
Deze recensie gaat over de serie: ‘De wereld van Darren Shan’, en dan met name over deel 1: ‘De Grote Freakshow’. Ik heb deze serie gekozen omdat ik hier een duidelijke mening over heb. Het is een twaalfdelige serie, maar eigenlijk gewoon één lang verhaal. Over de avonturen van Darren Shan als halfvampier. De boeken zijn wereldberoemd, er zijn miljoenen van verkocht. Iedereen die van griezelen houdt vindt hem super, maar ik houd niet van griezelen en ik vind hem ook geweldig. De eerste drie delen worden ook verfilmd. De boeken worden gelezen door zowel tieners als volwassenen. De naam van de schrijver is Darren O'Shaughnessey, maar hij gebruikt het pseudoniem ‘Darren Shan’, dezelfde naam als de hoofdpersoon uit de serie. Dit heeft hij gedaan om het realistischer te laten lijken. De boeken zijn geschreven in de ik-vorm.
Darren Shan is een doodnormale schooljongen, totdat hij het Circus du Freak bezoekt samen met zijn beste vriend Steve. Als Steve na afloop van de show op zoek gaat naar een van de artiesten, volgt Darren hem. En hij vangt een gesprek op dat niemand zou geloven. Steve beweert dat die artiest, meneer Crepsley, een vampier is en dat hij er ook één wil worden! Maar meneer Crepsley wijst hem af, volgens hem heeft Steve slecht bloed, wat betekent dat hij door en door slecht is.
Darren heeft altijd al een zwak gehad voor spinnen. Meneer Crepsley bezit een tarantula, die zulke geweldige dingen kan dat Darren hem dolgraag zelf wil hebben. Midden in de nacht glipt hij naar het circus en steelt de spin. Een paar dagen lang leert hij hem kunstjes en vermaakt hij zich ermee, maar als Steve gebeten wordt, is het uit met de pret. De dokters staan machteloos, ze hebben geen idee wat voor vergif het is. Steve zal binnen enkele uren sterven. En dan staat meneer Crepsley op de stoep, de vampier! Hij zal Steve genezen, maar in ruil daarvoor moet Darren zijn assistent en halfvampier worden en zijn eigen leven opgeven. Darren gaat akkoord. Steve geneest en Darren komt zijn afspraak na. Hij moet zijn eigen dood in scène zetten en zal nooit meer terug naar huis kunnen. Als hij zijn stad voorgoed verlaat, loopt hij Steve tegen het lijf, die razend is. Volgens hem heeft Darren hem verraden door halfvampier te worden. Hij gelooft niet dat Darren het deed om hem te redden. Steve schreeuwt dat Darren doden zijn levensdoel zal worden, en zo eindigt het boek.
Ik vond deel één niks aan. Ik vond het een roteinde en was van plan om de andere delen niet te gaan lezen. Het had te veel van een griezelboek, met zo’n typisch griezelboekeinde waar ik een hekel aan heb. Ik moet wel toegeven dat het boek ontzettend goed geschreven is. Ik kon hem niet wegleggen en had hem binnen een paar uur uit. De schrijver heeft gebruik gemaakt van magisch realisme, want het leek allemaal net echt, hoe dom het misschien ook klinkt in zo’n samenvatting. Maar omdat ik deel twee en drie toevallig in huis had en verder geen boeken meer had, ben ik toch verder gaan lezen. Ik was nieuwsgierig hoe het afliep en hoopte dat de andere delen niet zo treurig zouden zijn. En ik had geluk, want de andere delen waren super! Ze zijn hartstikke spannend! In andere films en boeken zuigen vampiers altijd bloed uit mensen en doden ze hen. In de wereld van Darren Shan niet. Af en toe hebben ze een beetje mensenbloed nodig, iets wat Darren absoluut niet wil maar toch moet leren aanvaarden om te overleven, maar ze doden niet. Het slachtoffer zal er niets van merken. Nee, dan waren de vampanezen anders. Zij zijn zoals de vampiers in andere verhalen, zij doden. Deze hele serie gaat over een oorlog tussen de vampiers en de vampanezen en Darren speelt daar de rol van de uitverkorene in. Steve uiteindelijk ook. Hij wordt de heer der vampanezen, die volgens de voorspellingen de vampanezen naar de overwinning moet leiden. Aan het einde komen Darren en Steve tegenover elkaar te staan, tot aan zijn dood gelooft Steve dat Darren hem verraden heeft. In het gevecht sterven ze allebei. De afloop van die oorlog was een open einde, maar er zou waarschijnlijk vrede komen nu Steve dood was.
Vreemd genoeg was dat niet het einde van de serie. Het had een einde dat erg onvoorspelbaar was. Een happy end? Dat zou ik niet zo goed kunnen zeggen. Darren is dood, maar komt toch terug naar de aarde voor een paar uren. Maar niet in de huidige tijd, maar jaren eerder, precies op de dag dat Darren en Steve samen naar het circus gingen. Darren voorkomt dat zijn andere ik Steve’s gesprek afluistert en de spin steelt. Op die manier zijn alle gebeurtenissen die in de twaalf delen gebeurd zijn, ongedaan gemaakt. Darren heeft al die jaren een dagboek bijgehouden, en dat stuurt hij naar zijn andere ik. Het is de bedoeling dat die het herschrijft en laat uitgeven. Iedereen zal dan denken dat het een fantasieverhaal is, behalve zijn vrienden en bondgenoten. Zij zullen weten dat het echt is. Darren gaat naar het hiernamaals en zijn andere ik blijft in leven.
Dat vond ik ook erg realistisch gedaan. Dat was dus de reden dat de schrijver een pseudoniem gebruikte, nu is het net echt. Ik vond dat wel grappig, maar ik vond het niet echt een leuk einde. Omdat deze boeken onder het genre ‘griezel’ vallen, was ik al die tijd bang geweest dat het een heel erg einde zou worden of dat er misschien vieze dingen zouden gebeuren, de twee redenen waarom ik niet van horror houd. Maar er waren geen vieze dingen, het einde was leuker dan ik had verwacht en het was absoluut geen nep verhaal. Ik vond deze serie zelfs zo leuk dat ik ze allemaal wil hebben. Er zat ook ontzettend veel humor in. Een halfvampier wordt in vijf jaren maar één jaar ouder. Als Darren al lang volwassen is, maar eruitziet als een kind, verplicht een schoolinspecteur hem om naar school te gaan. En wie is zijn Engelse lerares? Zijn eerste vriendinnetje, die hij in geen dertien jaar meer gezien had. Dat soort dingen zorgen voor grappige situaties.
Er zat niet echt een boodschap in het verhaal, behalve misschien dat de toekomst niet vast staat. Er was namelijk een verschrikkelijke toekomst voorspeld dat de wereld verwoest zou worden, of Steve verslagen werd of niet, het was onvermijdelijk. En toch heeft Darren het voorkomen. Het doel van de schrijver was gewoon om de lezer te vermaken.
Deel één blijf ik stom vinden, maar de andere delen zijn fantastisch en dat maakt het allemaal meer dan goed.
Deze serie vind ik een aanrader voor iedereen. Want zelfs iemand die een hekel heeft aan griezelen vindt hem geweldig. En dat is toch heel wat? De boeken zijn ontzettend goed geschreven, levensecht en zo boeiend dat je ze niet weg kunt leggen. En zeg nou zelf: hoe vaak lees je over een vampier die een held is?
ISBN 9789024537846 Paperback 222 pagina's Piramide maart 2001
Vertaald door Lucien Duzee
© Kirsten Ronda, maart 2008
Verloren zielen
Alex Kava
Sinds ik in de loop van vorig jaar kennis maakte met Alex Kava door haar eersteling, 'Duister Kwaad', maar vooral het uitmuntende 'De Val' te lezen, werd ik onvoorwaardelijk fan van deze auteur. Vooral met haar hoofdpersonage Maggie O'Dell wist ze mij te bekoren. Daarom waren mijn verwachtingen dan ook hooggespannen om eindelijk aan deze volgende thriller van Kava te kunnen beginnen.
Het verhaal begint met een collectieve zelfmoord van zes jongens in de bossen van Massachusetts na een confrontatie met de FBI. Een van deze jongens overleeft maar zwijgt als het graf. Bijna onmiddellijk na deze feiten wordt in Washington D.C na een religieuze bijeenkomst het lijk van een jong meisje gevonden. Het blijkt de dochter van een senator te zijn. Maggie O'Dell ontdekt dat er een verband tussen beide zaken bestaat. De sekteleider Eerwaarde Joseph Everett blijkt de hoofdverdachte van de moord te zijn en bovendien ook de aanstoker van de jongerenzelfmoord. Toch lukt het de FBI niet om in zijn buurt te komen en blijven een hoop vragen onbeantwoord.
Op zich zijn deze gegevens een droomscenario voor een spannende thriller : een geheimzinnige sekte met zijn charismatische leider die mensen van alle leeftijden en van allerlei slag in zijn ban krijgt. Ontsnappen is niet mogelijk want dan wacht er een brute moord. Op de koop toe wordt Maggie danig op de proef gesteld. Everett is namelijk haar moeders persoonlijke vriend en goeroe. Zij sluit zich ook aan bij zijn sekte. Het wordt een strijd tegen de klok om de man te ontmaskeren en haar moeder te redden.
Toch is Kava er deze keer niet in geslaagd om mij geboeid te laten blijven. Alhoewel het verhaal best wel goed in elkaar steekt, lijkt het mij tè routineus geschreven.
Het is net of er geen ziel in dit boek zit, om maar even naar de titel te verwijzen: de ziel is verloren.
Maar ook een Kava op halve kracht is nog een goeie Kava, zelfs beter dan veel van haar collega auteurs. Dus toch nog een verdiende drie sterren!
Paperback | 398 Pagina's | Mira Books | 2005 ISBN: 9085500451
© Christine, 15 maart 2006
De erfenis van Fontanelli
Andreas Eschback
In New York woont een jongeman, hij is pizzakoerier, omdat hij tenslotte moet leven. Wat hij met zijn leven wil, dat weet hij niet. Zijn relatie is stukgelopen, hij woont bij een vriend, Marvin, en sukkelt maar wat door het leven. Tot de dag dat Marvin hem een visitekaartje geeft en hem zegt het telefoonnummer dat daarop staat te bellen.
Drie heren Vacchi zijn speciaal voor John uit Italië gekomen. Ze vertellen hem dat hij een erfenis heeft gekregen, een enorme erfenis, nagelaten door een verre voorvader uit Florence, die had bepaald dat wie op 23 april 1995 zijn jongste nazaat zou zijn alles zou erven, omdat hij had gedroomd dat deze nazaat dan degene zou zijn die de wereld 'haar verloren toekomst' zou teruggeven.
John gaat mee met de heren naar Florence, deze verandering in zijn leven kost de nodige tijd om te verwerken. De voorspelling 'dat hij het juiste zal doen' zit hem dwars, maar het is geen moment in zijn hoofd opgekomen om te weigeren. Als hij dus telefonisch benaderd wordt door een vreemde die zegt hem te kunnen helpen en die dat even later ook daadwerkelijk doet, wendt hij zich tot deze McCaine.
John heeft geen zakelijke instelling, hij heeft geen idee wat hij met zijn fortuin moet, maar de wereld verbeteren? Dat lijkt hem wel wat. McCaine blijkt al een heel draaiboek te hebben en dat klinkt overtuigend. Hij ziet alles in het groot, zonder oog voor het individu, en als John de zaak juist andersom gaat bekijken stuit het hem tegen de borst dat McCaine er geen problemen mee heeft om slachtoffers te maken op de weg naar een betere wereld.
Het is een soort economische thriller, er worden nogal wat theorieën en systemen uit de doeken gedaan. Gelukkig wel te begrijpen en niet overheersend. Eschbach heeft het nodige onderzoek gedaan! Behalve dat het een reuze spannend verhaal is, zet het de lezer ook aan het denken. Wie bereid is om aan deze dikke pil te beginnen wordt zeker beloond!
ISBN: 9789061120148 Paperback | 551 Pagina's | Karakter Uitgevers B.V. | september 2005
Vertaald door Jolanda te Lindert
© Marjo, januari 2007
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!
Ravenzwart
Ann Cleeves
Een desolaat winters landschap, zwarte raven cirkelen boven het lijk van Catherine als ze gevonden wordt door Fran Hunter. Een paar dagen daarvoor was Catherine op bezoek geweest bij Magnus Tait. Het was op nieuwjaarsdag, Catherine en haar vriendin Sally vonden het wel leuk om elkaar uit te dagen, want bij Magnus bleef je beter weg. Magnus is een zonderling, een eenzaat en bovendien zwakbegaafd.
Enkele jaren eerder verdween er al eens een meisje en de hele gemeenschap van dit Shetlandse dorp verdenkt Magnus van deze verdwijning, dus nu ook van de moord op Catherine.
Maar inspecteur Jimmy Perez gunt Magnus het voordeel van de twijfel en begint het leven van de andere bewoners uit te spitten. Al heel vlug blijkt dat er inderdaad veel meer aan de hand is.
Het boek barst van de desolate sfeer die er op deze eilandengroep heerst. En hoewel ze daar in een vrij kleine gemeenschap leven is er bij die mensen toch een sterke eenzaamheid aanwezig. Dat komt vooral goed tot uiting in het personage van Magnus Tait.
'Ladythriller' staat er op de cover. Ik snap niet goed wat hier de reden voor is, in ieder geval slaat het nergens op. Ik zou het een psychologische thriller noemen, met goed uitgewerkte karakters, waarbij vooral Magnus Tait en Jimmy Perez bij mij blijven 'hangen'. Het is spannend zonder dat er spectaculaire dingen gebeuren, het is meer het onderhuidse, de geladenheid van het verhaal, de hele sfeer die een zekere spanning opwekken. Ik zou het willen vergelijken met de scandinavische thrillers, als je daar kan van genieten dan is dit ook wat voor jou.
Over de auteur : Ann Cleeves heeft een vijftiental boeken op haar naam staan, waarvan de serie rond Stephen Ramsey het bekendst is. Tot nu toe zijn slechts drie boeken in het Nederlands vertaald :'Lokvogel' (2003), 'Onschuld' (2004) en nu 'Ravenzwart'. Ze is opgegroeid in Noord-Devon, in het zuidwesten van Engeland. Haar vader was onderwijzer en zelf studeerde ze aan de universiteit maar maakte haar studie niet af. Daarna heeft ze allerlei banen gehad, bij de kustwacht, bij een opvangtehuis voor vrouwen, ze was kok bij een vogelopvangcentrum, en bij de kinderbescherming. Haar man is ornitholoog en door zijn werk is ze op de Shetlandlandeilanden terecht gekomen. Daar hebben ze langere tijd gewoond en heeft ze inspiratie opgedaan voor dit boek.
ISBN 9022991938 Ingenaaid, 286 pagina's Verschenen: april 2006 A.W. Bruna Uitgevers
Vertaler: M. Jansen in de Wal
© Christine, juni 2006
Lees de reacties op het forum, klik hier!
De historicus
Elizabeth Kostova
Wat een geweldig goed boek is De historicus. Het is fascinerend en spannend. Ik heb nooit geweten dat Dracula een echte prins is geweest vroeger. Ondanks dat het over Dracula gaat, is geen vampieren verhaal.
Op een avond vindt een jonge vrouw in haar vaders werkkamer een boek. Dit boek is leeg op alleen in het midden een afbeelding van een draak. Ze vraag aan haar vader wat het betekent. Vanaf dat moment vertelt haar vader het verhaal van zijn zoektocht naar Dracula. Hoe hij haar moeder op die zoektocht ontmoet en weer verliest. De zoektocht gaat van Turkije naar Roemenië en tenslotte naar Bulgarije. Het wordt langzaam duidelijk dat Dracula nog leeft. En nog steeds gruweldaden verricht.
Elizabeth Kostova woonde als kind een tijdje met haar ouders in Slovenië. In die periode brachten ze een bezoek aan Amsterdam waar haar vader haar volksverhalen uit de Balkan begon te vertellen. Uit dat bezoek en die verhalen putte ze de inspiratie voor deze roman. Als student reisde Kostova naar Bulgarije om onderzoek te doen naar orale tradities. Die invloed, het vertellen van verhalen, vind je terug in haar boek
ISBN 9045850621 Ingenaaid, 711 pagina's Verschenen: april 2005 Mouria
Oorspronkelijke titel: The Historian Vertaler: Titia Ram
© Bianca
Reageren? Klik hier!
De rozenmoorden
Anna Kalman
Volgens de flap het Duitse antwoord op Nicci French.
Dat is haast een belediging voor deze twee getalenteerde schrijvers, want Mevrouw Kalman kan er absoluut niet aan tippen!
Het boek gaat over een vrouw die net een detectivebureau is begonnen, vier weken is ze bezig, staat er en nog geen klant gehad. Toch verzucht ze verderop dat echtscheidingszaakjes heel wat eenvoudiger zijn. Hoe kan ze dat nou weten als ze die nooit gedaan heeft? Zo staan er meer fouten in het boek.
In een eerste zin is ze zelf haar verjaardag vergeten en een paar zinnen later voelt ze zich eenzaam omdat ze zo gewend is om vertroeteld te worden op die dag...
Ook zinnen als "M. luistert met grote ogen". "Onzeker keek ze hem aan, maar haar hart klopte luid, onregelmatig, onverzadigd."
Lees ik nu toch een bouquetje??
Verder met het verhaal..
In haar privéleven is Mandy de partner van Edward, maar hij behandelt haar erg onvoorkomend, en als hij al tegen haar praat is het om kritiek te spuien. Ze zet hem buiten, met al zijn spullen.
Maar dan is de redding daar: een opdracht! Ze moet de antecedenten van een succesvol arts nagaan. De vrouw die een documentaire heeft gemaakt over zijn leven, twijfelt of het allemaal wel kloppen kan. En Mandy ontmoet een interessante man, een hoteleigenaar. Hoe dat gaat is allemaal te toevallig om waar te zijn, maar vooruit, dat zie ik door de vingers.
Ik zou bijna vergeten dat het een thriller moet zijn: er wordt natuurlijk gemoord. Na twee slachtoffers ontdekt Mandy dat haar ex allebei de vrouwen gekend heeft, en niet zomaar als kennisje. Als hij ook het derde slachtoffer gekend blijkt te hebben, wordt ze bang... zou hij? Maar hij vraagt haar om hulp en bang of niet, ze gaat met hem mee. Voor de lezer is hij niet de enige verdachte: er is nog een verknipte assistent van de documentairemaker; de vriendin van Mandy verknipt foto's op een verdachte manier; behalve Edward is ook zijn moeder verdacht en dan is er nog de nieuwe vlam, die ook alle slachtoffers kende... en natuurlijk de man die het onderwerp van haar speurtocht is.
En dan moet ik bekennen dat ik het boek toch uitgelezen heb.
Het einde werd toch nog een spannende scène, helemaal zoals dat hoort. En dat deed ze weer teniet door een flauwe epiloog.
Gauw inleveren maar dit boek en een echte Nicci French gaan lezen.
(Achter de auteursnaam Anna Kalman blijken Christiane Mühlfeld (1968) en Jutta Siekmann (1958) te schuilen. Beiden wonen in Munchen en zijn werkzaam in de journalistiek.)
ISBN 9789024554669 Pocket | 221 Pagina's | Poema Pocket | april 2006
© Marjo, april 2007
Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!
Groene vrijdag
Winston Malone pleegt een overval op het geldkantoor waar hij zelf werkt. Hij kon niet opschieten met zijn baas, had een hekel aan het werk en bovendien had hij schulden. Zijn vader zei tegen hem, voor hij naar Vietnam vloog, dat een mens om wat te bereiken in zIjn leven op bepaalde momenten initiatief moest nemen. En nu vindt Winston het tijd worden op dat te doen.
Zijn vrouw Cordelia is niet blij met zijn beslissing, maar weet niet hoe ze hem moet stoppen, als de gebeurtenissen zich opeenstapelen, onafwendbaar als een sneeuwlawine.
Ze raken betrokken in de louche zaakjes van de ijscoman, die meer verkoopt dan ijsjes, en diens onbetrouwbare zoon. Deze Jimmy heeft de pest aan een soapster, ene Jack, die het slachtoffer wordt van een kidnapzaak.
Niemand doet wat hij zou moeten doen, en zo ontstaan er vreemde, zelfs bizarre, situaties. De ontknoping is niet na te vertellen. Als ik dat al zou willen doen.
Dit boek heeft in 2004 de Gouden Strop gewonnen en al had ik zelf de neiging het niet uit te lezen, ik kan wel begrijpen waarom de prijs naar dit boek is gegaan. Het is een heel apart boek, vol -vaak cynische- humor. Elvin Post is de alwetende schrijver: ieder personage krijgt zijn/ haar eigen perspectief, waardoor het in het begin heel verwarrend overkomt. Maar het went, en het wordt door de rare wendingen spannend.
Verrassend boek.
ISBN 9041408096 Ingenaaid, 285 pagina's Verschenen: februari 2004 Anthos
© Marjo, oktober 2005
Pagina 208 van 221