De metamorfose
Heather Terrell
Een advocate ontmoet haar cliënt: hij is huisadvocaat van een kunstveilinghuis en wordt aangeklaagd door de familie Baum in verband met de herkomst van een schilderij, de Metamorfose. Het is een schilderij van een schilder uit de Gouden Eeuw, dat in bezit was van de familie Baum. Maar in de Tweede Wereldoorlog aasden de Duitsers op het gehele kunstbezit van de familie. De familie, van joodse afkomst, moest vluchten, helaas een vlucht die mislukte. Zo kwam het schilderij in handen van handelaren, en verdween het naar Amerika. Hilda Baum eist het schilderij van haar vader nu terug. Mara wil deze zaak tot een goed einde brengen, het zou promotie betekenen.
Maar er blijkt een complicatie te zijn: de cliënt is een vroegere medestudent, met wie ze het heel goed kon vinden. En het klikt weer tussen hen. Ze moet natuurlijk haar persoonlijke leven strikt gescheiden houden van het zakelijke, maar dat wordt heel moeilijk, want Michael is niet van plan zich daaraan te conformeren.
De voorbereiding voor het proces verloopt prima, alles lijkt in orde, maar dan ontdekt Mara dat Michael niet helemaal eerlijk is. Hij gebruikt haar. Maar waarvoor dan? De papieren van de herkomst van het schilderij zijn toch echt? Als ze haar vermoedens deelt met Lilian, een oudere vrouw, die in het verleden begonnen is met het onderzoek naar de herkomst, wil ook die het naadje van de kous weten en ze gaan samen op onderzoek uit. Terwijl dit alles zich in het heden afspeelt lezen we ook over hoe het schilderij in de Gouden Eeuw tot stand gekomen is. En hoe het in de Tweede Wereldoorlog in handen van de nazi's kwam.
Voor zover ik na kan gaan klopt de achtergrond van de Gouden Eeuw, en die van de Tweede Wereldoorlog. Het zijn dus eigenlijk drie verhalen die rondom dat ene schilderij geschreven zijn. Er is voortdurende afwisseling van de verschillende perioden in korte hoofdstukken. De speurtocht en het persoonlijke dilemma van de advocate maken er een romantisch, maar ook spannend verhaal van. Halverwege het boek ging ik op internet zoeken naar dat schilderij, en naar de maker ervan. Maar helaas, het is pure fictie, de schilder en zijn schilderij bestaan niet - waarvan Terrell in haar nawoord het waarom verklaart - maar het zou wel zo gebeurd kunnen zijn.
Een kunstzinnige thriller, staat op de flap... Geen op-het-puntje-van-je-stoel thriller, maar een lekker verhaal, met van alles wat.
ISBN 9789026122736 Papreback 240 pagina's uitgeverij De Fontein, Baarn 2007-09-23
Vertaald door Ewoud van Hecke
© Marjo, september 2007
De jonge Wallander
Henning Mankell: 'Wat is er allemaal met Wallander gebeurd voor het begin van de romanserie? Dus, om een exacte datum te noemen, voor 8 januari 1990? Die vroege winterochtend dat Wallander uit bed gebeld werd, de inleiding tot Moordenaar zonder gezicht. Ik kan goed begrijpen dat men wil weten hoe het allemaal begonnen is. Een paar jaar geleden, toen ik het vijfde boek, Dwaalsporen, net af had, besefte ik dat ik in mijn hoofd verhalen aan het schrijven was die vóór het begin van de romanserie speelden. Wederom die magische datum, 8 januari 1990. Nu heb ik die verhalen gebundeld."
Toen ik het laatste boek van de acht-delige serie met inspecteur Kurt Wallander in de hoofdrol uitgelezen had, was het net of ik afscheid had genomen van een goeie vriend. Ik was me aan de eigenzinnige maar sympathieke Zweedse speurder gaan hechten. Het was een man van vlees en bloed geworden, met zijn goede en slechte kanten.
Henning Mankell zelf kwam blijkbaar ook niet los van zijn hoofdpersonage. Daarom schreef hij dit boek, een samenbundeling van vijf verhalen eigenlijk.Hierin kom je te weten hoe Kurt Wallander op zijn eenentwintigste bij de politie is terechtgekomen. Je bent getuige van zijn kennismaking met Mona, zijn latere echtgenote. Je maakt de geboorte van hun dochter Linda, en zijn echtscheiding mee.
In de loop van de vijf verhalen wordt je de hele evolutie die Wallander zowel in zijn privé-leven als in zijn professioneel leven meemaakt, uit de doeken gedaan.
Met heel veel plezier ben ik een paar van zijn kleine eigenaardigheden te weten gekomen. Een voorbeeld : voor elke temperatuur gedurende de natte en koude Zweedse winters heeft hij een aparte trui. 's Morgens staat ie op en het eerste wat hij doet is naar de buitentemperatuur kijken om te weten welke trui hij die dag zal aantrekken. Dit typeert hem. Zijn vader die een rode draad is in al de 'Wallander-boeken' speelt ook hier weer een belangrijke rol.
Uiteraard is dit boek niet alleen belangrijk om te weten hoe het leven van Wallander verliep vóór die bewuste achtste januari 1990, tevens zijn het vijf echt spannende verhalen, geschreven in de typische sobere, 'to the point' schrijfstijl zo eigen aan Henning Mankell. Ik kan dus alleen maar in superlatieven spreken over de schrijfsels van Mankell en heb weeral genoten van iedere letter in dit boek. Normaal herlees ik nooit een boek, maar voor de hele Wallander-serie wil ik een uitzondering maken. Ooit zal ik ze allemaal herlezen. Dat zegt genoeg toch?
ISBN 9052268746 Gebonden, 507 pagina's Verschenen: oktober 2004 Uitgeverij De Geus
Oorspronkelijke titel: Pyramiden Vertaler: Rint Sybesma
© Christine, februari 2006
Gevallen meisjes
Ingrid Black
Ingrid Black is een pseudoniem van een schrijversduo (echtpaar?) uit Ierland. Op de flap staat dat het een verontrustende thriller is in de traditie van Nicci French en Mo Hayder. Ok, het duo, dat is duidelijk, en Mo Hayder? Ingrid Black is er niet op uit om de lezer te schokken. De moorden zijn niet zo gruwelijk, maar vooral: de slachtoffers worden niet in alle details beschreven. Tijdens het lezen dacht ik zelf meer aan Elisabeth George. De speurtocht naar de dader gaat heel langzaam, met vallen en opstaan.
De ik-persoon is Saxon, een gewezen FBI agente, zij woont in Dublin, en schrijft daar boeken over een de werkwijze van de FBI en over seriemoordenaars. Ed Fagan is het onderwerp geweest voor een van haar boeken. Hij werd verdacht van de moord op vijf prostituees maar werd wegens "ondergeschoven bewijs" vrijgesproken. Saxon is ervan overtuigd dat hij de dader is, en als hij met haar afspreekt op een afgelegen plek meent ze hem uit zelfverdediging te moeten doden. Ze begraaft hem daar, vertelt het niemand en gaat door met haar leven.
Dan, na vijf jaar, worden er opnieuw prostituees vermoord, op dezelfde wijze en iedereen denkt dat Fagan weer terug is. Alleen Saxon weet dat dat niet kan, en dus bemoeit ze zich met het politie-onderzoek.
Het is een erg spannend boek, een page-turner... het smaakt naar meer Ingrid Black
Paperback | 384 Pagina's | Anthos Literaire Thrillers | 1ste Druk | 2005 ISBN: 9041409882 vert.van: The Dead (2003), vert.uit het Engels: Sandra van de Ven
© Marjo, juni 2006
Lees de reacties op het forum, klik hier!
De klopjacht
Jane is de 17-jarige pleegdochter van Joe Quinn en Eve Duncan, politieman en forensisch beeldhouwer. Ook is zij het treffend evenbeeld van Cira, een actrice die tweeduizend jaar geleden furore maakte in het theater van Herculaneum, een Italiaanse plaats die is vernietigd bij een vulkaanuitbarsting.
Eerst in Engeland en later ook in Amerika worden vrouwen vermoord. Ze hebben allemaal hetzelfde gemeen: hun gezicht is vernietigd. Eve Duncan krijgt de opdracht één van deze vrouwen weer een gezicht te geven. Zij schrikt vreselijk wanneer ze ontdekt dat de vrouw op haar dochter Jane lijkt. Ook de andere vermoorde vrouwen blijken min of meer dezelfde trekken als Jane te hebben en de moordenaar richt zich nu op haar. Waarom is de moordenaar zo geobsedeerd door Cira en wil hij alles en iedereen die op haar lijkt vernietigen?
Joe, Eve en Jane horen van een Engelsman, Trevor, en zijn partner Bartlett, meer over de achtergrond van zijn haat en obsessie van de moordenaar.
Aldo Manza’s vader, Guido, was een archeoloog die, na het vinden van een beeld van Cira, helemaal van haar bezeten raakte en daarbij zijn zoon verwaarloosde. Bij opgravingen in tunnels onder de huizen van Herculaneum vindt hij de bibliotheek van Julius, de rijke minnaar van Cira, juwelen en andere antieke schatten. Guido schakelt Trevor in om de schatten het land uit te smokkelen, maar besluit later de hele buit zelf te houden. De explosie die hij veroorzaakt om iedereen om te brengen, wordt ook hem noodlottig en alleen Trevor en Aldo overleven de instorting van de tunnels. Aldo geeft Cira de schuld van de dood van zijn vader. Het is zijn missie geworden om overal ter wereld op zoek te gaan naar vrouwen die op Cira lijken en haar te vermoorden.
En het is de missie van Trevor geworden om hem te stoppen. Hierbij wordt hij geholpen door John Bartlett, wiens ex-vrouw één van de slachtoffers van Aldo was.
Hoewel ze elkaar in eerste instantie niet vertrouwen, maar tot elkaar veroordeeld in een gezamenlijke poging om Jane’s leven te redden en de moorden te stoppen, besluiten Joe, Eve, Jane, Trevor en Bartlett een val voor Aldo op te zetten…
ISBN: 9789024557233 Paperback 335 blz. Luitingh-Sijthoff november 2006
© Joanazinha, maart 2008
Het uur van de WolfDe boeken van James Patterson staan altijd garant voor een flinke portie spanning en een paar uurtjes van ultiem leesgenot. Vooral de delen over Alex Cross staan hoog in aanzien en de vele fans van Patterson wachten altijd in spanning op een nieuw vervolg. Met "Het Uur van de Wolf" heeft de auteur weer volop aan alle verwachtingen voldaan en zichzelf misschien wel overtroffen. Want dit boek is echt ongemeen spannend en het tempo van het verhaal ligt nog hoger dan normaal al het geval is. De hoofdpersoon in het boek is uiteraard Alex Cross maar zijn tegenstander is deze keer een keiharde Russische crimineel, die in de onderwereld alleen maar bekend staat onder zijn bijnaam: De Wolf. Cross heeft de politie van Washington D.C. inmiddels verlaten en is in dienst getreden van de vaak zo verafschuwde FBI. Daar heeft hij zelf ook regelmatig moeite mee en vooral de onvoorstelbare bureaucratie is hem een doorn in het oog. Maar de directeur van de FBI gelooft heilig in de talenten van Cross en is hard bezig de mentaliteit van de gehele organisatie te veranderen. Hij voorziet hierin voor Alex Cross een voortrekkersrol en hoopt dat hij zijn kennis en ervaring hiervoor in de strijd wil gooien. Maar als De Wolf de aandacht op zich begint te vestigen door met volstrekte willekeur mensen te ontvoeren, heeft de FBI geen andere keus dan Alex Cross met spoed bij deze zaak te betrekken. Niemand weet namelijk wat De Wolf voor ogen heeft met de ontvoeringen, aangezien er nooit losgeld wordt gevraagd. Uit onverwachte hoek krijgt Cross echter al snel een aantal belangrijke aanwijzingen en langzaam maar zeker komt hij zijn wrede tegenstander op het spoor.
"Alex Cross’ carrière neemt een nieuwe wending wanneer hij voor de FBI gaat werken. Terwijl hij nog in training is in Quantico, wordt zijn hulp ingeroepen. In Washington D.C. blijkt in korte tijd een groot aantal rijke, blanke vrouwen te zijn ontvoerd.
Alex komt erachter dat het de daders niet om losgeld te doen is, maar dat de vrouwen worden verkocht als slaven. De man die aan de touwtjes trekt is een duistere figuur die zichzelf de Wolf noemt."
Het is James Patterson wederom gelukt om met De Wolf een genadeloze en – vooral - een aansprekende en soms zelf charismatische vijand te creëren. Mede hierdoor is Het Uur van de Wolf een nieuw hoogtepunt in de carrière van deze auteur geworden en heeft hij de basis gelegd om het thema van dit boek in komende delen verder uit te diepen. Het geweld is deze keer harder dan ooit, zonder dat daarbij het bloed van de pagina’s knalt. Maar de spanning is onvoorstelbaar hoog en je zit tijdens het lezen bijna letterlijk op het puntje van je stoel. Je wilt weten wat er allemaal aan de hand is en zodra dat duidelijk is, wacht je op het moment waarop Cross de moordenaar te pakken neemt. Dit is echter alles behalve makkelijk, want De Wolf blijkt een schim te zijn van wie niemand de ware identiteit lijkt te weten.
Los van het spannende verhaal van de jacht op een crimineel en de verwoede pogingen van de FBI om het aantal slachtoffers tot een minimum te beperken, blijken er voor Cross ook in de privé-sfeer een aantal problemen te bestaan. Deze tweede verhaallijn is een goede en ook knap gevonden tegenhanger voor het geweld en maakt van Alex Cross een zeer menselijke rechercheur. De manier waarop hij zijn gezin buiten de gevaren van zijn werk wil houden is haast vertederend te noemen maar tevens gedoemd te mislukken. In voorgaande boeken bleek dit al meerdere malen een onmogelijke opdracht en ook nu komen geesten uit het verleden weer langs om Cross in zijn eigen omgeving lastig te vallen.
In zijn totaliteit is "Het Uur van de Wolf" een geweldige thriller en één van de beste boeken van Patterson over Alex Cross.
Mijns inziens een nieuw hoogtepunt in zijn werk en zeer waarschijnlijk het begin van een aantal prachtige vervolgdelen. Dit boek schreeuwt ook om een verfilming en bevestigt meer dan ooit de enorme klasse van deze fantastische auteur.
ISBN 9022989151 paperback, 423 blz uitg. Bruna
© Eric, juni 2005
De burgemeester van Lexington Avenue
Flaptekst
In 1986 wordt een jonge vrouw op gruwelijke wijze vermoord. Rudy, een wat simpele jongen, wordt gedwongen een valse bekentenis af te leggen. Hij wordt veroordeeld en tien jaar lang verblijft hij in de dodencel.
Succesvol advocaat Jack Tobin verneemt het treurige lot van de zoon van zijn jeugdvriend en stort zich op de zaak. Hij heeft nog een oude schuld in te lossen bij zijn vriend die hem ooit de bijnaam 'de burgemeester van Lexington Avenue' gaf, in de tijd dat ze zich heer en meester waanden over de straten van de wijk waarin ze opgroeiden.
In zijn pogingen de waarheid boven tafel te krijgen en Rudy's leven te redden, stuit Jack op corruptie binnen de politie en de rechterlijke macht. Hoe dichter hij bij de waarheid komt, hoe meer hij in de gaten krijgt dat hij te maken heeft met nietsonziende tegenstanders...
-----
Het boek bestaat uit drie delen.
In het eerste deel draait het vooral om Rudy, de moord en de rechtszaak. Omdat de lezer weet wie de moord gepleegd heeft, draait het niet zozeer om de zoektocht naar de dader maar om de verdachtmaking van Rudy door een sheriff, die daarbij geholpen wordt door de officier van justitie en de patholoog anotoom. Dat haalt een deel van de spanning weg aangezien het tot op het meest ongeloofwaardig wordt doorgevoerd. De moeder van Rudy huurt een advocate in, die goed bekend staat, maar alleen voor veel geld in actie komt. Met pijn en moeite weet de moeder het geld bijeen te krijgen, wat niet mee valt aangezien ze haar baan en huis kwijt raakt. Als de advocate meer geld wil om in hoger beroep te gaan, lukt het rudy's moeder niet om dit voor elkaar te krijgen. De pro deo advocaat die dan op de zaak wordt gezet, is aan de drank en verprutst de zaak waarmee Rudy tot de dood veroordeeld wordt.
Het tweede deel draait om de pogingen van advocaat Jack om iets voor Rudy's zaak te betekenen. Als hij, succesvolle, rijke en door zijn personeel gevreesde advocaat, ontdekt dat zijn jeugdvriend is overleden en diens zoon in de problemen zit, verandert er iets in hem. Hij huilt een ochtend met zijn secretaresse (die niet weet wat haar overkomt), stapt uit de advocatenpraktijk, verhuist en stort zich op de dossiers en op de kennismaking met Rudy. Zijn secretaresse verhuist met hem mee, evenals een jeugdvriendin die hij op de begrafenis van Rudy's vader tegenkomt. Met zijn drieën doen ze hun best om de waarheid te achterhalen, zoals dat heet. Dat valt niet mee, want ze worden tegengewerkt. Ze moeten voor beveiliging zorgen om hun werk te kunnen doen en krijgen te maken met een aanslag.
In het derde deel staat de door Jack ingediende aanklacht centraal: hij sleept degenen die de waarheid bewust verduisterd hebben, voor het gerecht.
Ik vond het niet erg goed geschreven. De personages zijn nogal karikaturaal. Het is overduidelijk wie the good guys en wie de bad guys zijn. De bad guys zijn niet in staat om iets aardigs te zeggen of te doen, de good guys doen niet anders. Rudy wordt afgeschilderd als een simpele jongen (daarom raakt hij ook betrokken in het moordverhaal) maar steekt hele monologen af die Jack sprakeloos maken en waar hij gefascineerd naar luistert. Jack is een rijke, emotieloze advocaat die omslaat als een blad aan de boom en ineens overloopt van gevoel en betrokkenheid. Uiteraard ontbreekt de romantische link met zijn jeugdvriendin niet.
Wat mij betreft liep het boek over van voorspelbaarheid en heeft de schrijver, zeker in het deel rond de rechtszaak, teveel Grisham willen uithangen. Maar waar een goede Grisham de spanning er in weet te houden, is dat in dit boek wat mij betreft niet gelukt.
James Sheehan is geboren en getogen in New York. Hij is getrouwd, heeft drie kinderen en werkt als advocaat in Florida.
ISBN: 90 261 2269 1 384 blz. Paperback met flappen,Uitgever: De Fontein Uitgegeven: oktober 2006
Vertaling: Martin Jansen in de Wal
© Desiree, november 2006
Het verhaal:
Job komt vrij na zeven jaar onschuldig in de gevangenis te hebben gezeten. Zijn vrouw is intussen van hem gescheiden, en hij heeft geen contact meer gehad met zijn dochter, Leonie. Die is intussen 20 jaar en studente psychologie. Ze hoort van zijn vrijlating en gaat hem ophalen. Onmiddellijk is er weer een band tussen hen, en al na korte tijd trekt Leonie bij haar vader in.
Een vriendin, Sophie, vraagt Jobs hulp: een vriend van haar is omgekomen, men denkt dat het een ongeluk is, maar zij denkt dat hij vermoord is. En ze verdenkt de vrouw van het slachtoffer. Job is vast wel in staat om haar te helpen, denkt ze. Hoe ze daar bij komt, weet Job niet, maar hij wil wel helpen. En als dat nodig blijkt op onderzoek uit. Hij heeft nog wat maatjes overgehouden aan zijn verblijf in de gevangenis, en hij heeft een appeltje te schillen met de commissaris.
Samen met Leonie heeft hij detectivebureau Reders en Reders, zegt hij gekscherend. Maar hij geniet ervan om de commissaris die hem veroordeeld heeft nu voor te zijn. Want intussen is het inderdaad een politieonderzoek geworden. Het is moord.
En het lukt hem. Na diverse 'verhoren', een pak slaag en een angstig avontuur voor Leonie, is Job degene die de moordenaar vindt en overlevert aan de politie.
Het is natuurlijk bekend dat er twee schrijvers bezig zijn, maar ik denk dat ik het stijlverschil dat er is, opgemerkt zou hebben.
"Leonie loopt zich de hele middag het vuur uit haar sloffen. Het ordenen van de boeken is zwaar en warm werk, al beschikt de bibliotheek over een goede airconditioning. Het is een oud gebouw. Ze vindt het prettig dat dit gebouw nog van vroeger is. De geur van boeken zit in de poriën van de bibliotheek. Sommigen mensen houden niet van die geur. Leonie wel. Hij dempt haar kater. Gisteren is ze uit geweest met een stel vrienden uit de buurt."
enz. enz. een babbelstijl... het voegt niets toe, maar is heel gezellig...
"Gerard Brandenburg leed dus aan een afschuwelijke erfelijke ziekte, reden waarom Miranda het niet aandurfde een kind van hem te krijgen. Het werpt toch een ander licht op Miranda de ondoorgrondelijke. Dat het stel kinderloos was, had Job in zekere zin niet verbaasd. Miranda is geen moederlijk type"
Dit komt toch dichter bij de kern van de zaak. Al is ook dit geen diepgaande literatuur. Maar goed, dat hoeft ook niet, om een prettig boek te krijgen. Maar ik vind het toontje, vooral als het een dialoog tussen vader en dochter betreft, te gemaakt. Misschien gaan Jan en Sanne zo met elkaar om? Maar droge humor in zwart op wit is niet leuk...
"Dit is geen weer voor een inbreker, het is te warm voor een bivakmuts." Aardig detectiefje, met tussendoor nog wat psychologische overpeinzingen van Leonie, hetgeen ook al geen zoden aan de dijk zet.
ISBN 90 468 0042 3 paperback 272 blz. uitgeverij Nieuw Amsterdam
© Marjo, 15 augustus 2006
Pagina 213 van 221