het weet is ze privésecretaresse van Mina Appleton, een populair figuur op celebrityfeestjes. Vanaf het begin is de relatie bijzonder. Het sollicitatiegesprek vindt bij Mina thuis plaats, waar Mina zegt:

’Ik heb iemand nodig die naast me staat terwijl ik het bedrijf meeneem de toekomst in.’

Die iemand wordt Christine. Toegewijd en trouw als zij van nature is doet zij de dingen die gebeuren moeten bij wijze van spreken al voor Mina zelf weet dat het moet gebeuren. Maar die toekomst had zij waarschijnlijk anders gezien.
Later zal haar gevraagd worden of ze ooit Nee heeft gezegd tegen haar werkgeefster. Het antwoord is ontkennend. Werkelijk alles deed zij en het kostte haar haar huwelijk. Mike, haar echtgenoot, vond een ander en nam hun dochter mee.
Nu ze in haar eentje in De Lauwershof woont, beseft Christine dat ze een bril met donkere glazen op gehad moet hebben. Heeft ze dan nooit gezien wie Mina in werkelijkheid was?
Het is een schok als ze ontdekt dat haar al die jaren een rad voor ogen is gedraaid. Mina spande haar voor haar karretje, praatte al haar foute handelen goed op zo’n manier dat haar steun en toeverlaat het allemaal geloofde.
Christine geloofde dat het nodig was de groente- en fruitleveranciers af te stoten, al gingen zij failliet. Maar wat ze niet wist is dat Mina daar dan weer van profiteerde door hun bedrijven goedkoop op te kopen.
Als Mina, haar chauffeur en ook Christine opgepakt worden vanwege deze praktijken en er een proces volgt, pas dan vallen de schellen van haar ogen. Pas als de aanklager deze woorden uitspreekt:

‘U had een probleem, maar een probleem dat eenvoudig op te lossen leek. Gewoon de meegaande mevrouw Butcher vragen voor u te liegen. Waarom niet haar de schuld geven? En vervolgens haar er in de rechtszaal over laten liegen.’

Maar Christine heeft al die jaren veel gezien en gehoord. En ze heeft een fotografisch geheugen.
Dacht Mina dat ze er mee weg zou komen?
Onderschat de secretaresse niet…


Het verhaal begint achteraan. Christine kijkt terug op wat er gebeurd is en vertelt dan chronologisch vanaf de start van haar carrière. Daardoor begint het verhaal vrij tam. Hier is een goede raad op zijn plaats: doorlezen! Vooral doorlezen!
Want het briesje wordt een storm, een heftige storm met onverwachte windstoten.
Renee Knight houdt de lezer in haar greep door de spanning langzaam op te drijven. Met Christine zie je wat Mina doet, en al interpreteer je dat als lezer anders, je begrijpt ook waarom Christine doet wat ze doet. Zij is een overtuigend, menselijk karakter.

Het boek valt dan ook in de categorie psychologische thriller. En het is er eentje die bij de top hoort!

Renee Knight (1959) werkte als regisseur en scenarioschrijver voor de BBC. In 2013 rondde ze de Faber Writing Academy af. De secretaresse is haar tweede boek.

ISBN 9789026329531 | paperback | 320 pagina's | Uitgeverij Ambo Anthos | april 2019
Vertaald uit het Engels door Bert Meelker

© Marjo, 10 mei 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Een oude vijandEen oude vijand
Joop Hoekman

Ruud Bergman is al drie jaar samen met zijn vriendin Fiona, en ze willen graag een gezinnetje stichten. Maar Ruud heeft een drugsverleden en een flinke schuld. Daar wil hij eerst van af, en daarom gaat hij er nog af en toe op uit om in te breken. Met medeweten overigens van Fiona.


Als hij een kraak zet bij een bungalow neemt hij behalve het reguliere werk dat hij vrij snel kan slijten ook in het voorbijgaan een laptop mee. En als hij deze verkoopt aan zijn heler begint de ellende. Willem is een nerd, een kei in hacken. Nietsvermoedend hackt hij ook de laptop, en bekoopt dat met zijn leven.
Op dat moment heeft de politie geen idee waarom hij vermoord is, en het onderzoek ligt al snel stil.

Enkele maanden later raakt Chris van Lier, die een succesvol accountantskantoor runt met twaalf personeelsleden, betrokken bij een erfeniskwestie. Zakenman Leo Brands is onlangs overleden, en zijn nalatenschap is vrij ingewikkeld. De familie wil een buitenstaander om de boel af te handelen, ze vertrouwen de eigen accountant van Brands, Sloots, niet. Chris maakt afspraken met de notaris, Wijnants, en met Sloots, en begint er aan te twijfelen of het allemaal wel zo makkelijk is als hij verwachtte. Het zaakje stinkt, vindt hij.
Als hij ontdekt dat Brands te maken had met valse eurobiljetten die op ingenieuze manier geproduceerd werden en nauwelijks van echt te onderscheiden zijn, neemt hij contact op met de politie. Maar omdat hij het idee heeft dat die niet geïnteresseerd is gaat hij zelf op onderzoek uit, en raakt verzeild in gevaarlijke situaties. Hij wordt zelfs overvallen en bedreigd.


Als hij ook nog ontdekt dat zijn grootste vijand ook bij die louche zaakjes betrokken is, bijt hij zich er evenwel nog meer in vast. Die vijand is ene Matar, de man die een ongeluk veroorzaakt heeft waarbij de vrouw van Chris is omgekomen en hun dochtertje ernstig gehandicapt is geraakt.
De politie waarschuwt hem er mee op te houden, maar laat nog steeds niet blijken dat zij wel belangstelling hebben bij de ontdekkingen van Chris. Toch hebben ze dat wel degelijk, want de vervalsingen zijn zo goed dat ze het betalingsverkeer in Europa danig kunnen ontwrichten. Maar dat vertellen ze Chris niet, al nemen ze wel maatregelen.


Het boek leest als een trein, mede door een romantische element. Er zijn nogal wat verschillende invalshoeken, die afleiden van de kern, de valsemunterij, maar over het algemeen hapt het verhaal lekker weg. Chris van Lier is een overtuigend personage, gedreven als hij wordt door wraak.
Het verhaal draait dan ook om Chris. Het personage Ruud waarmee het boek begint, komt verder niet meer in het verhaal voor, en eigenlijk zijn maat Willem evenmin. Pas als men ontdekt wat er met de laptop aan de hand was, komt diens dood weer even in de belangstelling.
De schrijfstijl is eenvoudig, zit vol dialogen, waardoor het verhaal ondanks de uitweidingen goed te volgen is.


Joop Hoekman heeft voor dit boek uit eigen ervaring geput, hij heeft ruim 40 jaar bij de politie gewerkt. In een voorwoord legt hij uit dat de manier om vals geld te maken zoals die beschreven wordt in dit boek nog niet bestaat, maar verwacht dat het niet lang op zich zal laten wachten.
Hoekman schreef drie eerdere misdaadromans.


ISBN 9789402237580 | Paperback | 251 pagina's | Uitgeverij Boekscout | oktober 2017

© Marjo, 30 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De Klerck 1
Rechercheur De Klerck en het doodvonnis

P. Dieudonné


Paul Dieudonné heeft met dit boek een eerbetoon willen leveren aan de boeken van Baantjer over rechercheur De Cock en ik moet zeggen dat hij daar wel in geslaagd is. Bij een uitstapje naar Amsterdam komen we nog 2 figuren tegen uit de boeken van Baantjer, die weliswaar niet bij name genoemd worden - hoewel er van één van de figuren wel de voornaam gezegd wordt - maar die voor de lezen van de boeken van Baantjer toch wel herkenbaar zijn.


Dit boek speelt zich af in Rotterdam en dat zorgt wel voor de nodige verschillen met de boeken van Baantjer. Er wordt minder in het boek gelopen en rechercheur De Klerck beklaagt zich over het feit dat hij in Amsterdam wel veel heeft moeten lopen. Ook verbaast het hem dat een getuige van de Erasmusbrug naar het Centraal Station is gelopen, een wandelingetje van nog geen 3 kilometer. Natuurlijk is er ook geen café waar men nog even een afzakkertje neemt om de zaken te bespreken. Het is allemaal wat moderner.
Gebleven is de oudere rechercheur met z'n jongere assistent, terwijl aan het eind van het boek de uitkomst van de zaak nog even nabesproken bij rechercheur De Klerck thuis, iets dat voor zover ik me kan herinneren vooral in de televiesieserie het geval was, hoewel het in de boeken ook wel eens gebeurde.


Het verhaal begint met een inbraak in het kantoor van een ondernemer. Deze Bart Bovend'Eerdt komt later naar het politiebureau, om te zeggen dat het allemaal op een misverstand berust en dat er sprake is geweest van een weddenschap. Men kan dus weinig anders doen dan de verdachte vrijlaten. Deze verlaat met de ondernemer het politiebureau. Een uur later komt het bericht dat Bart Bovend'Eerdt zich op heeft gehangen aan de Erasmusbrug. Op z'n kantoor heeft hij een afscheidsbriefje achtergelaten, maar De Klerck en z'n assistent Ruben Klaver blijven met de nodige onbeantwoorde vragen zitten. Commissaris Hakkel wil dat ze de zaak afsluiten, maar dat doet men niet. Er blijken mensen te verdwijnen, terwijl er ook nog een tweede zelfmoord volgt. De afloop is heel verrassend.


Al met al een leuke politieroman voor de fans van Baantjer en de mensen die fan van Baantjer zouden willen zijn, maar die Amsterdam alleen als '020' kunnen aanduiden, hoewel deze stad ook in dit boek nog even voorkomt. Ik ben benieuwd naar het volgende deel van de serie, waarmee de schrijver kan bewijzen dat hij inderdaad in de voetsporen van Baantjer kan treden.


ISBN 978 94 92715 39 5 | Paperback | 138 pagina’s | E-Pulp Publishers | februari 2019

© Renate 25 maart 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Openbaringen gr novel

 

 

 

 

 

 

 

 

Openbaringen & Openbaringen graphic novel
Miquel Bulnes               Miquel Bulnes
                                        & Job van der Molen

 

Dit boek doet me ergens denken aan een paar boeken die Per Wahlöö - momenteel alleen nog bekend als deel van het duo Sjöwall & Wahlöö, die de boeken over Martin Beck schreven - alleen geschreven heeft. Het boek schetst een somber maatschappijbeeld, terwijl het verhaal zich afspeelt in een anonieme stad in een niet nader te bepalen land.


Bijzonder is dat dit boek tegelijk als roman, en als graphic novel is verschenen. In de graphic novel hebben de mensen allemaal dierenhoofden, hetgeen wat mij betreft niet echt veel aan het verhaal toevoegt. De anesthesist Xavier (Xavi) Miralles wordt afgebeeld met een kippenkop. Andere dierenkoppen die mij opvielen zijn een bedelaar met de kop van een aardvarken, een barbezoeker met een slakkenkop en een crimineel met de kop van een hagedis.


In het eerste hoofdstuk maken we kennis met Xavi, die zichzelf propofol toedient met behulp van een infuus dat hij bij zichzelf aan heeft gebracht. Dit verzacht de werkelijkheid voor hem, hoewel hij het risico loopt dat hij te veel gebruikt en erdoor in slaap valt. Een ander effect is dat hij er van gaat hallucineren, waarbij hij op een gegeven moment ontdekt dat hij ook de hallucinaties van anderen oppikt.


In het tweede hoofdstuk zijn inspecteurs Elvira Muller en Andrej Ruzedski bij het lichaam van Iván Estevez een voormalig rugbyspeler. Deze is ondersteboven opgehangen en leeggebloed. - In de graphic novel is het slachtoffer in twee stukken gehakt. - Het slachtoffer lijkt lid te zijn geweest van een groep van neo-nazi's. Hij werkte voor een onderaannemer die betrokken is bij de gemeentelijke metrowerken en blijkt ook actief te zijn geweest in een religieuze sekte, genaamd De Korintiërs. De hoofdcommissaris vindt dat men niet te veel tijd aan de zaak moet besteden, omdat er ook andere problemen zijn. Er is onrust op een plein in de stad en de veiligheidsdienst wil alles naar zich toetrekken.


De oneven hoofdstukken gaan steeds over Xavier Miralles en de even hoofdstukken over Elvira Muller en Andrej Ruzedski. De paden van deze hoofdfiguren kruisen elkaar en Xavi wordt op een gegeven moment een verdachte, omdat hij gezien is op de plaats waar een tweede slachtoffer, dat op dezelfde manier is vermoord, wordt gevonden.


Na het zesde hoofdstuk wordt er in de hoofdstuktitels ineens afgeteld naar Pasen. Dan moet er volgens De Korintiërs iets groots gebeuren, dan moet de wereld namelijk vergaan. Tegen het einde van het verhaal lopen de strip en de thriller meer uit elkaar. Eerst is er soms een verschil in de volgorde van de scènes, maar naar het einde lijkt er een heel stuk in de graphic novel te ontbreken. In de thriller heeft Cassandra (een vrouw die vreemd genoeg iets in Xavi ziet) op een gegeven moment een Mini, maar de auto in de graphic novel lijkt daar totaal niet op. Over het tekenwerk wil ik me geen oordeel aanmatigen, omdat ik daar niet deskundig in ben, maar mij bekoort het niet echt.


Helaas kan ik niet enthousiast worden over beide boeken. Soms staan er zinnen in, die gezwollen overkomen. Zo lees je in de graphic novel 'Ik voel een vlaag van poëtica opkomen' en wat waarop volgt is zo mogelijk nog meer gezwollen: "...is het nobeler de slingerkogels en de pijlen van het noodlot te ondergaan..." "...of om de wapenen op te nemen tegen de oceaan van zorgen, ze te beëindigen?" "Te sterven, te slapen, niets meer dan dat." Dit stuk staat ook in de thriller. En dan is er de bijna Tarzan-achtige uitspraak van Elvira: "Jij domme rukker. Ik ben recherche." En ergens anders: "Het avondeten, dat tegelijkertijd verbrand is en bevroren, smaakt naar grijstinten en verveling." Opvallend is ook dat de forensisch medewerkers in het tweede hoofdstuk worden aangeduid als 'de forenzen', hetgeen natuurlijk heel wat anders is.


ISBN 978 90 446 4046 5 | Paperback | 286 pagina’s | Prometheus| februari 2019
ISBN 978 90 446 3558 4 | Paperback | 176 pagina’s | Prometheus| maart 2019

© Renate 15 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Duister verledenDuister verleden
Een Eyewitness Thriller
Wim Hendrikse

Joop Hamelink gaat bij zijn ouders op bezoek. Werkbezoek deels, want zijn vader runt een detectivebureau, Eyewitness genaamd die lezers van Familiegeheimen en/of Bloedband zeker kennen.
Heeft Joop iets te maken met de vondst van botten bij graafwerkzaamheden aan de nieuwe zeesluis in Terneuzen? Of is hij betrokken bij het onderzoek naar moord van zes maanden eerder. Toen was Erik in het donker van de nacht op weg naar huis en trof een man die er verdacht uit zag en zich zo ook gedroeg. Een inbreker? Erik probeerde zich doodstil te houden, maar het geritsel van de bladeren verried hem. Erik heeft het met zijn leven moeten bekopen. Het ziet er niet naar uit dat deze zaken iets met elkaar te maken hebben, dus Joop benadert ze een voor een.


De botten blijken van een baby te zijn en behoorlijk oud. Maar er wordt een interessant voorwerp gevonden bij de overblijfselen: een barnstenen engeltje. Een voorwerp als dat duikt later ook op andere plaatsen op. Het wordt nog interessant, vindt Joop.
Intussen heeft zijn vriend inspecteur Theo de Rooij hem benaderd: kan Joop eens contact leggen met Linda Francken, de archeoloog die betrokken is bij de zaak van de baby? Er is ingebroken in haar huis.
Bij Linda hoort Joop over het overlijden van haar moeder en het verdwijnen van haar zus. Die zou in een sekte ergens zitten, maar laat niets van zich horen.
Linda vraagt Joop het een en ander uit te zoeken, maar hij voelt zich er niet echt prettig bij.


Intussen is zijn vaders gezondheid er niet beter op geworden, zijn moeder maakt zich grote zorgen. Maar vader Hamelink wil niets weten van rustig aan doen, ook niet wat drank betreft, en hij is een whizzkid op de computer. Zonder hem zou Joop niet veel verder komen.


Terwijl het verhaal zich langzaam ontvouwt, krijgt de lezer veel informatie mee over Zeeland, waar het verhaal zich dus afspeelt. Over het verleden, toen er zich van alles afspeelde aan de grens van Nederland-België, over de watersnood, terwijl in het heden er die geheimzinnige sekte is, waar maar weinig leden zijn. Is Katrina daar inderdaad?
En dan is er nog het raadsel van die barnstenen engeltjes. Stof genoeg voor de nieuwsgierige lezer.


Het is een vrij ingewikkeld verhaal, maar doordat er vaak pauzes ingelast worden en ook de detective alles dan weer op een rijtje zetten, is het goed te volgen. Officieel een thriller waarin akelige moorden plaats vinden, is dit echter vooral een lekker vlot verhaal met een goede spanningsboog, waarin de couleur locale en speurders die gewoon mensen zijn en fouten maken, zorgen voor een onverwachte gemoedelijkheid. Toch zijn er af en toe onverwachte wendingen waardoor de spanning er in blijft.


Wim Hendrikse (1958) woont en werkt in Axel, Zeeland. Naast biograaf van David Bowie is hij schrijver van ‘gezellige’ thrillers over vader en zoon Hamelink en hun detectivebureau Eyewitness.


ISBN 9789463385466 | Paperback | 400 pagina's | Uitgeverij Aspekt | mei 2016

© Marjo, 14 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Stoel 7AStoel 7A
Sebastian Fitzek


In Berlijn maakt de hoogzwangere Nele zich klaar om naar de kraamkliniek te gaan waar haar baby geboren zal worden. Zij is een ongehuwde vrouw, in de steek gelaten door haar vriend, die haar levenswijze niet kon waarderen. En die weet dat hij waarschijnlijk niet de vader van het kind is. Even voordat de reeds bestelde taxi arriveert, breekt haar water. Nele is een HIV-patiënte en ze beseft maar al te goed hoe gevaarlijk het kan zijn voor het kind als dat te vroeg komt.
Des te groter is haar wanhoop als blijkt dat de taxi haar niet naar de kliniek brengt, maar naar een afgelegen en verlaten hal. Ze is in handen van een gestoord iemand, die haar vastbindt en een warrig verhaal vertelt over melkproductie. En haar kind laat zich niet tegenhouden…


In Buenos Aires stapt Mats, haar vader, succesvol psychiater, in het vliegtuig om zijn dochter bij te staan. Terwijl hij zijn plaats zoekt, krijgt hij een telefoontje: zijn dochter is in handen is van een nietsontziend ontvoerder, en in verschillende gesprekken wordt hem verteld wat hij moet doen om te voorkomen dat het in Berlijn allemaal fout loopt. Mats heeft flinke vliegangst. Stoel 7A is de plaats waarvan uit een onderzoek is gebleken dat het de beste plek is om te zitten mocht het vliegtuig crashen. Het is dan ook een van de vier (!) plaatsen die Mats gereserveerd heeft.


Het blijkt niet toevallig zo te zijn dat er een bekende aan boord is. Kaja is een ex-patiënt van Mats. Hij heeft haar met succes behandeld nadat zij heeft flinke trauma’s had opgelopen. Ze is nu purser in het vliegtuig. Degene die Mats belt, betrekt haar bij de chantage door dingen van hem te eisen waar Kaja bij betrokken is. Aan hem de keuze, zegt de persoon met vervormde stem aan de telefoon: Het is ofwel hij samen met de 600 passagiers aan boord of Nele en haar kind die er aan gaan…


Behalve de ontvoerder en Kaja zijn er nog meer verknipte personen, maar hun rol is niet voorlopig niet duidelijk. Overigens is ook de rol van Kaja onduidelijk. Het enige waarvan de lezer weet dat het klopt is wat Mats en Nele doormaken. Van hen weten we wat ze willen, en met hen leven we mee. Zij zijn wanhopig, maar blijven vechten en hopen. Mats heeft de hulp ingeroepen van een collega in Berlijn, maar Feline is er eigenlijk niet zo zeker van of ze de man die haar in de steek gelaten heeft wel wil helpen. Zij wil de politie waarschuwen. Maar dat mag ze niet van Mats.


Sebastian Fitzek zet de lezer in een mallemolen waar psychologische overwegingen de mens tot zeer diverse vaak onbegrijpelijke daden brengen. In die mallemolen bevinden zich een drugsverslaafde kruimeldief, een gestoorde actievoerder, een jaloerse vriendin, een verloofde die op zijn aanstaande zit te wachten, en ergens is er iemand die de molen doet draaien. Maar wie is dat?


De hoofdstukken zijn vrij kort en voorzien van onrustbarende cliffhangers: nu eens volgen we Nele in de rol van aanstaande moeder die vecht voor haar kind, dan weer bevinden we ons in het vliegtuig waar Mats wanhopige pogingen doet om te voorkomen dat er een ramp plaatsvindt, maar ook met alle macht probeert om Feline te helpen in haar speurtocht naar de verblijfplaats van Nele.
Een kort bericht voor in het boek en de proloog kun je pas duiden als je het hele verhaal gelezen hebt.


Een spannende psychothriller, met korte hoofdstukken. Een aaneenschakeling van geweld en angsten, daarom niet zo geschikt voor gevoelige lezers. De auteur (1971) verweeft een breed scala aan onderwerpen in het verhaal, waaronder dierenmishandeling en aids. Ook bevat het veel informatie over vliegangst. Fitzek is een belangrijke Duitse auteur van psychologische thrillers, wiens omvangrijke werken in vele talen vertaald zijn.


Sebastian Fitzek is een Duitse schrijver en journalist. Hij studeerde rechtswetenschappen en werkt als journalist en schrijver voor radiostations en tv-zenders. Van zijn psychologische thrillers zijn er miljoenen over de toonbank gegaan in veel verschillende talen.


ISBN 9789044354485| Paperback | 384 pagina’s | Uitgeverij House of the Books | februari 2019
Uit het Duits vertaald door Lucienne Pruijs

© Marjo, 10 april 2019

Lees de reactie op het forum en/of reageer. Klik HIER

SchaduwmanSchaduwman
Phoebe Locke

‘Het verhaal van de familie Banner is geen sensationeel verhaal over een bloederige moord. Het gaat over verdriet, schuldgevoelens en verschrikkelijke geheimen die jarenlang verborgen bleven in de harten van niet één, maar twee families.’

Twee jongere meisjes, Sadie en Helen, stuiten in het bos op Helen, de twaalfjarige zus van Marie, en twee vriendinnen. Die zitten te praten over De Lange Man. Ze maken de jongere meisjes bang met een verhaal over een Schaduw. Ze moeten trouw beloven aan de Lange Man en cadeautjes voor hem neerleggen. Maar is het alleen maar een spookverhaal? Of schuilt hier een waarheid in?

Tien jaar later lopen de zwangere Sadie en haar vriend Miles op een festivalterrein waar Miles ziet dat zijn vriendin vreemd doet.

‘Sadie zei iets tegen degene bij wie ze stond, maar plotseling zag hij angst op haar gezicht. Geschrokken zag hij dat ze achteruitliep bij de schaduw vandaan, met een hand beschermend tegen haar buik geklemd.’


Ze wil er niet over praten, maar als zij na de geboorte van hun dochter Amber ineens verdwijnt vraagt hij zich af wat daar aan de hand geweest is.
Zo goed en kwaad als het gaat voedt hij Amber in zijn eentje op. Alles lijkt goed te gaan. Tot de dag, weer zestien jaar later, dat Sadie ineens weer voor de deur staat. Natuurlijk kunnen ze niet zomaar weer de draad oppakken. Sadie doet nog steeds vreemd, en vertelt niet over waar ze al die tijd geweest is. En waarom zou Amber haar ineens als moeder accepteren?


Sadie krijgt hulp uit onverwachte hoek. Er is een nieuw meisje in de klas gekomen bij Amber, en de twee meisjes lijken goed bevriend te raken. Als de moeder van deze Billie toenadering zoekt tot Sadie, ziet deze dat als een ingang om weer een normaal leven te kunnen leiden.Maar normaal is Sadie niet. Dat ontdekt Miles al gauw. Ze hoort stemmen die ze als kind ook al hoorde.


In het heden, 2018, wordt Amber langdurig geïnterviewd voor een true-crimeserie. De producer hoopt dat Amber zal vertellen over haar kant van de zaak, over de gebeurtenissen die geleid hebben tot de rechtszaak, waarbij Amber beschuldigd werd van moord.


Al deze verhaallijnen wijzen op een warrig verhaal en dat is het dan ook: een raadselachtig verhaal waar de lezer zijn aandacht bij moet houden, omdat er steeds in de tijd gesprongen wordt. Ear staan gelukkig wel jaartallen boven de hoofdstukken, maar er zijn ook nog sms-jes en schuingedrukte stukken tekst. En natuurlijk is er steeds sprake van de schaduw, van de lange man, zonder dat duidelijk wordt wie daarmee bedoeld wordt, en wat zijn bedoelingen zijn.


Het is een bizar verhaal, dat meer raadselachtig dan spannend is. Je wil wel weten hoe het allemaal zit, maar die ontknoping is een beetje een anticlimax. Ook krijg je nauwelijks sympathie voor een van de personages, of het moet Miles zijn, die net als de lezer in het duister tast en zo zijn best doet. Of misschien Greta, de productieassistente, die steeds meer een hekel krijgt aan haar werkgever.


Phoebe Locke (Cambridgeshire) is een pseudoniem voor Nicci Cloke. Onder haar eigen naam schreef ze diverse boeken voor jongeren.


ISBN 9789402730807 | paperback | 320 pagina's | Uitgeverij HarperCollins | januari 2019
Vertaald uit het Engels door Manon Berlang

© Marjo, 7 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Recensies

Boven