De Dante Club
Matthew Pearl

Het boek speelt eind negentiende eeuw, in Boston. Een aantal personen die echt bestaan hebben (Longfellow, Holmes, Lowell en Fields) zijn bezig de Kommedia van Dante te vertalen. Ze worden daarbij tegengewerkt door de Harvard universiteit, waar met afkeer op moderne talen neergekeken wordt. Maar de ergste tegenwerking zit 'm in het werk van een wrede moordenaar. Precies zoals Dante het in zijn boek vertelt, "straft" hij bekende personen uit de stad.
Het viertal herkent de werkwijze en probeert Dante te beschermen door zelf op onderzoek uit te gaan. Zou het volk, en de universiteit er immers lucht van krijgen, dan kunnen ze de vertaling van de Hel wel vergeten!
Maar we volgen ook het verhaal van de politie.Daar is een slimme inspecteur bezig, die op zijn beurt tegengewerkt wordt louter en alleen omdat hij een halfbloed is.

Het mooie van het boek zijn de aanhalingen van en verwijzingen naar Dantes boek. Genieten is dat. Zeker: de moorden zijn gruwelijk en Pearl schuwt de details niet, maar dat doet Dante zelf ook niet.
Het komt wat langzaam op gang, maar tegen het einde wilde ik het niet meer wegleggen, zo spannend is het. Ik wist aanvankelijk niet dat de vier vertalers werkelijk geleefd hebben, maar dat geeft er wel een extra tintje aan. Over een tijdje nog een keer lezen, dat zou wel leuk zijn.

Matthew Pearl (1976) studeerde Engelse en Amerikaanse literatuurwetenschap aan de universiteit van Harvard. Hij won de Dante Prijs van de Dante-sociëteit in Amerika voor zijn werk over de invloed van Dante op de Amerikaanse literatuur. De Dante-club is zijn debuut

Uitgever Prometheus BV Vassallucci, Uitgeverij ISBN 9046141047 Bindwijze Paperback Verschijningsdatum in deze uitvoering februari 2005 Aantal pagina's 425 blz. 1e dr. Nederlandse uitg.: Amsterdam : Bakker, 2003.
Vertaler: P. Abelsen

© Marjo, januari 2006

Reageren? Klik hier! 

Slotakkoord
Michael Connelly

Het verliezen van een kind is de ergste nachtmerrie voor de meeste ouders. Het kan een gezin totaal ontwrichten, huwelijken vernietigen, wonden slaan die nooit meer helen en het leven van de nabestaanden volledig ruïneren. Na drie jaar afwezigheid begint Harry Bosch weer opnieuw als rechercheur bij de politie van Los Angeles en krijgt hij samen met zijn vroegere partner Kizmin Rider de taak om niet opgeloste zaken uit het verleden alsnog tot een goed einde te brengen. De eerste opdracht is de moord in 1988 op een zestienjarig meisje, het enige kind van het echtpaar Robert en Muriel Verloren. Aangezien alle sporen al zeventien jaar oud zijn, moeten Bosch en Rider deze zaak veel anders aanpakken dan ze voorheen gewend waren. Bosch is daarbij duidelijk wat roestig en maakt een aantal fouten die hij vroeger nooit zou hebben begaan. Daarnaast blijkt hij nog altijd het liefst alleen te werken, tot lichte ergernis van zijn partner. Maar Bosch is vastberaden om de moord op het jonge meisje op te lossen en uiteindelijk de stem van het slachtoffer te zijn die schreeuwt om gerechtigheid. Dankzij de steeds voortschrijdende techniek is het nu – in tegenstelling tot de periode waarin de moord werd gepleegd – wel mogelijk om uit gevonden bloed duidelijke aanwijzingen te halen die mogelijk wijzen in de richting van een dader. Een DNA-onderzoek brengt Bosch en Rider al snel op het spoor van de dyslectische automonteur Roland Mackey. Maar is hij ook inderdaad de moordenaar van Rebecca Verloren?

Quote:

Een onopgeloste moord is nooit een gesloten boek…

Harry Bosch wordt gevraagd terug te keren naar de LAPD, de Los Angeles Police Department. Samen met zijn voormalige partner Kizmin Rider wordt Bosch op Onopgeloste Zaken gezet.

De eerste zaak die Bosch en Rider aanpakken, blijkt politiek heel gevoelig te liggen. DNA-onderzoek toont een verband aan tussen een blanke racist en de moord in 1988 op de zestienjarige Rebecca Verloren. Waarom was het politieonderzoek destijds zo slordig? Was dat opzet of het resultaat van diensten die elkaar tegenwerkten?

Bosch en Rider komen er achter dat corruptie binnen de politie er toen de oorzaak van was dat de zaak onopgelost bleef – en dat diegenen die toen de touwtjes in handen hadden Bosch en Rider nu bedreigen…

Harry Bosch stort zich met hart en ziel op het onderzoek en Kiz kan hem daarbij nauwelijks afremmen.

De terugkeer van Harry Bosch bij de LAPD is zowel opmerkelijk als vertrouwd. Na al zijn eerdere problemen met het politiekorps was het op zich niet te verwachten dat hij weer met open armen zou worden ontvangen. Maar gelukkig is de reputatie van Bosch als meer dan uitstekende rechercheur doorslaggevend voor de nieuwe korpsleiding. Hoewel hij binnen het korps ook nog voldoende vijanden blijkt te hebben. Bosch maakt de overstap echter zonder problemen en blikt in ”Slotakkoord” dan ook niet terug op zijn eigen verleden. Het is dan ook net alsof hij nooit weg is geweest en op de afdeling van Onopgeloste Zaken is hij uitstekend op zijn plaats. Ik denk daarom dat dit een goede beslissing genoemd mag worden van Michael Connelly, omdat hij hiermee zijn meest belangrijke serie weer nieuw leven weet in te blazen. Hoewel alle voorgaande delen over Harry Bosch zeker verplicht leesvoer vormen voor de liefhebbers van harde politieromans, leek een zeker verzadigingspunt toch steeds dichterbij te komen. Connelly onderving dat enigszins door Bosch buiten de LAPD te plaatsen, maar dit gaf toch te veel beperkingen. Door zijn terugkeer en zijn nieuwe taak om het onderzoek naar onopgeloste misdaden nieuw leven in te blazen, blijken de mogelijkheden voor de auteur weer eindeloos groot.

Met ”Slotakkoord” bewijst Michael Connelly eens te meer zijn zeldzame klasse en maakt hij wederom duidelijk één van de allerbeste auteurs van dit moment te zijn. Zijn stijl van schrijven is haast onweerstaanbaar en de verhalen zitten zo goed in elkaar dat je op bepaalde momenten vergeet dat het slechts om fictie gaat. Daarnaast is Harry Bosch een intrigerende hoofdpersoon, die voldoende fouten maakt om volledig geloofwaardig over te komen en waarbij zijn menselijkheid ervoor zorgt dat de lezers hem accepteren als een buitengewoon begaafde rechercheur. In zijn speurtocht naar de moordenaar van Rebecca Verloren komt hij in aanraking met racistische organisaties, corruptie binnen de politie, onverwerkt verdriet, menselijke wanhoop en de beperkingen die – terecht of niet – verbonden zijn aan het werk van de politie. Maar niets kan Harry Bosch afremmen als hij denkt te handelen in naam van de rechtvaardigheid en samen met Kizmin Rider weet hij de moordenaar van Rebecca Verloren tot wanhoop te drijven.

Los van het totale verhaal is vooral het uiteindelijk plot van ”Slotakkoord” echt geweldig te noemen. Ik denk dan ook dat dit één van de allerbeste delen is uit de serie en dat het zeer zeker de belofte uitstraalt naar al het mooie dat wij nog van Michael Connelly en Harry Bosch kunnen verwachten.

ISBN: 9789022541920 Paperback 351 pagina's Uitgever: De Boekerij juni 2005
Vertaler: Renée Milders-Dowden

© Eric, juli 2005

Lees de reacties op het forum, klik hier!

Duivelsveer
Minette Walters

Het is een huiveringwekkende thriller, maar niet omdat er in details over gruwelijke dingen verteld wordt. Walters is een meester in het langzaam opbouwen van de spanning.

Paperback | 379 Pagina's | De Boekerij | 2006 ISBN: 9022543889

© Marjo, juli 2006

Reageren? Klik hier! 

De behandeling
Mo Hayder

De achterflap:
In een vriendelijke woonwijk in Zuid-Londen wordt een echtpaar aangetroffen dat op sterven na dood is : ze zijn vastgebonden, mishandeld, compleet uitgedroogd. Hun achtjarig zoontje is zoek. De jonge, onverschrokken rechercheur Jack Caffery wordt erbij geroepen. Door alle persoonlijke herinneringen kan hij deze misdaad niet met de nodige distantie behandelen: hij duikt erbovenop. Als de waarheid stukje bij beetje begint op te doemen, niet alleen over deze gruwelen maar ook over zijn eigen verleden, dan vliegt de verschrikkelijke nachtmerrie echt uit de bocht.

Mijn mening:
Mo Hayder heeft met haar debuutthriller, 'Vogelman' een dusdanige indruk op mij gemaakt dat ik dacht : grimmiger en intenser kan niet meer. Het kan dus wel!

In 'De Behandeling' komen we opnieuw rechercheur Jack Caffery tegen. Tegenwoordig woont hij samen met Rebecca, één van de slachtoffers uit het vorige boek van Hayder. Jack gaat op zoek naar 'De trol' een psychopaat die ouders van jongetjes van een jaar of acht vastketent in hun eigen huis. Hij dwingt de vader de meest afschuwelijke dingen met zijn zoontje te doen, om het kind daarna op gruwelijke wijze te vermoorden. Maar het zijn niet alleen deze gruweldaden - die me trouwens vaak deden terugdenken aan de affaire Dutroux - die de hoofdmoot vormen van het verhaal. Het is ook het persoonlijke verhaal van Caffery die nog steeds worstelt met de verdwijning van zijn broertje Ewan nu precies vijfentwintig jaar geleden.

Mo Hayder heeft deze twee verhaallijnen perfect in elkaar geweven. De opeenvolgende gruwelijke gebeurtenissen eindigen steeds met een cliffhanger waardoor het boek leest alsof je in een achtbaan zit. Het einde is verrassend en laat misschien zelfs de mogelijkheid open op een vervolg.
'De Behandeling' heeft voor mij alle ingrediënten die in het recept van een goeie thriller thuishoren: spannend, angstaanjagend, gruwelijk en intens.

Een tip: Leest eerst 'Vogelman' vooraleer je deze leest, want er wordt geregeld verwezen naar gebeurtenissen uit het eerste boek.

Pocket | 380 Pagina's | Poema Pocket | 10e Druk | 2005 ISBN: 9024547229

© Christine

Lees de reakties, klik hier!

Verloren
Nicci French

Deze negende roman van Nicci French (enkele novellen niet meegeteld) belooft uit te munten in onderhuidse spanning: de 40-jarige Nina Landry woont op het Brits Sandling Island. Op haar verjaardag verdwijnt haar tienerdochter en begint Nina's zoektocht over het afgezonderde eiland. De lezer volgt Nina's omzwervingen van de ochtend van die verjaardag tot het moment dat de zon ondergaat.

Nicci French is natuurlijk zo langzamerhand een instituut en hun succes stond aan de vooravond van het tegenwoordige gangbare predikaat 'literaire thriller'. Daarom is het des te opvallender dat 'Verloren' weinig literair is en ook maar geen thriller wil worden. 'Verloren' is in de eerste plaats een vervelend boek. De dialogen gaan eindeloos lang door en er valt ook op hoe inhoudsloos deze zijn. Ook valt men telkens in herhaling. De omgeving van een afgezonderd eiland waar iedereen elkaar kent is beklemmend bedoeld, maar eigenlijk komt dit nauwelijks uit de verf. De schrijvers kruipen in het hoofd van de hoofdpersoon en willen de lezer met haar laten meedenken, maar ze doen dit zo gedetailleerd dat er geen enkele ruimte bestaat voor eigen interpretatie.
Verder zijn alle personages, vooral de mannelijke, volstrekt inwisselbaar. Je leeft geen moment mee met Nina's angstaanjagend bedoelde belevenissen. Een sterke ontknoping zou veel goedmaken. Ook dat gebeurt helaas niet. Hoewel ik het einde niet zal verklappen, mag toch worden gezegd dat de reden waarom de dader zijn/haar misdaden pleegde zeer ongeloofwaardig is.

'Verloren' leest vooral als een obligaat boek waarmee aan een deadline is voldaan. Een lange adempauze om na een jaar of drie terug te keren met een roman in de stijl van hun eerdere werk zou welkom zijn. Dat het standbeeld op de omslag beschaamd haar hoofd verbergt is overigens wel zeer toepasselijk.

Paperback l 294 Pagina's l Uitgeverij Anthos l 2006 l ISBN: 9041408517
Vertaler: I. Pardoen

© Gordana, juli 2006

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!

Verlies & De mensen die weggingen
Nicci French

Twee verhalen (novellen?) in een boekje.
'Verlies' gaat over een gezin dat op vakantie is geweest naar een huis met een zwembad. In dat zwembad is het jongste kind van een jaar of vijf verdronken. Compleet aangeslagen proberen ze thuis de draad van hun leven weer op te pakken. Dat lukt niet echt.
Rick, de vader, drinkt teveel, en wordt daar dan weer kribbig van. Max, de zoon van tien, lijkt zich weer als vanouds te gedragen, tot de school aan zijn moeder vraagt om eens te komen praten: hij pest andere kinderen, lijkt aandacht te vragen door rare dingen te doen. De ik-figuur, Stella, kan niet huilen, ze gaat als een automaat door met wat er gebeuren moet, regelt bijvoorbeeld de therapeut voor Rick, maar zelf wil ze geen hulp. Hoezeer ze langs elkaar heen leven wordt duidelijk als de therapeut, tegen haar eigen gewoonte in, contact zoekt met Stella, en Rick op zijn beurt vraagt aan zijn moeder of die wil komen logeren, en als dat logeren eigenlijk spioneren blijkt te zijn.
Door de onderhuidse spanning en de akelige ontknoping (die je wel aan ziet komen) is dit verhaal niet alleen een psychologische schets van het mensen omgaan met hun noodlot, het is ook volledig in de traditie van Nicci French.

Het tweede verhaal is korter, 'De mensen die weggingen'.
Het gaat ook over een gezin, maar hier wordt niet verteld wat er precies aan de hand is. De vertelster is de jongste dochter, Josephine. Haar moeder ligt de hele dag maar op bed met haar ogen dicht, en het kind heeft weinig aan haar. Josephine is dol op haar vader, die vrachtwagenchauffeur is. Dan is er nog een oudere broer, Stevie, die na een daverende ruzie uit huis vertrekt, en een zus, Ali. Zij is vooral degene die voor Josephine zorgt, dus als zij op een dag verdwenen is, mist Josephine haar erg. Ze vindt het ook wel vreemd dat Ali helemaal geen kleren of andere dingen heeft meegenomen.
Dan was er ook nog ooit een meisje in huis, dat schoonmaakte en kookte, Cathy. Die is ook verdwenen en haar spullen zijn er nog. Dan komt de dag dat een vreemde vrouw Josephine uit school haalt, en aankondigt dat ze in het vervolg elders zal wonen.
Mooi verhaal, al zal de lezer nooit precies weten wat er aan de hand is. Het blijft giswerk.

ISBN 90-414-1023-6 uitgever Anthos aantal pagina's 182
Op de afbeelding Audioboek (CD) | Rubinstein b.v. ISBN: 9054445998 voorgelezen door Anne van Egmond.

© Marjo,  mei 2007

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik hier!

Zachte heelmeesters
Nicolet Steemers


Heleen, arts van beroep, is met een patiënte bezig als de telefoon rinkelt. Haar assistente roept haar, het is haar ex. De patiënte is vergeten, als Heleen hoort dat haar dochter, bijna 18, gevonden is. Mila was al enkele maanden vermist.
Op het politiebureau sluit ze haar dochter weer in de armen, maar er iets is mis. Ze ziet er anders uit, ze doet zeer afstandelijk. Ze blijkt aan geheugenverlies te lijden, heeft geen idee waar ze de afgelopen maanden geweest is. Robert, een vriend van Heleen, en psychiater, neemt Mila onder zijn hoede, maar komt ook niet veel verder. Heleen vertrouwt het niet echt, maar is al veel te blij dat Mila weer terug is. Tot die weer verdwijnt. Deze keer met achterlating van een briefje. De politie, die ook bij de eerste verdwijning al te rustig aan deed in de ogen van Heleen, -' ach, tieners lopen wel eens weg'- doet nu niets. En Heleen gaat zelf op onderzoek uit.

Dit is een reuze spannende thriller, zoals ik ze graag heb: Geen gezeur over niet ter zake doende persoonlijke perikelen, maar recht toe recht aan, de zaak waar het om gaat, en die lekker diep uit gepeuterd. Het wordt langzaam opgebouwd, en eindigt (o ja?) met een spannende dramatische ontknoping.
Dit is een boek om in een ruk uit te lezen, en er lekker helemaal in weg te duiken.

Nicolet Steemers wordt op de achterflap in een naam genoemd met Saskia Noort en Simone van der Vlugt en dat vind ik erg onterecht. Die twee dames schrijven chick-thrillers, met een hoog yuppengehalte, iets wat je in dit boek helemaal niet terugvindt. Steemers veel beter dan eerder genoemden. Misschien mag ik na een enkel boek niet oordelen, dus ik ga op zoek naar meer.

ISBN 978 90 204 0853 9 Veen, Amsterdam 2007, 240 pagina´s

© Marjo, mei 2008

Reageren? Klik hier!

Portret van een moordenaar
Patricia Cornwell

Cornwell claimt dat ze door gedegen onderzoek (hetgeen niet mogelijk was in de 19e eeuw) de moordenaar die zich Jack the Ripper noemde heeft ontmaskerd. En dat alles schrijft ze op in een lijvig boek. Je zou dus verwachten dat het bij de afdeling misdaad of psychologie zou staan in de bieb, maar het staat gewoon tussen de romans! Zijn ze het niet eens met de conclusie van Cornwell??

Cornwell is erg overtuigd van haar zaak. Ze begint het boek met het aankondigen van de moordenaar. Ik zal de naam niet noemen.. Als ze verder schrijft over de gruwelijke moorden, gebruikt ze de naam van Jack the Ripper en de man die volgens haar de dader is door elkaar heen. Ze buigt alle feiten en gissingen om naar haar eigen idee. Op zich heb ik daar geen moeite mee, ook al omdat de Waarheid nooit gevonden zal worden. Maar de beschuldigde is een bekend kunstenaar (al had ik nog nooit van hem gehoord) en ik vraag me af of dat zomaar kan? Hem beschuldigen?

En er zijn ook wel dingen die niet kloppen, eentje is bijvoorbeeld dat ze zegt dat de vrouw van de moordenaar geweten moet hebben van de bezigheden van haar man, dat ze de "souvenirs" gezien moet hebben, en dat terwijl ze ook herhaaldelijk zegt dat de man allerlei kamers huurde. Als werkruimte, of zomaar.
Dit neemt niet weg dat het een lekker leesbaar boek is voor wie geïnteresseerd is in Jack the Ripper, maar vooral ook in de achtergronden. Cornwell geeft misschien wel onbedoeld een beeld over het 19e eeuwse Londen dat mooi aansluit bij Michel Fabers: lelieblank, scharlaken rood. En dan niet geromantiseerd, maar de gruwelijke werkelijkheid.

ISBN 9024551056 Paperback 413 blz. Uitgever Sijthoff november 2002

© Marjo, mei 2004

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!

De orde
Paul Goeken

De achterflap : Op vrijdag 13 oktober wordt in Granada imam Kamal Shoukri vermoord. Op zijn lichaam wordt een kleine, witte lap gevonden met in het midden een rood kruis. Drie dagen later vindt er weer een executie van een imam plaats, ditmaal in Barcelona. Ook nu treft men op het lichaam weer dezelfde merkwaardige relikwie aan.
De aanslagen veroorzaken grote onrust in Spanje. De link met de lang vergeten Tempeliersorde wordt gelegd en de pers ruikt sensatie. Alfonso Silva van de elite-eenheid Nueve krijgt de taak 'de Tempelridder', zoals de moordenaar is gedoopt, te vinden. Maar terwijl Silva samen met Carmen Marrero, de eerste vrouw die is doorgedrongen tot Nueve, de jacht op de Tempelridder opent, ontwikkelt zich in de politieke arena een ander gevaar. De jonge, charismatische politicus Miquel Medina begint steeds populairder te worden onder de bevolking. De idealen die hij koestert zijn echter regelrecht afkomstig uit een van de zwartste periodes in de geschiedenis van Spanje. De tijden van dictator Franco lijken terug te keren...
Einde flaptekst

Mede door het feit dat ik Paul Goeken 'ken' van het Crimezone-Forum en dat het boek on-Nederlands heet te zijn, alsook de enthousiaste commentaren van verschillende mensen op datzelfde forum, maakten dat ik meedeed aan de wedstrijd die Uitgeverij Bruna uitschreef om 'De Orde' te winnen. Mijn geluk was dan ook groot toen dit boek enkele weken later door de postbode werd afgeleverd. Toch bleef het nog enige tijd ongelezen in mijn boekenrek staan. De twijfel om het te gaan lezen bleef ergens sluimeren. En terecht blijkbaar...
Ondanks het redelijk goed begin van het verhaal, kon het mij totaal niet boeien, het 'pakt' niet.

Centraal in het boek staat de spanning in Spanje tussen autochtonen en allochtonen, een heet hangijzer dat heel Europa beheerst trouwens en daarom erg actueel is. Een gedroomd onderwerp voor een spannend boek, maar Goeken breidt naar mijn smaak teveel uit, met lange zinnen en horden personages waar ik op de duur niet wijs meer uit raakte.
Van spanning is er totaal geen sprake, het duurt zelfs tot over de helft van het boek eer de eerste imam vermoord wordt en dat wordt dan als een 'faits divers' verteld, heel raar vind ik dat. Telkens als je dan denkt : nu gaat het beginnen, gaat de vaart er weer uit. Het lijkt wel of er met ieder hoofdstuk een ander verhaal begint. 'De Orde' was voor mij een kwelling om door te komen. Ik heb voor het einde afgehaakt, geen Goeken meer voor mij.

Over de auteur:
Paul Goeken (1962) is Nederlander en emigreerde in 1999 met zijn gezin naar Gran Canaria, nadat hij zijn zwem-en duikschool verkocht. Hij debuteerde in 2002 met 'Hammerhead' waarin zijn passie voor de duiksport, net als in al zijn volgende boeken duidelijk naar voor komt. Net zoals zijn hoofdpersonage in de serie, Alfonso Silva, is hij PADI Master Instructor(Professional Association of Diving Instructors). Goeken heeft gedurende zijn carrière honderden leerlingen gebrevetteerd en duizenden duiken gemaakt.

Uitgever Bruna Uitgevers, A.W. ISBN 902298995X Bindwijze Paperback Verschijningsdatum oktober 2005 Aantal pagina's 307 blz.

© Christine, januari 2006

Reageren? Klik hier!

Tormentil
Piet Duthoit

Een speurdersverhaal en eigenlijk ook weer niet. De vorm vond ik heel apart...

Het begint met de vondst van een lijk, zonder hoofd... en ook zonder ingewanden! Twee speurders maken een beginnetje met hun onderzoek, maar dan gaat ineens het verhaal terug in de tijd. Een jaar terug.

We lezen over Craeymeersch, een jonge man met dromen: hij werkt in een supermarkt in Diksmuide, waar hij naast zijn loon ook er voor zorgt dat hij zelf geen eten en drinken meer hoeft te kopen. Zo kan hij des te meer sparen voor die auto: hij moet en zal een Porsche hebben. Als hij die heeft zal de wereld immers voor hem opengaan, en liggen de vrouwtjes aan zijn voeten!
Hij is ook niet vies van criminele praktijken.
Als zijn collega Denul het hem vraagt, wil hij best ergens inbreken. Deze Denul komt in de praktijk van een plastisch chirurg dingen aan de weet die volgens hem het daglicht niet kunnen velen. Hij chanteert de chirurg, die geen weet heeft van de handeltjes waar hij van verdacht wordt. Helaas is hij er zijns ondanks toch bij betrokken en daar profiteert Denul nu van. Die vindt namelijk ook een weg om geld te verdienen. Orgaanhandel...

Volgt een vrij ingewikkeld maar uiterst boeiend plot, met de nodige humor erin, bijvoorbeeld de capriolen van Craeymeersch, een domme "Johnny". Het boek eindigt weer met de twee speurders... (een raamvertelling in een spannend boek, heel apart) maar of zij er ooit achter komen wat er precies allemaal gebeurd is??

Duthoit is een Vlaming, dus behalve een superspannend en humoristisch boek is er ook nog een Vlaams accent. Ik kon het boek niet wegleggen voor het uit was!!

ISBN 9789075212570 Paperback | 206 Pagina's | Uitgeverij Kramat| november2004

© Marjo, januari 2007 

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!