Kloostergeheimen
Paul van der Mark

Drie verhaallijnen, we beginnen in Oosterhout (N- Br) waar Iris een enveloppe ontvangt van de postbode. Er is geen afzender en als ze de enveloppe openmaakt en er foto’s uit haalt, begrijpt ze snel wat er aan de hand is. Zij staat zelf op de foto’s, al is het in situaties die ze niet herkent. Maar ze was inderdaad wel op Texel, in het betreffende hotel. Een paar dagen op stap met vriendinnen. Op de foto’s lijkt ze een slippertje te maken. Maar Iris herinnert zich daar niets van!
Ze vertelt haar echtgenoot niets, hun relatie is op dat moment niet denderend.
Maar ze is er niet met betalen vanaf, zoals ze hoopte. Het een leidt tot het ander, en voor ze het weet is wordt ze zelfs verdacht van moord.

De tweede verhaallijn heeft als protagonist Marlinde Jacobs, een Nerderlandse in Frankrijjk. Zij doet graag onderzoek om daar dan over te schrijven. Als ze een oud klooster bezoekt dat alleen nog een museum is, maakt ze een praatje met de tuinman, die haar wijst op het graf van een Nederlandse monnik.
Daar zit een verhaal aan vast, dat natuurlijk onderzoek waard is. Maar Marlinde had geen idee dat ze zich in een wespennest ging begeven. Wat is er allemaal gebeurd in dat klooster?

De derde verhaallijn is die van de politie. Hans van Agtmaal, oudgediende bij de recherche, wordt gevraagd om het basisteam in Den Helder te gaan versterken: men heeft tekenen gezien van een nieuwkomer op de wietmarkt. Begonnen in Den Helder, maar hard bezig zich te verspreiden over de rest van Nederland.

Wat hebben deze drie verhaallijnen met elkaar te maken? Texel, een dorp in Frankrijk en drugs??
Laat het maar aan de schrijver over om dat duidelijk te maken, het zit allemaal heel goed in elkaar!
De geheimen van het klooster hebben naast frauduleuze praktijken ook te maken met gebeurtenissen waarvan bekend is dat ze zich ook in Ierland, en in Nederland afspeelden. Maar dus ook in Frankrijk.
We leren de hoofdpersonen aardig goed kennen, het is niet alleen maar actie en spanning. Dus leest het heel vlot.

De lijst met personages voorin het boek is zeker handig!
Het verhaal speelt zich af op drie fronten en dan zijn er nogal wat mensen bij betrokken.
Toch is het allemaal heel duidelijk waar het stuk dat je leest zich afspeelt en met wie je dus te maken hebt. Gaandeweg klikken de verhaallijnen in elkaar. De manier waarop dat gebeurt is erg goed gedaan! Je ziet het pas laat aankomen, de spanning blijft dan ook lang aanwezig.

Paul van der Mark (1957, Utrecht) verhuisde naar het Brabantse Oosterhout.. Naast muziek is schrijven zijn passie, dus eenmaal niet meer werkzaam (als communicatiemanager) kon zijn fantasie een uitweg vinden in de eerste thriller, Het lavendelmeisje, dat zich afspeelt in Frankrijk, waar Van der Mark nu ook woont.

ISBN 9789463658140 | Paperback |462 pagina's | Uitgeverij Elikser | oktober 2025

© Marjo, 22 januari 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De gemerkte man
Robert Galbrait

Een nieuw boek van Robert Galbraith is al jaren iets om naar uit te kijken. De verhalen zijn altijd goed uitgewerkt en de hoofd- en bijfiguren van detectivebureau Strike en Ellacott zijn interessant. Niet alleen Cormoran Strike en Robin Ellacott maar ook hun staf en freelancers waren een integraal onderdeel van de avonturen.

In ‘De gemerkte man’, het achtste en nieuwste deel in de serie, is daar weinig van overgebleven. Het verhaal, de opdrachten die ze uitvoeren, het is allemaal niet erg aansprekend. De nadruk ligt pagina na pagina op de verhouding tussen Strike en Ellacott, maar op een manier die banaal is en je telkens weer met de neus op de feiten drukt dat er eigenlijk geen verhouding is. Voorheen was de plot het belangrijkste onderdeel van het boek en was de persoonlijke relatie tussen de beide partners bijzaak; genoeg om de lezer mee te laten leven met hen. Nu is dat volslagen omgedraaid en dat komt het verhaal niet ten goede. De stroom misverstanden over en weer zijn alleen maar ergerlijk. Het is net een stel tieners bij elkaar dat niet met maar ook niet zonder elkaar kan. Strike is continu alleen maar aan het uitdenken hoe hij Robin kan vertellen wat hij voor haar voelt. En Robin zit vast in een relatie waarvan ze weet dat die niet goed is, maar ze heeft ook niet de moed om er uit te stappen. Tussen alle bedrijven door maken ze alleen maar ruzie met elkaar, zucht.

De plot is op zich interessant. ‘De gemerkte man’ is een lijk dat is gevonden in de kluis van een onbetekenende zilverhandelaar, maar die goede connecties heeft met de vrijmetselarij. Heeft het een met het ander te maken? Omdat de gevonden man niet geïdentificeerd kan worden (hij is te ernstig verminkt tijdens de moord) zijn er diverse mogelijke kandidaten. Eén van die kandidaten zou de jongere minnaar van de opdrachtgeefster van Strike en Ellacott kunnen zijn. Maar is dat ook zo?
Hun opdracht is bewijzen dat het wel zo is, maar ze komen er al gauw achter dat dat nog niet zo eenvoudig is. Met elke stap die door de detectives wordt gezet, wordt het onderzoek steeds gevaarlijker. Op die momenten wordt het boek ouderwets aantrekkelijk en spannend. Met name het laatste kwart van het boek zie je waarom deze serie zo goed is: het verhaal begint te lopen, de ontwikkelingen volgen elkaar in hoog tempo op en de spanningsboog wordt ook goed opgebouwd. Het einde is weer als vanouds goed uitgewerkt en alle lijntjes komen bij elkaar. Er zit zelfs een enorme cliffhanger in voor wat betreft de onderlinge verhoudingen en wat dit kan gaan betekenen voor het detectivebureau. Hiermee heeft Galbraith een hoop – maar niet alles – goed gemaakt en kijkt de lezer toch weer uit naar een volgend deel.

Het is jammer dat Galbraith haar hoofdpersonen niet beter in de hand heeft weten te houden. Met meer aandacht door het boek heen voor de plotontwikkeling en minder voor de ‘romantische’ verwikkelingen was De gemerkte man een boeiender vervolg geweest op een plezierige reeks thrillers. Was dit een zwak deel, zoals wel vaker gebeurt binnen een serie? Laten we het hopen, want dat verdienen zowel de auteur als de personages zeker.

ISBN 9789049207878 | Paperback | 1053 pagina’s | De Boekerij | 30 oktober 2025
Vertaald door Sabine Mutsaers

© Janneke, 19 januari 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!

Zwarte draad
Lineke Breukel

Josie woont alleen sinds ze haar vriend de deur uit heeft gestuurd. Ze ontdekte dat hij gelogen had over zijn kinderwens en bovendien ging hij vreemd met haar beste vriendin.
Nou, Micky mag hem hebben.
Josie is in haar vrije tijd – ze werkt in een verpleeghuis – bezig met het oplossen van cold cases. Samen met Fran, haar nicht, en tot voor kort ook met Micky. En ze is aan het schrijven geslagen, een eigen thriller.
Ze heeft duidelijk een vrij lugubere fantasie, maar nooit had ze durven denken dat ze zelf om de oren geslagen zou worden met hetgeen zij op papier verzon!

Zij en Fran hebben al besloten om een tweede cold case op te gaan lossen, als er bericht komt van de vruchtbaarheidskliniek waar ze een aanvraag had ingediend. Ook zonder Ron wil ze haar kinderwens doorzetten. En het slachtoffer van de tweede cold case had iets te maken met die kliniek. Twee vliegen...

Als haar appartement afbrandt, trekt ze bij Fran in. Maar Ron laat haar niet met rust. Is hij ook degene die haar stalkt? En wie is die onbekende CC, van wie ze steeds berichtjes krijgt?
Fran stelt voor om op vakantie te gaan, even weg bij de problemen.
Maar helaas, die blijven hen achtervolgen.

Het wordt een enerverende reis, superspannend, en pas langzaam ontdek je wat er eigenlijk aan de hand is. Het verhaal is op het randje van het geloofwaardige, maar dat maakt het niet minder spannend. Josie is degene die we volgen in al haar gedachten, haar reacties op de gebeurtenissen, de twijfels de angst.
En er is een onbekende die af en toe aan het woord komt. Of zijn het er zelfs twee?
De rode draad die Josies schrijfselen en de werkelijkheid verbindt wordt inderdaad akelig zwart. Diepzwart...

Lineke Breukel-van Rossum (Den Haag, 1961) schreef twee boeken over haar emigratie naar Zweden en meerdere literaire thrillers, waaronder twee thrillertrilogien. In 2018 schreef zij een biografie voor een incestslachtoffer, 'Moeder is boos' genaamd.

ISBN 9789493244412 | Paperback | 250 pagina's | Uitgeverij September | september 2025

© Marjo, 15 januari 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De leugenaar
Martine Kamphuis

WP, zoals ze meestal wordt genoemd, is Wynona Post. Zij is als psychologe verbonden aan een tbs-kliniek en de hoofdpersoon in een serie thrillers.

In dit nieuw verhaal is Sylvia de andere vertelstem. Zij is getrouwd en ze heeft een dochtertje van zeven.
Nu ze ontdekt heeft dat haar man haar bedriegt wil ze eigenlijk van hem af. Maar ze is bang dat hij hun dochter zal claimen en ze weet dat hij sterk staat: hij kent namelijk haar verleden en ook de diagnose die gesteld is. Door WP, bij wie ze negen jaar geleden patiënte was, toen WP nog niet aan de tbs-kliniek verbonden was.

Sylvia neemt contact met haar op, met de vraag of ze iemand kan aanbevelen. WP besluit om haar zelf weer in therapie te nemen, al moet ze daarvoor het een en ander verdraaien bij haar werkgever, want Sylvia is geen tbs-patiënt.

WP kent de voorgeschiedenis, en dat ziet ze als een voordeel.
Maar weet ze wel hoe manipulatief Sylvia is? De ellende begint met de verdwijning van het zevenjarige dochtertje van Sylvia.
Het is al snel duidelijk dat WP zich in een wespennest begeven heeft – zo is de uitdrukking, maar het lijkt meer op een spinnenweb met één enkele, maar zeer gevaarlijke spin!

Het vervolg doet je huiveren. Bestaan er echt zulke mensen?
Natuurlijk is WP er meer bij betrokken dan alleen als therapeut, al is het alleen maar omdat Sylvia niet alleen super gehaaid is, ook bedreven wat betreft elektronische apparatuur.

Om en om lezen we hoe Sylvia en WP in het proces staan, wat ze vinden van de gebeurtenissen, en vooral ook van elkaar. Deze interactie is erg boeiend, het geeft je een inkijkje in hoe therapie kan werken, hoe het verleden een rol speelt, en hoe karaktereigenschappen die je immers nooit ten volle kan kennen laat staan begrijpen, het proces beïnvloeden.
Intussen wordt het ook superspannend...

Martine Kamphuis (1963, Rotterdam) werkt als psychiater en verwerkt haar vakkennis in haar boeken. Bij De Crime Compagnie publiceerde ze onder andere de populaire serie thrillers over de jonge psychologe Wynona Post (WP). Daarnaast verschijnen er met regelmaat jeugdromans en young adult boeken van haar hand.

Bij een lid van De Crime Compagnie boekenclub – zoals ondergetekende - valt er iedere maand een hele fijne verrassing op de mat: een nieuwe thriller!

ISBN 9789465170640 | Paperback |288 pagina's | Uitgeverij de Crime Compagnie | januari 2026

© Marjo, 12 januari 2026

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Exit strategie
Lee Child en Andrew Child

Lee Child (Engeland, 1954) – pseudoniem van Jim Grant – heeft zich met zijn boeken met voormalig militair politieman Reacher een mooie plek in de thriller-wereld veroverd. In totaal heeft hij 24 boeken geschreven en het merendeel is goed tot zeer goed ontvangen. Nadat hij aangaf dat hij wilde stoppen met het schrijven van de Reacher-serie heeft zijn jongere broer Andrew Child (pseudoniem van Andrew Grant, Engeland, 1968) het stokje overgenomen vanaf deel 25 (The Sentinel / De wachtpost). Exitstrategie is alweer het 30^ste deel.

In Exitstrategie raakt Reacher, samen met Nathan Gilmour, een oud-medewerker van de Militaire Inlichtingendienst, betrokken bij een louche zaak in de haven waar Gilmour werkt. Die is via via aan zijn baan gekomen, maar er blijken meer motieven voor zijn aanstelling te zijn dan zijn (niet aanwezige) vakkennis. Wanneer Gilmour wantrouwend wordt en op zoek gaat naar de motieven van zijn werkgever, wordt zijn leven er niet eenvoudiger op. Als Reacher wordt verwisseld met de persoon die Gilmour van informatie kon voorzien, raakt hij bij de zaak betrokken en besluit hem met enige tegenzin te helpen.

Exitstrategie is een flinterdun verhaal waarvan je achteraf denkt: wat heb ik nou eigenlijk gelezen. Het is zeker in het begin erg lastig om kop en staart aan het verhaal te ontdekken. En om heel eerlijk te zijn: het wordt er in het verloop van het boek niet veel beter op. Reacher mept regelmatig een paar mensen het ziekenhuis in, er wordt van hot naar her gereden en er wordt veel koffie gedronken. Er is een zijlijn naar de dubieuze eigenaar van een particulier legertje maar ook daar wordt het boek niet veel spannender van.

Wat voor de liefhebber van de Reacher-serie nog veel erger is, is dat hij langzamerhand is verworden van ‘held’ tot ‘lompe dommekracht’ die als sidekick van Gilmour meeloopt. De intelligente hoofdpersoon uit de boeken van Lee Child bestaat niet meer. Hij vecht om het vechten en wanneer daarbij iemand door zijn hand omkomt maalt hij er niet om. En voor de rest heeft hij weinig feeling met de zaak waar hij mee bezig is; het liefst wil hij zo vlug mogelijk de benen nemen maar laat zich telkens weer overhalen nog één dag mee te doen.

De personages zijn vlak, niet uitgewerkt en bij vlagen zelfs absurdistisch. Het verhaal is één grote woordenbrij zonder veel samenhang, spanning of interessante personages. Zelfs Reacher is een schim van de hoofdpersoon uit de vroegere boeken. Hij had tegen zichzelf in bescherming genomen moeten worden op het moment dat zijn geestelijke ‘vader’ Lee het stokje overdroeg aan zijn ‘oom’ Andrew.

Voor hij aan het voortzetten van de Reacher-serie begon had Andrew Child al verschillende boeken op zijn naam staan. Wanneer je die opzoekt op bijvoorbeeld Goodreads merk je dat lezers daar al niet super enthousiast over zijn. Dat nu wetende, verbaast me de teloorgang van de Reacher-serie niet. Het zij zo, geen Reacher-boeken meer voor deze niet-meer-fan.

ISBN 9789021049274 | Paperback | 313 pagina’s | Luitingh-Sijthoff| 4 november 2025
Vertaald door Ans van der Graaff en Marjolein van Velzen

Janneke, 4 januari 2026

Lees de reactie op het forum en/of reageer, klik HIER

Stil als de sneeuw
3. Jakob Weber
Ørjan Karlsson

Bij Nyholme Skandse, het fort bij de haven van Bodø wordt een lichaam gevonden.
Wie is de dode man, en hoe is hij aan zijn - duidelijk gewelddadige - einde gekomen?

Dat wordt een zaak voor Jakob Weber, inspecteur van politie ter plaatse.
Weber roept de hulp in van collega Noora Yun Sande, die eigenlijk vrij is, maar het geen probleem vindt om te komen.
Noora is afkomstig uit Oslo, waar ze een goede baan had. Waarom ze nu toch in Bodø is, dat zal nog aan de orde komen, in een persoonlijk verhaallijntje.
Intussen onderzoeken ze moord op de onbekende, die al snel een naam krijgt: Orry Glanstind heeft een jas aan die niet van hem lijkt te zijn, en om zijn nek een ketting met daaraan een vreemd voorwerp.

Vrijwel tegelijkertijd wordt In Henningsvær op de Lofoten een jongen gevonden op het voetbalveld midden in het dorp. De jongen had een teddybeer bij zich, was nauwelijks gekleed op de kou, en dan nog: wat had hij daar te zoeken? Hij lijkt ongeschonden, maar de lijkschouwer ontdekt een flinke anemie, de jongen heeft nauwelijks bloed in zijn lijf. Hij wordt geïdentificeerd als Fathi Ibrahim, de zoon van een gastarbeider.
Deze zaak is voor politiechef Einar Eriksen, met zijn assistent Shivani, maar de grote baas in Bodø wil dat Weber de zaak overneemt. Vanwege persoonlijke omstandigheden stuurt hij zijn collega’s.

Zijn deze twee zaken met elkaar verbonden? Het lijkt onmogelijk. En als er nog twee slachtoffers vallen: hebben ze te maken met de zaak? Een van de twee is de man die de jongen had ontdekt: Conrad Heim is een zonderling, die een vreemde fascinatie koestert voor aalscholvers. Hij wordt in het water gevonden, drijvend in de buurt van Henningsvær.

Als ook hoofdinspecteur Råkstad de dood vindt, is het wel ingewikkeld geworden. Dan is er ook nog de journaliste Sigrid Malmstens. Zij heeft een relatie met Jakob Weber, maar of dat zo blijft is de vraag, gezien hetgeen zij achter zijn rug om uitspookt.

Stil als de sneeuw is een spannende thriller, met veel persoonlijke lijntjes, hetgeen het geheel wel leesbaarder maakt. De achtergrond van de plot in dit boek is een bizar, maar niet onmogelijk gegeven.
Er wordt herhaaldelijk teruggegrepen naar het verhaal van de eerdere thrillers, dus is het handig die eerst te lezen, de thrillers met Weber in de hoofdrol blijken een overkoepelend verhaal te vormen met per boek een eigen plot.

Ørjan Karlsson (Bodø, 1970) is socioloog van beroep, volgde een officiersopleiding in het leger en nam deel aan overzeese missies. Hij heeft bij het ministerie van Defensie gewerkt en is nu manager bij het Noorse directoraat voor civiele bescherming. Ørjan Karlsson heeft zo’n twintig misdaadromans en sciencefictionboeken op zijn naam staan.

ISBN 9789463091022 | Paperback | 352 pagina's | Uitgeverij Marmer | oktober 2025
Vertaald uit het Noors door Neeltje Wiersma

© Marjo, 29 december 2025

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Het elfde manuscript
11. Hanne Wilhelmsen
Anne Holt

Maart 2020. Hoogtepunt van de corona-epidemie. Geen mens die hier plezier aan beleeft...
Er is evenwel een uitzondering: Hanne Willemsen, inmiddels gepensioneerd en gebonden aan een rolstoel, kan eindelijk naar buiten! Midden in de nacht rolt ze door de stad, en geniet van de leegte.

Ze heeft de afgelopen jaren besteed aan het schrijven van een boek en zoekt contact met een uitgeverij. Daar is net een nieuwe medewerker begonnen: Ebba Braut.
Eigenlijk is zij predikante, maar een akelig voorval heeft een eind gemaakt aan die carrière. Ook in haar nieuwe baan gaat het niet zo soepel, wat voor een groot deel aan de lockdown ligt. Maar er is werk genoeg, er ligt een stapel manuscripten op haar te wachten. Een ervan is die van Hanne Willemsen.
Ebba zoekt haar op om samen met het manuscript aan de slag te gaan.

Hanne vindt dat allemaal gedoe, geef het maar gewoon uit, zegt ze. Ze houdt zich liever bezig met de zaak die ze voorgelegd krijgt van een oud-collega. Henrik Holme krijgt een bijzondere moordzaak op zijn bordje: een onbekende, naakte vrouw, gevonden in de kofferbak van een oude man. Ze is gruwelijk verminkt.

Intussen krijgt Ebba de opdracht om ook aan de slag te gaan met een manuscript van een succesvolle schrijfster. Maar: Het Elfde Manuscript, zoals het heet, is spoorloos verdwenen.
Natuurlijk bemoeit Hanne zich ook graag met die zaak!

Zo ontvouwt zich een spannende thriller. Een verbijsterend verhaal, dat zeer goed in elkaar zit. 
Het begint met vier inleidende verhalen: De Oude, De Jonge, De Nieuwe, De oudste, en dan volgt het spannende verhaal waarbij deze vier personen betrokken zijn. Begin onvoorbereid aan dit boek: dan komt de spanning het best tot zijn recht. 
Naast de corona-epidemie is ook de uitgeverswereld een thema. En Anne Holt vergeet niet om haar personages uit te diepen. Vooral Ebba wekt veel sympathie.

Anne Holt (1958) studeerde rechten aan de Universiteit van Bergen. Ze werkte onder andere bij de politie en als advocaat. In 1990 werd ze journalist en presentatrice voor het nieuwsprogramma Dagsrevyen.
Haar werk is in vele talen verschenen, ze is een van de meest succesvolle misdaadauteurs in Noorwegen. Ze won diverse prijzen, waaronder Riverton Prize, voor Salige er de som tørster, de Bokhanler Prize (1995) en de Cappelen Prize (2001).

ISBN 9789044369649 | Paperback | 432 pagina's | Uitgeverij the House of Books | oktober 2025
Vertaald uit het Noors dor Marit Kramer

© Marjo, 22 december 2025

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Vreemd bloed
Marly van Otterlo

Na het overlijden van haar oma, heeft Marte nog een taak: ze heeft haar oma beloofd om vrijwilligerswerk te gaan doen in het zorghotel, Villa Rietsteijn, de plek waar oma het zo naar haar zin had.
Dat het als vrijwilliger heel anders ligt, ontdekt Mare al snel. Ze staat onder supervisie van Wilma, die al zevenentwintig jaar vrijwilligerswerk doet in het zorghotel. En Wilma vindt Mare maar een onverantwoordelijk en vrijpostig persoon. Heel begrijpelijk, want Mare is niet iemand die wacht tot haar verteld wordt hoe ze de dingen zou moeten doen. Dat stoort Wilma vreselijk.
Ze botsen dan ook regelmatig. Maar de mensen voor wie ze moet zorgen, vinden het prima.

Op het thuisfront heeft Mare haar vriend Harold achtergelaten, die haar nog maar net gevraagd heeft of ze niet beter bij hem in kan trekken. Daar is ze niet onmiddellijk op ingegaan, al vraagt ze zichzelf af waarom eigenlijk niet. Ze belt Harold regelmatig, en dat verloopt stroef. Hij neemt vaak niet op, of is kortaf. Nu was er iets akeligs gebeurd: Harolds voordeur was beklad met rode verf. ‘Moordenaar’ stond er. En later moest ook zijn auto het ontgelden.
Harold doet het af als onbenullig, en gaat niet naar de politie, maar het zit Mare wel dwars.
Van haar stiefdochter krijgt ze ook verontrustende berichten, er zou een andere vrouw zijn?
Mare betrapt Harold op leugens, en dat is iets waar Mare absoluut niet tegen kan.

Maar voorlopig kan ze er weinig mee, in Villa Rietsteijn gebeurt ook van alles. Er wordt gestolen, er zijn medewerkers aan de drugs. En die vervelende Wilma...
En dan krijgt ze een telefoontje van de politie...

Vanuit drie personages wordt het verhaal verteld: Mare, Harold en Wilma. En er is de toch wel grote rol van ene Lucie.
Net zomin als deze mensen weet je als lezer wat er allemaal speelt. Dat wordt heel langzaam duidelijk. Er wordt veel gelogen en bedrogen, mensen doen zich anders voor dan ze zijn – eigenlijk lijken alleen de gasten in het hotel te vertrouwen. Of misschien toch ook niet?

Het verhaal komt wat langzaam op gang, je vraagt je af of je wel een thriller aan het lezen bent. Eenmaal over de helft gaan het allemaal stukken sneller en wordt het intrigerender. Zoveel onduidelijkheid, zoveel vragen, hoe gaat dit allemaal aflopen?
Dat blijft dus spannend tot op het einde - zelfs er overheen, niet alles wordt volledig uitgelegd.
Maar tel een op bij een en je krijgt... een conclusie.

Marly van Otterloo (Den Haag, 1953) werkte als organisatie-adviseur/trainer en creatief therapeut, en is nu schrijver. Van haar hand verschenen een reeks kinderboeken, diverse scenario’s en drie romans.
Haar eerste cosy crime-thriller Nadorst verscheen in 2023, Vreemd bloed is haar eerste thriller zonder het predicaat cosy crime.

ISBN 9789465170619 | Paperback | 320 pagina's | Uitgeverij de Crime Compagnie | december 2025

© Marjo, 18 december 2025

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Recht van duivenvlucht
1.De zwarte heerlijkheid
Jan van Mersbergen

Erik Rappel (spreek uit: rappul) komt na dertig jaar in Amsterdam gewoond en gewerkt te hebben terug in het huis van zijn ouders. In de polder. Met behulp van zijn vriend Lammie knapt hij de boel op.  Hij mist de grote stad niet. Hier in de polder voelt hij zich thuis. Hij verlangt er naar rustig te gaan vissen in een van de vele watertjes die in het gebied te vinden zijn.
De Zwarte Heerlijkheid, zo heet het gebied, dat nergens bij lijkt te horen. Een vergeten streek, waar ooit een man van adel rechten uitgaf zoals het om pacht te innen voor het gebruik van landbouwgrond. Of het recht om duiven te houden. En het jurisdictierecht.

Er is nu geen politie meer te vinden, een van de redenen waarschijnlijk waarom er op het industrieterrein louche zaakjes plaatsvinden.
Daar bewaken twee mannen een aantal vrouwen. Als een van hen probeert te ontsnappen is Georgie, werkzaam in het sloopbedrijf tegenover de loods, getuige van een vreemd voorval: een man duwt een vrouw die op haar sokken loopt, nogal hardhandig naar binnen.
Als Georgie de man later ziet staan voor het sloopbedrijf, wordt ze bang. Heeft ze iets gezien wat ze niet had mogen zien? Heeft de man verkeerde bedoelingen?

Het verhaal bereikt Erik Rappel, die als vanzelfsprekend de rol van politieman op zich neemt en de zaak gaat onderzoeken.
Als de auto van Georgie opgeblazen wordt, weten Erik en zijn vrienden dat het onzuivere koffie is. Ze hebben te maken met ongure types die zich bezighouden met vrouwenhandel.

‘Die gasten zijn niet mals. Rappel knikt. Ze willen iets laten weten. Ze willen haar zo bang maken dat ze niks meer zal doen met de informatie die ze heeft. Het is een vaak gebruikte vorm van intimidatie. Die Bulgaar waar Georgie het over had is zelf ook bang. Bang om ontdekt te worden. Ze weten net zo goed als wij dat de politie hier dusdanig verdwenen is dat die niet op een autobrandje afkomt.’

En dus neemt Erik een recht in handen, dat niet meer door de politie opgepakt wordt. Het gaat alleen niet om duiven...

Dit is het eerste deel van wat een driedelige serie zal worden. Deze keer verschijnen de thrillers niet onder de naam Frederik Baas, maar onder de eigen naam van de schrijver.

Het lijkt een gezapig verhaal, maar is wel degelijk een spannende thriller. Soms lastig lezen omdat van Mersbergen geen leestekens gebruikt bij de dialogen.

Jan van Mersbergen (1971, Gorinchem) schreef o.a. twaalf romans, drie thrillers en een carnavalsboek. Met zijn roman Naar de overkant van de nacht (2011) won hij de BNG Nieuwe Literatuurprijs en werd hij genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs, de AKO Literatuurprijs en de Gouden Uil. Zijn laatste roman, Eiland zonder schaduw, werd lovend ontvangen.

ISBN 9789044369366 | Paperback | 272 pagina's | Uitgeverij the House of Books | oktober 2025

© Marjo, 4 december 2025

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

De jongen in de sneeuw
Munch & Krüger 3
Samuel Bjørk

Als een vader met zijn zoon gaat vissen in een bergmeertje, stuiten ze tot hun grote schrik op een levenloos lichaam.
Het blijkt om een 21-jarige ballerina te gaan, die nog niet zo lang geleden door haar moeder als vermist opgegeven werd. Vlakbij staat een camera op een statief, gericht op het lichaam.

Een zaak voor de rechercheurs Holger Munch en Mia Krüger.
Zij waren onderdeel van een speciaal onderzoeksteam, maar nu met verlof. Munch houdt zich bezig met de zorg voor zijn dochter die tot hun verbijstering betrokken was bij de vorige zaak (zie: De doodsvogel) Toch kost het politie-advocaat Anette Goli niet veel moeite om hem over te halen. Mia staat op het punt om naar de Cariben te gaan voor een lange zeilvakantie, maar ook zij heeft speurdersbloed, en ze voegt zich bij Munch.

Mia ontdekt dat er een cijfer op de lens van het fototoestel is gekrast: een vier.
Waar ze al beducht voor zijn: het zal niet bij dat ene slachtoffer blijven. Maar de getallen die steeds op eenzelfde soort camera staan gekrast, zeggen hen helemaal niets.
Of er verder verband is tussen de slachtoffers? Ze kunnen het niet vinden.

Mia baalt als ze daarnaast wordt benaderd met de opdracht een van haar collega’s te bespioneren. Inspecteur Curry zou corrupt zijn, betrokken bij drugssmokkel.
Daarnaast speelt het verleden een rol. Mia worstelt nog steeds met de dood van haar zus. Had ze dat niet kunnen voorkomen?

Samuel Bjørk zet ook in dit derde deel zijn lezers op scherp. Er zijn allerlei lijntjes uitgezet om het spannender te maken. Holger Munch en Mia Krüger worden zelfs van de zaak gehaald, net op het moment dat ze beginnen te begrijpen wat er speelt. Of dat klopt is nog maar de vraag, het is wel Samuel Bjørk die deze thriller schreef!
Het is een aanrader om de boeken op volgorde te lezen, maar zelfs als je zoals ondergetekende al vervolgdelen gelezen hebt, zul je verrast worden!
Dat begint al met die intrigerende proloog...

Samuel Björk (1969. Oslo) is het pseudoniem van Frode Sander Dien. Behalve schrijver is hij ook songwriter én schrijver van toneelstukken. In 2015 werd het eerste deel - Ik reis alleen - in Nederland een succes. En menige lezer kijkt steeds opnieuw reikhalzend uit naar een vervolg.

ISBN 9789041716491 | Paperback | 352 pagina's | Uitgeverij Rainbow | oktober 2025
Vertaald uit het Noors door Renée Vink

© Marjo, 2 december 2025

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER