Thrillers Leestafel.info

spannende boeken en een beetje fantasy

Hugo Luijten

Het jaar van de slangHet jaar van de slang
Hugo Luijten

‘Het jaar van de Slang (2019) staat voor de gelegenheid om onze omstandigheden te veranderen. Dit is een geweldig jaar voor een nieuw begin, maar pas op, niets is wat het lijkt te zijn.’


Dat blijkt wel! De zaak waar Cools nu mee te maken krijgt, gaat hem de nodige hoofdbrekens bezorgen. Het is lastig uit te maken waar hij mee te maken heeft. Zoveel partijen, zoveel personen, en iedereen heeft zijn eigen portefeuille.


Hij is na vier maanden (zie De Brexitmoorden) weer terug op zijn post, en krijgt te maken met een groepering milieuactivisten. Wat zij ondernemen om hun zin te krijgen gaat nogal ver. Mensen moeten hun gedrag veranderen: minder consumeren want ‘geen verpakking produceren is beter dan recycleren’. Daarvoor creëren ze een ravage in een supermarkt. En waarom iedere week kleding kopen: de productie is een ramp voor het milieu: dat proberen ze te verduidelijken door een enorme hoeveelheid water de kledingzaak in te spuiten.
Maar gaan ze nu ook zover dat ze moorden plegen? De manier waarop de slachtoffers om het leven zijn gebracht is te gruwelijk om na te vertellen. Maar er lijkt toch een verband te zijn. Een van de slachtoffers is namelijk vermoord in een voormalig abattoir. Mensen moeten stoppen met vlees eten, roept de actiegroep.

Wie Cools intussen kent weet dat hij een eigenzinnig inspecteur is en zijn eigen regels bepaalt. Volgens zijn ex stelt hij zijn prioriteiten niet goed. Als zijn zoon in het ziekenhuis belandt, lijkt dat er wel op. Voor de oplossing van deze casus is dat alleen maar prima natuurlijk; hij zet zich voor de volle honderd procent in. Maar voordat Cools zich vol in de zaak kan storten wordt hij op non-actief gezet: intern onderzoek. Hij mag alleen maar kantoorwerk doen. Ha, dan kennen ze Cools nog niet!


‘Maar zien jullie dan niet wat hier aan het gebeuren is? Intern Toezicht, op de dag dat ik terugkomen als er nét toevallig een bizarre moord is gepleegd? Hierboven zitten er een paar aan touwtjes te trekken, en jullie huppelen als volleerde poesjenellen allemaal vrolijk mee!’
‘Hoe bedoel je?’ vroeg Dubecq scherp.
‘Maar enfin! Ik kreeg tegen alle logica in een Brusselse case, omdat ze dachten dat ik het zou verkloten. Nu gebeurt het tegenovergestelde: ze dwarsbomen me omdat ze mijn kwaliteiten vrezen. Die gasten hebben overal hun tentakels!’


Hij heeft ook een eigen manier van spreken, die Cools, met woorden uit het Antwerpse, en een vloek op zijn tijd schuwt hij evenmin. Daarnaast rookt hij te veel en lust hij veel te graag een borrel. Zijn ideeën zijn idioot, vindt zijn baas Dubecq. Maar ze geeft toe dat hij resultaat boekt.
Zij heeft ook een hekel aan de mensen van Toezicht (ze noemt hen onder andere Batman en Robin; Johan en Pierewiet; Theo en Thea, de grappigste namen verzint ze) toch zou ze graag zien dat Cools zich volgens de regels gedraagt. Maar Cools onder controle houden? Ik geef het je te doen! Tegendraads als hij is, bemoeit hij zich toch met het onderzoek dat zijn team uitvoert.


En net zoals zij in hun onderzoek dan weer zus denken, dan weer zo redeneren, zo gaan wij als lezers met de zaak mee. Soms zijn je vermoedens juist, soms niet, het lijkt wel echt politiewerk! Boven de hoofdstukken worden uur en plaats aangegeven, zodat je alles goed kan volgen.


Behalve dat hij de figuur Cools neerzet als de ruwe maar sympathieke inspecteur, is het de kracht van Hugo Luijten dat de lezer geboeid mee puzzelt. We weten meer dan Cools, maar toch, het blijft spannend tot het einde! Actueel zijn zijn boeken ook altijd: klimaatactivisten, ongecontroleerde virussen.
Wie de eerdere boeken met Stef Cools in de hoofdrol heeft gelezen kijkt vast en zeker (in het Vlaams: zeker en vast!) uit naar het nieuwe avontuur. En is dit je eerste, dan ga je de eerdere gegarandeerd ook willen lezen!


Hugo Luijten (Nieuwstadt, 1969) is een Belgisch-Nederlandse schrijver, columnist en historicus. Luijten begon zijn carrière in het onderwijs. Sinds 2016 is hij fulltime schrijver.Hij publiceert geregeld over geschiedenis, onderwijs, heemkunde en dialecten in vakbladen en tijdschriften.


ISBN 9789401466189 | Paperback | 431 pagina’s | Uitgeverij Lannoo | juni 2020

© Marjo, 9 juli 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De BrexitmoordenDe Brexitmoorden
Hugo Luijten


Commissaris Stef Cools wordt bij een moordzaak geroepen in de stad Brussel. Hij gaat wel af en toe terug naar ‘zijn’ stad, Antwerpen, om bijvoorbeeld zijn zoon te zien, maar veelal bivakkeert hij in Brussel, waar men druk doende is met de Brexitonderhandelingen.


Het slachtoffer is de assistente van een Europese politicus. Zij is levenloos – leeggebloed – aangetroffen met naast haar haar baas, onder het bloed, maar naar eigen zeggen onschuldig. De bewijzen lijken wel degelijk te leiden naar de politicus, maar het lijkt er tegelijk op dat iemand niet wil dat die bewijzen afdoende zijn voor een arrestatie.
En Cools begint te twijfelen: is de verdachte er in geluisd? Waarom dan?
Als er meer doden vallen en er politiemedewerkers bij betrokken zijn, beseft Cools dat hij zich in een wespennest bevindt. En wespen vallen aan als zich bedreigd voelen…


In de Wetstraat heeft premier Pierlot het intussen zwaar. Hij voert verhitte discussies met de partijen die deel uitmaken van zijn nogal labiele regering: de Vlaamse populisten onder leiding van Vox deden het beter in de peilingen dan de partij van Pierlot. De rechtsen zijn tegen de goedkeuring van de Brexitdeal, ook al waarschuwt Pierlot voor de grote nadelige gevolgen van de Belgische economie. Pierlot ziet de gebeurtenissen met afgrijzen aan: wat betekent dit voor zijn regering? En dus voor de Brexitdeal?


En dan is er nog een geheimzinnige derde verhaallijn: een vrouw heeft afspraakjes met een vadsige gastronoom. Zij heeft duidelijk een hekel aan de man, waarom blijft ze hem dan ontmoeten?
Wat speelt hier?


Wie de thriller ‘Verast’ heeft gelezen, kent Stef Cools en zijn naaste medewerker Ilse Lemmens. Het tweetal heeft een vruchtbare manier van samenwerken. Samen gaan ze tegen de gevestigde orde in, al moeten ze natuurlijk wel de regels volgen om de bewijslast te kunnen laten werken.
Het lijkt geen probleem om dat voorafgaande boek niet te kennen, je begrijpt ook zo wel dat Cools een eigengereide maar zeer bekwame commissaris is. Hij lust ook graag een glaasje – wel eens te veel en onderdanigheid is hem absoluut vreemd.
Dwars door de bocht, maar met resultaat, Cools haalt alles uit de kast om de moorden op te lossen.


Onze commissaris komt graag op voor de onderbedeelde medemens, waardoor er een lichte maatschappijkritiek te bespeuren valt. Brussel is immers dè plek van demonstraties en ongeregeldheden.
Hoewel er genoeg verteld wordt over wat er zich op de achtergrond afspeelt, de internationale politiek dus, is er nergens sprake van saaie uiteenzettingen. De vaart blijft er goed in. En zelfs al weet je misschien als lezer eerder dan je lief is wie de dader is, de spanning blijft er ook in. Ook humor kun je verwachten bij een figuur als Cools, zodat deze thriller leest als een trein.


Hugo Luijten (1969) is sinds 2016 fulltime schrijver.

Voor wie meer wil weten is er de website met een kwinkslag.


ISBN 9789401452472 | Paperback | 367 pagina's | Uitgeverij Lannoo | mei 2019

© Marjo, 6 september 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

VerastVerast
Hugo Luijten 

De zesenveertigjarige Commissaris Stef Cools is een eigengereide politieman, en ligt nogal eens dwars, hetgeen hem al enkele keren in de problemen heeft gebracht. Ook heeft het hem zijn huwelijk gekost en woont hij in een kot. Hij brengt veel te veel tijd door in de kroegen van Antwerpen en rookt er stevig op los. Maar waar hij af en toe zijn meerdere hoofdcommissaris Verelst vervloekt, schat hij de waarde van zijn team hoog. En zij hem.


Cools werkt met de Cif, die wonderen doet met alles wat met computers en telefoons te maken heeft; Degraet is een goede ondervrager en Ilse is een dertiger die vaak als profiler fungeert.


Het is Ilse die weet waar Cools zich waarschijnlijk bevindt als er een oproep komt vanwege een brand in een Antwerpse megabioscoop. Ze haalt hem op, voor een gewone brand die behoorlijk uit de hand is gelopen en tientallen slachtoffers kost.

Wat is er gebeurd? Het onderzoek wijst uit dat er geen kortsluiting was, en evenmin een onachtzaam weggegooide sigaret. Is het een terroristische aanslag? Misschien een extremist? Of heeft het te maken met een afrekening tussen bendes? Het feit dat een van de slachtoffers een wapenhandelaar is, doet dat vermoeden. 
Maar als de brandstichter de commissaris belt - toch nogal ongebruikelijk! - en een volgende aanslag pleegt, wil de burgemeester van Antwerpen - van een rechtse partij - dat de politie IS aanwijst als de schuldige, dat is goed voor de verkiezingen die er aan zitten te komen. IS eist de aanslagen ook op, maar Cools denkt dat ze dat altijd doen, ook als ze er niets mee te maken hebben.


‘Met wie heb ik het genoegen?’
‘Dat doet niet ter zake, commissaris,’ kraakte de stem weer. ‘U zult mijn naam gauw genoeg zelf gaan zoeken. Sterker: strikt genomen bent u daar al sinds maandag mee bezig.’
‘Ik ben bang dat ik u niet kan volgen, meneer. Met wie spreek ik?’
Er klonk iets wat op afkeurend gepruttel leek. ‘Ik heb u uitgezocht vanwege uw verstand, commissaris. Stelt u me nu vooral niet teleur!’


Als de dader steeds persoonlijker wordt richting Cools en net zo goed blijkt in IT-zaken en telecommunicatie als de Cif, ontstaat een grimmige wedijver. Het is een flinke kluif voor Cools. De burgemeester eist dat de politie verklaart dat het terroristische aanslagen zijn, en neemt allerlei maatregelen die gericht zijn tegen allochtonen. Hij heeft de media aan zijn kant. Maar Cools blijft beweren dat ze te maken hebben met een enkele dader, met heel andere motieven.


De wisselwerking tussen de dader(s) en Cools vormen een wervelend en spannend verhaal, alsof je er zelf bij bent (wat gelukkig niet het geval is!) Dan zijn daar nog de dwingende burgemeester en de opruiende media, waardoor je als lezer het boek haast niet weg kunt leggen.
Cools is een knorrepot, maar je sluit hem in je hart, omdat dat van hem van goud blijkt te zijn. Hij vloekt en tiert er op los, toont evenwel moed waar dat nodig is. En zo herkenbaar: zijn onkunde wat betreft al die technologische snufjes van deze tijd!
Ook is het een actueel verhaal, terrorisme en extremisme, waarbij verschillende partijen hun eigen gelijk wil halen, waar kennen we het van?


Het verhaal is chronologisch, en speelt zich af in negen dagen. Af en toe voegt de schrijver er een hoofdstuk tussen waarin de lezer de aanslagpleger volgt, zonder te weten wie hij is. Misschien zou je het einde wat kort door de bocht kunnen noemen, maar als je eenmaal weet hoe het allemaal zit hoef je ook geen eindeloze uitleg meer. Prima thriller dus!


Hugo Luijten (1969) is sinds 2016 fulltime schrijver. In 2017 debuteerde hij met Offer voor een verloren zaak die speelt tijdens de Eerste Wereldoorlog. Verast is zijn thrillerdebuut.


ISBN 9789401455640  | Paperback | 368 pagina's | Uitgeverij Lannoo | september 2018

© Marjo, 19 januari 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Recensies

Boven