Het maffiaspoor
Jacques H. Brinker

Leek is een rustig dorp nabij de stad Groningen.
Maar nu in dat rustige dorp de misdaad toeslaat, gebeurt dat meteen met een moord. Toevallig is politieman Klaas de Mos in de buurt als de vrouw van het slachtoffer gillend de straat op komt gestormd. 
Hij waarschuwt zijn collega’s, Max van Asteren, Albert van Duin en Harm Bosseveen.
Er blijkt al eerder criminele activiteit geweest te zijn in Leek: twee inbraken waarbij de dader alleen geld had meegenomen en de sieraden had laten liggen. En dan nu deze derde inbraak, waarbij de inbreker blijkbaar betrapt was. Of is de bewoner om een andere reden vermoord?

Vooralsnog zijn er nauwelijks aanwijzingen. Het moeten twee of drie personen geweest zijn gezien de voetsporen, en ze zochten blijkbaar iets. De echtgenote van de vermoorde man heeft de mannen iets horen roepen in een vreemde taal en er was een vodje papier met daarop ‘ora A Tr.’
Italiaanse daders? Max ziet het meteen al sober in:

‘Een maffiabende, nou, dat zou betekenen dat zij met z’n vieren de strijd zouden moeten aangaan met ervaren beroepscriminelen die deel uitmaakten van een grotere organisatie.’

Hebben de inbraken met Italië te maken? Zit er meer achter de moord op meneer Terpstra?
Getuigen waar ze iets aan hebben melden zich nauwelijks. Al krijgen ze wel de bevestiging dat er drie buitenlands uitziende mannen in Leek gesignaleerd zijn.

Dan heeft Klaas een idee. Hij kent een tweetalige Italiaanse dame, die ook nog privé-detective is. Armanda Carlotti woont met haar man in Assen. Desgevraagd is ze graag bereid om te komen helpen.
Voordat zij arriveert verdwijnt meneer Boer, die met zijn vrouw een van de door de criminelen bezochte huizen bewoont.
Is hij ontvoerd? Het lijkt erop als er losgeld gevraagd wordt. Maar ergens klopt er iets niet. Die losgeldvraag lijkt niet van Italianen te komen.

Armanda blijkt inderdaad een aanwinst. Ze heeft verstand van maffiapraktijken, heeft contacten in Italië en is slim en doortastend.
Maar wat hebben criminelen in Italië in hemelsnaam met Leek van doen?

Het maffiaspoor is de derde detective van Jacques Brinker. Armanda Carlotti is ook al eerder van de partij geweest.
Het verhaal is geschreven in een lichtvoetige, bijna gezellige stijl, maar het gaat wel degelijk om misdadige praktijken. De details over de locaties geven er een extra tintje aan.

Jacques H. Brinker (Leek, 1932) is oud-docent Italiaanse taalkunde. Hij publiceerde veel over Italië en haar taal. Met Het maffiaspoor laat hij zien dat hij niet alleen de Italiaanse cultuur beheerst, maar ook een talent heeft voor het schrijven van literaire thrillers met psychologische diepgang.

ISBN 9789086665884 | Paperback | 240 pagina's | Uitgeverij Mosae Libro | september 2025

© Marjo, 5 februari 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het eiland
Ragnar Jónasson

Het eiland van de IJslandse auteur Ragnar Jónasson is het tweede deel in de Hulda-serie, maar chronologisch speelt het circa 15 jaar vóór het eerste deel, De duisternis, waarin hoofdinspecteur Hulda van de politie in Reykjavik gedwongen vervroegd met pensioen gaat. Haar chef wil haar weg hebben ten faveure van een jongere en vooral mannelijke collega en hij zet haar een aantal maanden voor haar 65^ste verjaardag min of meer op non-actief. Ze mag nog één cold case zaak oppakken. Jónasson gebruikt de omgekeerde chronologie om van zijn hoofdpersoon een gelaagde protagonist te maken. De lezer wordt nieuwsgierig gemaakt naar de gebeurtenissen die hebben geleid tot de eenzame, verguisde persoonlijkheid die Hulda aan het eind van haar carrière is.

Het eiland speelt dus 15 jaar eerder dan De duisternis, en wel in 1997 met een proloog in 1987. Rechercheur bij de politie van Reykjavik Hulda is dan 50 jaar, alleenstaand (haar man en dochter zijn overleden, respectievelijk door een hartaanval en door zelfmoord) en haar enige doel in het leven is haar werk. Wanneer ze bij de dood van een jonge vrouw op een afgelegen eiland wordt geroepen (is het moord, zelfmoord of een ongeluk?) en ze gaat porren in onderlinge verhoudingen wordt een heel broeinest aan fouten, incompetentie, jaloezie en geheimen blootgelegd.

Jónasson weet met trefzekere woorden zijn personages tot leven te brengen: de eenzame Hulda en haar strijd tegen het glazen plafond waarbij promotie na promotie haar neus voorbijgaat, Lyður, de collega van Hulda die zonder scrupules te werk gaat, en de drie verdachten op het eiland, die ooit vrienden waren, maar die elkaar na een drama uit het oog zijn verloren. Langzaam voert hij de psychologische spanning op zonder daar direct de nadruk op te leggen. De plot ontwikkelt zich haast ondanks in plaats van dankzij de misdaad. Ambitie versus verdenking, liefde versus bedrog, aannames versus bewijs. Alles grijpt in elkaar en de consequenties zijn catastrofaal.

De spanningsboog loopt nergens hoog op, maar de auteur weet de lezer aan het boek gekluisterd te houden door telkens kleine openingen in de opgetrokken muur van stilzwijgen en façades te creëren. Alle personages handelen uit eigenbelang en egoïstische motieven, uit eerzucht of jaloezie of uit de ambitie om hogerop te komen. De illusie van een normaal leven kan lang in stand worden gehouden, maar wanneer er eenmaal een barst in zit komt niemand er onbeschadigd vanaf.   

Ragnar Jónasson (IJsland, 1974) heeft in Nederland inmiddels een goede naam opgebouwd met zijn Dark Iceland-serie (met politieman Ari Thór Arason in de hoofdrol). Nu is/wordt ook de Hidden Iceland-serie met protagonist Hulda Hermansdóttir vertaald in het Nederlands. Deel 1, De duisternis, verscheen in januari 2025 en deel 2, Het eiland, is in januari 2026 verschenen. Er zijn in totaal drie delen in deze serie verschenen; te hopen valt dat ook het laatste deel vertaald gaat worden. Dit deel heet in het IJslands Mistur (The Mist is de Engelse titel) en speelt zich af ten tijde van een cruciale periode in het leven van Hulda.

Op de site ragnarjonasson.com vind je nog veel meer informatie over de auteur en zijn boeken. Hij wordt regelmatig vergeleken met Agatha Christie omdat zijn mysteries zich, net als haar detectives, vaak afspelen in kleine gemeenschappen waar iedereen elkaar kent, en vanwege de manier waarop de speurtocht naar de waarheid plaatsvindt met op het eind een meestal verrassende plottwist. Koppel dat aan de IJslandse natuur en desolate omgeving en je krijgt wat wordt omschreven als ‘Scandi Noir’. Grote aanrader wanneer je van goede Scandinavische thrillers houdt.

ISBN 9789400519329 | Paperback | 267 pagina’s | AW Bruna | 6 januari 2026
Vertaald door Willemien Werkman

© Janneke, 3 februari 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Vertel het niemand
Linda Jansma

Zeven kinderen stappen in een busje. Ze gaan op schoolreis! Naar Blijdorp.
De kinderen zijn druk en popelen van ongeduld.
Toch is er nauwelijks lawaai: deze kinderen en een aantal van de begeleiders zijn doof.
Zo ook de achtjarige Robin, die door zijn moeder Maura wordt uitgewuifd.

Maura vindt het maar niks, al is dat vreemd weet ze zelf. Andere dagen is Robin toch ook de hele dag van huis? Ze zoekt afleiding. De koffieafspraak met haar beste vriendin Sophie geeft evenwel niet de rust die ze zocht, als Sophie haar vertelt dat Maura’s grote liefde Franck weer in de stad komt wonen, met zijn nieuwbakken vrouw.

Het is acht jaar geleden dat ze elkaar zagen. Vier jaar werkten ze samen in Syrië, zij als fotograaf, hij als journalist. Al zat de liefde diep, ze wist dat een relatie, als ze eenmaal terug in Nederland zouden zijn, er niet in zat.
Nog steeds heeft ze door PTSS-paniekaanvallen over alles wat ze in die oorlog heeft meegemaakt. Dat Franck nu in de stad is, veroorzaakt ook weer flashbacks.

Maar dat is niet het ergste waar Maura die dag mee moet dealen. Aan het einde van de dag staat ze met haar echtgenoot Duuk en de andere ouders het busje op te wachten. Maar dat busje komt maar niet in zicht. File? Ongeluk? Maar dan zou de directeur daar toch van afweten? Ze hebben toch mobieltjes?
De kinderen komen niet terug. Het is al snel duidelijk dat het hier om een misdrijf gaat, als het busje wordt teruggevonden zijn de kinderen en hun begeleiders in geen velden of wegen te zien.

Spannende dagen volgen. Politie-inspecteur Wisniewski bijt zich vast in de zaak.
Maar voor Maura is dat niet genoeg. Ze gaat zelf op zoek, en vraagt Franck om hulp.

Superspannend. Bloedstollend in feite: het gaat hier om kinderen, dove kinderen!
Je moet en zal weten wat er gebeurd is: welke onverlaat ontvoert in vredesnaam een groep kinderen? Slechthorende, kwetsbare jonge kinderen?
Er zijn meerdere verhaallijnen, waaronder flashbacks naar de toestand in Syrië. Je hebt als lezer extra informatie, maar de ontknoping is toch verrassend en onverwacht.

Linda Jansma (1967, Amsterdam) schrijft psychologische thrillers met een maatschappelijk thema. Eerder verschenen onder ander: Kwetsbaar, Zwarte leugens en Onderstroom. Stuk voor stuk goede thrillers, zoals ook deze, nummer 18, dat weer is.

Bij een lid van De Crime Compagnie boekenclub – zoals ondergetekende - valt er iedere maand een hele fijne verrassing op de mat: een nieuwe thriller!

ISBN 9789465170671 | Paperback | 320 pagina's | Uitgeverij de Crime Compagnie | februari 2026

© Marjo, 30 januari 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Kloostergeheimen
Paul van der Mark

Drie verhaallijnen, we beginnen in Oosterhout (N- Br) waar Iris een enveloppe ontvangt van de postbode. Er is geen afzender en als ze de enveloppe openmaakt en er foto’s uit haalt, begrijpt ze snel wat er aan de hand is. Zij staat zelf op de foto’s, al is het in situaties die ze niet herkent. Maar ze was inderdaad wel op Texel, in het betreffende hotel. Een paar dagen op stap met vriendinnen. Op de foto’s lijkt ze een slippertje te maken. Maar Iris herinnert zich daar niets van!
Ze vertelt haar echtgenoot niets, hun relatie is op dat moment niet denderend.
Maar ze is er niet met betalen vanaf, zoals ze hoopte. Het een leidt tot het ander, en voor ze het weet is wordt ze zelfs verdacht van moord.

De tweede verhaallijn heeft als protagonist Marlinde Jacobs, een Nerderlandse in Frankrijjk. Zij doet graag onderzoek om daar dan over te schrijven. Als ze een oud klooster bezoekt dat alleen nog een museum is, maakt ze een praatje met de tuinman, die haar wijst op het graf van een Nederlandse monnik.
Daar zit een verhaal aan vast, dat natuurlijk onderzoek waard is. Maar Marlinde had geen idee dat ze zich in een wespennest ging begeven. Wat is er allemaal gebeurd in dat klooster?

De derde verhaallijn is die van de politie. Hans van Agtmaal, oudgediende bij de recherche, wordt gevraagd om het basisteam in Den Helder te gaan versterken: men heeft tekenen gezien van een nieuwkomer op de wietmarkt. Begonnen in Den Helder, maar hard bezig zich te verspreiden over de rest van Nederland.

Wat hebben deze drie verhaallijnen met elkaar te maken? Texel, een dorp in Frankrijk en drugs??
Laat het maar aan de schrijver over om dat duidelijk te maken, het zit allemaal heel goed in elkaar!
De geheimen van het klooster hebben naast frauduleuze praktijken ook te maken met gebeurtenissen waarvan bekend is dat ze zich ook in Ierland, en in Nederland afspeelden. Maar dus ook in Frankrijk.
We leren de hoofdpersonen aardig goed kennen, het is niet alleen maar actie en spanning. Dus leest het heel vlot.

De lijst met personages voorin het boek is zeker handig!
Het verhaal speelt zich af op drie fronten en dan zijn er nogal wat mensen bij betrokken.
Toch is het allemaal heel duidelijk waar het stuk dat je leest zich afspeelt en met wie je dus te maken hebt. Gaandeweg klikken de verhaallijnen in elkaar. De manier waarop dat gebeurt is erg goed gedaan! Je ziet het pas laat aankomen, de spanning blijft dan ook lang aanwezig.

Paul van der Mark (1957, Utrecht) verhuisde naar het Brabantse Oosterhout.. Naast muziek is schrijven zijn passie, dus eenmaal niet meer werkzaam (als communicatiemanager) kon zijn fantasie een uitweg vinden in de eerste thriller, Het lavendelmeisje, dat zich afspeelt in Frankrijk, waar Van der Mark nu ook woont.

ISBN 9789463658140 | Paperback |462 pagina's | Uitgeverij Elikser | oktober 2025

© Marjo, 22 januari 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De gemerkte man
Robert Galbrait

Een nieuw boek van Robert Galbraith is al jaren iets om naar uit te kijken. De verhalen zijn altijd goed uitgewerkt en de hoofd- en bijfiguren van detectivebureau Strike en Ellacott zijn interessant. Niet alleen Cormoran Strike en Robin Ellacott maar ook hun staf en freelancers waren een integraal onderdeel van de avonturen.

In ‘De gemerkte man’, het achtste en nieuwste deel in de serie, is daar weinig van overgebleven. Het verhaal, de opdrachten die ze uitvoeren, het is allemaal niet erg aansprekend. De nadruk ligt pagina na pagina op de verhouding tussen Strike en Ellacott, maar op een manier die banaal is en je telkens weer met de neus op de feiten drukt dat er eigenlijk geen verhouding is. Voorheen was de plot het belangrijkste onderdeel van het boek en was de persoonlijke relatie tussen de beide partners bijzaak; genoeg om de lezer mee te laten leven met hen. Nu is dat volslagen omgedraaid en dat komt het verhaal niet ten goede. De stroom misverstanden over en weer zijn alleen maar ergerlijk. Het is net een stel tieners bij elkaar dat niet met maar ook niet zonder elkaar kan. Strike is continu alleen maar aan het uitdenken hoe hij Robin kan vertellen wat hij voor haar voelt. En Robin zit vast in een relatie waarvan ze weet dat die niet goed is, maar ze heeft ook niet de moed om er uit te stappen. Tussen alle bedrijven door maken ze alleen maar ruzie met elkaar, zucht.

De plot is op zich interessant. ‘De gemerkte man’ is een lijk dat is gevonden in de kluis van een onbetekenende zilverhandelaar, maar die goede connecties heeft met de vrijmetselarij. Heeft het een met het ander te maken? Omdat de gevonden man niet geïdentificeerd kan worden (hij is te ernstig verminkt tijdens de moord) zijn er diverse mogelijke kandidaten. Eén van die kandidaten zou de jongere minnaar van de opdrachtgeefster van Strike en Ellacott kunnen zijn. Maar is dat ook zo?
Hun opdracht is bewijzen dat het wel zo is, maar ze komen er al gauw achter dat dat nog niet zo eenvoudig is. Met elke stap die door de detectives wordt gezet, wordt het onderzoek steeds gevaarlijker. Op die momenten wordt het boek ouderwets aantrekkelijk en spannend. Met name het laatste kwart van het boek zie je waarom deze serie zo goed is: het verhaal begint te lopen, de ontwikkelingen volgen elkaar in hoog tempo op en de spanningsboog wordt ook goed opgebouwd. Het einde is weer als vanouds goed uitgewerkt en alle lijntjes komen bij elkaar. Er zit zelfs een enorme cliffhanger in voor wat betreft de onderlinge verhoudingen en wat dit kan gaan betekenen voor het detectivebureau. Hiermee heeft Galbraith een hoop – maar niet alles – goed gemaakt en kijkt de lezer toch weer uit naar een volgend deel.

Het is jammer dat Galbraith haar hoofdpersonen niet beter in de hand heeft weten te houden. Met meer aandacht door het boek heen voor de plotontwikkeling en minder voor de ‘romantische’ verwikkelingen was De gemerkte man een boeiender vervolg geweest op een plezierige reeks thrillers. Was dit een zwak deel, zoals wel vaker gebeurt binnen een serie? Laten we het hopen, want dat verdienen zowel de auteur als de personages zeker.

ISBN 9789049207878 | Paperback | 1053 pagina’s | De Boekerij | 30 oktober 2025
Vertaald door Sabine Mutsaers

© Janneke, 19 januari 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!

Zwarte draad
Lineke Breukel

Josie woont alleen sinds ze haar vriend de deur uit heeft gestuurd. Ze ontdekte dat hij gelogen had over zijn kinderwens en bovendien ging hij vreemd met haar beste vriendin.
Nou, Micky mag hem hebben.
Josie is in haar vrije tijd – ze werkt in een verpleeghuis – bezig met het oplossen van cold cases. Samen met Fran, haar nicht, en tot voor kort ook met Micky. En ze is aan het schrijven geslagen, een eigen thriller.
Ze heeft duidelijk een vrij lugubere fantasie, maar nooit had ze durven denken dat ze zelf om de oren geslagen zou worden met hetgeen zij op papier verzon!

Zij en Fran hebben al besloten om een tweede cold case op te gaan lossen, als er bericht komt van de vruchtbaarheidskliniek waar ze een aanvraag had ingediend. Ook zonder Ron wil ze haar kinderwens doorzetten. En het slachtoffer van de tweede cold case had iets te maken met die kliniek. Twee vliegen...

Als haar appartement afbrandt, trekt ze bij Fran in. Maar Ron laat haar niet met rust. Is hij ook degene die haar stalkt? En wie is die onbekende CC, van wie ze steeds berichtjes krijgt?
Fran stelt voor om op vakantie te gaan, even weg bij de problemen.
Maar helaas, die blijven hen achtervolgen.

Het wordt een enerverende reis, superspannend, en pas langzaam ontdek je wat er eigenlijk aan de hand is. Het verhaal is op het randje van het geloofwaardige, maar dat maakt het niet minder spannend. Josie is degene die we volgen in al haar gedachten, haar reacties op de gebeurtenissen, de twijfels de angst.
En er is een onbekende die af en toe aan het woord komt. Of zijn het er zelfs twee?
De rode draad die Josies schrijfselen en de werkelijkheid verbindt wordt inderdaad akelig zwart. Diepzwart...

Lineke Breukel-van Rossum (Den Haag, 1961) schreef twee boeken over haar emigratie naar Zweden en meerdere literaire thrillers, waaronder twee thrillertrilogien. In 2018 schreef zij een biografie voor een incestslachtoffer, 'Moeder is boos' genaamd.

ISBN 9789493244412 | Paperback | 250 pagina's | Uitgeverij September | september 2025

© Marjo, 15 januari 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De leugenaar
Martine Kamphuis

WP, zoals ze meestal wordt genoemd, is Wynona Post. Zij is als psychologe verbonden aan een tbs-kliniek en de hoofdpersoon in een serie thrillers.

In dit nieuw verhaal is Sylvia de andere vertelstem. Zij is getrouwd en ze heeft een dochtertje van zeven.
Nu ze ontdekt heeft dat haar man haar bedriegt wil ze eigenlijk van hem af. Maar ze is bang dat hij hun dochter zal claimen en ze weet dat hij sterk staat: hij kent namelijk haar verleden en ook de diagnose die gesteld is. Door WP, bij wie ze negen jaar geleden patiënte was, toen WP nog niet aan de tbs-kliniek verbonden was.

Sylvia neemt contact met haar op, met de vraag of ze iemand kan aanbevelen. WP besluit om haar zelf weer in therapie te nemen, al moet ze daarvoor het een en ander verdraaien bij haar werkgever, want Sylvia is geen tbs-patiënt.

WP kent de voorgeschiedenis, en dat ziet ze als een voordeel.
Maar weet ze wel hoe manipulatief Sylvia is? De ellende begint met de verdwijning van het zevenjarige dochtertje van Sylvia.
Het is al snel duidelijk dat WP zich in een wespennest begeven heeft – zo is de uitdrukking, maar het lijkt meer op een spinnenweb met één enkele, maar zeer gevaarlijke spin!

Het vervolg doet je huiveren. Bestaan er echt zulke mensen?
Natuurlijk is WP er meer bij betrokken dan alleen als therapeut, al is het alleen maar omdat Sylvia niet alleen super gehaaid is, ook bedreven wat betreft elektronische apparatuur.

Om en om lezen we hoe Sylvia en WP in het proces staan, wat ze vinden van de gebeurtenissen, en vooral ook van elkaar. Deze interactie is erg boeiend, het geeft je een inkijkje in hoe therapie kan werken, hoe het verleden een rol speelt, en hoe karaktereigenschappen die je immers nooit ten volle kan kennen laat staan begrijpen, het proces beïnvloeden.
Intussen wordt het ook superspannend...

Martine Kamphuis (1963, Rotterdam) werkt als psychiater en verwerkt haar vakkennis in haar boeken. Bij De Crime Compagnie publiceerde ze onder andere de populaire serie thrillers over de jonge psychologe Wynona Post (WP). Daarnaast verschijnen er met regelmaat jeugdromans en young adult boeken van haar hand.

Bij een lid van De Crime Compagnie boekenclub – zoals ondergetekende - valt er iedere maand een hele fijne verrassing op de mat: een nieuwe thriller!

ISBN 9789465170640 | Paperback |288 pagina's | Uitgeverij de Crime Compagnie | januari 2026

© Marjo, 12 januari 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Exit strategie
Lee Child en Andrew Child

Lee Child (Engeland, 1954) – pseudoniem van Jim Grant – heeft zich met zijn boeken met voormalig militair politieman Reacher een mooie plek in de thriller-wereld veroverd. In totaal heeft hij 24 boeken geschreven en het merendeel is goed tot zeer goed ontvangen. Nadat hij aangaf dat hij wilde stoppen met het schrijven van de Reacher-serie heeft zijn jongere broer Andrew Child (pseudoniem van Andrew Grant, Engeland, 1968) het stokje overgenomen vanaf deel 25 (The Sentinel / De wachtpost). Exitstrategie is alweer het 30^ste deel.

In Exitstrategie raakt Reacher, samen met Nathan Gilmour, een oud-medewerker van de Militaire Inlichtingendienst, betrokken bij een louche zaak in de haven waar Gilmour werkt. Die is via via aan zijn baan gekomen, maar er blijken meer motieven voor zijn aanstelling te zijn dan zijn (niet aanwezige) vakkennis. Wanneer Gilmour wantrouwend wordt en op zoek gaat naar de motieven van zijn werkgever, wordt zijn leven er niet eenvoudiger op. Als Reacher wordt verwisseld met de persoon die Gilmour van informatie kon voorzien, raakt hij bij de zaak betrokken en besluit hem met enige tegenzin te helpen.

Exitstrategie is een flinterdun verhaal waarvan je achteraf denkt: wat heb ik nou eigenlijk gelezen. Het is zeker in het begin erg lastig om kop en staart aan het verhaal te ontdekken. En om heel eerlijk te zijn: het wordt er in het verloop van het boek niet veel beter op. Reacher mept regelmatig een paar mensen het ziekenhuis in, er wordt van hot naar her gereden en er wordt veel koffie gedronken. Er is een zijlijn naar de dubieuze eigenaar van een particulier legertje maar ook daar wordt het boek niet veel spannender van.

Wat voor de liefhebber van de Reacher-serie nog veel erger is, is dat hij langzamerhand is verworden van ‘held’ tot ‘lompe dommekracht’ die als sidekick van Gilmour meeloopt. De intelligente hoofdpersoon uit de boeken van Lee Child bestaat niet meer. Hij vecht om het vechten en wanneer daarbij iemand door zijn hand omkomt maalt hij er niet om. En voor de rest heeft hij weinig feeling met de zaak waar hij mee bezig is; het liefst wil hij zo vlug mogelijk de benen nemen maar laat zich telkens weer overhalen nog één dag mee te doen.

De personages zijn vlak, niet uitgewerkt en bij vlagen zelfs absurdistisch. Het verhaal is één grote woordenbrij zonder veel samenhang, spanning of interessante personages. Zelfs Reacher is een schim van de hoofdpersoon uit de vroegere boeken. Hij had tegen zichzelf in bescherming genomen moeten worden op het moment dat zijn geestelijke ‘vader’ Lee het stokje overdroeg aan zijn ‘oom’ Andrew.

Voor hij aan het voortzetten van de Reacher-serie begon had Andrew Child al verschillende boeken op zijn naam staan. Wanneer je die opzoekt op bijvoorbeeld Goodreads merk je dat lezers daar al niet super enthousiast over zijn. Dat nu wetende, verbaast me de teloorgang van de Reacher-serie niet. Het zij zo, geen Reacher-boeken meer voor deze niet-meer-fan.

ISBN 9789021049274 | Paperback | 313 pagina’s | Luitingh-Sijthoff| 4 november 2025
Vertaald door Ans van der Graaff en Marjolein van Velzen

Janneke, 4 januari 2026

Lees de reactie op het forum en/of reageer, klik HIER

Stil als de sneeuw
3. Jakob Weber
Ørjan Karlsson

Bij Nyholme Skandse, het fort bij de haven van Bodø wordt een lichaam gevonden.
Wie is de dode man, en hoe is hij aan zijn - duidelijk gewelddadige - einde gekomen?

Dat wordt een zaak voor Jakob Weber, inspecteur van politie ter plaatse.
Weber roept de hulp in van collega Noora Yun Sande, die eigenlijk vrij is, maar het geen probleem vindt om te komen.
Noora is afkomstig uit Oslo, waar ze een goede baan had. Waarom ze nu toch in Bodø is, dat zal nog aan de orde komen, in een persoonlijk verhaallijntje.
Intussen onderzoeken ze moord op de onbekende, die al snel een naam krijgt: Orry Glanstind heeft een jas aan die niet van hem lijkt te zijn, en om zijn nek een ketting met daaraan een vreemd voorwerp.

Vrijwel tegelijkertijd wordt In Henningsvær op de Lofoten een jongen gevonden op het voetbalveld midden in het dorp. De jongen had een teddybeer bij zich, was nauwelijks gekleed op de kou, en dan nog: wat had hij daar te zoeken? Hij lijkt ongeschonden, maar de lijkschouwer ontdekt een flinke anemie, de jongen heeft nauwelijks bloed in zijn lijf. Hij wordt geïdentificeerd als Fathi Ibrahim, de zoon van een gastarbeider.
Deze zaak is voor politiechef Einar Eriksen, met zijn assistent Shivani, maar de grote baas in Bodø wil dat Weber de zaak overneemt. Vanwege persoonlijke omstandigheden stuurt hij zijn collega’s.

Zijn deze twee zaken met elkaar verbonden? Het lijkt onmogelijk. En als er nog twee slachtoffers vallen: hebben ze te maken met de zaak? Een van de twee is de man die de jongen had ontdekt: Conrad Heim is een zonderling, die een vreemde fascinatie koestert voor aalscholvers. Hij wordt in het water gevonden, drijvend in de buurt van Henningsvær.

Als ook hoofdinspecteur Råkstad de dood vindt, is het wel ingewikkeld geworden. Dan is er ook nog de journaliste Sigrid Malmstens. Zij heeft een relatie met Jakob Weber, maar of dat zo blijft is de vraag, gezien hetgeen zij achter zijn rug om uitspookt.

Stil als de sneeuw is een spannende thriller, met veel persoonlijke lijntjes, hetgeen het geheel wel leesbaarder maakt. De achtergrond van de plot in dit boek is een bizar, maar niet onmogelijk gegeven.
Er wordt herhaaldelijk teruggegrepen naar het verhaal van de eerdere thrillers, dus is het handig die eerst te lezen, de thrillers met Weber in de hoofdrol blijken een overkoepelend verhaal te vormen met per boek een eigen plot.

Ørjan Karlsson (Bodø, 1970) is socioloog van beroep, volgde een officiersopleiding in het leger en nam deel aan overzeese missies. Hij heeft bij het ministerie van Defensie gewerkt en is nu manager bij het Noorse directoraat voor civiele bescherming. Ørjan Karlsson heeft zo’n twintig misdaadromans en sciencefictionboeken op zijn naam staan.

ISBN 9789463091022 | Paperback | 352 pagina's | Uitgeverij Marmer | oktober 2025
Vertaald uit het Noors door Neeltje Wiersma

© Marjo, 29 december 2025

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het elfde manuscript
11. Hanne Wilhelmsen
Anne Holt

Maart 2020. Hoogtepunt van de corona-epidemie. Geen mens die hier plezier aan beleeft...
Er is evenwel een uitzondering: Hanne Willemsen, inmiddels gepensioneerd en gebonden aan een rolstoel, kan eindelijk naar buiten! Midden in de nacht rolt ze door de stad, en geniet van de leegte.

Ze heeft de afgelopen jaren besteed aan het schrijven van een boek en zoekt contact met een uitgeverij. Daar is net een nieuwe medewerker begonnen: Ebba Braut.
Eigenlijk is zij predikante, maar een akelig voorval heeft een eind gemaakt aan die carrière. Ook in haar nieuwe baan gaat het niet zo soepel, wat voor een groot deel aan de lockdown ligt. Maar er is werk genoeg, er ligt een stapel manuscripten op haar te wachten. Een ervan is die van Hanne Willemsen.
Ebba zoekt haar op om samen met het manuscript aan de slag te gaan.

Hanne vindt dat allemaal gedoe, geef het maar gewoon uit, zegt ze. Ze houdt zich liever bezig met de zaak die ze voorgelegd krijgt van een oud-collega. Henrik Holme krijgt een bijzondere moordzaak op zijn bordje: een onbekende, naakte vrouw, gevonden in de kofferbak van een oude man. Ze is gruwelijk verminkt.

Intussen krijgt Ebba de opdracht om ook aan de slag te gaan met een manuscript van een succesvolle schrijfster. Maar: Het Elfde Manuscript, zoals het heet, is spoorloos verdwenen.
Natuurlijk bemoeit Hanne zich ook graag met die zaak!

Zo ontvouwt zich een spannende thriller. Een verbijsterend verhaal, dat zeer goed in elkaar zit. 
Het begint met vier inleidende verhalen: De Oude, De Jonge, De Nieuwe, De oudste, en dan volgt het spannende verhaal waarbij deze vier personen betrokken zijn. Begin onvoorbereid aan dit boek: dan komt de spanning het best tot zijn recht. 
Naast de corona-epidemie is ook de uitgeverswereld een thema. En Anne Holt vergeet niet om haar personages uit te diepen. Vooral Ebba wekt veel sympathie.

Anne Holt (1958) studeerde rechten aan de Universiteit van Bergen. Ze werkte onder andere bij de politie en als advocaat. In 1990 werd ze journalist en presentatrice voor het nieuwsprogramma Dagsrevyen.
Haar werk is in vele talen verschenen, ze is een van de meest succesvolle misdaadauteurs in Noorwegen. Ze won diverse prijzen, waaronder Riverton Prize, voor Salige er de som tørster, de Bokhanler Prize (1995) en de Cappelen Prize (2001).

ISBN 9789044369649 | Paperback | 432 pagina's | Uitgeverij the House of Books | oktober 2025
Vertaald uit het Noors dor Marit Kramer

© Marjo, 22 december 2025

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER