Bloedserieus
Ruud van der Meer

Kevin en Roxan zeilen met betalende gasten over de Stille Oceaan. De Swan is een prachtig zeiljacht, het weer is uitstekend, en ze zijn ook heel blij met de gasten die ze nu hebben: drie jongelui, Luna, een Noors meisje, Pieter, een Nederlander en een Amerikaan, van ongeveer dezelfde leeftijd. De laatste, Mike, is meer bemanningslid dan passagier.

Bij vrijwel iedere reis hoort een bezoek aan een onbewoond eiland, die er in Polynesië volop zijn. Voor ze evenwel ergens aanleggen hebben ze drie vissers opgepikt, die motorpech hadden met hun kleine bootje. Ze spraken geen Engels, en maakten nauwelijks contact, maar de voedselvoorraad ging wel een stuk sneller op.
Als ze een eiland naderen waar Kevin de aanwezigheid van varkens vermoedt, en waar anders toch kokosnoten en vruchten te vinden zijn, en zeker water, stappen de drie jongelui in een RIB, een opblaasbaar maar wel stevige bootje, om naar dat eiland te varen. 

Daar aangekomen, zien de jongeren tot hun grote schrik de Swan met gehesen zeilen de baai uit varen. Ze zouden wel terugkomen toch?
Maar dat was niet het geval.

Daar zaten ze dan: zonder voorbereiding, zonder bereik met hun telefoon, zonder kennis van zaken waren ze gebombardeerd tot een verblijf op een onbewoond eiland.
Terwijl hun hoop op terugkeer van het zeiljacht langzaam vermindert, moeten ze zich zien te redden.
Ze beginnen met inventariseren wat ze hebben en met het verkennen van het eiland. Gelukkig weet Pieter hoe hij vuur moet maken en kan Mike omgaan met het geweer dat ze hebben.
Hun eiland is een vulkaaneiland, dat weten ze, maar heeft dat te maken met de sterke wind die plotseling opsteekt en die heftige regen? Is er een aardbeving?

Intussen lezen we ook wat er met Kevin en Roxan gebeurt, en dat is niet best. De vissers zijn helemaal geen vissers, en blijken ineens wel Engels te spreken. Hun bedoelingen zijn niet positief.

Dit verhaal begint redelijk rustig, al is het natuurlijk al spannend als de drie jongelui op dat eiland belanden, onzeker van de toekomst. Naarmate ze langer op elkaar aangewezen zijn, komen ook de spanningen, en moeten ze moeilijke beslissingen nemen.
Hun situatie is al hachelijk, maar het wordt allemaal nog veel erger. Veel en veel erger, en dat geldt ook voor Kevin en Roxan.
Angstaanjagend spannend wordt het...

Ruud van der Meer (Roelofarendsveen, 1959) is voormalig bloemenhandelaar met een rijke fantasie Eerder verscheen Sint Jeroen en zijn kerk (2018) en na Bloedserieus (2025) komt Bloedgevaarlijk (2026).

ISBN 9789463657877 | Paperback | 262 pagina's | Uitgeverij Elikser | augustus 2024

© Marjo, 12 oktober 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het geheim van Lina Holzberg
Harry Turksma

Richard Donkers staat wel te kijken van de nieuwe zaak die hij op zijn bordje krijgt: een dode hond!
Natuurlijk: hij is privédetective en neemt ook zaken aan waar de politie zijn schouders voor op haalt,
Maar een hond?

Natuurlijk neemt hij de zaak wel aan, niet alleen omdat het de hond was van de Duitse weduwe van de minister van Binnenlandse Zaken, maar misschien ook wel omdat de weduwe Brouwer, Lina Holzberg, een bevallig en kittig persoontje is. En de hond is niet vergiftigd, zoals in dit soort zaken te doen gebruikelijk, nee, hij is met een gericht schot tussen de ogen afgemaakt. Komt daar nog bij dat de minister zelf nog niet zo lang op raadselachtige manier de dood heeft gevonden: terwijl hij aan het zeilen was met zijn vrouw, is hij overboord gevallen en waarschijnlijk verdronken. Zijn lichaam werd niet meer gevonden.

Het lijkt dus allemaal wat ingewikkelder dan je op het eerste gezicht zou zeggen.
En dat blijkt dan ook zo te zijn.
Een eerder gepleegde moord hield waarschijnlijk verband met de zaak, er is een nogal louche figuur in het spel, die nota bene de broer is van de weduwe, en hoe aantrekkelijk en verleidelijk de weduwe ook is, helemaal vertrouwt Donkers haar niet.
Dat weerhoudt hem er overigens niet van intiemer met haar te worden.

Ziedaar de ingrediënten voor een vlot lezende detective. In een heel eigen stijl.
Donker is een sympathieke, wat eigengereide man. Hij kleurt gerust buiten de lijntjes als zo uitkomt.
Hij lijkt wel enigszins op zijn schepper: Harry Turksma speelt graag met taal, en geeft zo een lichte toon aan het verhaal.

‘Hij werd ingepakt met een strik eromheen.’
Je kon zelfs op de foto zien dat het haar wekenlang ongewassen was: ‘de luizen sprongen er als het ware uit.’

Harry Turksma is musicus en schrijver. Eerder verschenen boeken zijn Feinsteins erfenis, De dertiende kamer en Liefde in verleden tijd, welke alle lovende recensies kregen.

ISBN 9789463656924 | Paperback | 134 pagina's | Uitgeverij Elikser | september 2024

© Marjo, 8 oktober 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Spoor van angst
Sophie Wester

Sam Roozen is rechercheur in Den Haag. Ze houdt zich vooral bezig met vrouwenhandel- en uitbuiting en heeft zodoende haar oog laten vallen op een gladjanus die steeds maar weer een veroordeling weet te ontwijken. Sam is vastbesloten hem op te pakken, voor lange tijd achter slot en grendel te laten zetten, en heeft zich verzekerd van de medewerking van een van de vrouwen die voor hem werkt. Anya heeft beloofd haar te tippen, maar haar baas ontdekt het en neemt haar onder handen. Als ze in paniek Sam belt, belooft deze haar te komen halen en naar een safehouse te brengen.

De dag erna krijgen Mike en Sam een melding: iemand is voor de trein gesprongen. Ze gaan er heen, maar voor ze ook maar iets kunnen doen krijgt Sam een paniekaanval. En er is iemand die dat gefilmd heeft, het filmpje gaat viraal.
Ze wordt op het matje geroepen en op non-actief gesteld: er is een klacht ingediend.

Natuurlijk baalt ze vreselijk, maar er is niets tegen te doen. Maar waar kwam die paniek vandaan?
Heeft het te maken met haar verleden?
Na de dood van haar alleenstaande moeder is ze opgevoed door een oom en tante. Ze heeft nu alle tijd om er eens langs te gaan.
Intussen heeft ze het idee dat een man die ze ontmoet heeft in de supermarkt een ongezonde belangstelling heeft voor haar. Die Stefan duikt ineens overal op. Zelfs in het kinderdagverblijf waar haar zoontje de dagen doorbrengt.

Sam heeft dus genoeg op haar bordje: de zaak waar ze aan werkt, het non-actief, haar verleden, en een stalker...
In hoeverre hebben deze zaken met elkaar te maken? En waarom wordt de enige vrouw die haar meer over haar moeder zou kunnen vertellen vermoord?
En dan zijn er nog de stukjes van een onbekende die het verhaal onderbreken. Ze lijken nergens op te slaan...

Het plot is midden in de maatschappij geplaatst, actueel en herkenbaar. Van hoog niveau!
Tenenkrommend spannend, je kunt het boek niet wegleggen!

Sophie Wester staat voor de dames Sophie Fraza en Ester Ankoné, een schrijfduo dat al diverse thrillers op hun naam heeft staan Ze schrijven ook thrillers voor jongeren.

ISBN 9789465170954 | Hardcover | 336 pagina's | Uitgeverij de |Crime Compagnie | oktober 2026

© Marjo, 28 september 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Pil des doods
Gerard Legerstee

Jack Looman - 38 jaar, vrijgezel - is zo’n anderhalf jaar geleden gestopt als rechercheur en nu zijn eigen detectivebureau begonnen. Hij kan nog niet zeggen dat het loopt als een tierelier, dus hij is blij als een vrouw hem belt voor een afspraak.

Het gaat meteen al om een moordzaak, althans dat is de mening van de vrouw, de zus van het slachtoffer. De politie geeft geconcludeerd dat de dood van Johan Vellinga een noodlottig ongeluk is, maar dat kan niet kloppen, vindt ze. Aan Jack om de zaak te onderzoeken.

De overledene had een makelaarskantoor, dat hij runde met een partner. Zijn zus had al aangegeven dat haar broer een dominante man was, die het niet al te nauw nam met de regels omtrent de makelaardij. Ook was er sprake van een relatie met een secretaresse, die intussen ontslagen is.
Haar vervangster is Elvira, die er geen problemen mee heeft om Jack het een en ander te vertellen. Ze gaat hem zelfs helpen met het onderzoek.
In het makelaarswereldje blijkt nogal veel gefraudeerd en gesjoemeld te worden, iets waar Johan Vellinga volop aan mee deed. Ligt daar het motief voor een moord?
Maar iemand wil dat hij zijn onderzoek staakt en maakt dat op indringende manier duidelijk.

Een andere verhaallijn gaat over vreemde voorvallen: mensen maken zonder aanwijsbare reden een eind aan hun leven, zelfs in bijzijn van vrienden en bekenden. Die ze zelfs soms meenemen in de dood.
Het begint op te vallen, de cijfers stijgen alarmerend. Inspecteur Leonie van de Bergh, ex-collega van Jack, start een onderzoek. Haar medewerkers ontdekken schokkende zaken.

De moordzaak speelt in Rotterdam, met name de wijk Hillegersberg waar Jack Looman zijn kantoor ook heeft. We kunnen zijn komen en gaan door de wijk goed volgen. De zaak waar de politie zich mee bezig houdt, speelt zich af in Rotterdam, maar brengt ons ook in Brabant.

En dan is er nog de tweede detectiveklus waar Jack mee te maken krijgt: het opsporen van een weggelopen tiener.
Is er een link tussen deze zaken?
Het vergt enig geduld van de lezer, maar dat is geen probleem: die is intussen verdiept in de spannende verhalen. Jammer dat de titel veel weggeeft, verder is het een uitstekende thriller die niet alleen actie biedt maar ook persoonlijke elementen heeft, waardoor het lekker wegleest, maar ook de spanning opgevoerd wordt.
En natuurlijk is de thematiek actueel. Legerstee legt het nog even uit in een nawoord.

Gerard Legerstee (Rotterdam, 1956) werkte ruim jaar gewerkt in Finance bij meerdere grote instellingen, voor hij besloot te gaan schrijven van thrillers, die handelen over actuele thema's.

ISBN 9789463659048 | Paperback | 364 pagina's | Uitgeverij Elikser | augustus 2026

© Marjo, 10 september 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Schuldspel
Jo Furniss

Een groepje scholieren (allen rond de zeventien jaar, ze zitten voor hun eindexamen) gaan op pad voor zwemwedstrijden. Niet dat ze iets winnen, de stemming is gedrukt als ze met hun trainer aan de terugreis beginnen. Er gebeurt van alles. Kleine dingen die later grote gevolgen blijken te hebben. Een van de meiden ‘moet stoppen.’ Een van de jongens is zijn zwemtas vergeten, ze moeten terug.
En het lijkt alsof ze gevolgd worden door een BMW, die hen inderdaad dwingt te stoppen.
Vanaf dat moment loopt alles fout.
Maar wat gebeurt er? Wie zijn die lui die hen volgen? Gaat het om een ontvoering? Om geld?

Als intussen de schoolleiding in de gaten heeft dat het busje met leerlingen veel te laat is, en er geen enkel zicht is op hun terugkomst, slaan ze alarm. De ouders van de betrokken leerlingen worden naar school geroepen. De leerlingen hebben hun telefoons niet, die moesten ze inleveren, er is geen contact mogelijk. En de politie die erbij geroepen wordt kan hun locatie niet uitpeilen.
Natuurlijk zijn de ouders erg ongerust. Het zijn geen doorsnee ouders: het is een eliteschool, de ouders hebben allemaal geld en een belangrijke functie in de maatschappij.
Behalve de ene ouder, Emily, die de verteller is van een van de verhaallijnen. Haar dochter Olivia vertelt de andere, het verhaal van de leerlingen dat eerder op de dag begint. Dat van de ouders begint pas op het moment dat ze op school bijeengeroepen worden. Langzaam naderen deze tijdlijnen elkaar.

Intussen is duidelijk dat er nauwelijks personages zijn die niet iets te verbergen hebben. De ouders meer dan de leerlingen maar ook die zijn geen onschuldige bloedjes.
Vooral op school ontstaat er een situatie die steeds explosiever wordt. Ze kenden elkaar nauwelijks, en er is alle reden voor wantrouwen, want niemand is eerlijk, iedereen doet zich anders voor. Een en al geheimen verraad en bedrog. Zelfs nu hun kinderen gevaar lopen.

Terwijl het ene na het andere geheim wordt geopenbaard, stijgt ook de spanning bij de leerlingen. Zij lopen evenwel echt gevaar, er komen wapens aan te pas.
Mede door de wisseling in tijd en plaats is deze thriller razend spannend. Zo spannend dat je soms over rare zinsconstructies heen leest. (De titel is Guilt trip...onvertaalbaar misschien, maar Schuldspel?? 'Ik mag geen cijfers laten zakken'; 'De noodzaak van de velen weegt zwaarder dan die van de weinigen.' Huh?)
Is de verklaring hiervoor dat er geen officiële vertaler aan te pas is gekomen? Die wordt tenminste nergens vermeld.
Niettemin, een thriller dient om je even helemaal kwijt te raken in een spannend verhaal en dat gebeurt absoluut. De personages komen tot leven en daardoor wordt het verhaal nog enger, en blijven je nagels niet heel. 

Jo Furniss (Verenigd Koninkrijk) was journalist voor de BBC, maar maar besloot schrijver te worden. Toen woonde ze in Singapore, Zwitserland en Kameroen. Furniss brak in 2017 door met All the Little Children. Sindsdien schreef ze meerdere succesvolle thrillers, waaronder File des doods.

ISBN 9789044366945 | Paperback | 368 pagina's | Uitgeverij House of Books | juli 2026
Vertaald uit het Engels door de uitgever

© Marjo, 6 september 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Recht op de dode hand
De zwarte heerlijkheid 2
Jan van Mersbergen

De Zwarte Heerlijkheid is een fictieve plek ergens in de Brabantse polder, een streek die vergeten lijkt. Grote rivieren en een snelweg begrenzen het gebied met kleine gemeenschappen, vaak niet eens de naam dorp waard. In zo’n besloten streek lijken de mensen los van de maatschappij te leven, wat hen overigens niet stoort. Ze lossen hun eigen problemen wel op.

Uit die streek komt Erik Rappel, die na bijna dertig jaar Amsterdamse politiedienst nu is teruggekeerd. Het verhaal begint met een uitvaart. De vader van een klein gezin is overleden, Marianne blijft met haar elfjarige dochter achter. Maartje is gehandicapt, ze is bij iedereen bekend als ‘het meisje met de helm,’ of 'die met de slappe benen.’ Maartje kan wel lopen, en hoewel ze alles heel goed begrijpt kan ze niet praten. Haar ouders hebben haar altijd thuis verzorgd, dus Marianne die tenslotte ook voor brood op de plank moet zorgen, heeft nu een probleem.

Erik Rappel woont de dienst bij met Georgie. Hij kent het gezin Waver niet, maar zijn jeugdvriendin Elske heeft hem over hen verteld. Elske en Marianne zijn collega’s, en Job, de overledene, ging af en toe jagen met Lammie, een vriend van Erik. Het clubje dat ze zo vormen besluit om Marianne te gaan helpen: ze zullen Maartje opvangen zodat Marianne kan gaan werken.
Want: ‘als wij niet bijspringen, wie doet het dan?

Het meisje vindt het prima, zeker als ze ook nog leuke dingen gaan doen. Buiten spelen, vissen, ze kende het allemaal niet.
Als Maartje een hele vreemde tekening maakt, schrikt Rappel ervan. Dit komt niet uit de lucht vallen weet hij, en als Maartje later een soort paniekaanval krijgt, weet hij het zeker: er is iets met haar gebeurd. Iets akeligs.
En niet alleen met Maartje, maar zij is wel degene die ondanks haar handicap hulp weet in te roepen.

In deze vrij sombere, naargeestige omgeving waar het lijkt alsof de zon nooit schijnt, is iets gaande waar Rappel een eind aan wil maken. Doordat er ook vanuit een ander personage verteld wordt, weet de lezer ook wel wat er gaande is, het thema is ook niet nieuw. Het gaat er Van Mersbergen dan ook niet om een spannende pageturner, met gevaarlijke achtervolgingen en onverwachte wendingen neer te zetten, het is een weergave van de duistere sfeer, die in die afgelegen polder kan blijven bestaan, omdat men zwijgt.
Een psychologische thriller dus, van de hoogste kwaliteit.

Jan van Mersbergen (1971) schreef al twaalf romans, vier thrillers en een carnavalsboek. Met zijn roman Naar de overkant van de nacht (2011) won hij de BNG Nieuwe Literatuurprijs en werd hij genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs, de AKO Literatuurprijs en de Gouden Uil.
Recht op de dode hand is na Recht van duivenvlucht de tweede thriller in de serie over voormalig politieman Erik Rappel. Van Mersbergen kent de locatie waar hij zijn thrillers situeert heel goed, omdat hij er opgroeide.

ISBN 9789044369380 | Paperback| 272 pagina's | Uitgeverij House of Books | juli 2026

© Marjo, 1 september 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Thuisfront
Marelle Boersma

Roxy woont met haar dochter in Zoetermeer. Ze is planner bij een transportbedrijf. Haar echtgenoot Peter is tijdens actie in Uruzgan om het leven gekomen, maar daar wil ze het niet over hebben. En de zeventienjarige Britt, hun enige dochter, wil nu juist weten wie haar vader was.
Britt is een echte puber, denkt Roxy, ze krijgt weinig contact met haar. Toch heeft ze sinds een tijdje het vermoeden dat er iets meer aan de hand is, maar Britt wil niet praten.
Des te groter is de schok als Roxy Britt niet thuis treft. Er ligt een briefje dat akelige vermoedens oproept. Ze zal toch niet...

Op haar motor scheurt Roxy langs de plekken waar Britt kan zijn, tot ze een ingeving krijgt. En die klopt.
Maar ze wil niet mee naar huis. Er is iets gebeurd. Op school.

‘Wat is er gebeurd?’
Ze haalt haar schouders op. ‘Is dat belangrijk?’
Ik wil schreeuwen dat zij het belangrijkst is. Haar door elkaar schudden dat ik er ben om haar te helpen. Dat is niets zal nalaten om haar gelukkig te zien. Ik leef om haar te beschermen en om het leven en de gedachtenis aan Peter via haar door te laten gaan.
‘Nee, maar wel belangrijk om weten, zodat ik je kan helpen.’

Maar het is niet zomaar een akkefietje tussen pubers, er is iemand zwaargewond geraakt, en Britt wordt aangewezen als de schuldige.
Maar is ze dat ook? Ze wil er niet over praten. Maar gaat gelukkig wel met haar moeder mee als die besluit op de vlucht te slaan. Ze hebben allebei hier en daar hulplijnen maar of dat genoeg is om uit de handen van de politie - erger nog de klauwen van die zakenman die Britt aan de paal wil nagelen – dat is maar de vraag.

Roxy heeft bepaalde talenten als oud-strijder, maar het valt niet mee als je eigenlijk niet weet wat er gebeurd is. Waarom vluchten ze eigenlijk? Waarom wil Britt niet naar de politie?
Hun vlucht is als een roadtrip, en moeder en dochter zitten op elkaars lip. Het vergt van alle twee het nodige, en dan is er nog die achtervolger...

Dit is een thriller van hoge klasse! Je wil het eigenlijk niet wegleggen, en is superspannend. Bovendien raakt het aan actuele problematiek. Door de vorm – wisseling van vertellers, en app-gesprekjes - wordt de spanning vergroot, en Boersma weet hoe ze superspannende actiescènes neer kan zetten. Je ziet het voor je, als de twee hoofdpersonen in hachelijke situaties terecht komen.
De relatie tussen moeder en dochter wordt uitstekend verwoord – zij zijn beiden verteller.
De wereld van gamers neergezet wordt is mooi: het zijn niet altijd schermverslaafden niksnutten...
|
Niks soft-crime, maar een fantastische actiethriller!

Marelle Boersma (1957, Arnhem) heeft inmiddels een heel rijtje thrillers op haar naam staan, waaronder de bestsellers Ik volg je, Vals alarm en De lijst. Ook haar Vertrekthrillers, zoals Ciao Sicilia en Terug naar Cornwall, zijn razend populair. Haar thriller Modelmoord verscheen in 2025.

ISBN 9789465171319 | Paperback | 320 pagina's | Uitgeverij De Crime Compagnie | september 2026

© Marjo, 23 augustus 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De verdwenen minnaar
Harry Turksma

Het detectivebureau van voormalig hoofdinspecteur Richard Donkers en zijn vriendin Lina Holzberg krijgt bezoek van mevrouw Courbois. Zij is de rijke erfgename van een medicijnfabrikant en pas sinds twee jaar getrouwd. Donkers vermoed dat Henry Courbois op het geld uit was, maar waarom is hij dan nu verdwenen?
Mevrouw Courbois vertelt dat hij wel vaker wegblijft, maar dat dan altijd wel laat weten. Nu heeft hij evenwel niet gebeld. Ze heeft zo’n vermoeden dat hij een ander liefje heeft.
Aan Donkers en Holzberg de taak om dat uit te zoeken. Dat wil zeggen: Lina gaat aan het werk, Richard is ziek. Dat weerhoudt hem er overigens niet van om Lina nog wat elementaire dingen over detectivewerk bij te brengen.
De zaak is op zich niet zo moeilijk maar de personen die erbij betrokken zijn, zijn nogal ongure personen.
Dus roepen ze de hulp in van hun vriend inspecteur Gouloze, die eigenlijk vindt dat het een politiezaak is. Maar Lina laat niet los.

Er vallen doden, het is niet helemaal zonder gevaar...

Een vermakelijke detective, met een niet al te strak afgestelde spanningsboog en een paar onverwachte wendingen. Er moeten toch wel criminele zaken opgelost worden.
Door het gekibbel van Richard en Lina is de toon vrij luchtig, dat leest lekker weg. Een fijn boek.

Harry Turksma (Leeuwarden) studeerde filosofie aan de UvA en Nederlandse taal- en letterkunde aan de RUG. Een manusje van alles, want hij maakt ook muziek en werkte als intermediair voor diverse kunstenaars. Turksma bracht drie cd´s uit, publiceerde twintig korte verhalen en vier romans.

ISBN 9789463658935 | Paperback | 139 pagina's | Uitgeverij Elikser | juni 2026

© Marjo, 23 augustus 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het Bos van Roest
Leo Asker 3
Anders de La Motte

Filip en Lova hebben een You-Tubekanaal, niet zo succesvol eigenlijk. Tot Filip een nieuw idee kreeg. Waar ze zich voorheen richtten op urban exploration: gesloten fabrieken, verlaten kelders en tunnels, wilden ze nu iets doen met true crime. Ze zijn op zoek naar verlaten plekken waar een moord gepleegd is, filmen daar en vertellen het verhaal erbij.
Inderdaad hebben ze nu meer views.

Deze keer zijn ze op het terrein van een oude turffabriek, waar ook een autokerkhof is. Het terrein dat het Bos van Roest genoemd wordt. De eigenaren zijn geen lieverdjes en willen zeker geen pottenkijkers. Ze moeten erg voorzichtig zijn. De bloedvlekken zitten nog op de paal waar een jonge vrouw gevonden werd. Elena was met messteken om het leven gebracht. Er was een verdachte, maar die man is verdwenen, en al tien jaar spoorloos.

Was het allemaal nog niet eng genoeg...het begint te plenzen en te onweren en de wolven huilen. En dan verschijnt plotseling een figuur in de deuropening van de oude schuur waar ze staan te schuilen. Ze heeft een afgehakte vinger in haar hand...

Leonore Asker is werkzaam op de afdeling van de verloren zielen, maar ‘als ze zich gedraagt’ wacht haar een fijne promotie. Ha, binnen de lijntjes kleuren, dat is lastig voor Leo.

Als geconstateerd wordt dat het de vinger is van het grijsmeisje, zoals de vermoorde vrouw genoemd wordt, schuift haar vijand van Zware Criminaliteit de zaak naar de afdeling van de verloren zielen, in de hoop dat ze fouten zal maken die haar de kop gaan kosten.
De zaak van het Grijsmeisje is vernoemd naar een eerder in het bos gevonden veenlijk, er is dezelfde modus operandi.
Als ze deze zaak onder handen krijgt, moet Leo al snel allerlei wegen bewandelen die niet goedgekeurd worden door de hoge bazen. Maar Leo tegenhouden, dat lukt niet.

Gelukkig is daar Martin Hill, die op een heel andere manier bij de zaak betrokken raakt. Hij is een fanatiek urban explorer en heeft al eerder samengewerkt met Leo.
Afzonderlijk van elkaar ontdekken Leo en Martin van alles, met gevaar voor eigen leven.
Het Bos van Roest is een plek vol akelige geheimen...

Als proloog is er het verhaal over het veenlijk, en tussen het verhaal door zijn er stukjes die verteld worden vanuit het Grijsmeisje. Dat is vreemd, zij was toch vermoord?
Het zijn raadsels waar Leo en Martin een flinke kluif aan hebben, razend spannend dus. Dus als Anders de La Motte er ook nog een verrassend einde aan weet te breien, kunnen lezers niet anders dan ongeduldig wachten op een vervolg.

Anders de la Motte (Zweden, 1971) werkte als politieagent en was securitymanager bij Dell in Europa, het Midden-Oosten en Afrika. Nu is hij fulltime schrijver. Na zijn Game-trilogie volgden twee thrillers die zich in Stockholms afspelen. En dit is dan het derde deel van de Leo Askerserie.

ISBN 9789044368710 | Paperback | 496 pagina's | Uitgeverij The House of Books | juni 2026
Vertaald uit het Zweeds door Sophie Kuiper

© Marjo, 20 augustus 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Bloedgevaarlijk
Ruud van der Meer

Na een uitstapje in het verleden, en een kijkje bij ene Maggie in Nieuw-Zeeland, landen we in Noorwegen bij Kajsa Wicklund. Zij heeft haar zinnen gezet op een carrière bij de Special Forces en traint daar iedere dag voor. Om brood op de plank te krijgen werkt ze intussen in een supermarkt waar ze de koffiebar runt.
Haar zus Luna is freelancejournalist, een baan waarbij ze veel door Europa reist. Dan laat ze haar zoontje achter bij hun ouders, die dat helemaal prima vinden.

Kajsa wordt in de bar benaderd door een vrouw die haar een baan als model aan wil praten en haar een raadselachtig briefje geeft. Moet ze op deze vage uitnodiging in gaan? Luna adviseert haar om het te doen, wie weet wat eruit voortkomt. Ze wil toch avontuur?
De vrouw, Tarja, is evenwel niet de vrouw die Kajsa dacht dat ze was. Als ze haar tenslotte ontmoet doet ze wel aan aanbod, die niets met modellenwerk te maken heeft, en dan moet Kajsa eerst een paar proeven doen. Het is dat ze goed betaalt, Kajsa accepteert. Ze moet er voor naar Nederland en later naar Engeland  met een vals paspoort en een vage opdracht.
Ze vindt het wel spannend allemaal, maar heeft geen idee dat ze in de gaten gehouden wordt.

Later zullen de zussen ontdekken dat ze vrijwel tegelijkertijd in Engeland waren. Luna zou er een SAS-man ontmoeten, voor een interview. Als ze in een bar wordt aangevallen door een stel hooligans wordt ze ontzet door een Nederlander. Deze Ko reist net als Luna op de motor, en na de overval vindt hij dat hij haar best een eind kan begeleiden. Luna ziet hem wel zitten, en zo komt het dat ze twee oudgedienden van de SAS ontmoet, die haar op de proef stellen. Luna heeft een afkeer van wapens maar tegelijkertijd weet ze er vrij veel van en kan ze ook goed schieten. Door eerdere ervaringen is ze onder behandeling bij een therapeut die vermoed dat ze een reïncarnatie is van een scherpschutter. Luna vindt dat maar een bizar idee, maar gaandeweg begint ze toch te twijfelen.

Ze raakt namelijk verwikkeld in een bizar avontuur, waarbij ze Kajsa onverwachts tegenkomt. Maar waar is die dan mee bezig? Luna neemt een opdracht aan van Tarja en reist naar Nieuw-Zeeland om een dagboek te halen. Ze heeft geen idee wat er allemaal speelt, maar blijkt avontuurlijker dan ze dacht. Wat is de rol van die Hollander die steeds haar pad kruist? En die twee broers, waarvan Luna er eentje al kende, wat is hun rol in het geheel?

Gaandeweg rijst het vermoeden dat er iets aan dit boek moet zijn voorafgegaan en inderdaad: Ruud van der Meer schreef eerder ‘Bloedserieus’ over dezelfde hoofdpersonen.
Dat moet eveneens gelezen worden! Niet dat je anders dit verhaal niet kan volgen, maar meer omdat ‘Bloedgevaarlijk’ smaakt naar meer.
Het verhaal springt geregeld van de ene persoon naar de andere en wisselt ook nog eens in de tijd.
Natuurlijk weet je dan in het begin niet wat je eigenlijk leest, maar het is zeer intrigerend en het verhaal heeft je snel te pakken. Dan wil je alleen maar doorlezen!
Het is goed geschreven, spannend en ondanks de vele toevalligheden zijn de personages en de voorvallen overtuigend.

Ruud van der Meer (Roelofarendsveen, 1959) werkte in de bloemenbranche, maar besloot schrijver te gaan worden. ‘Bloedserieus’ was zijn debuut.

ISBN 9789463658867 | Paperback | 291 pagina's | Uitgeverij Elikser | juni 2026

© Marjo, 19 augustus 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER